 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
'بن بست مذاکرات هنگ کنگ بهتر از توافق بد است' | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
وزرای بسياری از کشورهای جهان در هنگ کنگ تلاش می کنند بر سر قوانين بين المللی تجارت به توافق برسند. باور عمومی اين است که اين نشست نقش مهمی در تعيين شکل آينده تجارت جهانی ايفا می کند. بی بی سی خواسته ها، اميدها و شانسهای اجلاس هنگ کنگ را بررسی می کند. سازمان تجارت جهانی چيست؟ يکصد و ۴۹ عضو سازمان تجارت جهانی می کوشند تجارت آزاد را اشاعه دهند. اين سازمان که در سال ۱۹۵۵ تاسيس شد، مخالف تعرفه و موانع تجاری بوده و نامش با روند جهانی شدن آميخته شده است. سازمان تجارت جهانی در حقيقت بر انعقاد و اجرای توافقنامه های تجارت آزاد نظارت دارد، مناقشات تجاری بين کشورها را حل و فصل و مذاکرات را سازماندهی می کند. تصميمات سازمان تجارت جهانی مطلق است و اعضا بايد به آن تن دهند. اجلاس وزرا عالی ترين کانون تصميم گيری برای اين سازمان است و بايد حداقل هر دو سال يکبار تشکيل جلسه دهد. اجلاس امسال از ۱۳ تا ۱۸ دسامبر در هنگ کنگ برگزار می شود. اين گفتگوها درباره چيست؟ نگرانی های کشورهای در حال توسعه، محور مذاکرات هنگ کنگ خواهد بود. اين مذاکرات به دور دوحه معروف است زيرا در سال ۲۰۰۱ در پايتخت قطر آغاز شد.
هدف از اين دور گفتگوها، دستيابی به توافقی جامع برای کاهش مجموعه ای از موانع تجاری برای کشاورزی، صنعت و خدمات است. اميد می رفت در سال ۲۰۰۵ بتوان به توافق رسيد. حالا هدف اعضای سازمان تجارت جهانی اواخر سال ۲۰۰۶ است تا کنگره آمريکا بتواند تا ژوييه ۲۰۰۷ آن را تاييد کند. با اين حال نشست هنگ کنگ همايش توقفگاه مهمی محسوب می شود. اهداف کشورهای در حال توسعه چيست؟ گروه ۲۰ کشورهای غنی تر در حال توسعه می خواهد تجارت فراورده های کشاورزی بخصوص در اتحاديه اروپا اصلاح شود. برزيل، هند، چين و آفريقای جنوبی، از اعضای اين گروه، عقيده دارند تعرفه ها و يارانه های پايين تر کشاورزی به اعضای سازمان تجارت جهانی کمک می کند تا فرآورده های بيشتری به کشورهای ثروتمند صادر کند. غير از گروه ۲۰ ساير کشورهای در حال توسعه بخصوص آفريقايی ها می ترسند کاهش عمومی موانع تجاری به لغو توافقنامه های رجحان آميزی کنونی آنها بيانجامد. بنين، بورکينافاسو، چاد و مالی می خواهند يارانه هايی که کشورهای ثروتمند به پنبه کاران خود می پردازند، متوقف شود. کشورهای توسعه يافته چه می خواهند؟ هدف مهم کشورهای توسعه يافته دسترسی بهتر به بازارهای بين المللی برای خدماتی مانند مشاوره حقوقی و بيمه است. بسياری از اين کشورها دسترسی به اقتصادهای پرشتاب در حال توسعه برای رشدشان حياتی است. اتحاديه اروپا برای کاهش يارانه های کشاورزی تحت فشار است ولی اعضا برای يافتن راه حل اختلاف نظر دارند. بروکسل پذيرفته است که يارانه های صادرات را تدريجا کاهش دهد. آمريکا نيز پيشنهاد داده است يارانه های گزاف کشاورزی خود را کاهش دهد. کشورهای ديگر مانند ژاپن نيز برای ايجاد شرايط تجارت آزاد تحت فشار هستند. آيا احتمال توافق هست؟ درباره رسيدن به توافق در هنگ کنگ بدبينی هست. گفته می شود بسياری از کشورها ترجيح می دهند بجای موافقتنامه ای "بد" به هيچ توافقی دست نيابند. تکميل دور مذاکرات دوحه، در عالم فرض، می تواند به رشد اقتصادی جهان کمک کند، درآمدها را افزايش دهد و از قيمتها بکاهد. همچنين اظهار شده است که ميليونها انسان که يک دلار در روز يا کمتر درآمد دارند، می توانند از فقر مطلق خارج شوند. ناتوانی در تکميل دور دوحه سبب از دست رفتن اين مزايای اميدبخش می شود. ولی بقيه استدلال می کنند که فقرای کشورهای در حال توسعه زيان خواهند ديد. هر اتفاقی بيافتد، سازمان تجارت جهانی همچنان پابرجا خواهد ماند و به تسهيل تجارت کمک خواهد کرد. اما ممکن است قراردادهای منطقه ای بيشتری منعقد شود. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بیم از رکود بهای سهام را کاهش داد
