تظاهرات روز کارگر در اروپا نسبت یه سالهای پیش مسالمت آمیز برگزار شد

در نپال هزاران نفر در دو راهپيمايی آرام عليه شاه گيانندرا، سلطان اين کشور آسيايی، دست به اعتراض زدند. آنها فرياد می زدند: "ما مردم سالاری می خواهيم، مرگ بر استبداد."

در فيليپين در ميان شايعاتی مبنی بر نقشه کارگران برای برهم زدن نظم عمومی، پليس ضد شورش در خيابانهای عمده مانيل، پايتخت اين کشور، مستقر شده بود و ماموران امنيتی راه های منتهی به کاخ رياست جمهوری را مسدود کرده بودند.

پليس اعلام کرد که حدود پنج هزار نفر در مانيل تظاهرات کردند. گروه های ستيزه جو درگيريهای کوتاهی با پليس داشتند ولی در مجموع اين راهپيمايی مسالمت آميز بود.

نیروهای چپگرا روز کارگر را بهانه ای برای احیای خاطرات خود از اتحاد جماهیر شوروی سابق قرار دادند

در روز کارگر سال ۲۰۰۱ هزاران نفر از جوزف استرادا، رييس جمهور سرنگون شده فيليپين که به اتهام فساد بازداشت شده بود، کوشيدند به کاخ رياست جمهوری يورش ببرند.

در ژاپن صدها هزار نفر با درخواست برای منع جنگ افزارهای اتمی و اعتراض به تغيير قانون اساسی کشور صلح طلب خود روز کارگر را پاس داشتند.

رهبران اتحاديه های کارگری گفتند که در بيش از ۳۵۰ نقطه اين کشور راهپيمايی برگزار شد و پليس شمار تظاهرکنندگان را حدود ۲۲۰ هزار نفر تخمين زد.

در حدود ۱۲ هزار نفر از اعضای کنفدراسيون اتحاديه های کارگری کره جنوبی نيز در بزرگترين خيابان سئول، پايتخت، تحصن کردند. اعتراض آنها به پيش نويس لايحه ای است که به شرکتها امکان می دهد کارگران پيمانی بيشتری استخدام کنند که به گفته مخالفان، دستمزد و مزايای کمتری می گيرند.

مردم سرزمینهای اشغالی فلسطین به مناسبت روز جهانی کارگر خواستار توقف خشونت ها شدند

در تظاهراتی ديگر در سئول کارگران خواستار شرايط کاری بهتر در بزرگترين پالايشگاه نفت کره جنوبی شدند و با سنگ در و شيشه اين شرکت را شکستند.

در بانکوک، پايتخت تايلند، يک افسر پليس شمار کارگران شرکت کننده در تظاهرات روز کارگر اين کشور را هفت هزار نفر اعلام کرد که خواهان دستمزد بيشتر و شرايط کاری بهتر بودند.

در بنگلادش نيز کارگران خواستار دريافت ۵۰ دلار در ماه به عنوان حداقل دستمزد شدند.

در هنک کنگ صدها کارگر که اکثر آنها خارجی بودند، نيز برای ساعات کار ثابت و تعيين حداقل دستمزد برای همه کارگران راهپيمايی کردند. دهها هزار نفر از زنان کشورهای جنوب آسيا در هنک کنگ مستخدمه هستند و بخش عمده درآمدشان را به وطن می فرستند.

در چين کمونيست نيز راهپيمايی های کوچک و بزرگی برگزار شد ولی بيشتر کارگران تعطيلی اين روز را برای رفتن به مراکز خريد مغتنم شمردند. دو ايستگاه بزرگ قطار پکن گزارش دادند که شمار مسافرانشان در شب روز کارگر به بيش از صد هزار نفر رسيده است.

پلیس ترکیه بیش از پنجاه نفر از کارگران چپگرا را در روز جهانی کارگر بازداشت کرد

در يک راهپيمايی در پکن از ۸۴۵ کارگر نمونه به عنوان "کارگران پيشتاز" تقدير شد. هو جينتائو، رييس جمهور چين، گفت: "اين کارگران نمونه، نمايندگان برجسته صدها ميليون کارگر در چين هستند که نقش بسزايی در توسعه اين کشور ايفا کرده اند."

هزاران نفر نيز در استراليا عليه تلاش دولت برای تغيير قوانين روابط تجاری تظاهرات کردند. دولت استراليا می خواهد مسئوليت حل و فصل اختلافات کارگران و کارفرمايان را از مراجع ايالتی به يک نهاد فدرال واگذار کند و همين خشم کارگران را برانگيخته است.

در آلمان پليس دست کم ۶۵ نفر را در درگيری با کاگران دستگير کرد، ولی مقامات قضايی اعلام کردند که درگيری های امسال نسبت به سال گذشته آرام تر بوده است. امسال فقط سه مامور پليس مجروح شدند، حال آن که اين رقم در سال پيش ۵۰ نفر بود.

در لندن نيز گروه های سياسی کشورهای مختلف روز کارگر را بهانه قرار دادند و هرکدام عليه دولتهای متبوع خود تظاهرات کردند. گروهی از مجاهدين خلق ايران نيز که شمارشان به ۱۵ نفر نمی رسيد، شعارهايی عليه حکومت جمهوری اسلامی سر دادند.

تظاهرات کارگران فرانسوی بيشتر تحت شعاع اختلاف آنها بر سر قانون اساسی اتحاديه اروپا قرار گرفت. دست کم چهار راهپيمايی در پاريس برگزار شد که نشانگر ناتوانايی اتحاديه های کارگری برای اتحاد است.

در ترکیه نیز پلیس تظاهرات غیر قانونی کارگران چپگرا را برهم زد و پنجاه نفر را بازداشت کرد. چپگرایان روسیه نیز در مسکو و سایر شهرها خواستار تعطیلی مجدد روز کارگر شدند.