 |  گلی ترقی از نوجوانی عاشق نويسندگی بود |
گلی ترقی، دختر تهران است، در آمريکا تحصيل کرده و در پاريس زندگی می کند اما علاقه اش به ايران چندان است که نمی تواند يک سال تمام دور از ايران زندگی کند، اين است که هر سال در فصل تابستان به ايران باز می گردد و به ديدار شهر و ديارش می شتابد. پدرش روزنامه نگار بود و مجله معروف و پر شمارگانی به نام ترقی داشت که تا اوايل دهه چهل منتشر می شد. گلی، تا چهارده سالگی در دبيرستان انوشيروان دادگر درس خواند، سپس راهی آمريکا شد و در رشته فلسفه تحصيل کرد. در بازگشت به ايران به تدريس پرداخت و تا سال انقلاب در دانشکده هنرهای دراماتيک تدريس می کرد. او از نوجوانی عاشق نويسندگی بود و می خواست داستان نويس شود. اولين قصه اش، ميعاد، در مجله ادبی دانشگاهی منتشر شد که او در آن تحصيل می کرد. همين قصه در سال 1344 در مجله انديشه و هنر، در تهران چاپ شد. اولين مجموعه داستان های او، من هم چه گوارا هستم در سال 1348 انتشار يافت. خانم ترقی علاوه بر داستان نويسی، فيلمنامه فيلم بيتا ساخته هژير داريوش را هم نوشته است. هژير داريوش سينماگر نامی ايران و همسر او بود. از داستان درخت گلابی او هم، کارگردان مشهور ديگر، داريوش مهرجويی فيلمی ساخته است.
فهرست آثار گلی ترقی: 1 . من هم چه گوارا هستم ( مجموعه داستان ) 1348
2 . خواب زمستانی ( رمان ) 1352
3 . خاطره های پراکنده ( مجموعه داسان 1371
4 . جايی ديگر ( مجموعه داستان ) 1379
5 . دو دنيا ( مجموعه داستان ) 1381 رمانی نيز در دست نوشتن دارد که هنوز منتشر نشده است. | 
اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد
صفحه بدون عکس
