مصوبه مجلس شامل قراردادهايی که دولت از آغاز سال جاری خورشيدی منعقد کرده است نيز می شود

اين مصوبه شامل قراردادهايی که دولت از آغاز سال جاری خورشيدی منعقد کرده است نيز می شود و دولت را ملزم می کند ظرف حداکثر سه ماه برای ادامه فعاليت شرکتهای طرف قرارداد در ايران از مجلس اجازه بگيرد.

مصوبه مجلس با اکثريت ناچيزی رأی آورد و از ۲۱۲ نماينده حاضر در مجلس تنها ۱۰۸ نفر به آن رأی موافق دادند.

محمد خاتمی رئيس جمهور ايران از تصويب اين طرح ابراز تأسف کرده و آن را "بدعتی در تاريخ انقلاب، فلج کردن دولت و جلوگيری از پيشرفت جامعه" دانسته است.

وی در جلسه هیأت دولت گفته است که اين مصوبه موجب بی رغبتی دنيا برای سرمايه گذاری در ايران می شود و می تواند در درازمدت ميلياردها دلار به زيان کشور تمام شود.

اين در حالی است که طراحان اين مصوبه هدف خود را از ايجاد چنين الزامی برای دولت، "صيانت از اصل۴۳ قانون اساسی برای تأمين استقلال اقتصادی جامعه وجلوگيری از سلطه اقتصادی بيگانگان و نيز تقويت توان فنی و اجرايی کشور در اجرای کارهای بزرگ" اعلام کرده اند.

خاتمی می گويد که مصوبه مجلس موجب بی رغبتی دنيا برای سرمايه گذاری در ايران می شود و می تواند در درازمدت ميلياردها دلار به زيان کشور تمام شود

مصوبه مجلس که در واقع اصلاحيه ای بر دو ماده ۱۲۴ و ۱۳۰ برنامه سوم توسعه ايران است پيش از هر چيز شامل دو قرارداد چند ميليارد دلاری می شود که دولت ايران با دو شرکت ترکيه ای تاو و ترک سل بسته است و می تواند فسخ اين دو قرارداد را به همراه داشته باشد.

قراردادهايی که وزارتخانه های راه و ترابری و ارتباطات ايران با اين دو شرکت بسته اند با مخالفت جناح محافظه کار ايران مواجه شده و مجلس ايران که اکثر کرسيهای آن را نمايندگان منسوب به جناح محافظه کار در دست دارند قرار است وزير راه و ترابری ايران را به دلايلی که از جمله آنها بستن قرارداد با شرکت ترکيه ای تاو است استيضاح کنند.

مرکز پژوهشهای مجلس يک روز پيش از به رأی گذاشتن طرح در مجلس اطلاعيه ای منتشر و در آن اعلام کرد که فعاليت شرکتهای ترکيه ای تاو و ترک سل در ايران "مشکلات امنيتی" متوجه اين کشور می کند و "باعث مخدوش شدن منافع ملی" می شود.

حال آنکه رئيس جمهور ايران اطلاعاتی را که به نمايندگان مجلس داده شده و سبب رأی دادن آنان به اين طرح شده، "کاملاً غلط" دانسته است.

کشورهای در حال رشد، همچون ايران، معمولاً جلب سرمايه گذاری خارجی را به عنوان يکی از راههای توسعه و ترقی در رأس برنامه خود قرار می دهند و حتی کشورهايی چون چين و کوبا که اساساً از لحاظ ايدئولوژيک با سرمايه داری مخالفند بشدت سعی در جلب سرمايه خارجی می کنند.

شما اقدام مجلس را در ايجاد محدوديت برای دولت در بستن قراردادهای خارجی چگونه ارزيابی می کنيد؟ اعمال چنين محدوديتی برای دولت را در راستای اختلاف ميان جناحهای سياسی می دانيد يا نگرانی از به خطر افتادن امنيت و منافع ملی؟ فکر می کنيد اين اقدام به تأمين منافع ملی ايران می انجامد؟ فکر می کنيد، سرمايه داران خارجی کمک کننده به توسعه و پيشرفت کشورند يا اينکه ممکن است امنيت کشور را در خطر قرار دهند و از رشد سرمايه داران و متخصصان داخلی جلوگيری می کنند؟

