|
رو در رو: دو ايرانی-اسرائيلی از انتخابات سخن می گويند | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
اسرائيلی ها روز سه شنبه 28 مارس به پای صندوق های رای می روند، در حالی که نظرسنجی ها نشان می دهد که حزب ميانه روی کاديما که آريل شارون پيش از سکته مغزی تاسيس کرده بود، از ساير احزاب جلوتر است. حزب کاديما تهديد کرده که به سلطه سنتی حزب دست راستی ليکود پايان دهد. ايرانيان ساکن اسرائيل ديدگاه های متفاوتی نسبت به شرکت يا عدم شرکت در انتخابت دارند. در اينجا، دو فرد ايرانی - اسرائيلی ساکن بيت المقدس ديدگاه های خود را با ما درميان گذاشتند:
"من حتما در انتخابات اسرائيل رای خواهم داد. من برای اولين بار تصميم گرفته ام به حزب "عمل" (حزب کارگر) رای بدهم. در اين مرحله کسی فکر نمی کند که اين حزب بيشتر از حزب کاديما رای بياورد و پيروز شود، ولی من می خواهم تا حد ممکن اين حزب (کارگر) قويتر وارد پارلمان شود. اولين انتطار من از اين حزب اين است که کارهای عملی و واضح در راستای صلح انجام دهد. با در نظر گرفتن واقعيـت های موجود، امير پرتز تنها کسی است که می تواند اين کار بکند و اولين اقدام او ملاقات با راهبران عرب بوده است که به نظر من خيلی کار مهمی بود. مساله صلح با فلسطينيان به بيشتر مسائل ديگر مربوط است. مثلا در حال حاضر فقر به حدی رسيده که يک سوم از کودکان اسرائيلی زير خط فقر زندگی می کنند. رسيدگی به اين مساله نيز ضروری است. علت گسترش فقر به نظر من سياست های کاپيتاليستی وزير اقتصاد پيشين (نتانياهو) است که در ظاهر وضع را بهبود بخشيد، ولی بيشتر مردم هزينه های اين سياست را پرداختند. پيش بينی من اين است مطمئنا حزب کاديما بزرگترين حزب پارلمان خواهد بود و حدودا يک سوم کرسی های پارلمان را اشغال خواهد کرد. حزب دوم حزب عمل و در رده سوم هم حزب ليکود که به رياست بنيامين نتانياهو خواهد بود. علت پيروزی کاديما، محبوبيت آريل شارون در بين اسرائيلی هاست، وگرنه اهود اولمرت چندان محبوب نيست. مساله اسرائيليان و فلسطينيان به دوطريق قابل حل است: يکی مذاکره و ديگری اقدامات يکجانبه از طرف اسرائيل (کاری که آريل شارون در غزه انجام داد). اهود اولمرت تا جايی که من می دانم قصد ادامه مذاکرات با فلسطينی ها را ندارد و ترس من اين است که اقدامات يکجانبه ای را انجام دهد و شهرک های غيرقانونی بزرگ را در مناطق فلسطينی خالی نکند. پيروزی کاديما برای من نتيجه جالبی نخواهد بود، ولی به نظر من اين پيروزی حتمی است! تنها اميد اين است که ائتلاف با حزب عمل تشيکل دهد نه با ليکود و احزاب دست راستی ديگر."
"من هنوز تصميم قاطع نگرفته ام که رای بدهم يا نه، چون فکر می کنم که از اينجا مانده و از آنجا رانده هستيم، يعنی از بين سی و يک حزبی که در انتخابات شرکت خواهد کرد، سه تای آنها هستند که می شود رويشان حساب کرد، ولی هر کدام ايرادی مخصوص به خودشان را دارند. من هنوز حزبی که بتواند خواسته های مرا پياده کند پيدا نکرده ام. درواقع شعارهای آنها مورد نظر من هم هست ولی به آنها اعتماد ندارم. در اسرائيل هر دو سال انتخابات برگزار می شود (انتخابات پيش از موعد) و من فکر می کنم اين امر زائيده امين نبودن رهبران آن است. علت سلب اعتماد من از احزاب اين است که مثلا حزب ليکود شعار می دهد که اگر دولت تشکيل دهد حداقل حقوق کارگران را هزار دلار خواهند کرد و مستمری بازنشستگی را افزايش خواهد داد. آقای نتانياهو (رهبر ليکود) در حکومت قبلی وزير دارايی بود و فشار زيادی به مردم آورد ولی البته در جمع کمک زيادی به کشور کرد ولی مردم تحت فشار بودند، هر چند اين کار دولت را از ورشکستگی اقتصادی نجات داد. يا مثلا اينکه آقای اولمرت (از حزب کاديما)، گذشته خيلی روشنی ندارد او زمانی شهردار اورشليم (بيت المقدس) بوده و مردم خاطره خوبی از آن دوران ندارند... غير از همه اينها، اين احزاب مانند هزارفاميل هستند که وقتی به قدرت می رسند، بر سر قدرت معامله می کنند. از همه چيز مهمتر برای من به عنوان يک ايرانی-اسرائيلی، صلح است، ولی من زياد خوشبين نيستم که صلح برقرار بشود. چرا که هم اسرائيل و هم فلسطينی ها موقعيت های بسيار خوبی را از دست داده اند و چندين سال پيش می شد که يک دولت فلسطينی تشکيل شود... اما چنين نشد تا اينکه دولت الان به دست حماس افتاد. آنها دولت اسرائيل را به رسميت نمی شناسند و به همين دليل اسرائيل نمی تواند با آنها مذاکره کند. اين جای تاسف دارد. دلم می خواست که می شد حزب برنده با ايران