گزارش وعکس از ليلا نژاد، خبرنگار عکاس

	غروب زيبای درياچه نئور

برای ديدن مجموعه عکس از نئور اينجا را کليک کنيد

ناپديد شدن نور ضعيف اتوبوس در پس تپه و تاريکی مطلق مرا بخود آورد. اتوبوس رفته بود و ديگر هيچ کاری نمی شد کرد. احساس کردم اگر خطری پيش آيد از دست ما چهار نفر کاری برنمی آيد. به سختی چراغ قوه ام را از کوله پشتی بيرون آوردم و سعی کردم بوسيله بارانيم از خيس شدن وسايلم جلوگيری کنم. دوستی که برنامه ريز ما بود گفت: "متأسفانه کمی دير رسيده ايم، تنها رستوران بين راه اين منطقه ساعت هشت شب می بندد و پنج صبح باز می کند."

من که به سختی با آن همه وسايل نگاهی به ساعتم انداختم با تعجب گفتم فقط کمی دير رسيده ايم! ساعت١٢ نيمه شب است!

"زمانبندی ات حرف ندارد." و ديگری گفت: "يعنی پنج ساعت بايد اينجا باشيم! حالا يکی بگويد زير اين باران تند، و در اين تاريکی وسط جاده چه کنيم؟"

دوست راهنمای ما گفت: "خوشبختانه دکّه نوشابه فروشی آنطرف خيابان هست که سقفی دارد." و برای اينکه ما با حقيقت راحتتر رو به رو شويم با لحنی مظلومانه ادامه داد: "البته چند جايش شکسته اما ميشود شب را زير آن دوام آورد."

با سرعت خود را زيرسقف چوبی رسانديم و وقتی دو نيمکت چوبی خشک آنجا ديدم، بسيار خوشحال شدم. راستی بعضی اوقات انسانها با چه اتفاقات کوچکی خوشحال می شوند.

برای اولين بار که به "نئور" پا گذاشتم احساس کردم به يک تکه زمين جدا افتاده گام نهاده ام، البته اين حس چندان هم دور از واقعيت نبود. درياچه نئور در ٤٨ کيلومتری جنوب شرقی اردبيل در ارتفاع ٢٧٠٠ متری از سطح دريا، درست در دهانه کوه در ميان ديواره های بلند سنگی قرار گرفته است. برای رسيدن به اين درياچه بايد جاده پر پيچ و خمی را پشت سرگذاشت. بر فراز قله کوه به منطقه ای می رسيم که ابتدا از کنار روستای کوچکی به همين نام رد شده و سپس دشت وسيع و زيبايی می بينيم که درياچه را احاطه کرده است.

اين درياچه زيستگاه برخی از گونه های پرندگان مهاجر است و ماهی قزل آلای آن بسيار مشهور است. حواشی اين درياچه از تفرجگاه های مهم اردبيل است و هر ساله مسابقه تفريحی، ماهيگيری بين دوستداران صيد ماهی انجام می شود. هر چند شنيده بودم سالها پيش اين درياچه جزو مناطق حفاظت شده ثبت شده بود.

سفر پيش سفری گذرا بود اما اين بار برای عکسبرداری از آسمان شب آمده بوديم.
دو شب دراواسط بهار بيشترين زمان بارش شهاب بود و قرار بود يک شب را در گردنه کرمان حوالی خلخال وشب ديگر را در منطقه نئور بگذرانيم و به دليل نرسيدن به موقعيت مناسب، شب اول را ازدست داده بوديم واکنون دراين سرما حتی امکان خوابيدن را هم نداشتيم، دراين افکارجالب بودم که صدای زوزه گرگ همه ما را هراسان کرد، نميدانم چرا در آن لحظه از چشمهای گرد شده دوستم خنده ام گرفته بود، هنوز چيزی نگذشته بود که صدای شيهه اسبی و بعد ازآن شليک گلوله ای، چشمهای همه مارا گرد کرد وبعد ازآن ديگرهيچ صدايی نيامد پس عاقلانه تر بود که موقعيت فعلی خود را حفظ کنيم.

وقتی چشمهايم را باز کردم تازه خورشيد در حال طلوع بود. پس ازاستراحتی کوتاه و صبحانه دلچسبی در رستوران، خوشبختانه ماشينی پيدا کرديم که ما را به درياچه برساند. به هر شکل نبايد امشب را از دست می داديم وچه جايی بهتر از ارتفاعات.

اين بار وقتی رسيديم ازآن همه گلهای رنگارنگ ديگر اثری نبود، روستاييان همه را درو کرده و بسته بندی کرده بودند. علوفه های بسته شده بر روی زمين لخت اطراف درياچه پراکنده بود.

ما در کنار تعدادی از بسته های علوفه چادرهای خود را بر پا کرده و تا غروب آفتاب عکاسی کرديم و درضمن موقعيت های مناسب برای استقرار سه پايه های عکاسی خود در شب را نشان کرديم.

هوا کم کم سرد می شد و باد شديدی می وزيد و تا وقتی باد می آمد، به دليل احتياط در مورد آتش سوزی نمی توانستيم آتش روشن کنيم. نزديک غروب هوا آرام شد آتش کوچکی روشن کرديم و به بسته های علوفه تکيه زديم و غروب آفتاب زيبا و آرامش بخش درياچه را نظاره کرديم. تمام شب را کار کرديم، شب فوق العاده ای بود.

فردای آن شب روستاييان برای جمع آوری علوفه ها آمدند. آنها با کره و سرشير محلی از ما پذيرايی کردند. ديگربايد برمی گشتيم تنها ماشينی که تا سر جاده می رفت وانت حمل گوسفند بود و ما انتخاب ديگری نداشتيم. چه می شد کرد اين هم تجربه ای بود.

10987654321