اورلا گوئرین خبرنگار بی بی سی در آفریقا

	اسقف نکوبه، از مخالفان دولت می گوید در زیمباوه آنها که خوش شانس ترند، روزی یک وعده می خورند

او در ژوهانسبورگ، پایتخت آفریقای جنوبی، به بی بی سی گفت: "وضع اسفبار است. خانواده های زیادی را می شناسم که دو سه روز بدون غذا سر می کنند. آنها که خوش شانس ترند، روزی یک وعده می خورند."

اسقف نکوبه که از مخالفان بی پروای دولت زیمباوه است، از مردم این کشور خواسته به خیابان های بریزند و خود را از دست رابرت موگابه، رئیس جمهورشان، خلاص کنند. با این حال پدر روحانی خود نیز معترف است که بسیاری از مردم می ترسند.

درک ترس مردم کار سختی نیست، کافی است از مخالفان دولت بپرسید. در زیمباوه، مخالفت با رژیم می تواند به کتک خوردن منجر شود، یا به زندانی شدن، و حتی مرگ.

'حوادث شغلی'

موگابه ای که من می بینم، مردی است تلخ، مردی پر از حس انتقامجویی که آنچه را بر سر مردم زیمباوه آورده به هیچ می انگارد... این آن مردی که ما در سال 1980 می پرستیدیم نیست یک ناشر مخالف دولت در زیمباوه

وقتی از مورگان تساوانگیرای، رهبر گروه مخالفان دولت موسوم به جنبش برای تغییر دموکراتیک، می پرسم که ترس از جان دارد یا نه، لبخندی می زند و می گوید: "حوادث حین کار پیش می آید."

بیست و هفت سال پس از استقلال، زندگی در زیمباوه بسیار دشوار است و روز به روز کوتاه تر می شود.

امید به زندگی برای زنان به سی و چهار سال و برای مردان به سی و هفت سال رسیده است و در کشوری که یک روز 'سبد نان آفریقا' نامیده می شد، امروز بسیاری طعم تلخ یأس را می چشند.

این روزها در زیمباوه قیمت ها ساعت به ساعت بالا می رود. ممکن است در مسیر رفت به سر کار بتوانید یک قطعه نان بخرید، اما در بازگشت پولتان به خرید همان نان نرسد - تازه این با این فرض است که اساسا نانی برای خریدن وجود داشته باشد.

کشوری به این زیبایی ... و یک نفر به تنهایی دارد آن را نابود می کند جیمز، کتابفروش

یک عدد نان امروز هشت هزار دلار زیمباوه است؛ قیمتی معادل دستمزد یک روز کار گارگران.

نرخ رسمی تورم از سوی دولت زیمباوه دو هزار درصد اعلام شده که بالاترین در جهان است، و همچنان رو به افزایش دارد به طوریکه صندوق بین المللی پول پیش بینی کرده تا پایان سال دو برابر میزان فعلی شود.

در حالی که رئیس جمهور موگابه برای جشن های سالگرد استقلال زیمباوه آماده می شود، بسیاری از هموطنانش به جدال هرروزه خود برای بقاء ادامه می دهند.

'مرد تلخ'

جیمز، یک کتاب فروش چهل و دو ساله، می گوید "رژیم باز هم به حیله های همیشگی متوسل خواهد شد تا مردم را سرگرم کند"، اما به اعتقاد او کسی در واقعیت به جشن و شادمانی نخواهد پرداخت.

او اضافه می کند: "من موقعی جشن می گیرم که آن پیرمرد (موگابه) رفته باشد... آن جشن، جشن بزرگی خواهد بود و همه با تمام وجود در آن شرکت می کنند."

	در حالی که رئیس جمهور موگابه برای جشن های سالگرد استقلال زیمباوه آماده می شود، بسیاری از هموطنانش به جدال هرروزه خود برای بقاء ادامه می دهند.

موگابه هشتاد و سه ساله، بیش از بسیاری هم عصرانش زندگی کرده و اینک میل به ایجاد تغییر در منطقه بیش از پیش شده و رئیس جمهور سالخورده زیمباوه بیش از همیشه به انزوا کشیده شده است.

شکی نیست که آقای موگابه از کار کنار نخواهد رفت، مگر به زور. مشکل اینجاست که چه کسی آنقدر زور دارد که وی را کنار بزند؟

برخی ناظران بر این باورند که بزرگترین تهدید برای موقعیت رئیس جمهور زیمباوه، مخالفان داخلی در حزب خودش یعنی 'زانو پ اف' (Zanu-PF) هستند.

اما به گفته جیمز، با نامزدی موگابه برای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده، همه امید خود را از دست داده اند. او می گوید: "کشوری به این زیبایی ... و یک نفر به تنهایی دارد آن را نابود می کند."

زیمباوه بیست و هفت سال پیش، با همه وعده ها و آرزوهای آن روزش، امروز به نظر کشوری دیگر می آید و رابرت موگابه امروز، شباهتی به قهرمان استقلال زیمباوه در آن روزها ندارد.

یک ناشر زیمباوه ای که خودش هدف رژیم موگابه بوده است، می گوید: "موگابه ای که من می بینم، مردی است تلخ، مردی پر از حس انتقامجویی که آنچه را بر سر مردم زیمباوه آورده به هیچ می انگارد... این آن مردی که ما در سال 1980 می پرستیدیم نیست."