دو فيلم پيشين جعفر پناهی در ايران به نمايش عمومی در نيامده اند

آفسايد به مسئله ممنوعيت حضور زنان در ورزشگاه ها و بخصوص تماشای مسابقات فوتبال می پردازد.

اين فيلم، داستان دخترانی است که برای تماشای مسابقه فوتبال، ناگزير می شوند لباس پسرانه بپوشند و خود را به شکل پسران درآورند.

جعفر پناهی، پيشتر با فيلم دايره، جايزه اصلی جشنواره فيلم ونيز، شير طلايی را به دست آورده بود، اما دايره همچون فيلم بعدی او، طلای سرخ هرگز نتوانست در ايران به نمايش عمومی درآيد.

آفسايد، جايزه خرس نقره ای جشنواره برلين را به طور مشترک با فيلم سوپ، محصول دانمارک و سوئد به دست آورد که ماجرای روابط يک زن با فردی است که تغيير جنسيت داده است.

جايزه اصلی جشنواره، خرس طلايی به ساخته يک فيلمساز زن بوسنيايی رسيد.

گرباويسا به کارگردانی ياسميلا زبانيچ به پيامدهای تجاوز دسته جمعی به زنان طی دوران محاصره سارايوو در جريان جنگ بوسنی می پردازد.

مايکل وينترباتم و مت وايت کراس، فيلمسازان بريتانيايی، جايزه خرس نقره ای بهترين کارگردانی را برای ساخته مشترک خود، جاده گوانتانامو به دست آوردند.

اين فيلم داستان واقعی سه مسلمان بريتانيايی را بازگو می کند که در افغانستان اسير شدند و به بازداشتگاه گوانتانامو افتادند.

به نظر می رسد که جشنواره امسال، زمينه ای آشکارا سياسی داشته است.

خانم زبانيچ گفت: "جنگ بوسنی حدود سيزده سال پيش تمام شد اما هنوز جنايتکاران جنگی، رادوان کارادزيچ و راتکو ملاديچ (رهبر سابق صربهای بوسنی و فرمانده پيشين ارتش) همچنان آزادانه در اروپا زندگی می کنند."

او افزود: "آنها به خاطر سازماندهی تجاوز به بيست هزار زن در بوسنی دستگير نشده اند. اينجا اروپاست و کسی به بازداشت آنها علاقه ای ندارد."

مايکل وينترباتم جايزه اش را به سه مردی اختصاص داد که الهام بخش فيلمش بوده اند.

رئيس هيئت داوران، شارلوت رامپلينگ، بازيگر بريتانيايی گفت فيلمهای امسال "حال و هوای جهان امروز را منعکس می کردند".

خرس نقره ای بهترين بازيگری هم به دو بازيگر آلمانی، موريتس بليبترو برای ايفای نقش در فيلم ذرات بنيادی و ساندرا هولر برای بازی در فيلم رکوئيم رسيد.