BBCPersian.com
  • راهنما
تاجيکستان
پشتو
عربی
آذری
روسی
اردو
صدای شما
به روز شده: 11:48 گرينويچ - يکشنبه 04 دسامبر 2005
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيدصفحه بدون عکس
چرا کیفیت تولید در صنعت خودروسازی ایران افت کرده است؟
خودروسازی
آخرين بررسی های شرکت بازرسی کيفيت و استاندارد ايران وابسته به وزارت صنايع و معادن نشان می دهد که ايراد کيفی در خودروهای ساخت داخل کشور نسبت به دوره های قبلی تا ۵ برابر افزايش يافته است.
گزارش جديد منتشر شده در ايران حاکيست که کيفيت خودروهای توليد شده در داخل اين کشور به شدت کاهش يافته است.

به گزارش خبرگزاری دانشجويان ايران، ايسنا، آخرين بررسی های شرکت بازرسی کيفيت و استاندارد ايران وابسته به وزارت صنايع و معادن نشان می دهد که ايراد کيفی در خودروهای ساخت داخل کشور نسبت به دوره های قبلی تا ۵ برابر افزايش يافته است.

بر اساس اين گزارش از مرداد سال ۱۳۸۴ به بعد کليه خودروهای توليد شده در کشور افت شديد کيفيت داشته اند که البته در ميان آنها، نيسان ماکسيما و سپند پی کی که هر دو محصول شرکت پارس خودرو هستند، به ترتيب به عنوان با کيفيت ترين و بی کيفيت ترين خودرو شناخته شده اند.

در آخرين بررسی عملکرد صنايع خودروسازی ايران، نيسان ماکسيما، زانتيا، مزدا۳۲۳، پژو۲۰۶، رونيز، هيوندايی ورنای و فولکس گل دارای بالاترين کيفيت شناخته شده اند.

البته به رقم آنکه اين خودروها در حد استاندارد خوب شناخته شده اند اما کيفيت همه آنها نسبت به گذشته چندين برابر بدتر شده است.

به نظر شما دليل اين افت کيفيت چيست؟ چه پيامدهايی دارد؟ شما آينده صنعت خودرو سازی در ايران را چگونه می بينيد؟ اگر از خودروهای توليد شده در ايران استفاده می کنيد، تجربه خود را برای ما بگوييد.

برخی نظرات شما

اصل سئوال غلط ميباشد.کيفيت خودرو نسبت به ماه های پيش نه تنها افت نداشته بلکه بهبود نيز داشته است. گزارشی که خبر گزاری ايسنا اعلام نموده است ناقص ميباشد . روش نمره گذاری کيفيت تغيير نموده و از اول شهريور ماه اجرايی شده است.مثل اينکه نمره قبولی بجای ۲۰ از ۱۰۰ استفاده شود. لذا بحث پانصد در صد افت کيفيت بی معنا ميباشد. و من از گزارش دهنگان و منتشران خبر تعجب ميکنم که چگونه بدون تعقل و بررسی، خبری اينچنين منتشر ميکنند که شنونده به ساير اخبار نيز مشکوک ميشود. محمد رضا نجفی منش

صنعت خودرو در چند کلام خلاصه می شود . ۱- محصول انحصاری ۲- دولتی بودن شرکت های خودروسازی ( و شرکتهايی که از حمايت دولت برخوردار هستند ) ۳- نبود کنترلهای واقعی و اصولی در اين سيستم ۴-مصرف کننده بايد محصول خود را با اختيار انتخاب کند نه با جبر . ( اين گونه توليد در کشورهای جهان سوم به مصرف کننده ظلم مضاعف می شود هم محصول گران می خرد و هم بدون کيفيت ) راهکارها : ۱- کليه شرکتهای خودرو سازی بايد از تابعيت دولت خارج و همچنين از حمايت های دولت کاملاً خارج شوند . ۲ - واردات خودرو با کيفيت بالا وارد بازار شده تا خودرو سازان مارا به رقابت با کيفيت بالا هدايت کند . ۳- دولت بصورت کنترل نه دخالت در اين امور بپردازد . ۴- دولت ,شرکت های خودرو ساز و قطعه سازان را موظف به رعايت استاندارهای بين اللملی کند پس انجام مراحل ۱ و ۲ ۵- مصرف کننده در اين بازار دارای حق انتخاب و دنبال محصول با کيفيت بالا می گردد. در اين بازار حرف اول را مصرف کننده ميزند نه توليد کننده و اين توليد کننده هست که تابع مصرف کننده بايد باشد . ض. نيشابور

