لئوناردو دی کاپريو

ويل اسميت

رايان گاسلينگ

فارست ويتاکر

پيتر اوتول

هنگامی که لئوناردو دی کاپريو با فيلم تايتانيک به شهرت جهانی دست پيدا کرد، بخاطر بازی در فيلمهايی همچون زندگی اين پسر،چه چيزی گيلبرت گريپ را می خورد و رومئو + ژوليت برای خود صاحب اعتباری بود.

	در الماس خونین دی کاپريو نقش يک قاچاقچی را بازی می کند

اما فيلم تايتانيک که در سال 1997 برنده 11 جايزه اسکار شد توجه هاليوود را به سوی او جلب کرد.

او سپس در فيلمهای ساحل،دار و دسته های نيويورک، اگر می توانی مرا بگير و هوانورد نقش آفرينی کرد.

فيام هوانورد که دی کاپريو نقش هوارد هيوز کارگردان سرشناس را در آن بازی می کرد، نامزدی اسکار بهترين بازيگر را برايش به ارمغان آورد.

در سال گذشته دی کاپريو بسيار پرکار بود و در فيلمهای الماس خون و از دست رفته بازی داشت.

دی کاپريو برای اين نقشها دوبار نامزد جايزه گلدن گلوب برای بهترين بازيگری در نقشهای دراماتيک شد.

دوبار هم برای بازی در همين فيلمها نامزد دريافت جايزه انجمن بازيگران سينما شد. او بخاطر بازی در فيلم الماس خونین نامزد دريافت جايزه بهترين بازيگر نقش اول و برای فيلم ازدست رفته نامزد دريافت جايزه بهترين بازيگر نقش دوم شد.

دی کاپريو که متولد سال 1974 در لس آنجلس است، کار بازيگری را در سال 1990 با سريال تلويزيونی بچه داشتن آغاز کرد.

	از جمله فيلمهای اخير ويتاکر اتاق امن و باجه تلفن (هردو محصول سال 2002) است

فارست ويتاکر بازيگر آمريکايی بخاطر ايفای نقش ايدی امين ديکتاتور پيشين اوگاندا در فيلم آخرين پادشاه اسکاتلند تحسين شده است.

ويتاکر پيش از آنکه نامزد دريافت جايزه اسکار بهترين بازيگر شود، جايزه گلدن گلوب بهترين بازيگر نقشهای دراماتيک را برد و از سوی محفل منتقدان فيلم نيويورک و انجمن منتقدان فيلم لس آنجلس و شورای ملی نقد و همچنين انجمن منتقدان فيلم برنامه های راديويی نيز تحسين شد.

اين بازيگر 46 ساله در يکی از اولين حضورهايش روی پرده در فيلم گذر سريع زمان در ريجمونت های همبازی نيکلاس کيج و شون پن بود.

بدنبال آن او در فيلمهايی همچون جوخه،صبح به خير ويتنام و رنگ پول بازی کرد. در سال 1998 او در فيلم پرنده به کارگردانی کلينت ايستوود نقش چارلی پارکر نوازنده موسيقی جاز را ايفا کرد. در جشنواره کن بهترين بازيگر شناخته شد و نامزد دريافت جايزه گلدن گلوب شد.

در بريتانيا او را بيشتر بخاطر ايفای نقش جودی گروگان ارتش آزاديبخش ايرلند در فيلم بازی گريه محصول سال 1992 می شناسند.

از جمله فيلمهای اخير او اتاق امن و باجه تلفن (هردو محصول سال 2002) است.

در دهه 1990 به کارگردانی و تهيه کنندگی روی آورد که مهمترين کارش در اين دوران در انتظار بازدم باشرکت ويتنی هوستون (1995) بود.

در سريال تلويزيونی پليسی سپر و مجموعه تلويزيونی بيمارستانی بخش اورژانس هم بازی کرده است.

او در سال 1996 با بازيگری به نام کيشا ويتاکر ازدواج کرده و از او دو دختر دارد. او از يک رابطه قيلی نيز دارای يک پسر است و در عين حال ناپدری دختری که همسرش از ازدواج قبلی دارد نيز هست.

	اسميت در اين فيلم که بر اساس رويدادهای واقعی ساخته شده به همراه پسرش جيدن ايفای نقش کرده است

ويل اسميت هم بعنوان بازيگر سينما و تلويزيون و هم به عنوان يک خواننده رپ از شهرت زيادی برخوردار است.

اسميت که در ابتدا مجری يک برنامه تلويزيونی بود در سال 1990 در يک سريال مشهور در تلويزيون ان بی سی نقش يک مجری تلويزيون را ايفا کرد.

