کمبود مواد غذایی در زیمبابوه به موضوعی عادی تبدیل شده است.

اين در حالی است که با نزديک شدن ميزان تورم در زيمبابوه به ۵۰۰۰ درصد، قدرت خريد ۲۰۰ هزار دلار زيمبابوه به معادل يک کيلوگرم نان کاهش يافته است.

به عبارتی، بهای نان در زيمبابوه در يک سال گذشته ۵۰ برابر شده است.

ارزش اسکناس جديد زيمبابوه، معادل ۱۳ دلار آمريکا است.

از سوی ديگر، وابستگی شديد دولت به واردات و ضعف اقتصادی زيمبابوه، کمبود مواد غذايی و سوخت را در اين کشور به همراه داشته است.

دولت زيمبابوه سعی دارد با تشکيل يک کميسيون ويژه، راهی را برای پايان دادن به روند صعودی هزينه زندگی در اين کشور پيدا کند ولی کارشناسان پيش بينی می کنند کمبود مواد غذايی در اين کشور ادامه داشته باشد.

منتقدان رابرت موگابه، رئيس جمهور زيمبابوه، سياست های او از جمله تصاحب زمين های کشاورزان اروپايی تبار را علت سخت شدن شرايط زندگی در اين کشور می دانند.

آقای موگابه هم با مقصر دانستن دولت های خارجی، آنها را به دخالت در امور داخلی کشورش متهم کرده است.

در اين حال، به پيش بينی صندوق بين المللی پول قيمت ها در زيمبابوه تا پايان سال ۲۰۰۷، هزار برابر بيشتر از ابتدای سال خواهد بود.

به گفته بايو چانه، مديرکل آفريقای صندوق بين المللی پول، سياست های مالی دولت رابرت موگابه که با هدف مقابله با تورم اتخاذ شده، با افزايش کمبود کالاهای اساسی به افزايش تورم کمک خواهد کرد.