من خودم مدير کنترل کيفی يک شرکت قطعه ساز بودم و الان مدير فنی مهندسی همان شرکت هستم، علت عدم کيفيت خودرو در ايران : ۱- استعمار بازار مواد اوليه بوسيله عوامل داخلی که سازندگان قطعات مجبور ميشوند با توجه به عدم دسترسی ارزان به فولادهای آلياژی از فولاد ساختمانی برای ساخت قطعه استفاده کنند. ۲- گزينش غير اصولی تامين کنندگان قطعات برای شرکتهای خودرو ساز که در اکثر موارد رابطه ای ميباشد. ۳- عدم رعايت قانون کپی رايت در محصولات توليدی داخلی و خارجی. ۴- عدم سياست گذاری صحيح و اصولی در صنعت خودرو ( جالب است که در سند بيست ساله دولت در مورد صنعت خودرو مطلبی اشاره نشده است و شما کلمه خودرو را در اين سند پيدا نميکنيد) ۵- عدم دانش فنی مناسب در تدوين استاندارد های فنی قطعات خودرو. ۶- عدم دسترسی آسان به تکنولوژی روز دنيا جهت استفاده در صنعت خودرو ( وارد کردن مواد مخدر به ايران آسانتر از دستگاه CNC ميباشد.) ۷- اعمال رابطه به جای ضابطه در تاييد صلاحيت تامين کنندگان خودرو. ۸- اعمال نفوذ در به تاييد رساندن قطعات خودرو. و الی آخر تا دلت بخواد ... شهرام رازپوش نظری - تبريز

 اصل سئوال غلط ميباشد.کيفيت خودرو نسبت به ماه های پيش نه تنها افت نداشته بلکه بهبود نيز داشته است. گزارشی که خبر گزاری ايسنا اعلام نموده است ناقص ميباشد . روش نمره گذاری کيفيت تغيير نموده و از اول شهريور ماه اجرايی شده است.مثل اينکه نمره قبولی بجای ۲۰ از ۱۰۰ استفاده شود. لذا بحث پانصد در صد افت کيفيت بی معنا ميباشد. و من از گزارش دهنگان و منتشران خبر تعجب ميکنم که چگونه بدون تعقل و بررسی، خبری اينچنين منتشر ميکنند که شنونده به ساير اخبار نيز مشکوک ميشود.
محمد رضا نجفی منش

به نظر من چند دليل مهم برای افت کيفيت خودرو های ايرانی وجود دارد. ۱. تقليد و کپی کردن از نمونه های منسوخ و قديمی خارجی ۲. رقابتی نبودن اين صنعت در ايران ۳. نداشتن وجدان کاری لازم در بين کارگران و کارمندان و پيامد های آن. مسعود - تهران

انحصاری بودن ، مکانيزه نبودن ، تقاضای بالا و توليد کم و در نتيجه خريد فوری و حتی پيش خريد کردن مردم و نيز فرهنگ نا متعارف مردم در هنگام خريد(به اين معنی که مردم بخاطر فرهنگ بجا مانده از دوران جنگ ۸ ساله از ترس گرانتر شدن عادت به خريد محصولاتی پيدا کرده اند که نسبت توليد آن محصول از تقاضا کمتر است. مثلا" من خودم شاهد بودم که انبوه مردم در حال خريد موز بودند وقتی که علت ازدحام رو پرسيدم گفتند که چون کيلويی ۱۵۰ تومان ارزانتر است در حاليکه يقين داشتم اون کسانی که برای خريد تجمع کرده بودند مصرف ماهانه آنها حتی به کيلو گرم نمی رسد)بهر حال يکی از مضرات و آثار باقيمانده جنگ تغيير فرهنگ خريد مردم می باشد که مردم ايران در حال تجربه کردن اين واقعيت هستند. پيمان سربندر

۱-بکارگيری مديران نالايق در خودروسازهای بزرگ کشور بدون توجه به سابقه آنها و فقط بر اساس تلافی و انتقام گيری از مديران قبلی و باند بازيهای منفعت طلبانه ۲-بی ثباتی و تعويض پی در پی مديران ارشد و وجود احساس عدم امنيت در مديران که باعث بيتفاوتی در آنها و بالطبع در زيردستان ميگردد و سبب ميشود هر کس به فکر خودش باشد و از اين مدت محدود نهايت استفاده شخصی را بنمايد. ۳-عدم وجود روحيه پيشرفت و افزايش کيفيت در تمامی کارکنان بدليل مندرج در بند دو ۴-عدم رقابت واقعی بين خودروسازان و هزاران مشکل ديگر ... فراز - تهران

دليل کاهش کيفيت خودروها را در افزايش کميت توليد و عدم توجه همزمان به کيفيت و همچنين رو آوردن به ساخت داخلی قطعات و عدم استفاده از صدای مشتری در نمايندگی ها و برطرف نکردن ايراداتی که حتی بيشتر به مونتاژ قطعات برمی گردد ، می توان نام برد که البته با تعيين استراتژی کيفيت و همت نيروهای داخلی تا ۵ سال آينده می توانيم خودروهای ساخت داخل و با کيفيت داشته باشيم . به هرحال برای خودکفايی بايد اين هزينه ها را پرداخت... عليرضا مرادی

