انتقاد ظریف از لهستان برای میزبانی کنفرانس آمریکا درباره ایران

محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران، از لهستان برای میزبانی کنفرانسی که آمریکا می‌خواهد با محوریت ایران برگزار کند، انتقاد کرده است.

آقای ظریف گفته است: "این ننگ برای دولت لهستان پاک‌شدنی نیست: در حالی که ایران لهستانی را در جنگ جهانی دوم نجات داد، حالا این کشور میزبان سیرک مذبوحانه ضد ایرانی می‌شود."

امروز مایک پومپئو، همتای آمریکایی آقای ظریف، اعلام کرد آمریکا می‌خواهد در روزهای ١٣ و ۱۴ فوریه ( ۲۴ و ۲۵ بهمن) و در لهستان، کنفرانسی بین‌المللی درباره خاورمیانه و با تمرکز بر سیاست‌های منطقه‌ای ایران برگزار کند.

این کتفرانس اقدامی تازه در مجموعه سیاست‌های دولت دونالد ترامپ علیه ایران خواهد بود.

یک مقام‌ وزارت خارجه آمریکا به بی‌بی‌سی فارسی گفت انتظار دارند نشست لهستان در سطح وزیران برگزار شود و قرار نیست که یک نشست "ضدایران" باشد و مسایل امنیتی خاورمیانه به طور کلی در آن مطرح خواهد بود.

به گفته این مقام وزارت خارجه، آمریکا و لهستان به طور مشترک از کشورهای شرکت‌کننده دعوت کرده‌اند و اسرائیل هم از لهستان خواسته است تا میزبانی این نشست را بپذیرد.

بر این مبنا آمریکا و لهستان "هنوز آماده نیستند اسم کشورهایی را که دعوت را پذیرفتند اعلام کنند، چون انتظار دارند تعداد بیشتری در روزهای آینده بپیوندند."

مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا، در روزهای اخیر سفری به چند کشور خاورمیانه داشت و گفته شده دعوت کشورها برای شرکت در کنفرانس لهستان بخشی از دستور کار سفرهای او بوده است.

لهستانی‌ها در ایران

در سال‌های اخیر چند کشور عربی و همچنین اسرائیل با سیاست‌های دونالد ترامپ علیه ایران همراهی کرده‌اند.

محمدجواد ظریف در توییتی نوشته است: "یادآوری به میزبان/شرکت کنندگان کنفرانس ضدایرانی: آنهایی که در نمایش ضدایرانی قبلی آمریکا شرکت کردند یا مرده‌اند، یا رسوا شده‌اند و یا اینکه طرد شده‌اند. و ایران هم قوی‌تر از همیشه است."

آقای ظریف در کنار این نوشته عکس‌هایی نیز منتشر کرده کنفرانس شرم الشیخ در سال ۱۹۹۶ یکی از آنها است.

دیگر عکس‌ها درباره پناهجویان لهستانی در ایران است.

در جریان جنگ جهانی دوم و پس از حمله آلمان نازی به لهستان، نیمی از لهستان به اشغال آلمان و نیمی دیگر به اشغال شوروی در آمد و دولت شوروی هزاران نفر از جمعیت لهستانی را به بخش‌هایی از قلمرو خود کوچاند.

اما کمی بعدتر هزاران نفر از آنها توانستند شوروی را ترک کنند و بسیاری از آنها در ایران اسکان یافتند.