بررسی روزنامه‌های صبح تهران؛ چهارشنبه دوم مهر

روزنامه های امروز صبح تهران خبر ملاقات حسن روحانی و دیوید کامرون روسای دولت ایران و بریتانیا را مهم دیده و آن را مقدمه ای برای بهبود روابط تهران و واشنگتن خوانده اند در حالی که نشریات تندرو و اصولگرا همچنان به مخالفت ها با مذاکرات هسته ای و دیدار روحانی با اوباما ادامه می دهند.

ادامه گزارش ها درباره بحران آب و گرانی و اول مهر، در عین حال از جمله گزارش های مهم داخلی است.

دیدار سوم با اوباما

<bold><link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=509&pageno=1" platform="highweb"/></link></bold> در ابتدای گزارش اصلی خود نوشته: دیروز، امروز و فردا؛ سه‌شنبه ملاقات با‌ فرانسوا‌ اولاند رییس‌جمهوری فرانسه؛ چهارشنبه دیدار با دیوید‌ کامرون نخست‌وزیر انگلیس و پنجشنبه شاید ملاقات با باراک‌اوبام» رییس‌جمهوری آمریکا. رییس‌جمهوری ایران که برای شرکت در نشست سالانه مجمع عمومی سازمان‌ملل، راهی ینگه‌دنیا شده، دیدارهایی با مقامات ارشد اروپایی داشته و خواهد داشت.

اشاره شرق به احتمال دیدار روسای جمهور ایران و آمریکا در حالی است که بیشتر روزنامه های امروز تهران از قول حسن روحانی نوشته اند که شرایط برای ملاقات با اوباما فراهم نیست.

این روزنامه با این حال ضمن اشاره به اهمیت بریتانیا در نزدیک کردن تهران و واشنگتن، و ملاقات روحانی با دیوید کامرون نوشته: دیدار امروز کامرون و روحانی، قطعی. اما فردا؛ هیچ‌کس از فردای خود خبر ندارد. این جمله شاید گویای برنامه فردای روحانی باشد؛ فردایی که گمانه‌زنی در مورد آن زیاد است.

صادق زیباکلام در همین روزنامه <bold> <link type="page"><caption> شرق</caption><url href="http://sharghdaily.ir/Default.aspx?NPN_Id=509&pageno=1" platform="highweb"/></link></bold> در مقاله ای نوشته و در آن از کسانی که می پرسند روابط با آمریکا چه فایده ای برای ایران دارد سووال کرده اصرار بر تداوم تنش با کاخ‌سفید، چه کمکی به حل‌وفصل مسایل ایران می‌کند؟

به نوشته این استاد دانشگاه: ملاقات دیوید کامرون و حسن روحانی به معنای سبزشدن چراغ مناسبات تهران و واشنگتن نیز خواهد بود. از شکفتن یک گل، البته که بهار نمی‌شود اما شکفتن یک گل، دست‌کم طلیعه پایان زمستان روابط می‌تواند باشد. اگر تا این حد هم خوش‌بینانه نخواسته باشیم به موضوع نگاه کنیم، پیام ملاقات این دو مسوول ارشد دو کشور، تقویت احتمال دیدار اوباما و روحانی است. هرچند، برای وقوع چنین دیداری، نباید از تاثیرگذاری متغیرهای دیگر هم غافل ماند.

آمریکا دشمن است

اما <bold><link type="page"><caption> کیهان</caption><url href="http://kayhan.ir/fa/issue/248/2" platform="highweb"/></link></bold> برای چندمین روز پی در پی به احتمال دیدار روسای جمهوری ایران و آمریکا به مخالفت با آن پرداخته و به عنوان دلیل نوشته: آمریکا سرشکسته جنگ‌های عراق و افغانستان و طرف ناکام جنگ‌های سوریه، غزه و لبنان است، ایران در جبهه ملت‌های پیروز این جنگ‌ها ایستاده است. ۳ ماه پیش درست هنگامی که اوباما و زیردستانش با حمله به دولت عراق می‌گفتند داعش نتیجه سرکوب‌شدگی‌ سنی‌ها و طوایفی است که مظلوم واقع شده‌اند، مردم و ارتش عراق با مشورت و معاضدت ایران تروریست‌ها را عقب راندند. تازه کار که به اینجا رسید و آمریکایی‌ها- و عوامل سعودی آنها- دریافتند ایران زیر آب پروژه فتح عراق با داعش یا حداقل اخذ امتیاز از دولت منتخب عراق را زده، به صرافت افتادند.