 ۱-بکارگيری مديران نالايق در خودروسازهای بزرگ کشور بدون توجه به سابقه آنها و فقط بر اساس تلافی و انتقام گيری از مديران قبلی و باند بازيهای منفعت طلبانه ۲-بی ثباتی و تعويض پی در پی مديران ارشد و وجود احساس عدم امنيت در مديران که باعث بيتفاوتی در آنها و بالطبع در زيردستان ميگردد و سبب ميشود هر کس به فکر خودش باشد و از اين مدت محدود نهايت استفاده شخصی را بنمايد. ۳-عدم وجود روحيه پيشرفت و افزايش کيفيت در تمامی کارکنان بدليل مندرج در بند دو ۴-عدم رقابت واقعی بين خودروسازان و هزاران مشکل ديگر ...
فراز - تهران

تلاشهای اوليه خودروسازی ما قابل تحسين بود. متاسفانه همانطور که مشهود است مدت يکسالی است که اين صنعت دستخوش ضعفهای شديدی شده است که اين ضعفها را بايد درقسمتهای مديريتی ونظارتی وعدم رقابت سالم درخودرو سازان وقطعه سازان جستجو کرد. بنده خودم تا ۶ماه پيش دارای پيکان مدل ۶۲ بودم و مدت ۳ماه است يک دستگاه پژو ۲۰۶ خريداری کردم که تازه متوجه شدم که چه اشتباهی کردم و پيکان را از دست دادم. چون خودروهای جديد تنها مزيتی که دارند دارای کولروقدرت بيشتر ميباشد و در مقابل فاقد استحکام و دوام است وبه عبارتی ده ميليون تومان ميدهی و۳ يا ۴ سال خودرو سوار ميشوی وبعد از آن هيچ،به نظربنده لازم است دولت مانند خيلی از کشورها برای خودرو سازان و قطعه سازان همانطور که امکانات و تسهيلات فراهم ميکند در مقابل بايد دوراز ملاحظات نظارت کامل بر کنترل کيفی درمحصولات توليد شده داشته باشد ودرصورت لزوم توليد کنندگان خاطی را جريمه نمايد۰که متاسفانه در کشور ما در اين ۲۶ سال گذشته فقط حمايت از تعدادی توليد کننده خاص بوده ...بخصوص در ۱۶ سال اخير که حمايتهای کورکورانه ومنفعت طلبانه دولت از تعدادی توليد کننده خاص موجب به هدر رفتن نقدينگی وبيکاری روز افزون و تورم در جامعه واز بين رفتن صنايع ديگر چون نساجی و چای و قالی بافی شد. داريوش رياحی - تهران

علل بسياری را می توان ذکر کرد که به نظر اينجانب علل مهم به شرح زير می باشد : ۱- عدم رقابت در توليد ۲- عدم رعايت در قيمت گذاری بر اساس تعرفه های بازار ۳- عدم رسيدگی به تخلفات در ارائه گواهی کيفيت به توليد کنندگان قطعات ۴- سهيم بودن مديران صنايع خودرو سازی در شرکت های پشتيبانی ۵- عدم رسيدگی به عملکرد مديران اين صنايع در زمان خدمت يا بعد از خدمت ۶- عدم تفاوت در عملکرد صحيح يا ناصحيح مديران
کاظمی -تهران

چند ماه پيش يک خودرو پی کی تحويل فوری صفر گرفتم) بيش از ۵ ميليون تومان)وقتی رسيدم کنار دفتر کارم موقع پياده شدن نه سوييچ از در بيرون مييامد نه قفل ميشد زنگ زدم کارخانه گفتند ماشين تحويل شده است بايد ببری تعمير گاه زنگ زدم تعمير گاه گفتند بايد وقت بگيری با هر بدبختی بود رفتيم قفل فعلا تعمير شد کار ضروری داشتم راه افتادم سمت ساوه وسط راه بين دو تا تريلی در حال سبقت دسته دنده در اومد اومد تو دستم ماشين تو خلا افتاده بود گاز نميخورد اگه خدا کمکم نميکرد اون دنيا بودم زنگ زدم امداد گفتند امداد پی کی هنوز راه نيفتاده بعد از کلی دعوا يکی از پارس خودرو فرستادند از نيمه راه برگشتم تهران...وسط اتوبان همت خاموش کرد راه بسته شد يه موتوری اومد هفت تومن گرفت راهش انداخت تا حالا ده بار خوابوندمش گارانتی هر بار هم بايد يه پولی بدم هر دو ماه قفلهاش خراب ميشه دريچه های کولر اصلا کار نميکنن آينه ها همه لق و رقصان ريل صندلی خراب راديات داخل سوراخ شيشه جلو بخار کرده داشبورد تق و لق دست مريزاد دارن اين مديران صنعت. حسن - تهران

 علل بسياری را می توان ذکر کرد که به نظر اينجانب علل مهم به شرح زير می باشد : ۱- عدم رقابت در توليد ۲- عدم رعايت در قيمت گذاری بر اساس تعرفه های بازار ۳- عدم رسيدگی به تخلفات در ارائه گواهی کيفيت به توليد کنندگان قطعات ۴- سهيم بودن مديران صنايع خودرو سازی در شرکت های پشتيبانی ۵- عدم رسيدگی به عملکرد مديران اين صنايع در زمان خدمت يا بعد از خدمت ۶- عدم تفاوت در عملکرد صحيح يا ناصحيح مديران
کاظمی - تهران

