خط لوله صلح گاز طبیعی ایران را از طریق خاک پاکستان به هند انتقال خواهد داد

نشریه اینترنتی هندی domain-b.com از قول پرافول پاتل، معاون رییس بانک جهانی در امور جنوب آسیا، گفته است که در صورت درخواست پاکستان برای تامین منابع مالی طرح احداث خط لوله گاز ایران به هند، بانک جهانی این درخواست را مورد بررسی جدی قرار خواهد داد.

آقای پاتل گفته است که هنوز دولت پاکستان به طور رسمی یا غیر رسمی با بانک جهانی در این زمینه تماسی نگرفته است.

به نوشته این نشریه هندی، آقای پاتل گفته است که خط لوله انتقال گاز ایران به هند برای هند و پاکستان طرحی بدون باخت و قابل اجراست و در تامین نیازهای دو کشور به منابع انرژی، بسیار موثر خواهد بود.

در صورت راه اندازی این طرح، دولت پاکستان مبالغی را نیز به عنوان حق ترانزیت گاز به هند دریافت خواهد کرد که، به گفته آقای پاتل، باعث تقویت اقتصاد این کشور خواهد شد.

حمایت از طرحهای انرژی برخی از کارشناسان اقتصادی گفته اند که با توجه به نقش حیاتی انرژی در توسعه، لازم است طرح های اساسی در این زمینه را نیز به عنوان توسعه زیربنای اقتصادی مورد توجه قرار داد و حمایت نهادهای بین المللی از این طرح ها را به دست آورد

خط لوله انتقال گاز ایران به هند - موسوم به خط لوله صلح - حدود 2700 کیلومتر طول دارد و در صورت راه اندازی، روزانه 150 میلیون متر مکعب گاز طبیعی ایران را به هند انتقال می دهد.

تلاش برای جلب سرمایه گذار

هزینه احداث این خط لوله بیش از 7 میلیارد دلار تخمین زده شده و سه کشور ایران، پاکستان و هند در صدد جلب سرمایه گذاری در آن بوده اند.

ایالات متحده با احداث این خط لوله مخالفت ورزیده و با متهم کردن جمهوری اسلامی به حمایت از تروریسم و تلاش برای دستیابی به تسلیحات اتمی گفته است که ممکن است ایران درآمد حاصل از این طرح را برای پیشبرد برنامه های خود در این موارد به کار گیرد.

	پاتل بر اهمیت خط لوله صلح برای هند و پاکستان تاکید نهاده است

توافق برای احداث خط لوله انتقال گاز ایران به هند از طریق خاک پاکستان در سال 1994 به دست آمد اما به دلیل تنش های سیاسی بین هند و پاکستان برای چند سال پیگیری نشد.

با تلاش این دو کشور برای بهبود روابط دو جانبه از سال 2004، طرح خط لوله صلح مجددا به جریان افتاد.

بانک جهانی معمولا به شکل اعطا یا تضمین وام بدون بهره یا کم بهره، سرمایه گذاری مستقیم یا حمایت از سرمایه گذاری خصوصی به اجرای طرح های توسعه در کشورهای کم درآمد جهان کمک می کند.

برخی از کارشناسان اقتصادی گفته اند که با توجه به نقش حیاتی انرژی در توسعه، لازم است طرح های اساسی در این زمینه را نیز به عنوان توسعه زیربنای اقتصادی مورد توجه قرار داد و حمایت نهادهای بین المللی از این طرح ها را به دست آورد.