دلیل دیگر این روزنامه چنین است: گویا حامیان مراوده با آمریکا فراموش کرده‌اند که می‌گفتند غنی‌سازی چه ارزشی دارد و مهم لغو تحریم‌هاست. اکنون غیر از موضوع استراتژیک حفظ غنی‌سازی، موضوع مهمی که مذاکرات را از سوی این طیف توجیه می‌کرد، تعمداً مسکوت مانده و آن اینکه بالاخره سرنوشت ادعای لغو تحریم‌ها ظرف ۳ تا ۶ ماه چه می‌شود و آیا وعده سر خرمن لغو تحریم‌ها در ۱۰ یا ۲۰ سال بعد و پس از احتمال جلب اعتماد آمریکا نسبت به برنامه هسته‌ای ایران، در عالم واقع حتی به اندازه یک خروس قندی می‌ارزد؟

کیهان در نهایت نوشته: اگر معلوم شد تکلیف هیچ چیزی که برای ایران در حوزه هسته‌ای یا اقتصادی دارای ارزش باشد معلوم نشده و آمریکا نیز به اعتبار عملکرد یکساله خود چنین قصدی ندارد، آنگاه آیا مضحک نخواهد بود که مثلا ضرورت یا احتمال مکالمه و دیدار رئیس‌جمهور محترم کشورمان با اوباما را بررسی کنیم؟

هنر رییس جمهور

حسین والله در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=5752&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link></bold> روزنامه دولت با اشاره به سفر روحانی به نیویورک نوشته: عدول کاخ سفید از سیاست میلیتاریستی بوش در زمان اوباما خلأ قدرتی پدید آورد. در نتیجه میدانی برای تحرک قدرت های میانی، از جمله در منطقه ما فراهم شده که در آن نیروهایی عرض اندام کرده‌اند که گویا حاضرند تا مار و ماهی پیش بروند و نقشه جغرافیای سیاسی را دگرگون کنند دوران سیاست انزوا و بی‌طرفی سر آمده و هیچکس قادر نیست از پیامد این کشمکش‌ها خود را مصون بدارد. مرزهای رسمی بین‌المللی کم‌رنگ شده‌اند و میدان نفوذ بازیگران به مرزهای جغرافیایی محدود نیست.

به نوشته این دیپلمات: بازیگران به میزانی که با حضور فعال در این جبهه و با موضع دقیق و بموقع بر روند حوادث تأثیر بیشتری بگذارند از خسارت خود خواهند کاست و آورده خود را افزایش خواهند داد. دیپلماسی دولت روحانی باید توانایی مانور لازم برای سازگاری با شرایط جدید و ایفای نقش سازنده در این جبهه گسترده را به حداکثر برساند و ضمن ارائه ظرفیت بی‌بدیل ایران، همگان را در باب عزم کشور متقاعد سازد.

آفرین چیت ساز هم در روزنامه <bold><link type="page"><caption> ایران</caption><url href="http://www.iran-newspaper.com/?nid=5752&pid=1&type=0" platform="highweb"/></link></bold> یادآور شده: داستان صندلی‌های خالی و بایکوت سخنرانی هیأت ایرانی توسط دولت‌های اروپایی هنوز از ذهن‌ها رخت برنبسته است. آن روزها اجلاس سالانه سازمان ملل برای ما منشأ نزاع جدید و دردسرهای تازه بود و بعد از هر نطق آتشین باید منتظر یک حمله و عکس‌العمل سنگین علیه صنعت، انرژی و نظام بانکی خویش می‌ماندیم.

به نظر نویسنده: ارزش کار تیم روحانی به این است که قبل از آنکه نگاه قدرت‌های جهانی به ایران را تغییر دهد، نگاه ما شهروندان به دنیای دیپلماسی را دگرگون کرد. تا پیش از این کسی باور نمی‌کرد که تریبون سازمان ملل و اجلاس‌های مجمع عمومی چه نقشی می‌تواند در سرنوشت زندگی سیاسی ما ایفا کند. ظرف این یک سال دریافتیم که نیویورک و اجلاس سازمان ملل یک میدان رقابت واقعی است که در آن می‌توان هنر دیپلمات‌ها برای امتیازگیری و تأمین منافع ملی را به تماشا نشست.