اين مقايسه از اساس اشتباه است. چون معيار اندازه گيری فرق کرده. مثل اينست که تفاوت درجه حرارت بدن مريض را تا ديروز با سانتيگراد اندازه ميگرفتيم و امروز با فارنهايت، مقايسه مقادير در اين صورت غلط است، نتيجه گيری هم همينطور. احمد - تهران

متاسفانه، به دليل سياستهای اشتباه دولت در دوره های پيشين که به احتمال زياد اين دوره نيز مستثنا نخواهد بود، گرايش مصرفی در صنعتهای توليدی ايران جايگزين گرايشهای علمی و نوآورانه شده. عملا کپی کردن از توليدهای خارجی (بدون در نظر گرفتن موضوعهايی مثل روشهای نوين توليد، کنترل کيفيت و مهمتر از آن بهبود کيفيت) کاملا عادی شده و بی کفايتی مديريت شرکتها، پاسخگو نبودن آنها و وجود نداشتن Third Party هايی جهت ارزيابی توليد، وضع را بدتر کرده. امير حسين قاجار - تهران

کدام کالا و خدماتی درايران طبق استانداردهای قابل قبول است که صنعت اتوموبيل باشد(مخابرات-بنزين خدمات شهری-کليه لوازم خانگی-پست-امور قضائی و.........)؟ بهرام - تهران

درواقع صنعت اتوموبيل سازی ايران چهره ای از وضع کار در ايران است. هيچ چيز ساخت ايران ازمرغوبيت بوئی نبرده. شما الان اتوموبيل را بحث ميکنيد.. اگر اين بحث را به مصنوعات ديکر ادامه بدهيد همه از بدی و بی ارزشی کامل بهره ورند. من خودم سالها پيش يک پيکان نو از کارخانه خريدم وقتی آنرا تحويل ميگرفتم متحير بودم بخندم يا گريه کنم. خنده به اينکه اين اتوموبيل يک جوک بود. گريه برای اينکه به وضع خودمان و عدم قدرتمان در ساخت يک چيز خوب در مآتم نشسته بودم. حتی قالی ايرانی که به دست ما ميرسد از رنگ تقلبی بافته شده و با اولين شستن رنگش ميرود.
عباس عباسی - منامه - بحرين

در ايران هيچ وقت هيچ چيز سر جای خودش نبوده است. اتومبيلی که يک و نيم ميليون تومان هم تمام نمی شود بقيمت هفت ميليون می فروشند اما بنزين را ارزانتر ميدهند. ما چند سال پيش (با قرض و قوله) يک دستگاه رنو سپند (کاش حداقل رنو بود) بقيمت حدود چهار ميليون تومان خريديم. جالب است بدانيد از همان موقع که ما ماشين را از کارخانه تحويل گرفتيم دنده يک آن بهيچ وجه جا نمی رفت و چراغ های ترمز آن روشن نمی شد! وقتی هم به نمايندگی مراجعه کرديم گفتند اين طبيعی است و خودش درست می شود!! آيا دزدی کردن فقط از ديوار مردم بالا رفتن است؟ چهار ميليون گرفتن و ماشين خراب دست مردم دادن دزدی نيست؟ فرهود - تهران

 افت کيفيت در ميان محصولات ايرانی در چند سال اخير کاملا نمايان بوده و ففط منحصر به خودرو نميشود. بنده در اين چند سال همواره شاهد بوده ام تمام محصولاتی که در ايران توليد ميشود در ابتدا دارای کيفيت خوب بوده اما به تدريج که فروش خوبی پيدا ميکنند از کيفيت اين محصولات کاسته ميشود انگار توليد کنندگان ايرانی با فروش خوب محصولاتشان دچار نوعی تخدير شده و گمان ميکنند اين حجم فروش جاودانه خواهد بود. دليل ديگر آن عدم وجود رقيب جدی در ايران ميباشد.
حمید - تهران

عدم توجه به نيروی انسانی . وقتی يک نفر نيروی کاری احساس کند که به مسائل ايمنی ، بهداشتی ، ارگونومی کار و تسهيلات رفاهی وی بی اهميتی می شود او نيز تا جايی که بتواند سعی ميکند کار خود را به راحت ترين و کمترين دقت انجام دهد . من که خود در يک شرکت بزرگ خودروسازی مشغول به کار هستم و کارشناس ارگونومی کار می باشم از نزديک شاهد وضعيت اسفبار ايمنی بهداشتی و ارگونوميکی کار اين کارگران هستم . چنانچه به آنها اهميت داده شود شاهد افزايش کيفيت هم در محصولات خواهيم بود . دومين نکته هم در فرمايشات آقای بهروز از تهران در مورد سهامدار بودن مديران در کارخانجات قطعه سازی و استفاده از رانتهای موجود در جهت استفاده از قطعات و کالاهای توليد برخی شرکتهای خاص موجب افت کيفيت در محصولات شده است. محمد رضا م. - تهران