ديدگاه های شما

مجلس حق قانون گزاری را دارد ولی حق اينکه با وضع قوانين، رئيس جمهور را محدود کند، نشانه ضعف هم در کارکرد مجلس و هم در قوانين کشور است. مجلس تنها بايد قوانين اجتماعی را وضع کند و کارکرد دولت به مجلس ربطی ندارد. حسام - تهران

به نظر من اين جنجالهای سياسی هيچکدام از سر دلسوزی برای ايران و ايرانيان نيست بلکه بر سر سودجويی آقايان است. اين موضوعات برای مردم سياست زده ايران تکراری شده... مردم کشوری آباد و آزاد و بدون دغدغه های سياسی کاذب می خواهند و نه دولت ناکارامد و حکومت نالايق.... فرزان - تورونتو

اينکه عنوان نماييم که مجلس مجاز به اتخاذ تصميم در خصوص اين گونه مسايل نيست يا مجلس مجاز به پياده کردن نظرات حزبی خود که بعضا ممکن است مخالف دولت باشد نيست پايه گذار ديکتاتوری خواهد بود. بنظرم تمام کسانی که دلشان برای مملکت ميسوزد نبايد شبه ای در اختيارات مجلس به عنوان وکلای ملت ايجاد نمايند. در هر حال دولتها هميشه بر اساس روابط و معادلات اقتدارگرايانه عمل مينمايند و عدم نظارت نمايندگان ملت عامل توسعه فرهنگ مالکيت بر منافع ملی توسط دولتيان ميشود. اگر مشکلی هست در خصوصيات افرادی است که بحق يا ناحق بر کرسی سرخ نمايندگی تکيه زده اند و واقعيت نمايندگی ايشان جهت قاطبه ملت. بنظر بنده اگر نمايندگان انتخاب واقعی اکثريت ملت باشند هر تصميمی که اتخاذ شود اعم از اينکه بنفع دولت باشد يا بضرر آن و بنفع اقتصاد باشد يا بر ضد آن وبه نفع حزب يا جريان خاصی باشد يا به ضرر آن، صحيح است. حتی اگر بعضی از فرهيختگان جامعه رای بر اشتباه بودن آن بدهند باز مجلس در راس امور است . اگر پذيرفتيم که اين افراد نمايندگان ملت در مجلس هستند ديگر صحبت از حدود اختيارات آنها بيمورداست. چون بر اساس ساز و کار مملکت رئيس جمهور با هر کيفيت مجلس را به رسميت شناخت ديگر مطرح کردن بايد ها و نبايدها بيمورد است. هومن - تهران

جلب و جذب آگاهانه سرمايه گذاری خارجی را منشأ شکوفايی کشور ميدانم. مجلس در جهت مسائل جناحی و بدون کارشناسی تصميم گرفته. در لابلای چنين طرحی، سرمايه گذاريهای خارجی محدودتر و زمانبرتر خواهند شد که ضررش متوجه کشور ميشود. مهران رحيمی - تهران

با سلام به نظر من عمده مشکلات سرمايه گزاری خارجی به شرح ذيل است ۱- عدم اختيارات بخش انتخابی نظام ۲- قبضه نمودن بيش از ۷۰ درصد نظام اقتصادی توسط بنيادهای خاصی که به هيچ کس پاسخگو نيستند ۳- استفاده از مجوزهايی که در تناقض مستقيم با بخش دولتی است و در نتيجه استفاده از رانت برای گروهی خاص ۳- محدوديت آزاديهای فردی مخصوصا حجاب که باعث ترس کارشناسان خارجی در سفر به ايران ميگردد ۴- عدم اختيار بخش انتخابی دولت در اجرای قوانين جاری اقتصاد به علت تضاد با منافع بنيادها ۵- تغيير روزانه قوانين گمرکی بدون داشتن برنامه کلان اقتصادی بطوريکه رئيس گمرکات کشور صحبت از تغير روزانه سه قانون واردات برای سال ۱۳۸۱ را بيان نموده است ۵- باند بازی گروهای سياسی بدون توجه به منافع کلان ملی ۶- رابطه سالاری به جای شايسته سالاری در انتخاب مسولين رده بالا و ميانی نظام ۷- بودن وزرايی در حد ديپلم و يا ليسانس بدون توجه به سوابق کاری آنها ۸- ترجيح منافع فردی بر منافع ملی در اهداف کلان برنامه ريزی. مينا وفايی

