"به جز مهر" و "شعله های بهاری" در آپارات

این هفته به مناسبت فرا رسیدن نوروز دو فیلم "به جز مهر" به کارگردانی "میثم شاه بابائی" و "شعله های بهاری" ساخته "علی عطار" به نمایش در می آید.

درباره فیلم "به جز مهر"

نمایی از فیلم "به جز مهر"

"به جز مهر" ساخته "میثم شاه بابائی" فیلمی از عید نوروز، هفت سین و خانواده در یک دقیقه است.

فیلم برشی است کوتاه از نوروز، عید باستانی فارسی زبانان و برخی دیگر از اقوام منطقه و مراسم مرتبط با آن. به امید اینکه در سال جدید به جز مهر و به جز عشق نکاریم.

ویژگی فیلم "به جز مهر"

فیلم "به جز مهر" فیلمی ساده ، خوش ساخت و موجز است با موضوع محوری نوروز.

فیلم از عوامل تولید حرفه ای همچون فیلمبرداری، تدوین، آواز و موسیقی برخوردار است و ساختار.

فیلم همچون نماهنگ و میان برنامه است.

درباره کارگردان

میثم شاه بابایی

میثم شاه بابائی دانش آموخته طراحی گرافیک است. او کار فیلم سازی را به صورت تجربی شروع کرده است. در کارنامه حرفه ای او دستیاری کارگردانی چند فیلم و نیز کارگردانی فیلمهای کوتاهی مانند: "من یک نشانه‌ام"، " از حد شدن "، "بی مکان بی زمان"، "خیال منظر دوست" و "کنکور " نیز به چشم می خورد.

نگاه کارگردان

"به جز مهر" روایت عید است. چیدن سفره هفت سین در لحظات آخر سال. تصویر سنت است. ثبت رویدادی جدا ناپذیر از زندگی ایرانیان.

درباره فیلم "شعله های بهاری"

منشا و زمان پیدایش نوروز، به درستی معلوم نیست اما این جشن، گفته می شود که تاریخچه ای سه هزار ساله دارد و به عنوان یکی ازکهن ترین آیین های ملی در جهان شناخته می شود. در برخی از روایت‌ها، از زرتشت به‌عنوان بنیان‌گذار نوروز نام برده شده است. گرچه در اوستا یا دست کم در گاتاها (سروده های زرتشت) نامی از نوروز برده نشده است. در جاهایی هم گفته شده که کوروش بنیان‌گذار سلسله هخامنشیان، نوروز را جشن ملی ایرانیان اعلام کرد.

در طول تاریخ سنت های نوروزی تغییراتی داشته، اما هنوز می شود در گوشه و کنار کسانی را پیدا کرد که سنت های نوروزی شان دست نخورده تر باقی مانده است. فیلم "شعله های بهاری "ساخته "علی عطار" پژوهشی است تصویری که در آن می توان دریافت که سنتهای نورزوی زرتشتیان تا چه حد دست نخورده باقی مانده است. این فیلم با سفر به ناحیه مرکزی ایران و سر کشی به محله زرتشتیان این ناحیه به هنگام نوروز قصد پاسخ به این پرسش را دارد.

ویژگی "شعله های بهاری"

نمایی از فیلم "شعله های بهاری"

"شعله های بهاری" ساخته "علی عطار" نگرشی مردم شناسانه به آیین های نوروزی زرتشتی ها در ایران دارد.

فیلم به شیوه فیلمهای مستند مردم نگار با حضور و زندگی در بین زرتشتیان ناحیه مرکزی ایران، آیین های و آداب و رسوم آنها را ضبط می کند. ساختار فیلم نیز ترکیبی از نمایش این آیینها و گفتگو هایی است که فیلمساز با بزرگان و آگاهان این مردم انجام می دهد تا ریشه های این رسوم را شناسایی کند.

درباره کارگردان

علی عطار

علی عطار کارگردان فیلم "شعله های بهاری" از سال ۱۳۶۵ در آلمان زندگی کرده است و از سال ۱۳۸۷ به لندن آمد و همکار بی بی سی فارسی شد. در کلن آلمان شهری که او بخش بزرگی از زندگی خود را گذرانده، به تحصیل فیلم و مردم شناسی پرداخت و در حین تحصیل بود که این دو را با هم آمیخت و سازنده فیلمهای مردم شناسی شد.

در آغاز به تاجیکستان تازه استقلال یافته رفت و بعدها فیلمهایی ساخت که تعدادی از آنها در مورد نوروز بودند و به فستیوالهای گوناگون فیلمهای مردم شناسی راه یافتند. برای به تصویر کشیدن سنت های نوروزی او به جز تاجیکستان، به کشورهای دیگر از جمله افغانستان، آذربایجان، زنگبار، آلبانی و ایران سفر کرده است. او هرگاه فرصتی یافته دست به تهیه فیلمی در این زمینه زده است. "بهار در پشت کوههای بلند" فیلم دیگر اوست که قبل‌تر در این برنامه پخش شده است. او تهیه کننده چند مستند دیگر در بی بی سی نیز بوده است که مستند "حسین دهلوی " یکی از آنهاست.