آرزو داشتم هيچگاه در وادی ساخت خودرو وارد نميشديم تا شاهد اينهمه قيمت بالا / کيفيت پايين / تلفات انسانی زياد و زبان دراز و سوداگرانه توليد کنندگان نبوديم.آنگاه همانند همسايگان نفتی و غير نفتی جنوبی قاعدتا اتومبيلهای لوکس روز را سوار می شديم و ...توليد کنندگان که طبعا بدليل رقابتهای بين المللی بايستی ملاحظه ايرانی را در دستور کار خود قرار ميدادند قادر به يکه تازی نبودند.البته منکر تلاشهای کيفی و کمی انجام شده نيستم ليکن اغلب بدليل ارتقا کلی کيفيت جهانی مدلهای انتخاب يا اقتباس شده خارجی است ...نکته مهم ديگر اينست که طبع و بلند نظری ايرانيان مورد تمسخر قرار گرفته شده است و بقولی:"خلايق آنچه لايق".اگر مردم شريف اندکی تامل کرده مدتی کالای بنجل نخرند مسلما توليدکنندگان بخاک سياه نشسته يا مجبورند قيمت را کاهش داده و منطقی نمايند يا کيفيت را ارتقا داده و اصلاح نمايند و يا با ترديد از موفقيت خود اتوموبيل را با تسهيلات ويژه به بورکينافاسو، بوروندی يا حتی کوبا و ونزوئلا صادر نمايند! سعيد - شيراز

متاسفانه توليد خودرو نيزمثل دانشجويان دانشگاه های مختلف در کشور ميباشد چراکه مسئولين فقط و فقط به فکر دريافت پول و فارغ التحصيل شدن دانشجويان هستند. درخصوص خودرو حاضرند درجمهوری ارمنستان پژو ۲۰۶ فول اتوماتيک را ۷ ميليون عرضه بکنند ولی در داخل کشور آنرا به مردم بدبخت دو برابر بفروشند. هيچگاه توليدکنندگان بجای توليد بی رويه دنبال کيفيت نبوده و نيستند و فقط به سود شرکت فکر می کنند و مردم را خدای ناکرده نادان بحساب مياورند. حداقل بفکر تهران باشند که سه برابر ظرفيتش ماشين داخل آن قراردارد. راستی يک مثال قديمی که ميگويند يک ده آباد بهتراز صد ده ويرانه است درخصوص کارخانجات خودروسازی ما صدق نمی کند آقايان بهترنيست اين همه کارخانه های در پيتی وارد شهرهای مختلف کشور نکنيد و همگی دست به دست هم بدهيد و يک خودرو باکيفيت تحويل مردم بدهيد و مثل ايران خودرو همش اين در و آن در نکنيد. از پيکان به آر.دی و پژو و پژو به موتور زانتيا و حالا بنز مگر شما داخل اين مملکت زندگی نميکنيد ؟ فکرکنم فقط طبقه ثروتمند رامی بينيد .در زمان آقای خيامی اگر پيکان توليد می شد موتورش انگليسی بود و پرقدرت و لوازمش همه بادوام متاسفانه هيچوقت نخواستيد واقع بين باشيد ولی ادعا خيلی زياد... در هر شهر ايران اخيرا يک کارخانه خودروسازی تاسيس شده . مطمئن باشيد سر مردم را کلاه ميگذاريد ولی سرخدا را که نمی توان گذاشت ... سيامک - تهران

آنقدر دزدی در مراحل توليد خودرو بالاست. اگر آن محصول نسبتا کيفی را هم که می بينيد ناشی از واحد کنترل کيفی نيست بلکه تعصب آن کارگر زحمتکش است که قطعه خارج از استاندارد توليد شده توسط مديران نالايق شرکت را به خورد ماشين می دهند.علی رغم اينکه ميداند آن قطعه حتی برای يک بار جدا شدن از خودرو خواهد شکست. سينا - اصفهان

وقتی از هر قرارداد توليد قطعه کلی پورسانت توسط مسئولين خودرو سازی دريافت ميشود و مناقصه ها با رابطه بازی و دست چندم به دست توليد کنندگان قطعات ميرسد ديگر کيفيت هيچگونه نقش تايين کننده ای ندارد. کامبيز - تهران