براستی چرا ما بلد نيستيم از تجارب ملل ديگر استفاده کرده و از اشتباهات انها عبرت گيريم. اگر جلوگيری از سرمايه گذاری خارجی مفيد بودبی شک روسها طی ۷۰ سال سلطه کمونيسم در زمره خوشبخت ترين ملل جهان قرار ميگرفتند. ايجاد فضای امن و جذاب در کشور برای سرمايه گذاران خارجی بشرط انکه با چشمانی باز و نه کورکورانه انجام پذيرد از سياستهای معقولانه ايست که مسلما در بهبود جو اقتصادی کشور ايفاگر نقشی اساسی خواهد بود و اما نظارت مجلس به جهت ممانعت از سوءاستفاده های احتمالی الزاميست مشروط به انکه مجلس دارای عملکردی سريع و بموقع باشد. حميد رضا متقی - مسکو

مجلس هفتم در صدد هر چه بيشتر ضربه زدن به دولت است تا اثبات کند دولت ناکارآمد است و اين تصميمات در همين راستا است حالا خواهيد ديد که اگر اين گروه بر سر قدرت بيايند چه قراردادهايی با کشورهای خارجی خواهند بست خواهش ميکنم به ياد داشته باشيد. احسان

واقعا از اين مجلس انتظاری غير از اين نمی رفت. همانطور که يکی از دوستان اشاره نمود اين مجلس سياه ترين دوران حکومت جمهوری اسلامی خواهد بود. امير - تهران

اتفاقا حرف مجلسی ها درست است چرا که طبق قانون اساسی خودشان، بستن هرگونه قرارداد مهم با طرف خارجی بايستی آشکار و با تصويب مجلس باشد. دولت در اين ماههای آخر می خواهد هرچه دارد و ندارد به خارجی ها بفروشد و سهمی هم به مجلسی ها ندهد. دست راستی ها هم سهم خودشان را از اين حراج ملی طالبند. مگر راست و چپ در ايران فرقی هم دارد؟ ب. پ. - تهران

به نظر من اينکار مجلس فقط انتقام از دولت و مجلس ششم است. هومن - مشهد

سرمايه خارجی خاصيتش اين است که وقتی می آيد چيزهای ديگری را هم با خود می آورد از قبيل فرهنگ سطح انتظار بالا ونظاير آن اگر ذهنيت و فرهنگ کسی را تغيير داديد ديگر با رويه های جاری نميتوانيد با او برخورد کنيد. اگر کسی در يک فرودگاه سرويس مناسبی به شما داد لابد در ساير فرودگاههای مملکت همان را می خواهيد واگر خواستيد در ساير نقاط هم آن را اجرا کنيد فرهنگ شرکتی که آن سرويس رامی دهد هم بايد جاری شود و البته به مذاق بعضی ها خوش نمی ايد چون خودشان نميتوانند از آن نوع سرويس بدهند و درامد ايجاد کنند. محمد - تهران

برای اين طرح دو بعد می توان در نظرگرفت. بعد جزئی و سطحی اين طرح به عقد قراردادهای جنجال برانگيز دولت بر می گردد که در ظاهر طرح مذکور راه حلی برای جلوگيری از ايجاد کشمکش های آينده است. اما در بعد عمقی و اساسی پس از بررسی دقيق می توان فهميد که اين طرح دولت را در برابر حوادث احتمالی و يا قرارداد های فوری (مثلاً موافقت نامه ها) کاملاً فلج می کند، لذا از اين بعد نيازمند بررسی های بيشتر و دقيقتر پيش از تصويب جزئيات است و از نمايندگان محترم انتظارمی رود که سطحی واحساسی با آن برخورد نکنند. محمد

واقعاً صداقت و خيرخواهی در اين مصوبه موج ميزند! والا هر آدم کم سوادی هم متوجه می شود که اين قانون چه ضربه ای به ما خواهد زد و در واقع خود ما به دشمنان اعلام می کنيم که نمی توانيم با هم تعامل داشته و منافع خود را تشخيص دهيم و اينجاست که امريکا به خود حق دهد که همانند عراق وافغانستان در امور داخلی ما دخالت کند... فکر نمی کنيد اين هم يک نقشه است؟ عليرضا - تهران