نگاه کارگردان

این فیلم درباره آیینهای نوروزی زرتشتیان یزد است که برخی از این آداب مانند "گهنبار" در تمامی نواحی ایران یکسان است. ولی بعضی مانند افروختن "آتش نوروزی" بین زرتشتیان نواحی دیگر، در زمانهای مختلف سال انجام می شود.

گرفتن مجوزهای لازم برای فیلمبرداری از آیین های زرتشتیان وقت زیادی از ما گرفت و وقتی به آنجا رسیدیم جلب اعتماد مردم آنجا نیز به سادگی میسر نبود. فیلم در طی دو مرحله و با سفر به محله زرتشتیان در روستای "باغ خندان" از نواحی تفت و بخش "قاسم آباد" در نزدیکی یزد و دیگر روستاهای این ناحیه، در طی ده روز فیلمبرداری شد.

مروری بر فیلم هفته گذشته

درباره فیلم "قدرت"

قدرت اله کسراییان در نمایی از فلیم "قدرت" به کارگردانی "مهرناز اسدی"

فیلم "قدرت" فیلمی است درباره شش ماه از آخرین ماههای زندگی "قدرت الله کسراییان". "قدرت الله کسراییان" شخصیت اصلی این فیلم کوهنوردی حرفه ای است که مبتلا به بیماری ای ال اس شده، بیماری که مربوط به سیستم اعصاب مرکزی است و در اثر مسمومیت های مختلف از جمله آلودگی های محیطی به وجود می آید. این بیماری خیلی از توانایی های قدرت را از او گرفته: از جمله توانایی حرف زدن را. قدرت از جنگ با این بیماری خسته شده است. این فیلم ستایشی است از زندگی، وقتی حتی نمی توانی یک تکه کاغذ را فوت کنی. وقتی حتی نفس کشیدن هم سخت است.

نظرات بییندگان در مورد فیلم "قدرت"

رامین

فیلم جالبی بود. جدال نافرجام برای زنده بودن اونم به هر قیمتی. زمانی که تصمیم گرفتی بمیری دیگران همچنان بر زجر کشیدن تو اصرار دارن ،انگار تنها چیزی که این وسط مهم نیست خودتی که داری زجر می کشی.

توماج از ایران

من فیلم رو از نصفه دیدم اما به نظرم چیزی را از دست ندادم. فیلم بسیار گیج کننده بود. هیچ نقدی برای فیلم به نظرم نرسید، البته شاید به خاطر این که از ابتدا فیلم را ندیدم. اما این جور به نظر می رسه فیلم سرشار از بی نظمی و عدم ساختار بود.

فریبا

فیلم خیلی جالبی بود.

پیمان

جالب و تلخ بود.

آرش

به نظرم نوعی رودربایستی بین اعضای خانواده در مورد شیوه برخورد با قدرت وجود داشت.

رضا

من یک پزشک هستم و اغلب با چنین مواردی برخورد می کنم. دیدن افرادی که یک روز حالت عادی دارند و روز بعد باید برای از کار افتادن ریه آنها را زیر دستگاه ونتیلاتور گذاست بسیار درد آور است. داروهایی که این بیماران استفاده می کنند در هر دوره بیماره حدود ۵ میلیون تومان است که برای خانواده بیمار سر سام آور است. من با دیدن مستند قدرت حق را به او می دادم که خود را به پایان خط بپندارد. واقعا که این بیماری ها علاوه بر جسم و سیستم عصبی روح بیمار را می خراشند.

علی

خیلی خوب داشت پیش می رفت. من که فکر می کردم با این روند آقای قدرت خوب می شه. ولی افسوس که قدرت مرگ می چربه بر قدرت زندگی.
اگر قدرت سلامتی اش را به دست می آورد مثل نویسنده ی اون کتابی که نشون داد، می شد از این مستند به عنوان یک عامل امیدوار کننده برای خیلی ها استفاده کرد.
ولی افسوس. روحش شاد.

تینا

فوق العاده بود من از این فیلم امید داشتن در عین نا امیدی رو یاد گرفتم .اول فیلم واقعا ناراحت شدم اما بعدش دیدم این منم که باید از رنج و دردی که اون میکشه درس بگیرم. اما به نظر منم تا حدودی یک دو گانگی بین اعضای خانوادش وجود داشت. امیدوارم هیچ کس سلامتیش رو از دست نده. به امید زندگی سالم برای همه. روحش شاد.

نیکی

واقعا دردناک بود. رفتار خانواده اش واقعا به نظرم تصنعی بود و این هم بخش دیگه ای از دردناکی ماجرا بود. خصوصا اونجا که با اون خانم که نمیدونم مادرش بود یا خواهرش روبوسی کرد و گفت توهم دیگه هوا رو بوس میکنی.

مجتبی

نگاه قدرت خیلی عمیق بود. توی چشماش شوق زندگی بود.

مرجان

خیلی خوب بود.

آدرس پست الکترونیک برنامه آپارات:

کلیک [email protected]