"چه کسی دنيای مرا در دست دارد؟ بچه های گرسنه، جوان های رقصنده، جسدهای مانده در کنار خيابان، سوگواری های ميليون نفری، انسانهای بی خانمان، خانه های چند ميليون دلاری، محاکمه سياستمداران رسوا، پرواز بادکنکهای رنگی برای پيروزی يک حزب سياسی، همبرگرهای چند طبقه، بدن های متلاشی شده، کامپيوترهای سريع ارزان، بمباران هوايی، صفحه چشمک زن تلويزيون، اخبار شبکه اينترنت. تصاويری که بر صفحات روشن تلويزيون، سينما و کامپيوتر منعکس می شوند چشمان مرا پر کرده اند. با رنگهای درخشان به سرعت جايگزين يکديگر می شوند و روايت های پراکنده ای از جهان و آنچه در آن می گذرد ارائه می کنند. دنيای من اگر در دست اين تصاوير نباشد، از آنها مملو است. به روايت آنها، جهان جای پر مشغله ايست مملو از تجربه ها و شرايط ضد و نقيض که هيچ تعريفی از آن بيش از چند لحظه اعتبار ندارد. جهان پاره پاره ای که هر پاره اش از پاره ديگر متاثر است."