 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
یکی از خلاقترین هنرمندان دیسنی درگذشت | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
آلی جانستون، خالق شماری از به یاد ماندنی ترین شخصیت های کارتونی والت دیسنی، مانند "سفید برفی و هفت کوتوله"، "پینوکیو" و "بمبی" درگذشته است. او 95 سال داشت. آقای جانستون، که آخرین عضو به جای مانده از پیشکسوتان انیمیشن در دیسنی بود، در اثر کهولت سن در خانه سالمندان در شمال غربی ایالت واشنگتن درگذشت. "روی دیسنی"، برادرزاده والت دیسنی در توصیف آلی جانستون گفت: "آلی به نسلی از هنرمندان تعلق داشت که خارق العاده بودند. او در شکوفایی انیمیشن و تبدیل آن به هنری که امروز می شناسیم، سهم بزرگی داشته است." صحنه ای از بمبی آقای جانستون که در هنرستان "کوئینارد" لس آنجلس آموزش دیده بود در سال 1935 از طرف استودیو دیسنی دعوت به کار شد تا در ساخت انیمیشن های کوتاهی چون "باغ میکی"، "روز قضاوت پلوتو" و "رقیب میکی" همکاری کند. اولین فیلم کارتونی که او در ساخت آن مشارکت داشت "سفید برفی و هفت کوتوله" بود که در سال 1937 ساخته شد و به دنبال آن در خلق اثرهای به یادماندنی دیگری چون سیندرلا، آلیس در سرزمین عجایب، زیبای خفته و کتاب جنگل دست داشت؛ اما برای بسیاری صحنه گریه آور مرگ مادر "بمبی" نشان دهنده قدرت خلاقه این هنرمند تلقی می شود. آقای جانستون در ماه ژانویه سال 1978بازنشسته شد تا وقت خود را وقف نوشتن، سخنرانی و مشاوره در زمینه ساخت انیمیشن کند. او در سال 1989 جایزه "اسطوره های دیسنی" را دریافت کرد و در سال 2003 "آکادمی علوم و هنرهای سینمایی" برنامه بزرگداشتی را برای او برپا کرد. آلی جانستون، در سال 2005، اولین خالق انیمیشن در آمریکا شد که مدال هنر ملی را دریافت کرد. از او دو فرزند پسر به جای مانده است. گروه 9 مرد پیر والت دیسنی به این گروه نخبه لقب "9 مرد پیر" را داده بود که کنایه ای بود به یکی از اظهارات فرانکلین روزولت، رئیس جمهور وقت آمریکا. فرانکلین روزولت در توصیف اعضای دیوان عالی آمریکا که برنامه های مقابله با رکود اقصادی او را سد کرده بودند، آنها را "9 مرد پیر" خوانده بود. با این که بیشتر اعضای این گروه بیست و چند ساله بودند این لقب تا آخر عمر با آنها همراه بود. بسیاری معتقدند که از این 9 هنرمند، خلاق ترین آنها آلی جانستون و دوستش فرانک توماس بودند. فرانک توماس در سال 2004 در سن 92 سالگی درگذشت. جانستون و توماس در دهه سی میلادی آشنا شدند با حقوق هفده دلار در هفته کار خود را در استودیوی دیسنی آغاز کردند. آلی جانستون قصد داشته تصویرگر نشریات شود اما شیفته خلق انیمیشن می شود. او در این باره گفته بود: "من می خواستم تصاویری بکشم که پر از عاطفه و احساس باشد و باعث شود مردم کتاب و نشریات را بخوانند اما متوجه شدم انیمیشن جان دارد و پر از حرکت است و همه این احساسات را خیلی خوب نشان می دهد." |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
'ایتالیا امنیت جانی افشاگر مافیای ناپل را تامین کند'
