خانه تازه "کامران، فرزند کمال، شش ساله از بریستول" کجاست؟

خبر کوتاه بود. مرد-شیری شش ساله، به نام کامران را، که رسانه های ایران آن را از تبار شیرهای منقرض شده ایرانی می دانند، سوار هواپیما کردند و به تهران فرستاده‌اند. او منزلش در باغ وحش مشهور بریستول را ترک کرده تا در پارک ارم در غرب تهران منزل کند. به امید آنکه همسری هم برای او از ایرلند وارد کنند و این نو عروس و داماد در ایران زاد و ولد کنند.

خانه تازه، پارک ارم تهران، در دهه پنجاه خورشیدی و توسط رحیم‌علی خرم، سرمایه دار مشهور ساخته شد و پارک خرم نام داشت. قرار نبود باغ‌وحشی داشته باشد و به شهربازی اش شهرت داشت تا بعد از انقلاب، اعدام رحیم‌علی خرم و مصادره پارک توسط بنیاد مستضعفان که بنا شد باغ‌وحش اصلی پایتخت، از مرکز تهران به آنجا منتقل شود.

پارک ارم از اساس برای "بازی" ساخته شده بود تا "نگهداری" حیوانات. همین نگاه "اسباب بازی" وار به جانوران هم از همان روزهای نخست در سال ۱۳۶۹ با انتقاد بسیاری همراه بود. نگهداری حیوانات که از محل زندگی خود در جای جای دنیا جمع آوری شدند ( و در زمان افتتاح باغ وحش در میان‌سالی خود بودند) در نزدیکی اتوبان پر تردد تهران به کرج و در گوشه یک شهربازی پر هیاهو، بهترین نقطه برای نگهداری حیوانات غریب در خانه تازه نبود. شیوه نگهداری حیوانات، تغذیه آنها و سابقه این باغ وحش در میزبانی حیواناتی که از برون مرز و به امید "تشکیل خانواده" به باغ وحش ارم می‌آیند هم همواره مورد انتقاد بوده است. نشان به نشان ۱۴ شیری که در در دی ماه ۱۳۸۹ در باغ وحش پارک ارم به بیماری مهلک مشمشه دچار شدند و با شلیک گلوله معدوم شدند. درست کمی بعد از آنکه یک ببر نر روسی که به ایران آمده بود تا تولید مثل کند، بر اثر بیماری تنفسی مشمشه درگذشت.

اما دکتر پیام محبی، رئیس جامعه دامپزشکان ایران که در لحظه ورود کامران در باغ وحش تهران حضور داشته می‌گوید خانه تازه شیر برای زندگی او و خانواده‌اش در آینده، مناسب است. او می‌گوید وضعیت باغ وحش پایتخت نسبت به چند سال پیش تغییر کرده است.

حالا کامران فرزند کمال، شیر بریتانیایی ایرانی تبار به این منزل تازه رسیده است. سالم هم نرسیده. صورتش در نخستین تصاویر منتشر شده زخمی بود. البته هم باغ وحش بریتانیا و هم باغ وحش ارم در تهران گفتند که زخم ها در هنگام حمل حیوان از بریستول به تهران رخ داده و زخم ها سطحی‌تر از آن است که جای نگرانی باشد. لابد برای کمک به او و التیام "غربت در خانه"، نام کامران را هم به نام ایرانی هیرمان، تغییر دادند.

خانه قبلی هیرمان (کامران) در بریستول اما، برای خودش بهشتی است. یکی از بزرگترین‌ها در نوع خود در جنوب غرب بریتانیا. باغ وحشی که به تنوع گونه مشهور است و ماموریت خود را در گردآوری، نگهداری و تکثیر انواع گونه‌های جانوری و حتی تولید گونه‌های تازه می‌داند. پنجمین باغ‌وحش قدیمی دنیا که حدود ۱۹۰ سال پیش تاسیس شد و حافظ بیش از ۱۷۰ گونه در خطر انقراض جانوری بوده با بیش از نود میلیون بازدید کننده تا امروز.

کامران و برادر دو قلویش کیتان، شش سال پیش در این خانه به دنیا آمدند. از پدر و مادری از شهروندان همین باغ وحش. گفته می شود که شمار این گونه از شیرهای آسیایی، دویست قلاده در جهان است. شیرهایی که جثه‌شان از شیرهای آفریقایی کوچک‌تر است و مردانشان ( بر خلاف شیرهای آفریقایی) چندان تمایلی به زندگی خانوادگی ندارند و به جز روزهای تولید مثل، تجرد را ترجیح می‌دهند. یال و کوپال کوتاهتری دارند و مشهور است که به بیماری ها بسیار حساس اند.

کامران و کیتان در سن رشد، دست کم هفته‌ای پنج کیلو گوشت می‌خورند و افزون بر آن اهل شکارند. کامران به ویژه ترکیب گوشت قرمز و سفید را ترجیح می‌دهد و خوش اشتها تر از کیتان است.

حالا کامران هیرمان شده در عصر گوشت کیلویی صد و اندی هزار تومان، " به میهن" بازگشته است. از سفیر بریتانیا در تهران گرفته که در توییتی ورود کامران را به ایران تبریک گفت، تا مقامات محیط زیستی ایران همه خوشحالند. می‌ماند خود کامران که قطعا در دنیای انسان‌ها، کسی از حال دلش خبر ندارد. در دو روز نخست حضور در خانه " آبا و اجدادیش" هم به گفته یکی از پزشکانش، بسیار مضطرب بوده. شاید، چون دور از برادر و در انتظار همسر آینده‌اش که قرار است از ایرلند به ایران برود.