علی فراستی در سرمقاله <bold><link type="page"><caption> جهان صنعت</caption><url href="http://www.jahanesanat.com/1/" platform="highweb"/></link></bold> نوشت: روشن است که هم در ایران و هم در آمریکا نیروهای بازدارنده به‌شدت فعال هستند تا مذاکرات هسته‌ای و تلاش برای تجدید مناسبات سیاسی بین دو کشور را به شکست بکشانند. گویی جریاناتی در هر دو کشور از بحران تغذیه می‌کنند که می‌توان آنها را جریانات «بحران‌زی» نامید. در سطح بین‌المللی نیز کشورهایی خواهان حل این دو بحران نیستند و حل آنها را مغایر منافع سیاسی و اقتصادی خود می‌دانند. اسراییل در صدر این لیست قرار دارد.

به نظر نویسنده این مقاله: هنر رییس‌جمهور ایران در این است که از فرصت به‌دست آمده در اجلاس مجمع عمومی استفاده کرده و همچون سال قبل به ترمیم چهره ایران پرداخته و به زبان جامعه بزرگ بشری سخن بگوید. همانقدر که طرح «گفت‌وگوی تمدن‌ها» توسط آقای خاتمی در اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل تقدیر و احترام به‌دنبال آورد.

سرمقاله جهان صنعت در نهایت نوشته: عقاید بر سر علت سردی روابط دو کشور بسیار متفاوت است. قرائت رسمی ایران حاکی از این است که آمریکا دشمن طبیعی و غیرقابل تغییر انقلاب اسلامی است که علت آن را غرور و تمایل این کشور برای اعمال تسلط خود بر جهان می‌داند. در نقطه مقابل سیاستمداران آمریکایی می‌گویند حکومت ایران نیاز به یک دشمن خارجی همچون یک مترسک دارد تا فعالیت‌های دگراندیشان در داخل را به بهانه آن از سر راه بردارد. هر دوطرف بخشی از واقعیت را مطرح می‌کنند ولی نه تمامی آن را.

مجوز فعالیت به بزرگ ترین مخالف

فرشید غضنفرپور در گزارشی در <bold><link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=59&pageno=20" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: بزرگ‌ترین تشکل مخالف دولت مجوز فعالیت رسمی گرفت. حالا حلقه سیاسی اطراف آیت‌الله مصباح‌یزدی به‌عنوان یک حزب سیاسی رسمی خواهد توانست با خیال راحت وارد فعالیت‌های انتخاباتی شود. اگرچه باید گفت پایداری‌ها از خیلی وقت پیش هم همین کار را می‌کردند.

به نوشته این گزارش: درواقع جبهه پایداری تشکلی سیاسی بود که در پس اختلافات پیش از رقابت‌های مجلس نهم از میان اصولگرایان سر برآورد. در آن زمان اصولگرایان تلاش می‌کردند با محوریت آیت‌الله مهدوی‌کنی فهرستی واحد را برای سراسر کشور منتشر و کرسی‌های مجلس نهم را یکپارچه از آن خود کنند. مشخص شد شماری از اصولگرایان با محوریت آیت‌الله مصباح‌یزدی به دنبال فهرستی جداگانه‌اند.

امیر محبیان تحلیلگر رسانه های اصولگرا درباره همین موضوع نوشته: معنــایی که از مردمســالاری دینی می‌فهـمیـم ایـن است که کارکردها و رفتارهای افراد و گروه‌های سیاسی به صورت روشن و شفاف و تابع قانون و شرع باشد، به عبارتی آنچه باعث نگرانی می‌شود این نیست که حزب یا گروهی دارای عقیده‌ای خاص است و یا حتی مخالف ما است، نگرانی زمانی بوجود می‌آید که اهداف روشن نباشد و رفتارها در قالب ضوابط موجود قرار نگیرند.

به نوشته این مقاله شهروند: جبهه پایداری به‌عنوان یک تشکل که عملاً کار حزبی انجام می‌داد مسئولیت اعمال خود را به عهده نمی‌گرفت و دولت و نظام سیاسی دقیقاً نمی‌دانست که اگر سخن آنها و رفتارشان موجب هزینه‌هایی برای کشور شود قانوناً چه کسی مسئول است هرچند آنها از لحاظ نمایش حزبی هم کار خود را انجام می‌دادند. بنابراین حرکت دولت بسیار اقدام ارزشمندی بود و جبهه پایداری باید قانون‌پذیری و مسئولیت‌پذیری خود را اثبات کند.