اين برنامه شش سال ادامه پيدا کرد و پايه ای شد برای کار بازيگری سينما که اسميت آن را از سال 1993 با ايفای نقش يک کلاهبردار همجنسگرا در فيلم شش درجه جدايی آغاز کرد.

اما با فيلم پسرهای بد و بازی در کنار مارتين لارنس بود که اسميت به موقعيت يک ستاره سينما دست پيدا کرد.

به دنبال آن او در فيلمهای بسيار موفق و پرفروش روز استقلال و مردان سياهپوش ظاهر شد اما فيلم غرب وحشی وحشی موفقيتی کسب نکرد.

اسميت با فيلمهای دشمن حکومت،مردان سياهپوش 2 ، پسرهای بد 2 ، هيچ و روبات بار ديگر به موفقيت دست يافت.

او نخستين بار در سال 2001 و برای ايفای نقش محمد علی (کلی) در فيلم علی که درباره زندگی اين بوکسور نامدار بود نامزد دريافت جايزه اسکار شد.

در عين حال، اسميت کار موسيقی را هم ادامه داد و دو ترانه مردان سياهپوش و فقط خودمون دوتا که در فيلم مردان سياهپوش خوانده بود بشدت پرطرفدار شدند.

ويلارد کريستوفر اسميت جونيور در سال 1968 در فيلادلفيا به دنيا آمد. او از ازدواجش با بازيگری به نام جدا پينکت صاحب دو فرزند شد که از ميان آن دو جيدن کريستوفر ساير با او در فيلمهای به دنبال خوشبختی و دوران ويلو کميل همبازی شد.

ويل اسميت پسری هم به نام ويلارد کريستوفر سوم از ازدواج قبلی اش دارد.

	اوتول نقش بازيگر سالخورده ای را بازی می کند که مفتون زنی جوان شده است

پيتر اوتول بازيگر افسانه ای که همه او را با فيلمهايی همچون لورنس عربستان،بکت،شير در زمستان و خداحافظ آقای چيپس بخاطر دارند، برای بازی در فيلم ونوس برای هشتمين بار نامزد دريافت جايزه اسکار شده است.

او تا کنون سه جايزه گلدن گلوب، يک جايزه امی و يک اسکار افتخاری گرفته است.

اوتول که اينک 74 ساله است بازيگری را در دهه پنجاه ميلادی در کنار آلبرت فينی، ريچارد هريس و آلن بيتس در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتيک فراگرفته است.

او کار بازيگری را روی صحنه آغاز کرده و بعنوان يکی از بهترين بازيگران آثار شکسپير شناخته شده است.

اوتول بازيگری در سينما را در سال 1962 با فيلم لورنس عربستان آغاز کرد و برای نخستين بار بخاطر بازی در همين فيلم نامزد اسکار شد.

او شش بار ديگر نامزد اسکار شد تازه ترينش در سال 1983 برای فيلم سال محبوب من بود.

در سال2003 آکادمی يک جايزه اسکار افتخاری را برای فعاليتهای همه عمر به او اعطا کرد و البته او ابتدا از گرفتن اين اسکار ابا داشت.

اما هنگامی که دريافت چه او در مراسم حاضر باشد و چه حاضر نباشد آکادمی در هر حال اين جايزه را به او خواهد داد، موافقت کرد که جايزه را بگيرد.

	قتل از روی شماره و بمان از ديگر فيلمهای گاسلينگ هستند

رايان گاسلينگ بازيگر 26 ساله کانادايی بخاطر بازی در فيلم Half Nelson در نقش آموزگاری که با کمک يکی از شاگردانش با مساله اعتيادش مواجه می شود نامزد دريافت اسکار بهترين بازيگری شده است.

اما او هم با ايفای نقش در سريالهای تلويزيونی و فيلمهايی همچون مومن و دفترچه يادداشت پيش از اين به اعتبار دست يافته بود.

گاسلينگ که در شهر لندن ايالت اونتاريوی آمريکا به دنيا آمده، با آموزه های مسلک مورمون بزرگ شده است.

او کارش را از 13 سالگی در کنار بريتنی اسپيرز، کريستينا اگيلرا و جاستين تيمبرليک در ميکی ماوس کلاب آغاز کرد.

بازيش در Half Nelson او را نامزد دريافت جايزه بهترين بازيگر از انجمن بازيگران کرد. او بخاطر ايفای نقش در همين فيلم جايزه بهترين بازيگری را از جشنواره فيلم استکهلم گرفته است.

با آنکه گاسلينگ آموزش رسمی بازيگری نديده، بازيهايش عاطفی و تاثيرگذار توصيف شده است.

بازگشت به فهرست