ترجمه از: مسعود دلخواه، محمد رضا خاکی

آهای کمک

تئاتر، به فريادم برس
خوابم، بيدارم کن
گم شده ام در تاريکی

راهبرم باش ، حتی به سوی شعله شمعی
تنبلم، خجالتم ده
خسته ام، برخيزانم
بی تفاوتم، تکانم ده
در بی تفاوتی مانده ام، به باد کتکم گير
می ترسم، جرئتم بخش
نادانم، بياموزانم
ديوصفتم، انسانم کن
خود را گرفته ام، از خنده روده برم کن
بدبينم، خوش بينم کن
احمقم، دگرگونم کن
بدجنسم، تنبيهم کن
انحصار طلب وبی رحمم، با من ستيزه کن
مغرورم، مسخره ام کن
فرومايه ام، تربيت ام کن
لالم، زبانم رابگشای
ديگر رويايی ندارم، ترسو و احمقم بخوان
فراموش کرده ام، خاطرات را به چهره ام پرتاب کن
احساس پيری وفرسودگی می کنم، کودک درونم را به چهره ام پرتاب کن
سنگين وبی حرکتم، از موسيقی سرشارم کن
غمگينم، شادم کن
کَرَم، طوفانی از درد در گوشم به فرياد آور
بی تاب وناآرامم، خردم را افزون کن
ضعيفم، دست ياريمده
کورم، همه ی نورها را فرا بخوان
در محاصره زشتی هايم، با زيبايی فتح ام کن
از نفرت لبريزم،
تمام نيروی عشق را به سويم آزاد کن