مردم اعتماد ندارند

سعید معیدفر در مقاله ای در <bold><link type="page"><caption> اعتماد</caption><url href="http://www.etemaad.ir/Released/93-07-02/151.htm" platform="highweb"/></link></bold> نوشته: مساله کمبود آب در کشور ما سال‌هاست مطرح است ولی شاید هیچ‌وقت مانند امروز این مشکل جدی نبوده است. تا جایی که امروز به جایی رسیده‌ایم که زنگ‌های خطر به صدا در آمده و اعلام وضعیت بحرانی شده است. هیات دولت تشکیل جلسه داده و معاون اول رییس‌جمهور و رییس سازمان محیط زیست از سد ها بازدید کرده‌اند. اما به نظر می‌رسد طرح مشکل و اخطارها در این مورد آنچنان که باید افکار عمومی را متوجه این مشکل نکرده است.

این جامعه شناس با اشاره به به مناقشاتی که در اطراف مملکت در این باره اتفاق افتاد و این که دولت ها جوری رفتار کرده اند که راه حلی دارند و در نتیجه توقع مردم را بالا برده اند نوشته مردم از طرفی این سوال را مطرح می‌کند که چرا برای حل مقطعی این مشکل، دولت به طرح‌هایی رو بیاورد که ضد محیط زیست است و هیچ‌گونه مسوولیت‌پذیری نسبت به آینده در آن دیده نمی‌شود؟

مقاله اعتماد به این نتیجه رسیده که: آب فقط یکی از مسایل است، مسائل زیادی جامعه را تهدید می‌کند، مثل آسیب‌های اجتماعی، بیکاری و حتی اعتیاد. اما جامعه و مردم ما فقط دولت را مسوول می‌دانند و هرگونه مسوولیتی را از گردن خودشان سلب می‌کنند و روز به روز نسبت به این مشکلات بی‌تفاوت‌تر می‌شوند. همه اینها نتیجه مدت‌ها متولی‌‌گری دولت و حکومت و کمتر شدن نقش مردم در جامعه و زندگی‌شان است.

تعهد همگانی

سوشیانس شجاعی فرد در ستون طنز <bold> <link type="page"><caption> شهروند</caption><url href="http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=59&PageNO=20#" platform="highweb"/></link></bold> اشاره به خبری کرده که نشان می دهد از جمید درخشان مربی تازه پرسپولیس تعهدنامه ای گرفته شده.

طنزنویس به گمانه زنی پرداخته و نوشته: در این تعهدنامه مضاعف، از مربی‌ها تعهد گرفته می‌شود که از دلال، بازیکن نگیرند، بازیکن ضعیف استخدام نکنند، تبانی نکنند، به گل دست نزنند، به ماشین لباسشویی دست نزنند! حرف نزنند! و مربی تعهد می‌کند که رده پرسپولیس را از رده هشتم جدول پایین‌تر نبرد!

مربی تعهد می‌کند که شب‌ها مسواک بزند و در صورت مسن بودن شب دندان‌هایش را در آب نمک بگذارد. متخلفین از این بند به مراجع غذایی معرفی می‌گردند!

مربی متعهد می‌شود از مصرف دخانیات مخصوصا قلیان، به‌ویژه دو سیب، بلوبری، آلبالو، نعناع پرتقال و غیره خودداری کند. کشیدن قلیان خامه پرتقال به منظور حمایت از صنایع لبنی و باغداری ایرانی، بلامانع است! همچنین به منظور حمایت از برادران واردات‌چی، مصرف هرگونه سیگار قاچاق بدون عکس ممنوع می‌باشد و مربی دراین‌باره مسئول خواهد بود!

مربی تعهد می‌نماید که به منظور اصلاح الگوی مصرف، لامپ‌های اضافی منزل خود را خاموش نماید. به منظور نظارت بر حسن اجرای این تعهد همکاری با ناظر سازمان لیگ که به‌طور مقیم در منزل سرمربی حضور دارد الزامی است. سرمربی موظف است کلیه امکانات رفاهی لازم و غیرلازم را برای ناظر سازمان فراهم کرده و یک اتاق اختصاصی به ایشان اختصاص دهد!

در پایان ستون طنز شهروند آمده: البته خوب که نگاه کنید، این تعهدنامه فقط برای مربیان فوتبال نیست! همه ما در زندگی روزمره از این تعهدها داده‌ایم!

کارتون روز