شیبانی: تحریم های وضع شده مرتبط با اقتصاد ایران نیست

آقای شیبانی که برای شرکت در یک همایش مالی اسلامی به کوالالامپور، پایتخت مالزی سفر کرده بود، به خبرگزاری فرانسه گفته است که این تحریم ها چون مرتبط با اقتصاد ایران نیست، تاثیری بر وضع اقتصادی نخواهد داشت.

رییس بانک مرکزی ایران افزوده که این تحریم ها تنها جنبه نمادین دارد، چون به عنوان مثال آنها تحریم هایی را علیه ایران در مورد صادرات سلاح به دیگر کشورها وضع کرده اند و این در حالی است که ایران تولید کننده و صادر کننده عمده سلاح به دیگر کشورها نیست.

وزیر امور اقتصادی و دارایی ایران نیز قطعنامه تحریم ایران را جنگ روانی علیه ایران دانست و گفت که مفاد این قطعنامه از سال گذشته علیه ایران به اجرا گذاشته شده است.

داوود دانش جعفری افزود زیان این تحریم ها تنها متوجه ایران نیست و شرکای اقتصادی ایران نیز آسیب می بینند.

ایران روابط گسترده اقتصادی با کشورهای غربی دارد و نگران است که در صورت وضع تحریم های گسترده تر، این روابط تجاری با مشکل روبرو شود.

چین و روسیه نیز که از حامیان حل مناقشه هسته ای ایران از طریق مذاکره و دیپلماسی هستند، قراردادهای وسیع اقتصادی با ایران دارند. روسیه هم اکنون تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر را در دست دارد و چین نیز سرمایه گذاری هایی در صنایع ایران انجام داده است.

کاهش سرمایه گذاری در صنایع نفت و گاز ایران

برخی صاحبنظران تاثیر تحریم های وضع شده بر ایران را نگران کننده می دانند. این افراد به عنوان مثال به کاهش سرمایه گذاری ها در بخش نفت و گاز ایران اشاره می کنند که می تواند تاثیر مخربی بر اصلی ترین منبع درآمد ایران داشته باشد.

آمریکا همچنین درصدد آن است تا از اجرای قرارداد انتقال گاز ایران به هند و پاکستان جلوگیری کند و فشار زیادی بر هند وارد می کند تا از خرید گاز از ایران خودداری کند.

برخی بانک های خارجی نیز به دنبال اعمال تحریم ها و یا فشارهای آمریکا، روابط مالی خود را با ایران متوقف و یا به حالت تعلیق در آورده اند.

دولت محمود احمدی نژاد از زمان روی کار آمدن به رغم افزایش قیمت نفت و بالا رفتن درآمدهای نفتی به خاطر برخی مشکلات اقتصادی از جمله تورم شدید و افزایش بهای کالاهای مصرفی و مسکن مورد انتقاد قرار گرفته است.

شورای امنیت سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامه ۱۷۴۷ تحریم های جدیدی را علیه ایران به علت خودداری از تعلیق فعالیت های هسته ای وضع کرد.

صدور این قطعنامه به دنبال مهلت ۶۰ روزه این شورا به ایران در پی قطعنامه ۱۷۳۷ در دسامبر ۲۰۰۶ صورت گرفت.

ایران از سوی کشورهای غربی متهم به تلاش برای دستیابی به سلاح هسته ای شده است. این کشورها خواهان آن هستد که ایران برای شروع مذاکرات با کشورهای ۱+۵ برنامه غنی سازی اورانیوم خود را به حالت تعلیق در آورد. این پیشنهاد نیز مطرح شده که در برابر تعلیق فعالیت های هسته ای ایران، تحریم های وضع شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل نیز به حالت تعلیق در آید.

ایران تا کنون هر پیشنهادی را که مستلزم تعلیق فعالیت های غنی سازی است رد کرده و گفته است که به 'حق خود' برای دستیابی به دانش سوخت هسته ای پایبند است اما حاضر است بدون هیچ پیش شرطی با این کشورها وارد مذاکره شود.

در پی صدور قطعنامه جدید در شورای امنیت سازمان ملل متحد، ایران بخشی از همکاری های خود با آژانس بین المللی انرژی اتمی را به حالت تعلیق در آورده که این امر با اعتراض آمریکا روبرو شده و کاخ سفید خواهان آن شده که ایران در این تصمیم خود تجدید نظر کند.