|
نخستين دوره جشنهای خانه تئاتر در تهران پايان يافت | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نخستين دوره جشنهای خانه تئاتر به مناسبت روز جهانی تئاتر در شانزدهم ارديبهشت ۱۳۸۴ در خانه هنرمندان ايران واقع در باغ هنر ( پادگان سابق ايرانشهر) پايان يافت. آخرين برنامه اين جشنها، "کنسرت عروسکها" بود. اين کنسرت پس از برنامه خيمه شب بازی که مردم به ويژه ساکنان پيرامون باغ هنر را به گرد خود آورده بود، اجرا شد. برنامه های ثابت جشن در طی مدت هفت روز اجرا می شدند مانند سياه بازی، رقص آئينی گروه ميناب، تصنيف خوانی ( ياد آور تصنيف فروشان دوره گرد ايران) و نقالی که مورد استقبال مردم قرار گرفتند و هرروز که از جشن می گذشت استقبال بيشتری از آنها به عمل می آمد. از ويژگی های اين جشنها حمايت هنرمندان ديگر از برگزيدگان بود که اين اتفاق بيشتر در جشن بازيگر ديده شد که تعدادی از نقاشان مطرح ايران جوايزی را به بازيگران برگزيده اهدا کردند. بانی اين روش هانيبال الخاص بود که با اهدای آثار هنری خود در نخستين دوره جشن بازيگر فکر استفاده از اين روش را برای دست اندر کاران ايجاد کرد. هر روز در جشن پيام آرين منوشکين با ترجمه های متفاوت برای حاضران خوانده می شد. هر روز برای خود جشن مستقلی بود که با برنامه های ثابت بيرونی روزانه و پيام روز جهانی تئاتر که به اين جشنها را شکل واحدی می بخشيد. روز نمايشنامه نويسان
در روز نمايشنامه نويسان که روز دوم اين جشنها را به خود اختصاص داده بود، از پرويز بشر دوست، محمد استاد محمد، ابراهيم رهبر، منصور خلج و عليرضا نادری تجليل به عمل آمد. هديه برگزيدگان تصويری از عبدالحسين نوشين و آثار نمايشی نشر قطره به همراه يک شاخه گل سرخ بود. از شاهرخ مسکوب پژوهشگر شاهنامه و مترجم نمايشنامه پرومته در زنجير در اين روز تجليل شد، و يادش را گرامی داشتند. مجری روز نمايشنامه نويسان بهزاد فراهانی بود و کارگردانی مراسم را نادر برهانی مرند به عهده داشت. چهره پردازان و کارکنان فنی هنری و طراحان صحنه جشن خود را در يک روز و به طور مشترک برگزار کردند. در بخش چهره پردازی از مهين ميهن تجليل شد. مهين ميهن از طراحان چهره پردازی شناخته شده تئاتر ايران است که بسياری از طراحان چهره پردازی تئاتر ايران از دانشجويان او بوده اند. کتابی با عنوان گريم در تئاتر از مهين ميهن منتشر شده که از کتابهای مرجع در اين زمينه در ايران است. شاه علی زادگان مسئول انجمن کارکنان فنی خانه تئاتر در بخش ويژه خود، خواست که آنها را هنرمندان فنی - هنری بنامند، نه کارگران فنی - هنری. در اين بخش ايرج راد مدير عامل خانه تئاتر، بهزاد فراهانی را برای تجليل از اين قشر به روی صحنه دعوت کرد. بهزاد فراهانی گفت: بچه های فنی - هنری در پشت صحنه تفاوتشان با ما در عينی بودن کار آنهاست. در حقيقت آنها می کارند و ما درو می کنيم.
