آلمان یک سوم نیازهای خود به انرژی را از روسیه تامین می کند

ولاديمير پوتين، رييس جمهور روسيه و گرهارد شرودر، صدر اعظم آلمان اين قرارداد پنج ميليارد دلاری را پنجشنبه هشتم سپتامبر امضا کردند.

شرکت گازپروم روسيه مالک ۵۱ درصد اين خط لوله خواهد بود و بقيه سهام آن به دو شرکت آلمانی EON و BASF واگذار شده است.

البته اين پروژه بدون جنجال نبوده و لهستان گفته است که شايد منافعش به خطر بيافتد.

روسيه يکی از بزرگترين دارندگان ذخاير گاز در دنياست و يک چهارم نيازهای منطقه به گاز را تامين می کند. آلمان که خودش منابع طبيعی ندارد، نسبت به ساير کشورهای اروپايی وابستگی بيشتری به انرژی دارد و به عنوان بزرگترين اقتصاد اروپا يک سوم تمام نيازهای نفت و گازش را از روسيه تامين می کند.

توافقهای انرژی کليد توسعه دراز مدت هستند و آلمان در تلاش برای احيای اقتصاد متوقفش مشتاق است تا عرضه انرژی به داخل خاک خود را تضمين کند. اهميت عقد اين قراردادها اغلب موجب می شود که قراردادهای جديد به مسايل داغ سياسی تبديل شوند.

رسانه های روسيه گزارش می دهند آقای پوتين قصد دارد با آنجلا مرکل، رهبر مخالفان دولت آلمان ديدار کند. منتقدان در داخل اتحاديه اروپا گلايه کرده اند که آلمان منافع خود را به منافع ساير اعضای اين بلوک ترجيح می دهد.

لهستان در مه ۲۰۰۴ به اتحاديه اروپا پيوست و از ساير اعضای اتحاديه خواسته است که در قبال روسيه رويکرد مشترکی را پيگيری کنند. ورشو می ترسد که خط لوله جديد که ليتوانی، لتونی و استونی (از ديگر اعضای اتحاديه) را دور خواهد زد، شايد حربه ای باشد تا انرژی به دلايل سياسی از لهستان نگذرد.

آقای شرودر کوشيده است نگرانی های ورشو را فرونشاند. وی گفت: "هيچ جای نگرانی نيست. خط لوله دريای بالتيک پروژه ای اروپايی است که عليه هيچ کشوری نشانه گيری نشده است و بايد برای مشارکت طرفهای ثالث باز بماند."