گرانی يکی از علل اصلی کاهش کيفيت در ايران بوده و بنده فقط از اين منظر به علل کاهش کيفيت اشاره ميکنم بطوريکه در گذشته، گرانی مستمر و پی در پی خودرو که با ترفندهای ضد اقتصادی توسط کارشناسان حرفه ای بطور مصنوعی ايجاد ميشد موجب گرديد که شکل خريداران خودرو از مصرف کننده واقعی به دلالانی که برای سودجويی و حفظ ارزش پول مبادرت به خريد خودرو مينمودند به سرعت تغيير يابد ... دلالان که در کمين کاهش تعرفه و ورود خودروهای خارجی هستند (که اگر چنين شود صنعت ۴۰ ساله خودرو در کمتر از يکسال به خاکستر تبديل خواهد شد و هيچ خودروسازی توانايی مقابله را نخواهد داشت مگر اينکه مجددا رو به توليد پيکان بياوريم که آن نيز بدليل مصرف بالای بنزين با ترديد همراه خواهد بود.) متقاضيان خريد خودرو مصرف کنندگان واقعی شدند و با توجه به ضعف قدرت خريد نسبت به کالايی که می خرند حساس هستند و طالب کيفيت و استحکام بالا ميباشند زيرا از عواقب داشتن اتومبيل معيوب با اطلاعند و مانند دلالان که قبلا خريدار عمده بودند بی تفاوت نيستند. بنابراين ملاحظه می شو د که مطالبات مشتريان جدی تر شده است و سازندگان نيز مطالبات خريداران را جدی نميگيرند زيرا اولا ماشين آلات و تجهيزات توليدشان فرسوده شده و در ثانی واسطه نمی تواند و حتی نمی خواهد مشکلات مرتفع شود چون اکثر سازندگان جزو اعضای لابی قدرت هستند و از طرف ديگر در صورت توليد قطعات بی نقض ديگر نيازی به حق و حسابهای زير ميزی نخواهد بود البته هنوز کارشناسان سالم در ميان ميباشند که به دست آنها ميتوان آينده صنعت خودرو را از نابودی نجات داد. محمد - تهران

بنده يک پرايد سه سا ل پيش از شرکت سايپا تحويل گرفتم و لوله های پلاستيکی سيستم سوخت رسا نی و هوا و کا نلهای هوا در حد اسبا ب با زی کودکا ن هم نبود و بنده اين موضوع را باور نمی کردم که با وجود فراوانی مواد پليمری در ايران کيفيت اين گونه لوله ها تا اين حد نازل باشد. بعد از اينکه تصميم گرفتم اين پرايد را بفروشم به سراغ پژو رفتم و خودرو مدل ۸۲ درعرض ده دقيقه با تعويض پليت مشخصات آن به خودرو مد ل ۸۴ تبديل کردند و به اين حقير فروختند ابتدا باورم نميشد و بعد از اعتراض به من گفتند برو خدا را شکر کن که خودروهای امسال ايران سازی بيشتری دارد. موارد زير باعث نزول کيفيت می با شد: ۱ - اراده قوی سياسی که مديران ايران خودرو و ديگر شرکت ها ی خود روساز به آن پشت گرمی دارند ۲- عدم حمايت قضايی از مشتريان ۳ - فقدان رقابت ۴ - ند اشتن عرق ملی مديران که تا حد کارمند ان سا ده تنزل کرده اند ۵ - فرار نخبگا ن در متخصصين دانشگاهی در رشته هايی که چون مهند سی مکا نيک مورد نيا ز خود رو سازی است ۵ - تنزل هدف از کيفيت به اشتغا ل داخلی ۶ - ند اشتن نما يند گی ها ی متعهد به اهداف شرکت ها ی خو د روسا ز. علی محمد ابراهيمی - شيراز

افت کيفيت در ميان محصولات ايرانی در چند سال اخير کاملا نمايان بوده و ففط منحصر به خودرو نميشود. بنده در اين چند سال همواره شاهد بوده ام تمام محصولاتی که در ايران توليد ميشود در ابتدا دارای کيفيت خوب بوده اما به تدريج که فروش خوبی پيدا ميکنند از کيفيت اين محصولات کاسته ميشود انگار توليد کنندگان ايرانی با فروش خوب محصولاتشان دچار نوعی تخدير شده و گمان ميکنند اين حجم فروش جاودانه خواهد بود. دليل ديگر آن عدم وجود رقيب جدی در ايران ميباشد. حميد - تهران

به نظر من چند دليل مهم برای افت کيفيت خودرو های ايرانی وجود دارد. ۱. تقليد و کپی کردن از نمونه های منسوخ و قديمی خارجی ۲.و رقابتی نبودن اين صنعت در ايران ۳. نداشتن وجدان کاری لازم در بين کارگران و کارمندان و پيامد های آن علاوه بر مرگ ومير در تصادفات ناشی نقص فنی خودرو و در دراز مدت عدم اطمينان به خودرو ايرانی و صنعت ايران در عر صه داخلی و باز تاب در عرصه بين الملال تاثير منفی و از لحاظ تبليغات مضر برای اقتصاد منفی ايران است. افشار - تالش