آقای فراهانی در بخش پايانی سخنانش از طرف کارگردانان، بازيگران، درام نويسان از کارکنان فنی، هنری تقدير کرد. طراحان صحنه تنها با نمايشگاهی از کارهای خو و کارگاه های آموزشی جشن خودرا برگزار کردند. کارگردانان در روز چهارم جشن های خانه تئاتر برنامه خود را برگزار کردند. کارگردان اين جشن سهراب سليمی رئيس هئيت مديره انجمن کارگردانان خانه تئاتر بود و مجريان اين جشن اصغر همت و افسانه ماهيان بودند. در اين جشن از مهين اسکويی، رکن الدين خسروی، جعفر والی، اکبرزنجانپور، هادی مرزبان، محمد رحمانيان، محمد يعقوبی، نادر برهانی مرند، جلال تهرانی و نادر رجب پور تجليل شد. از حميد سمندريان به خاطر نزديکی با سه نسل کارگردانان تئاتر ايران دعوت به عمل آمد که بر روی صحنه برود و هدايای برگزيدگان را اهدا کند. در پايان اصغر همت نيز هديه حميد سمندريان را به او اهدا کرد. در اين برنامه فيلمی از هاشم فياض تعزيه خوان قديمی که سال پيش در گذشت به معرض نمايش گذاشته شد. و تصاويری از تعدادی از تئاترهای اجرا شده در سال ۸۳ نمايش داده شد. پخش پاسخ کارگردانان به سئوالات مشترکی مانند " تئاتر گيشه ای، تئاتر حرفه ای و روزجهانی تئاتر" از ديگر برنامه اين جشن بود. روز نمايشگران خيابانی
در روز نمايشگران خيابانی عملاَ تمام جشن به فضای باز جلوی خانه هنرمندان منتقل شد. اين مراسم به همراه برنامه ثابت روزانه جشن در جلوی ساختمان هنرمندان اجرا می شد. انجمن منتقدان و نويسندگان تئاتر خانه تئاتر مراسم خود را با برپايی يک جلسه به عنواننقد تئاتر آغاز کرد. انجمن با دعوت از هنرمندانی مانند بهزاد فراهانی، حميد مظفری، کمال الدين شفيعی، محمد يعقوبی و... از ايشان خواست تا آنها نقد تئاتر را نقد کنند. . حميد مطفری، سخنران اين جلسه با تعريفی از نقد که جدا کردن سره از ناسره است گفت که ارشاد وب الندگی سازی از ويژگی های نقد است و گرايش به نقد برای يافتن معايب است. او گفت که اولين نقد تئاتر توسط فتحعلی آخوندزاده راجع به آثار ميرزا آقا تبريزی نوشته شده است. آقای مظفری تکثر استبداد ريز در جامعه راه يافته به بخشی از ادبيات به ظاهر روشنفکرانه و ايجاد رابطه مريدی و مرادی را از آفات نقد دانست. او گفت که چنانچه نقد از حوزه علمی ديده نشود سر از متافيزيک در می آورد. بهزاد فراهانی در ارتباط با نقد گفت: در سالهای دهه ۴۰ و ۵۰ نقد تئاتر از جايگاه ويژه ای در روزنامه ها برخوردار بود و در موعد مقرر اهالی تئاتر و تئاتر روها به دنبال خواندن نقد منتقدان در روزنامه های مربوطه بودند. آقای فراهانی افزود که نقد سازنده بود و مسائل حاشيه ای در آن دخيل نبود و چراغ راهنمای هنرمند و بيننده بود. حسن پارسايی از نقد نويسان قديمی تئاتر اشاره کرد که يک منتقد بايد تنها به اثر نگاه کند و آگاهی از تئاتر و ملزومات آن داشته باشد. نخستين جشنهای خانه تئاتر در حالی پايان يافت که در روزهای پايانی استقبال مردم از آن بيشتر شده بود و در آن شرکت می کردند. پيش از اين بعضی از انجمنها وابسته به خانه تئاتر برگزاری چنين مراسمی را تجربه کرده بودند. اين بار در همراهی باهم بسيار چشمگيرتربود. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||