کارشناسان، انتخاب آقای ولفوويتس را نوعی پيمان شکنی از سوی آقای بوش تلقی می کنند

تصميم جورج بوش، رييس جمهور آمريکا، برای انتخاب فردی که "معمار جنگ عراق" لقب گرفته، بسياری از منتقدان اروپايی واشنگتن را بهت زده کرده است، مخصوصا بعد از آن که هفته گذشته وی يک نومحافظه کار ديگر به نام جان بولتون را نامزد نمايندگی آمريکا در سازمان ملل کرده بود.

نيکول بشاران، مفسر فرانسوی، گفته است: "انتخاب ولفوويتس بعد از بولتون به مثابه اعلان جنگ است، و اگر نگوییم جنگ، ابراز انزجار از اروپا."

همچنين هايده ماری ويسورک تسويل، وزير توسعه آلمان، نيز با اشاره به اصطلاحی که دونالد رامسفلد، وزير دفاع آمريکا و يکی از نومحافظه کاران آمريکايی بر سر زبانها انداخت، اعلام کرد که "اروپای پير" ذوق زده نشده است.

بسياری از رهبران اروپا می دانند که بايد به اين انتخاب آمريکا تن بدهند، زيرا رياست بانک جهانی معمولا به اين کشور واگذار می شود، اما آنها حداقل می خواهند که مقاومتی نمادين را به نمايش بگذارند.

تحليلگران معتقدند اروپاييان همچنين نمی خواهند در زمانی که بروکسل و واشنگتن برای بهبود مناسباتشان و التيام زخمهای برجا مانده از جنگ عراق گام برداشته اند، علنا به مخالفت بپردازند.

واکنش سرد ژاک شيراک، رييس جمهور فرانسه، که يکی از منتقدان حمله آمريکا به عراق بوده، سردرگمی و حيرت اروپاييان پس از شنيدن تصميم بوش را بازتاب می دهد. سخنگوی وی اعلام کرد که آقای شيراک اين انتخاب را در سايه "دوستی بين فرانسه و آمريکا و با توجه به رسالت حياتی بانک جهانی بررسی خواهد کرد."

با اين حال، کارشناسان اروپا انتخاب آقای ولفوويتس را نوعی پيمان شکنی از سوی آقای بوش تلقی می کنند که در سفر اخيرش به بروکسل قول همکاری نزديکتر اروپا و آمريکا را داده بود.

مارک لئونارد، تحليلگر مرکز اصلاحات اروپا در لندن، گفته است: "دو هفته پس از خروج آقای بوش از بروکسل و وعده اش به رهبران اروپا برای همکاری با آنها، نامزدی آقای ولفوويتس و بولتون می تواند حرکتی تحريک آميز تفسير شود."

انتخاب ولفوويتس بعد از بولتون به مثابه اعلان جنگ است، و اگر نگوییم جنگ، ابراز انزجار از اروپا نیکول بشار، مفسر فرانسوی

آقای لئونارد افزوده است: "اما اکثر مردم می دانند که آقای بوش بايد برای اين افراد شغلی بيابد و شايد احساس کنند که خطر آقای ولفوويتس در بانک جهانی کمتر است. غرولندهايی به گوش خواهد رسيد، ولی فکر می کنم بسيار بعيد است که آنها بتوانند مانع از انتصابش شوند."

عرف براين است که رييس بانک جهانی را آمريکا انتخاب می کند و در عوض يک اروپايی رياست صندوق بين المللی پول را به دست می گيرد.

اما پنج سال پيش واشنگتن مانع از انتصاب کايو کخ وزر، معاون وزير دارايی آلمان و نامزد اروپا برای رياست صندوق بين المللی پول شد. اين سمت در نهايت به هورست کولر رسيد که اکنون رييس جمهور آلمان است.

گفته می شود برای کاستن از هرگونه تنش احتمالی پيش از معرفی آقای ولفوويتس، رييس جمهور آمريکا به رهبران اروپايی از جمله آقای شيراک و گرهارد شرودر، صدراعظم آلمان تلفن زده است.

فرانسوا هايزبورگ، تحليلگر دفاعی که آقای ولفوويتس را شخصا می شناسد، اعلام کرده است که سلطه آمريکا بر بانک جهانی ازلی نيست، ولی اين مساله بستگی به يافتن يک نامزد درخور دارد.

وی گفته است: "آيا اروپاييان جانانه با اين انتخاب خواهند جنگيد؟ من مطمئن نيستم. شايد ده روز پيش می گفتم نه، ولی مشکل اين است که در همين فاصله جان بولتون نامزد نمايندگی آمريکا در سازمان ملل شده است."

اما بريتانيا مشکلی با انتخاب آقای ولفوويتس به عنوان نامزد آمريکا برای اداره بانک جهانی ندارد. جک استرا، وزير امور خارجه بريتانيا، اعلام کرده که مشتاق همکاری با وی است، ولی تونی بلر، متحد اصلی آقای بوش در جنگ عراق، ابراز نظر نکرده است.

چنانچه آقای بلر بدون مقاومت اين انتخاب را بپذيرد، مانند همتايان اروپايی خود، از سوی مخالفان مورد انتقاد قرار خواهد گرفت، اما در عين حال وی اميدوار است که روابط حسنه دولتش با آمريکا را حفظ کند.