کاوه اميدوار

	عکسهای اين صفحه صرفا برای تزئين مطلب است

خانه رنگ آمیزی، گرد و غبار دیوارها گرفته و کف اتاق ها تمیز می شود، فرش ها و پرده ها شسته شده و همه وسایل گردگیری می شود.

در خانه تکانی آخر سال پدر، مادر و فرزندان مشارکت دارند اما سال هاست که در شهرهای بزرگی مثل تهران کارگرانی پیدا شده اند که خانواده های تهرانی را یاری می دهند.

حسن ابراهیمی و اکبر مرادی بیشتر از یک دهه است که شهر خود را برای یافتن شغلی ترک کرده اند. آنها هیچ نسبتی با همدیگر ندارند یکی از شرق آمده و دیگری از غرب، یکی از روستایی در شاهرود و دیگری از منطقه ای در کردستان.

هر دو می گویند با کار کشاورزی و دامداری، گذران زندگی مشکل بود و ما برای یافتن کار به تهران آمدیم.

از وضعیت فعلی راضی نیستند اما می گویند بهتر از وضع همولایتی هایشان است که همچنان در ولایت مانده اند.

آقای ابراهیمی تحصیلدار یک شرکت است و دو بچه دارد و در خانه ای اجاره ای در میدان امام حسین زندگی می کند و اکبر با تنها فرزندش در دو اتاق یک مجتمع ساختمانی در غرب تهران سرایدار است.

آقای ابراهیمی روزها تا ساعت چهار بعد از ظهر مشغول کار در شرکت است و بعد با موتورسیکلتش خود را به کار دومش می رساند.

او می گوید مشتریانی در نقاط مختلف شهر دارد که در طول سال راه پله ها و بخشی از نظافت خارجی آپارتمان هایشان را انجام می دهد ولی اسفند هر سال نوبت مشتریان خوش حساب تری است که برای خانه تکانی از من کمک می خواهند.

آقای ابراهیمی می گوید من وقت زیادی ندارم برای همین اول به مشتریان همیشگی ام می رسم بعد اگر همین مشتریان کسی را معرفی کنند.

در مقابل آقای مرادی می گوید همه چیز دست خودم هست، اولویت با آپارتمان های مجتمع مسکونی هست که در آن کار می کنم بعد از آن به بقیه مشتری ها می رسم. او البته تاکید می کند: وقتی که اسفند ماه می رسد زنم بخشی از کارهای مجتمع را انجام می دهد و من فرصت پیدا می کنم که در خارج از مجتمع کار کنم چون این دوره فقط یک ماه است و پس انداز سالانه من فقط همین درآمد ماه آخر سال است.

کارگران قابل اعتماد

از زمانی که این دو نفر برای اولین بار در نیمه اسفند کار خانه تکانی را آغاز کردند بیشتر از یک دهه گذشته و هر سال متقاضیان بیشتری آنها را برای خانه تکانی دعوت می کنند.

هر دو می گویند ای کاش به جای یک ماه چند ماه بود "ما فرصت کمی داریم اول به کسانی سرویس می دهیم که مشتری همیشگی ما هستند و برخی از همین مشتری ها زنگ می زنند و می گویند منزل دوستان شان را نیز تمیز کنیم."

آقای مرادی می گوید: "مشتریانی که از کارم رضایت دارند هر ساله فقط به من می گویند که خانه شان را تمیز کنم. دو سال پیش وقتی به دلیل گرفتاری نتوانستیم اسفند ماه کار کنم بسیاری از مشتریانم صبر کردند و من بعد از پایان سال خانه شان را تمییز کردم."

صاحب خانه ای که آقای مرادی در آن کار می کند، در باره چگونگی یافتن کارگر می گوید: "پیدا کردن کارگر کار سختی نیست اما نمی شود به همه اعتماد کرد. من معمولا کارگرهایم را از طریق دوستانم پیدا می کنم که سالهاست با آنها کارکرده اند."

حقوق روزانه این کارگر ها 11 تا 20 هزار تومان است و صاحب خانه ها علاوه بر حقوق گاهی بعضی از وسایل دست دوم خود را نیز به آنها می دهند.

البته مشتریان این کارگرها از بالا بودن حقوق ناراضی اند و یکی صاحب خانه می گوید: "امسال نسبت به پارسال چهار هزار تومان بیشتر باید بدهم اما چاره ای نیست این آدم کارش را خوب انجام می دهد و از همه مهمتر به او اعتماد کامل دارم و می توانم بدون دغدغه کارم برسم و نگران چیزی نباشم."

فصل داغ قالی شویی

آنها معمولا شیشه ساختمانها، دیوار و سقف اتاق ها را پاک می کنند، تمام وسایل خانه را گرد گیری می کنند و گاهی هم زیراندازها را می شويند.

البته اکثر تهرانی ها فرش ها را معمولا به قالی شویی ها می دهند و تعداد کمی از آنها خودشان یا کارگرشان روی پشت بام یا در حیاط آپارتمانها فرش می شویند.

قالی شویی ها این روزها سرشان خیلی شلوغ و بازارشان داغ است. در تمام شهر وانت های پر از فرش را می توان دید که برای شستن و گاه رفو آسیب دیدگی ها فرش به طرف قالی شویی ها در حرکت اند.

نرخ شستشوی فرش از سوی هیات نظارت بر اصناف که در آن چند وزیر عضویت دارند تعیین می شود و هیات نظارت بر قیمت گذاری اصناف و سازمان بازرسی بر اجرای آن نظارت دارند.

نرخ شستشوی هر متر مربع فرش ماشینی 600 تومان، فرش دستبافت معمولی 1500 تومان و فرش دستبافت اعلا 2500 تومان است.

اما بعضی خانواده ها می گویند کسی با این قیمت فرش نمی شوید و قالی شویی ها به خصوص در روزهای آخر سال کارشان را درست انجام نمی دهند و فرش چرک مرده تحویل مشتری می دهند و مسئولیتی هم در قبال آسیب هایی که به فرش وارد می شود، نمی پذیرند.

به نظر می رسد در فصل پرکاری و رونق قالی شویی، نظارت هم کمتر است و خیلی ها وسوسه می شوند که بدون داشتن مجوز، تخصص و امکانات لازم قالی شویی راه بیندازند.

در روزهای پایانی سال 1384 که هیاهو شهر را فرا گرفته حسن و اکبر که اسفند ماه را ماه برکت می نامند با سرعت سعی می کنند با گذاشتن همه وقتشان اندوخته بیشتری جمع کنند و با خیال راحت تر اسفند پربارتری را انتظار بکشند.