صنعت قطعه سازی کشور در چند سال اخير پيشرفت قابل ملاحظه ای نموده است که حاصل تلاش و کوشش مديران، کارشناسان و کارگران خودرو سازی ها، قطعه ساز ها و بخصوص شرکت ساپکو بوده است . حداقل دستاوردهای اين زحمات ارتقا توان کمی و کيفی در اين رشته، اشتغال زايی بالا و بدست آوردن ارتباطات بين الملی و صادرات بوده است لذا کم لطفی است تا با مشاهده يک سری ايرادات حاصل اين همه تلاش را زير سئوال ببريم. واردات خودرو خارجی فقط پول ريختن در جيب خارجی ها و دلال ها است، بدانيم که ارتقا کيفی بايد در تمام سيستمهای يک کشور از جمله آموزش پرورش، دانشگاهها، کارخانجات توليد مواد اوليه، سيستم حمل و نقل و بانکداری و ... اتفاق بيفتد. کيفيت در يک کارخانه خودرو سازی نيز به پارامترهای مختلفی بستگی دارد که خيلی از آنها مسائل کلی کشور هستند و انصافا صنعت خودرو سازی و قطعه سازی کشور يک سر و گردن بالاتر از ديگر رشته های توليدی ايران می باشد. مسعود - دزفول

 اينجانب مسئول تعميرات خطوط سالن پرس ايران خودرو ميباشم. دليل اصلی افت کيفيت رويکرد شرکت های خودروسازی به سمت توليد داخل کردن قطعات خودروهايی همچون پژو ۲۰۶ميباشد. در هر صورت اين هزينه ای است که به بهای پيشرفت صنعت خودرو ايران و ارتقای سطح عملکرد قطعه سازان ميبايست صورت پذيرد، اکنون شرکت ايران خودرو از لحاظ سطح عملکرد فنی و مديريتی در رده های بالای جهانی قرار دارد اما متآسفانه عملکرد منفی صدا و سيما و برخی رسانه ها موجب دلسردی متخصصين شرکت را فراهم ميکند. جهت اطلاع خوانندگان پژو ۲۰۶ ايران در بين هفت سايت توليدی در دنيا از لحاظ کيفيت مقام اول را دارد و نبايد تنها به آمار چند ماهه گذشته توجه نمود.
آرش حکمتی - کرج

افت کيفيت خودروهای ساخت داخل دلايل زيادی دارد. ۱- نبود رقيب جدی برای محصولات ساخت داخل و اطمينان توليد کننده از فروش محصولات بی کيفيت. ۲- سود جويی خودرو سازان در ارتباط با خريد قطعات بی کيفيت از قطعه سازان. اگر قطعه سازان احساس کنند که محصولاتشان توسط ايران خودرو و... خريده نخواهد شد، کيفيت قطعات را پايين نمی‌آورند. ۳ - نبودن کنترل کيفيت در خط توليد. ۴ - بی تفاوت بودن کارگران و کارمندان در اکثر واحد‌های توليدی بخش دولتی. ۵ - ضعف مديريت در بخش دولتی بويژه در سطح ميانی مديران. ۶ - مصرف کننده. مصرف کنندگان هم در قبال محصولات بی کيفيت از خود واکنش نشان نميدهند. امين زرياب - تهران

متاسفانه با تکيه بر سياست غلط استقلال اقتصادی و همچنين روابط مسلط بر نظام صنايع و عدم شفافيت گمرکی و همچنين تحريم ايران شرکت های خودرو سازی سعی در بومی کردن توليد قطعات دارند و اين عمر را نه بر مبنای کيفيت محصول توليد شده بلکه بر مبنای قيمت و روابط انجام می دهند و بخشی از پائين بودن کيفيت خودروهای توليد داخل بر می گردد به اين مواد اوليه توليد داخل که با کيفيت نامطلوبشان موجب پائين آمدن کيفيت خودرو می گردند و از طرف ديگر تکيه بر توليد بالا آن هم به هر قيمتی بدون توجه به استانداردهای کنترل کيفی عاملی شده است که شرکتهای توليد داخل به هر طريقی فقط خواهان رسيدن به توليد مورد نظر می باشند و سياست غلطی را نيز بر مبنای خدمات بعد از فروش گذاشته اند . اما مهم ترين عامل در اين ميان بی رقيب بودن اين شرکتهاست که به آنها اين شجاعت را می دهد که هر بلايی را که می خواهند بر سر مشتری بياورند و از دست دادن مشتری برايشان کلمه ای بی مفهموم می باشد بنا بر اين هزينه های بيشتر برای ارائه محصول با کيفيت در حالی که در هر صورتی برای محصولات آنها مشتری وجود دارد از نظرشان بی معنی است. محمد - بجنورد

اينجانب مسئول تعميرات خطوط سالن پرس ايران خودرو ميباشم. دليل اصلی افت کيفيت رويکرد شرکت های خودروسازی به سمت توليد داخل کردن قطعات خودروهايی همچون پژو ۲۰۶ميباشد. در هر صورت اين هزينه ای است که به بهای پيشرفت صنعت خودرو ايران و ارتقای سطح عملکرد قطعه سازان ميبايست صورت پذيرد، اکنون شرکت ايران خودرو از لحاظ سطح عملکرد فنی و مديريتی در رده های بالای جهانی قرار دارد اما متآسفانه عملکرد منفی صدا و سيما و برخی رسانه ها موجب دلسردی متخصصين شرکت را فراهم ميکند. جهت اطلاع خوانندگان پژو ۲۰۶ ايران در بين هفت سايت توليدی در دنيا از لحاظ کيفيت مقام اول را دارد و نبايد تنها به آمار چند ماهه گذشته توجه نمود. آرش حکمتی - کرج

