بهزاد بلور

ضبط صدای ويالن شادمهر دست مازياره! مازيار نوازنده و رهبر ارکستر شادمهر در کنسرتهاست. شخصيت ساکت و آروم مازيار باعث شده که کسی از آهنگسازيش و کارهای استوديوش باخبر نشه.

ولی خبر اينکه ويالن معروف شادمهر پيش مازياره و بزودی به حراج گذاشته می شه ديگه مازيار رو از پشت ارگ کشيد پشت ميکروفن تا که بفهميم جريان حراج ويالن چيه و چرا دست مازياره، نه دست خود شادمهر!

مازيار از فاصله يک متری

وقتی که تو ايوون هتلش تو آنتاليا نشسته بوديم (بعد از اينکه يک گربه ولگرد به ما حمله کرد و ما رو کلی ترسوند)، مازيار پرده از اين راز برداشت:

	سایت حراجی eBay

مازيار: اين همون ويالن الکترونيکی و معروف شادمهره که با خودش از ايران آورده خارج و تو بيشتر ويديوهاش دستش گرفته و تقريبا در تمام آهنگهاش صدای اين ويولنه که شنيده می شه.

من و شادمهر با هم يک دادو ستد کرديم و قرار شد که ويالن دست من باشه و از راه e-bay‏ از روی اينترنت به فروش بزارمش.

البته تو بعضی از آهنگها هم که صدای ويالن نمی ياد هم اين ويالن زده شده ولی بخاطر سليقه و تنظيمهای خود شادمهر بحدی صداش تغيير داده شده که ديگه صدای ويالنش قابل شنيدن نيست.

مازيار: اين ويالن همون ويالن سياه الکترونيکيه فندر ( Fender )هستش. قراره که شادمهر امضاش هم بکنه. تا زمانی که اين ويالن دست خريدارش برسه جای امنيه.

در شهر تورنتو هستش کنار تختم تو جلدش، هيچکسی هم جرات نداره بهش دست بزنه. تصميم دارم که بخشی از سود فروش ويالن رو برای کمک به کودکان يتيم بم کنار بگذارم. بنابراين هرچی گرونتر فروش بره بهتره.

مازيار در ضبط آلبوم "آدم فروش" و " پاپ کورن" سهم داشته. همينطور ضبط آلبوم "از خدا خواسته" خانم مهستی و دو خواننده جديد که آلبومهاشون کار شادمهره و قرار تا چند ماه ديگه درباره شون بشنويم. اين خواننده ها يک دختر و يک پسر هستند که هنوز اسمشون افشا نشده.

سوالی که پيش می ياد اينه که آيا شادمهر ديگه با ويالنش قهر کرده وآيا بعد از فروش، ديگه صدای ويالن در آهنگهاش شنيده نخواهد شد!؟

مازيار: ( خنده عصبی ) نه اصلا. ويالن ساز اصليه شادمهره و از ويالنهای ديگه استفاده خواهد کرد.

	الویس پریسلی

اين تا اونجائی که من خبر دارم اين اولين باری خواهد بود که يک يادبود پاپ ايرانی خلق می شه و به فروش می رسه!

البته اين رسميه که سالهاست بين طرفداران موسيقی در غرب مرسومه. حتی لباسهای خواننده هائی مثل الويس پريسلی و ليبراچی ( نوازنده پيانو و خواننده که اخيرا مرد) به قيمتهای گران حراج شده.

کافه ها و رستورانهائی در خود لندن هست که مردم بخاطر ديدن لباسها و سازهای قاب شده خواننده های راک به ديدنشون می رن و اونجا ها غذا می خورن.

از خواننده های زنده هم اخيرا التون جان بود که لباسهاش رو برای خيريه به حراج گذاشت. پيانوی سفيد جان لنون که آهنگ Imagin رو باهاش اجرا کرد هم اخيرا به قيمت چند ميليون فروش رفت.

با توجه به شور و حال طرفدارای پاپ ايرانی که پشت در صحنه به خواننده ها حمله می کنن، می شه حدس زد که خيلی ها بخوان دستی به اين ويالن بزنن و بزارن روی تاقچه خونه شون.

البته جيبهای خالی نوجوانان ايرانی رو هم بايد در نظر گرفت!

مخصوصا که بين ايرانی ها حتی بازاری برای صفحه های قديمی نيست چه برسه ويالن که بايد چندين هزار دلازی قيمتش باشه! بنظر می ياد که ايرانی ها اصلا تو اين باغ نيستن.

ولی فروش ويالن شادمهر اولين قدم در راه خلق يادبود پاپ در فرهنگ روز ايرانی هاست، که فکر کنم مثل هر کار پيشتازی شروع مايوس کننده ای داشته باشه و آينده روشنی!