جواد غلام تميمی که خود عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران است اين انجمن را منحرف خوانده و متهم کرده که قصد دارد با سوء استفاده از نام او جو جامعه را ملتهب کند، عکس از خبرگزاری فارس

آقای غلام تميمی که پيش از بازداشت، دبير تحريريه روزنامه مردمسالاری بوده، در اين نامه نوشته که طى چند سال اخير بر اثر القائات برخى افراد اشتباهاتی مرتکب و در نهايت به سمت ارتکاب جرم عليه امنيت ملى کشانده شده است و از اين بابت از ملت ايران عذر می خواهد.

اين نخستين بار در جمهوری اسلامی نيست که يک زندانی سياسی و يا مطبوعاتی نامه ای از اين نوع می نويسد.

وی نوشته که اگر همين جرم را در کشور ديگرى مرتکب مى شده، به مجازات اعدام يا حبس ابد محکومش مى کرده اند ولى رفتار نظام اسلامى و مسئولان پرونده و زندان به گونه اى بوده که
به جاى متنبه شدن، موجبات شرمنده شدن او را فراهم آورده اند و او اکنون نمی داند از شرمندگى در مقابل اين همه رأفت مسئولان نظام نسبت به خود چه کارى بايد انجام دهد.

او که خود عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران است در نامه اش از اين انجمن ابراز انزجار کرده و آن را انجمنی منحرف خوانده است.

انجمن صنفی روزنامه نگاران طی فراخوانی اعضای خود را دعوت کرده بود تا در اعتراض به بازداشت روزنامه نگاران، از جمله جواد غلام تميمی، روز يکشنبه (پنجم دسامبر) در کاخ دادگستری تجمع کنند اما آقای غلام تميمی در نامه خود به رئيس اين انجمن، اعلام کرده که برگزاری اين تجمع فريبی بيش نيست و انجمن صنفی روزنامه نگاران و رئيس آن را متهم کرده است که قصد دارند با سوء استفاده از نام او جو جامعه را ملتهب سازند.

در همين حال انجمن دفاع از آزادی مطبوعات و انجمن صنفی روزنامه نگاران خبر داده اند که اين تجمع را به حال تعليق درآورده اند.

بنابر گزارش ها، سعيد مرتضوی، دادستان عمومی و انقلاب تهران در نامه ای به رييس انجمن صنفی روزنامه نگاران از اين انجمن خواسته از تکرار "فراخوانی های غيرقانونی" اجتناب کنند.

يک روز پيش از انتشار نامه جواد غلام تميمی به رئيس انجمن صنفی روزنامه نگاران، اميد معماريان و شهرام رفيع زاده، دو تن ديگر از متهمان پرونده سايتهای اينترنتی که بتازگی آزاد شده بودند نيز نامه های مشابهی خطاب به رئيس قوه قضائيه و ملت ايران نوشته و در آنها به اتهام تبليغ عليه نظام جمهوری اسلامی اعتراف کرده بودند.

طی سالهايی که از عمر حکومت جمهوری اسلامی می گذرد، فعالان سياسی و مطبوعاتی بازداشت شده بارها دست به نوشتن توبه نامه ها و ابراز اعترافهايی کرده اند که از رسانه های گروهی با تبليغات زيادی منتشر شده است اما بعدها همين افراد اعلام کرده اند که اعترافاتشان تحت فشار در داخل زندان صورت گرفته و اعتباری ندارد.

هر چند اغلب مردم ايران با ديد ترديد به چنين اعترافاتی می نگرند، استفاده از اين روش همچنان ادامه دارد.