مشکل از مديران نالايق وسيستم های غير بهره وری در شرکت های خودروسازی است. مديرانی که در گزارشات داخلی خود شاخص های کيفی را دست کاری کرده و به مافوقان خود اينگونه وانمود ميکنند که کيفيت رو به بهبود است! بايد با عقد قرارداد همکاری مشترک با خودروسازان بزرگ جهانی درب ها را بر روی تکنولوژی و دانش باز کرد و دست از لجبازی و هدر دادن منابع کشور برای توليد برندهای ظاهرا داخلی دست برداشت. و گرنه وضع بدتر هم خواهد شد البته اين امر ممکن نيست مگر اينکه در عرصه سياست بين الملی هم درب ها را باز کنيم. حکيم - تهران

اولين شرط جهانی شدن يک صنعت توليد به مقياس اقتصادی است که برای صنعت خودرو حداقل ۱۰۰۰۰۰۰ دستگاه می باشد. با اقتصادی شدن توليد خودرو طبيعی است در ابتدای راه کيفيت افت کند و در حال حاضر در ايران اين اتفاق رخ داده است اما مهم اين است که در اين مرحله خودروسازان نهضت کيفيت را آغاز کنند و در کوتاهترين مدت ممکن اين نقيصه را جبران نمايند. علی مدد سليمانی - تهران

انحصار و بازار بسته و تعرفه بسيار بالا و دولتی بودن شرکتها بزرگترين مشکل صنعت خودرو سازی ايران است وقتی پرايد ۳۰۰۰دلاری ۸۰۰۰ دلار و سمند۵۰۰۰ دلاری۱۲۰۰۰ دلار بالاجبار به مردم فروخته ميشود خودروساز نياز به رقابت احساس نميکند وهرچه دلش ميخواهد ميسازد وبه مردم قالب ميکند چه بسا جان مردم نيز بجز مال و پول آنها در اثر بی دقتی اين شرکتهای خودخواه از دست رفته است؟! مصرف بنزين دوبرابر استاندارد وبيماريهای ناشی از آن چند برابر خسارتهای مالی و جانی بوده اندازه گيری آن نيازمند حسابداری بهداشتی روانی اجتماعی دقيق است. رعايت مزيت نسبی در ساخت مصنوعات از جمله اتومبيل بايد مراعات گردد. مجيد جعفری - تهران

به نظر بنده، نياز شديد بازار بزرگ ايران و حمايت های نابجای دولت از صنايع خودروسازی در قالب سياست حفاظت، باعث تعضيف فضای رقابتی داخلی کشور و افت تدريجی کيفيت خودروها شده است. وقتی شما در ايران يک ماشين نو می خريد، با ايراداتی در ماشين مواجه می شود که نشان دهنده حداقل تست های کيفيت است! مثلا درب ماشين باز نمی شود! شيشه ها بالا و پايين نمی روند! چراغ ها خراب است. ترمزها غالبا ايراد دارند و قفل می کنند! ماشين زود داغ می کند! موتور صدا می دهد! يا حتی دسته دنده از جايش در می آيد! ... رفع ايراداتی اين چنين، کار پيچيده ای نيست و با حداقل زحمت، کيفيت مقدار زيادی بالا می رود. مردم توقعاتشان از خودرو در حد مردم کشورهای پيشرفته نيست. اما اين حداقل هم برآورده نمی شود! فکر می کنم با آزادشدن تدريجی واردات خودرو، به مرور کيفيت صنايع داخلی بهبود می يابد. محمدرضا ميرزاامينی - تهران

من خودم در يکی از خودروسازان بزرگ کشور مشغول کار هستم و از نزديک شاهد توليد خودرو می باشم. علت اين مساله رانت بسيار بزرگ در شرکت های خودرو سازی است که مديران اصلی خودروسازها سهامدار بزرگ قطعه سازان هستند. اين امر سبب عدم رقابت صحيح در صنعت قطعه سازی می شود و فقط در هر زمينه، قطعه سازان مخدودی فعاليت می کنند و اجاز فعاليت به ديگران داده نمی شود. بهروز - تهران

اخبار روز
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيدصفحه بدون عکس
BBC Copyright Logo بالا ^^
صفحه نخست|جهان|ايران|افغانستان|تاجيکستان|ورزش|دانش و فن|اقتصاد و بازرگانی|فرهنگ و هنر|ویدیو
روز هفتم|نگاه ژرف|صدای شما|آموزش انگليسی
BBC News >>|BBC Sport >>|BBC Weather >>|BBC World Service >>|BBC Languages >>
راهنما | تماس با ما | اخبار و اطلاعات به زبانهای ديگر | نحوه استفاده از اطلاعات شخصی کاربران