سيد ابراهيم نبوی طنز نويس

او فرزند يک چوپان بود

نامزدهای انتخابات بايد دوران کودکی شان را مثل اوليورتويست گذرانده باشند. بهتر است فرزند چوپان يا آهنگر يا کشاورز يا يک معلم فقير بوده باشد، کارشناسان توصيه می کنند که وی بايد دوران کودکی سختی را گذرانده و حتی الامکان مدتی را نيز در گرسنگی بسر برده باشد. در مورد تعداد اعضای خانوار حداقل پنج و حداکثر هشت خواهر و برادر توصيه می شود. معمولا نامزدهايی که تعداد اعضای خانوارشان کم باشد رای کافی را در انتخابات نمی آورند. همچنين بهتر است در شهرستان يا در صورت امکان در روستا بدنيا آمده باشد، در صورتی که نامزد مذکور در کوه بدنيا آمده باشد، شانس ويژه ای در انتخاب شدن خواهد داشت.

محسن رضايی فرزند چوپان، احمدی نژاد فرزند آهنگر، قاليباف فرزند خانواده ای فقير و ساير نامزدها نيز فرزندان خانواده های کم درآمد هستند. معمولا هرچه اتهام فساد مالی در مورد وضع فعلی کانديداها بيشتر باشد، بهتر است کودکی آنان فقيرانه تر نوشته شود.

مراحل يک زندگينامه: از پاريز تا پاريس

ولادت: در يک خانواده شهرستانی فقير و درحال گرسنگی زندگی می کرد.
کودکی: هر کتابی دستش می رسيد، می خواند، چشمانش ضعيف شد.
نوجوانی: با بچه ها بازی نمی کرد و بدنبال سرنگونی رژيم شاه بود.
جوانی: به دليل لياقت و توانايی و نبوغ خود وزير يا وکيل يا سفير يا فرمانده جنگی شد.
ميانسالی: به دنبال تحصيلات در رشته جغرافيا يا مهندسی و مديريت رفتار شبکه رفت.
پيری: به فکر نجات مردم، مبارزه برای دموکراسی و اجرای عدالت افتاد.

بهتر مبارزه کنيم!

نوشتن مراحل مبارزه درهر حال ضروری است. لذا کارشناسان نوشتن مراحل زير را به اين شکل توصيه می کنند:

از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷: قبل از انقلاب به مبارزه مخفی روی آورد، تبعيد شد و در زندان با آيت الله طالقانی مدتی هم سلول بود و صدای سرفه های او را می شنيد، شب ها در حسينيه ارشاد پای سخنان دکتر شريعتی می نشست.

از ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۹: پس از انقلاب تلاش کرد تا به تقويت دولت بازرگان بکوشد و بارها خطرات تندروی را گوشزد کرد.

از۱۳۶۰ تا ۱۳۶۱: با آغاز جنگ مسلحانه و اعدام ها و ترورها وی برای خريد گوجه فرنگی به بازار رفت و در جريان هيچ کدام از اين وقايع نبود.

از ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴: وی برای دفاع از ميهن به جبهه رفت و بلافاصله فرمانده جنگ شد و بعد از جنگ به دفاع از وضع اقتصادی پرداخت.

از ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۸: از صبح تا شب کار می کرد. در سال ۱۳۶۷ به دليل بيماری خواب بود.

از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶: به سازندگی پرداخت.

از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴: همراه با روزنامه نگاران و نيروهای سياسی به سوی اصلاحات روی آورد و اگرچه يکی دوبار در حمله به دانشجويان نقش داشت، اما يک اصلاح طلب واقعی بود.

چند نمونه موفق از نامزدها

احمدی نژاد: در ۲۳ سالگی نماينده دانشگاه برای ملاقات با رهبر حکومت بود، در چهل سالگی دانشجوی رشته مهندسی و برنامه ريزی حمل و نقل و ترافيک شد.

مهرعليزاده: در ۲۵ سالگی قائم مقام مديرعامل اتومبيل سازی سايپا بود، در ۴۵ سالگی رئيس سازمان تربيت بدنی شد.

مصطفی معين: در ۳۰ سالگی رئيس دانشگاه شيراز بود، در سن ۴۵ سالگی رئيس انجمن آسم و آلرژی شد.

محمدباقر قاليباف: در ۲۲ سالگی فرمانده يک لشگر بود، در ۴۰ سالگی در رشته جغرافيا تحصيل کرد.

محسن رضايی: در ۲۶ سالگی فرمانده کل سپاه پاسداران بود، در ۴۳ سالگی رئيس کميسيون اقتصاد کلان و بازرگانی مجمع تشخيص مصلحت شد.

احمد توکلی: در ۲۹ سالگی وزير کار بود، در ۴۰ سالگی دانشجوی رشته اقتصاد و در ۴۷ سالگی روزنامه نگار شد( وی که برای حل مشکل اقتصادی ايران قصد داشت رئيس جمهور شود، روزنامه اش به نام فردا به دليل مشکلات مالی تعطيل شد.)