وزن مجسمه اسکار 3 کیلو و 850 گرم است

با اين حال، نخستين مراسم اعطای جايزه اسکار در ۱۶ ماه مه سال ۱۹۲۹ در هتل روزولت هاليوود برگزار شد.

نتايج را سه ماه پيش از آن اعلام کرده بودند بنابراين مطبوعات به اين رويداد که يک امر نه چندان مهم صنفی تلقی می شد توجه چندانی نشان ندادند.

اما به سرعت بر ابعاد و اهميت اين رويداد افزوده شد و همين اهميت باعث شد تا اين مراسم در سال ۱۹۵۳ برای نخستين بار از تلويزيون پخش شود.

مجسمه اسکار

اين مجسمه که توسط سدريک گيبونز رئيس قسمت طراحی موسسه MGM يا کمپانی مترو گلدوين ماير طراحی شده، شواليه برهنه ای را نشان می دهد که شمشيری را روی يک حلقه فيلم نگاه داشته است.

اين حلقه فيلم پنج پره دارد که نشانه پنج صنف اصلی مورد نظر آکادمی (تهيه کنندگان، کارگردانان، بازيگران، تکنيسينها و نويسندگان) است.

بلندی مجسمه اسکار ۳۴ سانتی متر و سه ميلی متر و وزن آن ۳ کيلو ۸۵۰ گرم است.

	فیلم دختران رویایی از فیلم هایی است که شانس بردن جایزه اسکار را دارد

درباره چهره اين مجسمه عموماً به گفته خانم مارگارت هريک کتابدار وقت آکادمی استناد می شود که گفته بود اين مجسمه به عموی او که نامش اسکار پيرس بود شباهت دارد.

تا سال ۱۹۳۴ اين نام برای مجسمه جا افتاد هرچند که رسما از سال ۱۹۳۹ از نام اسکار برای اين جايزه استفاده شد.

عضويت

آکادمی به هنگام تاسيسش در سال ۱۹۲۷ تنها ۳۷ عضو داشت. اعضای آکادمی از افراد رده بالای صنعت فيلم بودند.

امروزه آکادمی شش هزار عضو دارد.

عضويت تنها از راه دعوت امکان پذير است و تنها محدود به کسانی ست که در هنر (بازيگری، نويسندگی و کارگردانی) يا علوم (فيلمبرداری، تدوين و غيره) سرآمد هستند.

هر عضو آکادمی در رشته تخصی خود حق رای دارد.

شايستگی

معيارهايی که باعث می شوند کسی نامزد دريافت جايزه اسکار شود پيچيده اند و به مقررات تک تک صنف های آکادمی بستگی دارند.

مثلا نامزد های جايزه بهترين فيلم غير انگليسی زبان را کشورهای مربوطه تعيين می کنند و برای آکادمی می فرستند.

	لئوناردو دی کاپریو یکی از نامزدهای دریافت جایزه اسکار است

اما قاعده اصلی اين است که همه فيلمهايی که در رقابت شرکت می کنند بايد طی يک ساله منتهی به ۳۱ دسامبر در لس آنجلس به نمايش در آمده باشند.

در جريان رقابت برای نامزدی، استوديوهای فيلمسازی با فرستادن نسخه دی وی دی فيلم ها برای اعضای آکادمی يا با دادن آگهی هايی با عنوان "برای ملاحظه شما" توجه آنها را نسبت به فيلم خود جلب می کنند.

برندگان و بازندگان

بيشترين تعداد اسکاری که تاکنون يک فيلم برده است ۱۱ جايزه است. سه فيلم بن هور، تايتانيک و خداوندگار حلقه ها: بازگشت پادشاه هر يک برنده ۱۱ جايزه اسکار شده اند.

فيلمهای همه چيز درباره ايو و تايتانيک هر يک در ۱۴ رشته نامزد دريافت جايزه بودند و اين در نوع خود يک رکورد محسوب می شود.

فيلمهای نقطه عطف و رنگ ارغوانی هم هريک در ۱۱ رشته نامزد اسکار بوده اند اما حتی يک اسکار هم نگرفتند.

کاترين هپبورن موفق ترين ستاره تاريخ اسکار است. او در فاصله سالهای ۱۹۳۴ تا ۱۹۸۲ هشت بار نامزد دريافت جايزه اسکاربهترين بازيگری شد و چهار بار اين جايزه را گرفت.

جنجالها

طی اين سالها مراسم اعطای جايزه اسکار بدون بحث و جنجال برگزار نشده است.

در سال ۱۹۷۳ مارلون براندو يک دختری سرخپوست را به مراسم فرستاد تا اعلام کند که او از دريافت اسکار برای فيلم پدرخوانده خودداری می کند.

در سال ۱۹۹۴ تام هنکس با اعلام اينکه مربی بازيگری اش همجنسگرا بوده او و حضار را در برابر دوربينهای تلويزيون غافلگير کرد.

و در سال ۱۹۹۹ تصميم به اعطای جايزه اسکاری به الياکازان بخاطر يک عمر فعاليت سينمايی اش، با اعتراض کسانی مواجه شد که ادای شهادت او عليه چپگرايان در برابر کميته فعاليتهای ضد آمريکايی در دهه پنجاه ميلادی را خوش نداشتند.