اينکه سرمايه گذاران خارجی در جهت توسعه و ترقی کشور نقش دارند غير قابل انکار است و چيزی است که آزمايش خود را پس داده و آيا فکر می کنيد اين را خود محافظه کاران نمی دانند؟! اما به طرز وحشتناکی به دليل منافع حزبی مانع توسعه کشور ايران هستند و حتی دست آوردهايی که اين چند سال در زمينه اقتصادی به دست آمده رو هم به باد خواهند داد که اين قابل پيش بينی بود. وحيد - زاهدان

اين امر به منزله دخالت قوه مقننه در امور قوه مجريه می باشد ... محسن صدری - کاشان

به اجمال بايد گفت، نهايی شدن مصوبه اخير مجلس باعث کاهش هر چه بيشتر اعتبار و اختيارات دولت در صحنه خارجی و عدم تمرکز در نظام تصميم گيری اقتصادی شده و اين امر باعث نامشخص شدن و غير قابل پيش بينی شدن وضعيت اقتصادی ايران از ديد رهبران تجاری - اقتصادی جهان ميشود که اين به نوبه خود ريسک اقتصادی را برای سرمايه گذاران افزايش داده و باعث ايجاد بی ميلی در سرمايه گذاران برای سرمايه گذاری در ايران می شود. در حالی که سرمايه گذاری خارجی، نهاده ای است که ايران به عنوان يک کشور در حال توسعه با نيروی انسانی بيشمار و نرخ بيکاری بالا به آن به شدت نيازمند است، تا بتواند توليدات خود را افزايش داده و با افزايش رشد، به طور همزمان به دو هدف اشتغال زايی و کنترل تورم دست يابد. مشخص نيست در نظامی که اقتصاد آن تا اين حد به دولت وابسته است و دولت تنها عامل قابل اعتنا در شکل گيری قراردادهای خارجی است، محدود کردن و بی اعتبار کردن دولت چه نفعی می تواند داشته باشد. همچنين اين طرح مشخصاً به بازار سرمايه صدمات جبران ناپذيری وارد نموده و در ميان مدت و بلند مدت باعث افت شديد بازار سرمايه و بخصوص بورس اوراق بها دار ايران به عنوان حرفه ای ترين بازار سرمايه و سمبلی از خصوصی سازی در ايران می شود که اين به نوبه خود باعث جلوه گر شدن بورس به صورت بازاری غير مطمئن و زيان آور شده و اختلالات جدی در خصوصی سازی ايجاد می کند، در حالی که اين بازار طی ماه گذشته شمسی سنگين ترين افت در طول چند ماهه اخير را متحمل شده است. به نظر من ارايه اين طرح نشاندهنده سلسله دخالت های گسترده و دنباله دار مجلس در اقتصاد است که دگرگون کردن برنامه چهارم به عنوان مقدمه ای برای شروع آن بود. اختلاف نظری شديد بين دولت و مجلس که به نظر می رسد بيشتر از مسائل سياسی ناشی شود، هرچند تماميت طلبی های اقتصادی نيز بر آن مؤثر است. در جهان امروز قراردادهای تجاری علاوه بر کارکرد خاص خود، دارای کارکردهای سياسی و امنيتی فراوانی هستند که اجزای دولت با کارشناسی، تخصص و احاطه بيشتری در مورد آنها تصميم گرفته و جوانب زيادی را در تصميم گيريهای خود لحاظ ميک نند که اين مسائل در بعضی موارد در صحن مجلس در مورد جزئيات و دلايل قابل بحث نيست. به هر حال آشکار است نتايج سياستهايی که دولت آقای خاتمی در اين هشت سال برای تشنج زدايی، بهبود روابط سياسی - تجاری با غرب، کاهش ريسک سرمايه گذاری، ايجاد ثبات اقتصادی و جذب سرمايه در پيش گرفته در حال رنگ باختن است و اين نکته دردآوری است. البته به نظر نمی رسد مجلس هفتم با توجه به ابزارهای موجود و سطح آگاهی عمومی نمايندگان، قادر به انجام چنين کاری باشد. ولی بيم آن می رود با پافشاری نمايندگان بر اين مصوبه، کشور آثار زيانبار زيادی را متحمل گردد. مجيد - اصفهان

