لیلا در پاسخ به این سئوال که چه فاکتورهایی در انتخاب همسر برایش مهم است، می گوید: "برای من یکی اخلاق مهم است و دیگری توجه همسرم به اولویت هایی که در زندگی وجود دارد. یعنی اگر اولویت های طرف مقابل من متفاوت باشد، ازدواج به ثمری نخواهد نرسید. ازدیدگاه من اولویت ها باید مشابه باشند."

وقتی به لیلا می گویم که اخلاق چیزهایی گسترده ای را شامل می شود و دقیقاً فرد مقابل باید چه اخلاقی داشته باشد، با خنده می گوید: "اخلاقش شبیه به اخلاق من باشد. یعنی آدم منفی نباشد و مثبت فکر کند. این موضوع برای من مهم است. دیگر آنکه نگاهش به اطراف و پیرامون خود شبیه به من باشد، نه اینکه دقیقاً مثل من باشد، بلکه در کل نگاه یکسانی به زندگی وجود داشته باشد."

و درباره طرز نگاهش به دنیا توضیح می دهد: "من آدم مثبتی هستم و دوست دارم فعال باشم. به عنوان مثال کسی که همه اش دوست دارد در خانه بماند و تلویزیون نگاه کند، با اخلاق من جور نمی شود. من دوست دارم هر روز که از خواب بلند می شوم، به دنبال برنامه هایم بوده و فعال باشم. بعضی پسرها ترجیح می دهند همه روزه در خانه بمانند. البته نمی گویم که باید هر روز بیرون بود ولی در کل فعال بودن را ترجیح می دهم."

وقتی از لیلا درباره ازدواج سنتی ایرانی می پرسم می گوید: "من با اینکه پدرم عاقد رسمی در استرالیاست، ولی با ازدواج سنتی ایرانی آشنا نیستم. چون سه سال داشتم که از ایران به استرالیا آمدم و هیچ ایده ای درباره آن ندارم. من فقط ازدواج در استرالیا را دیده ام و با عروسی هایی که در اینجا صورت می گیرد آشنا هستم."

او درباره خواستگاری به سبک ایرانی با خنده می گوید: "حتی اگر پسری آمد و با پدر و مادرم درباره ازدواج با من صحبت کرد، من اصلاً نمی پذیرم، چون با سیستم اعتقادی من سازگار نیست و به این نوع ازدواج عقیده ندارم."

"من نمی گویم که این سبک خوب یا بد است، بلکه در محیطی که من بزرگ شده ام همچنین چیزی وجود نداشته و بنظر من این سبک ازدواج خیلی عجیب است، چون ممکن است فردی بگوید به به چه خانواده خوبی است و بر همین اساس بگوید که دختر این خانواده هم حتماً خوب خواهد بود. به نظر من این سبک ازدواج خیلی بی قواره است و بیشتر به فرهنگ افراد بر می گردد."

لیلا اعتقاد به ازدواج دارد و می گوید: "چیزی که برای شخصی همچون درک آن سخت و عجیب است، این موضوع است که در حالی که من اینجا بزرگ شده ام ، باز محیط خانواده بر من تاثیر داشته و بین دو فرهنگ گیر افتاده ام."

و با ذکر مثالی ادامه می دهد: "من چند سال پیش برای کار به انگلستان رفتم، و با اینکه دوست ایرانی در استرالیا زیاد ندارم، ولی بعد از نزدیک به دو سال که گذشت زنگ می زدم و دنبال رستوران ایرانی در انگلستان می گشتم و یا در آنجا به موزیک ایرانی گوش می کردم و این برای من تعجب آور بود که من چقدر ایرانی هستم، در حالی که اصلاً فکر نمی کردم که ایرانی باشم. این موضوع در رابطه عاطفی خیلی مهم است، چون ایرانی ها یک اخلاق هایی دارند که استرالیاییها ندارند و من بین دو فرهنگ مانده ام."

وقتی از لیلا می پرسم که دوست داری شوهرت ایرانی باشد یا استرالیایی می گوید: "برای من فرقی نمی کند. ولی فکر می کنم چون بیشتر زندگیم در خارج از ایران بوده، احتمالاً ایرانی نباشد. چون تعداد ایرانیهایی که من می شناسم بسیار کمتر از غیرایرانیان است."

و ادامه می دهد: "البته اتفاق افتادن این ازدواج با غیر ایرانی را از لحاظ احتمالات می گویم نه ترجیح خودم. چون من تا به حال با ایرانیان ارتباط عاطفی نداشته ام و شاید دلیلش کم بودن تعداد ایرانیان دراسترالیاست."

برای لیلا گذشته همسر آینده اش مهم نیست و وقتی از او می پرسم که اگر فرد از تو بخواهد که چند سال با هم زندگی کنید و سپس ازدواج کنید، ‌در پاسخ می گوید: "من معتقد به این نیستم که حتماً باید به سرعت عروسی کرد. چون در این جامعه رشد یافته ام ."