آقای ساتيارتی حرفه خوش آتيه اش به عنوان مهندس برق را رها کرده تا با برده داری مبارزه کند

رسالت وی "زدودن ننگ برده داری" است.

در کنيا، مارتين فيشر و نيک مون با ساخت يک پمپ کم هزينه به خانواده های فقير کمک کرده اند برداشت محصول خود را دو برابر کنند.

در همين حال، بانکی جديد ميلياردها دلار را به مدد ابتکارهای کارآفرينانه در بنگلادش به تهيدستان وام می دهد.

همچنين زنی کارآفرين بنياد دلانسی استريت را در سانفرانسيسکو داير کرده تا به معتادان، مجرمان و بی خانمانها کمک کند عزت نفس خود را بازيابند و زندگی مولدی داشته باشند.

نسل تازه ای از سرمايه داران دلرحم می خواهند نقش خود را به عنوان "عاملان دگرگونی" در جهان برجا گذارند. رابرت ردفورد، ستاره هاليوود، داستان آنها و سايرين را در برنامه تلويزيونی تازه ای بازمی گويد و تولد "قهرمانان تازه عصرمان" و "کارآفرينان اجتماعی" را ثبت می کند.

برده داری مدرن

کار التزامی شکل مدرنی از برده داری مدرن است که بر اساس آن، خانواده ای فقير مبلغ اندکی را از يک کاسبکار يا صاحب خانه يا زمين قرض می گيرد و مجبور می شود يکی از فرزندان خود را گرو بگذارد. اما آنقدر بی بضاعت است که نمی تواند قرضش را پس دهد.

در نتيجه دختر يا پسر خانواده برده می شود و اگر بخواهد فرار کند، کتک می خورد، شکنجه يا کشته می شود. وی ناگزير می شود روزانه ۱۸ ساعت، اغلب بی وقفه، کار کند و روحيه اش از همان اوان کودکی خرد می شود.

من هيچوقت اين کار را رها نخواهم کرد. يک نفر بايد اين چالش را صرفنظر از مخاطراتش بپذيرد. می خواهم پيش از مرگم ببينم در دنيا اثری از برده داری کودکان باقی نمانده است کايلاش ساتيارتی

آقای ساتيارتی حرفه خوش آتيه اش به عنوان مهندس برق را رها کرده تا اغلب اوقات به کمک ماموران مسلح، به کارخانه هايی يورش ببرد که کودکان و خانواده ها در آنها اسير نگه داشته می شوند.

شرکتهای مقصر عبارتند از کارخانه های فرش، معدنچيان الماس و حتی سازندگان توپهای فوتبال.

آقای ساتيارتی ائتلاف جنوب آسيا عليه بردگی کودکان را در سال ۱۹۸۹ داير کرد و اين نهاد حدود ۴۰ هزار کارگر اجباری را آزاد و بازپروری کرده و مهارتهای ابتدايی را برای گذراندن يک زندگی آزاد و مستقل به آنها آموزش داده است.

برخی از بردگان سابق، خودشان آزاديبخش شده اند و برای رهاندن ديگران در يورشهای صبحگاهی شرکت می کنند.

تهديدهای مرگ

اما آقای ساتيارتی برای اين فعاليتها تاوانی شخصی پرداخته است. وی به مرگ و زندان تهديد شده است و دو نفر از همکارانش حين انجام وظيفه کشته شده اند.

اما وی بدون آن که مايوس شود، برنامه ای براه انداخته که روستاهای هند را ترغيب می کند به کار کودکان پايان دهند و نيز روی فرشها برچسبی بزنند که تاييد می کند کارخانه های توليد کننده، عاری از کار کودکان هستند.

وی اميدوار است با نشان دادن هزينه های انسانی دخيل در برخی از صنايع هند، وجدان مصرف کنندگان غربی را بيدار کند. از همين رو، او هرگز از رهاندن کودکان برده دست نخواهد کشيد.

وی به بی بی سی گفته است: "من هيچوقت اين کار را رها نخواهم کرد. يک نفر بايد اين چالش را صرفنظر از مخاطراتش بپذيرد. می خواهم پيش از مرگم ببينم در دنيا اثری از برده داری کودکان باقی نمانده است."

فرصتهای رشد

در شرق آفريقا، آقای فيشر و آقای مون به کشاورزان کنيايی ياری می رسانند با توليد و فروش فناوريهای جديد برای تقويت برداشت محصول و شکستن چرخه فقر، زندگی خود را دگرگون کنند.

اين دو شرکت "اپروتک" را داير کرده اند تا ابزاری در اختيار کشاورزان قرار دهند که کارشان را سودآورتر می کند. آنها معتقدند فقرا نيازی به صدقه ندارند، بلکه صرفا فرصت و ابزاری می خواهند تا نهايت بهره را از مهارتها و روحيه کارآفرينی شان ببرند.

	کشاورزان آفريقايی توانسته اند با پمپی ساده زندگی خود را دگرگون کنند

اين شرکت هرچند غير انتفاعی است، اما می گويد که برای کمک به ديگران رويکردی تجاری دارد. نيک مون، بنيانگذار مشترک اپروتک به بی بی سی گفته است: "ما آنها را کشاورزان فقير نيازمند ترحم و صدقه نمی دانيم. ما رويکرد عيانه دادن را دوست نداريم. ما اين کشاورزان را سرمايه ای عظيم و پراکنده می دانيم که منتظر سرمايه گذاری هستند."

ثروت در قاعده هرم

آنها پمپی به نام "پولساز" برای آبياری طراحی کرده اند. اين دستگاهی کوچک که با پا می گردد برای برآوردن نياز کشاورزان کنيايی طراحی شده است.

حالا آبياری قطعه زمينی که يک روز به درازا می کشيد، تنها يک ساعت طول می کشد. اکنون بيش از ۳۲ هزار کشاورز آفريقايی اين پمپ محبوب را به خدمت گرفته اند.

آقای مون می گويد که درآمد کشاورزان خرده پا با استفاده از اين فناوری بطور ميانگين ۱۰ برابر شده است. به ازای هر هزار دلاری که شرکت آپروتک برای بازاريابی سرمايه گذاری می کند، پنج فرصت تجاری توليد می کند که ظرف سه سال بيش از ۲۰ هزار دلار توليد می کند.

توليد کنندگان بخش خصوصی، توزيع کنندگان و فروشندگان همگی از کنار اين پمپها به سود می رسند.

آقای مون می گويد: ما ثروت را در قاعده هرم توليد می کنيم ولی رويکردمان تجاری است. اين تهيدستان تنها به دنبال فرصتی عملی هستند تا از دارايی شان بهتر استفاده کنند.