ايران و ايرانيان بين دو تيغه قيچی گير کرده اند. از يک طرف خشک مغزان اقتدار گرا که بدون رأی مردم به مجلس راه يافتند که واقعاً سطح فکر و درک بعضی از آنان مسخره است. تيغه ديگر کارگزاران فاسدی هستند که از عهد سازندگی مناصب مديريتی را اشغال و بجز سوء استفاده و پرکردن جيب و بی لياقتی در اداره امور هنری نشان نداده اند. روز به روز بيشتر بر ما معلوم می شود که خاتمی بيشتر مهره ای بود که اين کارگزاران علم کردند تا ۸ سال ديگر - اين بار به نام اصلاحات - در قدرت باقی بمانند... جالب است که تا منافع اين کارگزاران به خطر می افتد ناگهان شوری در آقای خاتمی پيدا می شود و به شدت از آنان دفاع ميکند. در حاليکه در هفته های اخير و در پی بازداشت وبلاگ نويسان يا سعيد مطلبی از ايشان اعتراض و عکس العملی نديديم. بيچاره ملت ايران با چنين دولت و مجلسی معلوم نيست راه به کجا خواهد برد. رضا - ايران

...اعضای اين مجلس از ساده ترين اصول سياست اقتصاد و منطق بی بهره اند و با کارهای غيرکارشناسی شده، اسباب عقب ماندگی هر چه بيشتر ايران را فراهم می کنند. من به شخصه از عمق وجود پشيمانم که در انتخابات شرکت نکردم و زمينه برای حضور چنين افرادی در خانه ملت فراهم شد. می توانستيم با انتخاب برخی چهره ها، حداقلی از وارد شدن خسارات بزرگ به منافع ملی جلوگيری کنيم . س. الف - تهران

در جريان انتخابات مجلس هفتم توفيق آنرا يافتم چند ماهی در يکی از شهرستانها برای يکی از کانديداهای مستقل که به دور دوم هم راه يافت فعاليت کنم. متوجه کودتای بسيار آرامی در سطح مديران رده بالای کشور شدم...با کمال تاسف کسانی که وارد مجلس شدند تنها مهره بازی ميباشند و فاقد هر گونه تخصص و آينده نگری گويی هدف خاصی دنبال می شود واين تازه شروعی است بر رقم خوردن فصل تازه ای از تاريخ ايران که به نظر من بسياری از کسانی که آشنا به مسايل ايران و در داخل ايران هستند سياهترين فصل تاريخ ايران خواهد بود. ايرانی در اين فصل از تاريخ مليت خود را هم از دست ميدهد، فصلی که در آن ايرانی از ايرانی بودن خود شرمنده خواهد بود. محسن - تهران

ايران آنچنان که تاکنون گفته شده کشور ثروتمندی نيست. اگر درآمد نفتی ايران را بين ايرانيان تقسيم کنيم به هر کدام سالی بين ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار ميرسد. ابتدا اين گروههای تماميت خواه سعی به ثروتمند شدن خويش کردند و ثروتهای عجيب و غريبی در مقياس ايران کسب نمودند اما وقتی پای سرمايه گذاری خارجی پيش آمد فهميدند که در رقابت با آنها هيچ نيستند. اين است که به دنبال روشهای ديگر چون ايجاد توان هسته ای و تبديل ايران به دژ گرفته اند. بطور خلاصه ميتوان گفت که تمام اين مصوبات و لايحه ها برای اين است که به بدرقه تحريمهای بين المللی بروند. راهی که مردم ايران را فقيرتر و پتانسيل خشم اجتماعی را بالاتر خواهد برد که اولين ثمره آن فقر اقتصادی و فرهنگی و عقب افتادگی است که در ۲۵ سال گذشته هم شاهد آن بوده ايم و متاسفانه همانطورکه ديده ميشود صدمات ناشی از آنها را مردم دنيا و بخصوص مردم منطقه ميبينند و هر چه اين عقب ماندگی از فرهنگ جهانی بيشتر شود راههای گفتگو با اين مردم محدودتر شده و چنين جمعيتی معضلی برای دنيا خواهد شد. برای کمک به منطقه و جلوگيری از اين مصائب احتياج به اجماع جهانی است. سعيد - تهران