وارد مذاکره شود تا شايد ما هم می توانستم به ايران برويم. دلم خيلی تنگ شده... من و خانواده ام 28 سال است که در اسرائيل هستيم، ما به عبری صحبت کرده ايم ولی به فارسی خواب ديده ايم..." دولت های اسرائيل زمان زيادی که برای رسيدن به صلح با رهبران جنبش الفتح در اختيار داشتند را از دست دادند. اميدوارم دولت آينده اسير دشمنی بی حاصل با حماس نشود. هر يک روز عقب افتادن صلح برابر است با راديکال تر شدن جوانان آرمان خواه فلسطينی. مسلما بر سر ميز مذاکره نشاندن حماس سخت است اما اگر جامعه جهانی دست از تحقير حماس بر دارد و با احترام گذاشتن به نظر مردم فلسطين موقعيت جديد حماس را به رسميت بشناسد توافق با حماس دور از دسترس نخواهد بود. لا اقل اين راه کار برای مردم منطقه کم هزينه تر از ماجراجويی های کاخ سفيد و تند روهای اسرائيلی خواهد بود. پيام - تهران اول اين که باعث و بانی همه اين مشکلات اين است که عده ای خارجی سرزمينی را اشغال کرده اند و تلاش می کنند ساکنان آن را اخراج کنند. دوم اين که تروريست اصلی دولت اسرائيل است که سالانه چندين برابر آن چه گروه های مسلح فلسطينی می کشند، انسان های بی گناه را به قتل می رساند. سوم اين که اعمال فشار بی رويه بر فلسطينيان باعث شده که آنان برای دست يابی به خواسته هايشان هيچ مسير منطقی نداشته باشند و برای همين است که دست به حملات انتحاری می زنند. آن چه به نظرم عجيب می رسد اين است که به نظر می رسد طرفين اين دعوا بيشتر از اين که به دنبال حل مشکلاتشان باشند، به دنبال جا ر و جنجال و بازار گرمی اند. کيارا - اردبيل من فکر می کنم حل مشکلات اسرائيل يک مانع جدی دارد و آن بنا شدن بر مبنای به خاک و خون کشيدن هزاران فلسطينی و گرفتن سرزمين آنهاست. اينچنين نظامی هيچگاه نخواهد توانست روی آرامش ببيند. نيما - شيراز من اميدوارم هر حزبی که در اسرائيل موفق ميشه بتونه دولتی رو تشکيل بدن که صلح خاورميانه رو به ارمغان بياره. خيلی دوست دارم هر چه زودتر روزی رو ببينم که ايران و اسرائيل دو کشور بسيار دوست و نزديک منطقه اند . رامين -کرج يهودی نيستم اما مردم اسرائيل را مانند هموطنان خودم با جان و دل دوستشان دارم. اگر من شهروند اسرائيلی بودم حتما به حزب ليکود رای ميدادم. جناب نتانياهو محبوبيت خاصی ندارد ولی ضامن صلح در منطقه و يک اسرائيل قوی و مقتدر ميتواند باشد. ليکود ميتواند حماس را برای هميشه به صلح وادارد ما در منطقه خاورميانه نياز به صلح عادلانه داريم و اين صلح در خاورميانه فقط با فشار سياسی ميسر است والا اگر حزب کاديما يا حزب کارگر سرکار بيايد بايد سالها کجدار و مريز با فلسطينبان زندگی کردو روز بروز گوشه ای از خاک اسرائيل را به فلسطينيان داد و اين برای يک اسرائيلی دردآور است که بزور سربازان وطنی از خانه و کاشانه خود آواره شوند. ديندار - آلمان صلح بين ايران و اسرائيل ميتواند باعث شکوفايی اقتصادی هر دو کشور شود. باضافه ميتواند باعث از بين رفتن کدورت مابين مردم فلسطين با اسرائيل شود و اثرات مثبتی بر روی آينده اجتماعی و مرزی آنها بگذارد. احزاب اسرائيل نيز مانند احزاب دولت ايران هميشه تعصبی بوده اند و اين موجب رکود اقتصادی اين دو کشور گرديده زيرا مخارج عظيمی را بايستی به قدرتهای نظامی و دفاعی شان تقديم ميکنند در حاليکه با سطح فقر رو به صعود ميرود. مسعود - هلسينکی ای کاش دمکراسی اسرائيل در ايران هم برقرار شود. تا شاهد شکوفايی در رابطه با ايران و اسرائيل باشيم. برای هموطنان اسرائيلی ايرانی تبار آرزوی موفقيت دارم. اميد است شرايط بهبود گردد و اين ايرانيان عزيز از ايران ديدار کنند. سينا - ش - شيراز يکی از واقعيات مديريت در جوامع انسانی اين است که تصور می کنند با عده ای کوچک می توانند عده ای به تعداد زياد را هدايت کنند! در حالی که درواقع اين عملی که مردم از آن به هدايت جامعه نام می برند، مهار جامعه است. هيچ حزبی نمی تواند بدون پشتيبانی عملی اکثريت افراد تاثيرگذار در اهداف خود موفق شود. در اسرائيل شاهد دو جامعه متفاوت فلسطينی و اسرائيلی هستيم و به علت جدايی طلبانه بودن اين دو با هم تا به حال به توافق و صلحی نرسيده اند. راه حل مناقشه اسرائيل ۳ راه است: ۱. نابودی يکی از اين دو جامعه ۲. بی اعتقاد شدن به اعتقادات مذهبی از طرف يکی از اين دو جوامع برای کنار گذاشتن اختلافات مرزی ۳. تشکيل يک کشور فراگير با دو ايالت فلسطين و اسرائيل. شهاب برادران ديلمقانی - تهران |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||