 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
هند به دنبال نجات قرارداد خرید گاز مایع از ایران | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
وزیر نفت و گاز طبیعی هند در سفر غیر منتظره خود به تهران، برای نجات قرارداد فروش گاز مایع که دو سال پیش امضا شده با مقامات ایرانی مذاکره کرده است. از جزئیات مذاکرات "مورلی دیورا" وزیر نفت و گاز طبیعی هند با مقامات ایرانی گزارشی منتشر نشده اما گزارش ها حکایت از آن دارد که هند خواستار اجرای قرارداد فروش گاز به قیمت توافق شده قبلی است. محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران در دیدار با آقای دیورا، تاخیر در انعقاد قراردادها را نامطلوب توصیف کرده و خواستار سرعت بخشیدن به انعقاد قراردادها شده است. آقای دیورا نیز ابراز امیدواری کرده که با توافق نهایی در قرارداد خرید گاز فصل جدیدی در توسعه روابط دو کشور به وجود بیاید. وزیر نفت و گاز طبیعی هند بعد از سفر به کشورهای سوریه، الجزایر و مصر بدون برنامه قبلی به ایران سفر کرده است. قرارداد صادرات گاز مایع (ال.ان.جی) ایران به هند، دوسال پیش امضا شده اما دولت ایران قیمت توافق شده دو سال پیش را قبول ندارد و معتقد است که قیمت آن باید افزایش یابد. دو سال پیش ایران با هند قراردادی ۲۵ ساله برای صادرات گاز مایع به ارزش ۲۲ میلیارد دلار امضا کرده بود که قرار بود اجرای آن از سال ۲۰۰۹ آغاز شود. ایران برای فروش گاز مایع امتیازاتی نیز برای هند در نظر گرفته بود و در ازای خرید سالانه پنج میلیون تن گاز مایع طبیعی(ال.ان.جی)، توسعه میدان نفتی جفیر و بخشی از میدان یادآوران به آن کشور واگذار شده بود. توسعه میدان نفتی جفیر به طور کامل به هندی ها واگذار شد اما سهم هندیها در میدان نفتی یادآوران حدود ۱۰ درصد پیش بینی شده بود.
در قرار داد پیش بینی شده بود که در صورتی که هندیها ۵/۲ میلیون تن بیش از میزان توافق شده در قرار داد از ایران گاز وارد کنند سهم آنها در میدان نفتی یادآوران به ۲۰ درصد افزایش یابد. بازاریابی و فروش گاز به عکس نفت بسیار مشکل است و ایران برای غلبه بر این معضل و جلب مشتری، امتیازاتی برای خریداران گاز این کشور نظیر هند و چین در نظر گرفته بود. معامله پایاپای ایران برای صادرات گاز مایع تفاهمنامه مشابهی با چین امضا کرده و در صورتی که این تفاهمنامه به قرارداد منجر شود طی یک دوره ۲۵ ساله، سالانه ۱۰ میلیون تن گاز مایع به آن کشور صادر خواهد کرد. چینی ها نیز در قبال خرید گاز مایع، امتیاز توسعه میدان نفتی یادآوران را از ایران گرفته اند. اما مشکل بزرگی که اکنون وجود دارد روشن نبودن تکلیف طرح مایع سازی گاز طبیعی است که قرار است تاسیسات آن در جنوب میدان گازی پارس جنوبی ساخته شود.
گزارش هایی در باره احتمال کناره گیری شرکت نفتی توتال مطرح شده که ایران سه سال پیش قراردادی با این شرکت برای همکاری در طرح استخراج و صدور گاز مایع طبیعی(LNG) با ایران امضا کرده بود. در چند سال گذشته صادرات گاز مایع به میادین نفتی ایران وابسته شده و متقاضیان گاز مایع سعی می کنند در قبال خرید گاز به بخشی از منابع نفتی ایران دست یابند. معمولا این کشورها با سرمایه خود از طریق قراردادهای بیع متقابل میادین نفتی را توسعه می دهند و از محل تولیدات آن هزینه های خود را جبران می کنند. به نظر می رسد قراردادهای پایاپای خرید گاز در مقابل امتیاز توسعه میادین نفتی مطلوب ایران نیست به خصوص این که شرکت های چینی و هندی در توسعه میادین نفتی تجربه کافی ندارند و شرکت های صاحب نام و بزرگ نفتی علاقه بیشتری اجرای این پروژه ها از خود نشان می دهند. اما به گفته کارشناسان، صادرات گاز مایع با توسعه میدان های نفتی گره خورده و ایران فعلا چاره ای جز پذیرش آن ندارند. خط لوله صلح غیر از طرح صادرات گاز مایع، ایران سالهاست که با دو کشور هند و پاکستان برای صادرات گاز سرگرم مذاکره است. طرح خط لوله گاز صادراتی ایران به هند و پاکستان در سال ۱۹۹۰ مطرح شد اما گفتگوها بر سر این طرح که "خط لوله صلح" نام گرفته از یک دهه پیش آغاز شده است. از تنش های سیاسی دو کشور هند و پاکستان و مخالفت امریکا با این پروژه به عنوان مهمترین دلایل کندی مذاکرات یاد می شود که مانع توافق نهایی بین سه کشور شده است. طول خط لوله ایران به هند ۲۷۰۰ کیلومتر است و قرار است گاز صادراتی ایران را از مسیر پاکستان به هند منتقل کند. پیش بینی شده ۱۱۰۰ کیلومتر از این خط لوله در ایران، ۱۰۰۰ کیلومتر در پاکستان و ۶۰۰ کیلومتر در هند احداث شود. با اجرای طرح انتقال گاز ایران روزانه ۱۵۰ میلیون متر مکعب گاز به هند و پاکستان صادر می شود که ۹۰ میلیون متر مکعب آن برای هند و ۶۰ میلیون متر مکعب آن برای پاکستان در نظر گرفته شده است. هزینه اجرای این پروژه در برآورد ها اولیه چهار و نیم میلیارد دلار اعلام شده بود اما اکنون کارشناسان هزینه طرح را حدود هفت میلیارد دلار برآورد می کنند. سه کشور هند و پاکستان و ایران بعد از مذاکرات طولانی دو ماه پیش بر سر نحوه قیمت گذاری گاز صادراتی ایران با این دو کشور به توافق اولیه رسیده و قرار است به زودی مقامات سه کشور نظر نهایی خود را در باره آن اعلام کنند. |
مطالب مرتبط  موافقت نامه معامله پاياپای گاز و برق بين ايران و ارمنستان14 مه، 2004 | اقتصاد و بازرگانی چين از ايران گاز مايع می خرد30 اکتبر، 2004 | اقتصاد و بازرگانی وزير نفت هند برای تضمين امنيت خريد گاز از ايران به پاکستان رفت04 ژوئن، 2005 | اقتصاد و بازرگانی مخالفت آمریکا با خط لوله انتقال گاز ایران به هند21 مارس، 2007 | اقتصاد و بازرگانی احتمال کناره گیری توتال از پارس جنوبی20 آوريل، 2007 | اقتصاد و بازرگانی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
قراردادهای پایاپای خرید گاز در مقابل امتیاز توسعه میادین نفتی، مطلوب ایران نیست به خصوص این که شرکت های چینی و هندی در توسعه میادین نفتی تجربه کافی ندارند 
