سينا سعدی

سايت ايران امروز از سال 1377 شروع به کار کرده است

سايت ايران امروز يکی از فعال ترين سايت های فارسی زبان است که هر روز به طور مرتب روزآمد می شود و در ايران و خارج از ايران مخاطبان بسياری را به خود جلب کرده است.

هر کس با اين سايت سروکار داشته باشد تصور خواهد کرد که به اندازه يک وزارتخانه پرسنل دارد اما علی اکبر قنبری مسئول آن می گويد: « سر و ته سايت ايران امروز همين من يک نفر هستم و دو سه نفری که داوطلبانه همکاری می کنند.»

سخنان او درباره امکاناتش برای تأسيس و ادامه کار ايران امروز شنيدنی است: « خودم راه انداختم، تا همين يک سال پيش هم تقريباً همه کارها را از امور فنی گرفته تا تحريری خودم به تنهايی انجام می دادم، فکر نمی کردم دوام بياورم، امروز و فردا می کردم که کار را زمين بگذارم ولی نشد. حالا يکی دو ماه هست که يکی از همکاران لطف کرده و در مواقعی که من نيستم خبرها را وارد می کند. سر کار به خبرها دسترسی دارد و اين کار را انجام می دهد. دوستی هم در بخش روابط عمومی به من کمک می کند. يک نفر هم به تازگی در بخش زنان همکاری می کند. يک نفر ديگر هم هست که گاهی مطالب را برايمان تايپ می کند. اما به صورت داوطلبانه و نه به صورت کار جدی ».

هيچ يک از همکاران او بطور تمام وقت با او کار نمی کنند سهل است « خودم هم تمام وقت نيستم. نمی توانيم باشيم. پولی نداريم که تمام وقت خود را روی اين کار بگذاريم. اين اواخر درآمدهايی پيدا کرده ايم ولی همه درآمد ما در طول شش سال کار، بيش از 1500 دلار نبوده است. ضمنا ما کارمان سياسی است و نمی خواهيم خيلی وارد تبليغات شويم. من از شش صبح تا شش بعد از ظهر کار می کنم بعد می آيم سر سايت. تنها هستم. خانواده ندارم بنابراين شبها که ديگران با خانواده شان می گذرانند من روی سايت کار می کنم. راستش از اول نمی دانستم که اين اندازه گرفتار خواهم شد. الان پنج سال است که من استراحت نکرده ام. تا ساعت دو سه بعد از نيمه شب کار می کنم و شبی پنج ساعت بيشتر نمی خوابم ».

در خارج کشور سايت ما بيشتر تأثير گذاشته و به نظر من تحولی در گفتمان نيروهای سياسی به سود دمکراسی و حقوق بشر ايجاد کرده است مسوول سايت ايران امروز

« در واقع ما از سياست وارد روزنامه نگاری شديم. فعاليت سياسی من هم البته به کار مطبوعاتی مربوط بود. حالا هشت نه سال است که از سازمان سياسی فاصله گرفته ام. اما به کار روزنامه نگاری علاقه مندم ».

سايت ايران امروز از سال 77 شروع به کار کرده است. « وقتی آماده شديم و چهار پنج روز کار کرديم قتل های زنجيره ای پيش آمد. در واقع شروع کار همزمان شد با گزارش هايی درباره قتل دلخراش فروهرها. ابتدا کار خود را به صورت هفتگی برنامه ريزی کرده بوديم. وقتی اين اتفاق افتاد تحرک بيشتری پيدا کرديم. خبرها را از راديو بی بی سی و ديگران می شنيديم، تايپ می کرديم و می گذاشتيم.»

در سايت ايران امروز گرايش خاصی حاکم است که از گرايش فداييان اکثريت دور نيست، در عين حال در شناسنامه سايت اعلام شده است که اين سايت به هيچ حزب و گروهی وابسته نيست و تريبون هيچ حزب و گروه بخصوصی به شمار نمی رود.

وقتی از آقای قنبری درباره ملاک هايش در زمينه انتخاب مطلب می پرسيم پاسخ او چنين است: « ما خودمان را در درجه نخست روزنامه نگار می دانيم البته روزنامه نگاری که انگيزه سياسی دارد. طرفدار دمکراسی، حقوق بشر، صلح ولی جمهوريخواه. شايد همين ها هم در انتخاب مطالب به نوعی ملاک ماست. شبيه يک اپوزيسيون دمکرات ميانه. بنده مايلم مطالب نيروهای ميانی جامعه سياسی ايران را پوشش بدهم. مقصودم از نيروهای ميانه نيروهايی هستند که تند نباشند، افراطی نباشند، اهل اسلحه و خشونت نباشند. نيروهای معتدل، از چپ معتدل تا نيروهای ملی مذهبی و نيروهای دمکرات. از آن طرف هم مطالب نيروهای راست مانند سلطنت طلبان را چاپ نمی کنم. البته طردشان هم نمی کنم ولی من چنين تبليغی هم نمی کنم. البته اگر چيزی عليه شان گفته شود حق شان است که جوابشان را چاپ کنيم. حتی مطالب مشروطه خواهان را هم نمی گذاريم. انتقاد می کنند ولی ...»

درباره مراجعان به سايت ايران امروز آقای قنبری می گويد:« روزانه سی تا سی و شش هزار مراجعه کننده داريم ولی من حدس می زنم سانسور در ايران و فيلتره کردن سايت ها سی تا سی و پنج درصد از مراجعان ما را کاهش داده است. يعنی اگر سانسوری در ميان نبود ما می توانستيم 35 درصد بيشتر مراجعه کننده داشته باشيم.»

در جريان بازداشت عزت الله سحابی و ملی – مذهبی ها که مطالب را منعکس می کرديم، به نظرم خيلی تأثير داشت. مجموعاً می توانم بگويم به اندازه يک روزنامه دوم خردادی در داخل کشور تأثير گذار بوديم علی اکبر قنبری

مطالب را از داخل کشور دريافت می کرديم. هنوز هم دريافت می کنيم اما بعضی از دوستان ملاحظه می کنند و حق هم دارند. حالا بيشتر مطالب را از خارج دريافت می کنيم. قبلا پنجاه پنجاه بود. همکاری داشتيم که برای ما مطلب می فرستاد و مطالبش خيلی خوب بود. نياز هم داشتيم. خواننده داشت. ولی حالا بسياری از دوستان که از داخل کشور مطلب می فرستند به مطالب سياسی نمی پردازند.»

وقتی از تأثير زياد سايت ايران امروز در داخل کشور سخن به ميان می آيد می گويد: « نمی توانم چنين چيزی را بگويم ولی در جريان بازداشت عزت الله سحابی و ملی – مذهبی ها که مطالب را منعکس می کرديم، به نظرم خيلی تأثير داشت. مجموعاً می توانم بگويم به اندازه يک روزنامه دوم خردادی در داخل کشور تأثير گذار بوديم. در خارج کشور، سايت ما بيش از داخل تأثير داشته و به نظر من تحول بزرگی در گفتمان نيروهای سياسی به سود دمکراسی و حقوق بشر ايجاد کرده است. قبلا اين طور نبود، دست کم يک نحله چپ حديثش اين نبود. ما برای دمکراسی تبليغ کرديم. آنچه خواست اصلی جامعه ماست».