'آفساید' در آپارات

۲۱ شهریور ۱۳۹۸ - ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹

این هفته در آپارات فیلم 'آفساید' ساخته جعفر پناهی به نمایش در‌می‌آید.

درباره فیلم

وقتی یک فیلم‌ساز علاقه‌مند به طرح مسائل و معضلات اجتماعی و خط‌قرمزها در فیلم‌هایش باشد، آن زمان فوتبال و ممنوعیت ورود زنان به ورزشگاه‌ها در ایران می‌تواند دستمایه خوبی برای ساخت یک فیلم برای او باشد.

جعفر پناهی در فیلم 'آفساید ' همین کار را انجام داده است، اما فیلم 'آفساید ' فقط درباره فوتبال نیست. او در این فیلم بار دیگر تصویری از جامعه ایرانی و وضعیت زنان در این کشور را به تصویر می‌کشد. جعفر پناهی این فیلم را بر اساس فیلم‌نامه‌ای مشترک با شادمهر راستین در سال ۱۳۸۴ ساخت. فیلم 'آفساید ' هم سرنوشت فیلم‌های قبلی او را پیدا کرد و امکان نمایش در ایران را نیافت. با این حال جعفر پناهی با این فیلم که پنجمین فیلم بلندش بود،روند موفقیت‌های درخشان‌اش در جشنواره‌های جهانی فیلم را ادامه داد و توانست خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین را در سال ۲۰۰۶ به دست آورد و تحسین منتقدین و فیلم‌دوستان را برانگیزد.

ویژگی فیلم

'آفساید ' در فوتبال به معنی در خارج از محدوده بودن است، یا به عبارتی آفساید به فضایی خلاء‌گونه که بین دروازه‌بان و مدافعان تشکیل شده، گفته می‌شود. داور فوتبال خطای بازیکن تیم مقابل را که در این شرایط قرار دارد، می گیرد. جعفر پناهی با استفاده از چنین اصطلاحی در فوتبال، قصه‌ای از محدودیت‌ها و محرومیت زنان ایران را بیان می‌کند و در عین حال قشری از نسل دختران امروز را به نمایش می‌گذارد که برای بدست آوردن حق‌شان حاضرند هر کاری بکنند، حتی پوشیدن لباس مردانه. جعفر پناهی در فیلم 'آفساید ' تلاش دارد که به‌دور از شعار و حرف‌های کلیشه‌ای مشکلات زنان امروز را روایت کند و از دایره انصاف هم خارج نشود و تلخی‌های فیلم را با طنزهایی از گفت‌و‌گوهای دختران با سربازان وررشگاه آزادی تهران بپوشاند. در مجموع فیلم 'آفساید ' ادامه همان دلمشغولی‌ها و نگرانی‌های فیلم‌ساز است. فیلم‌سازی که می‌خواهد از یک بازی فوتبال در ورزشگاه آزادی، مشکلات و نارسایی‌های اجتماعی جامعه را به نمایش بگذارد و مخاطب را به فکر وادار کند.

خلاصه فیلم

این فیلم شرح حال دخترانی است که خودشان را به هر دری می‌زنند تا بازی بین تیم ملی فوتبال ایران و بحرین را در ورزشگاه آزادی تهران ببینند. آنها با لباس مبدل سعی می‌کنند وارد ورزشگاه شوند اما اجازه ورود پیدا نمی‌کنند و توسط نیروهای نیروی انتظامی، دستگیر می‌شوند. سربازان می‌خواهند آنها را به کمیته منتقل کنند اما در راه اتفاقات دیگری می‌افتد.

Skip پربیننده‌ترین‌ها and continue reading

پربیننده‌ترین‌ها

End of پربیننده‌ترین‌ها

درباره کارگردان

جعفر پناهی متولد ۱۳۳۹ در میانه و دانش‌آموخته رشته تولید فیلم از دانشکده صدا و سیمای تهران است. وی با ساخت چند فیلم کوتاه در مراکز تلویزیونی ایران در دهه شصت کارش را شروع کرد و سپس پس از دستیاری در یکی از فیلم‌های عباس کیارستمی، اولین فیلم بلندش 'بادکنک سفید' را با فیلم‌نامه‌ای از عباس کیارستمی به روی پرده برد که برای او جایزه دوربین طلایی جشنواره فیلم کن در سال ۱۹۹۵ را به ارمغان آورد. دو سال بعد از آن او فیلم 'آینه' را ساخت که موفق به دریافت یوزپلنگ طلایی در جشنواره لوکارنو شد. این دو فیلم که قهرمانان اصلی آن کودکان خردسال هستند، تنها فیلم‌های بلند اوست که موفق به دریافت پروانه نمایش در ایران شدند. او سپس در سال ۲۰۰۰ بر اساس فیلمنامه‌ای از کامبوزیا پرتوی فیلم 'دایره' را کارگردانی کرد که مضمونی اجتماعی دارد و چرخشی در کارهای بلند او محسوب می‌شود. وی با این فیلم برنده شیر طلایی جشنواره ونیز شد و سه سال بعد با بهره‌گیری از گروهی از بازیگران غیر‌حرفه ای و فیلم نامه‌ای از عباس کیارستمی فیلم 'طلای سرخ' را جلوی دوربین برد و توانست با این فیلم در پنجاه و ششمین دوره جشنواره فیلم کن برنده جایزه ویژه هیأت داوران در بخش بهترین فیلم و در سی و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو جایزه بهترین فیلم را به خود اختصاص دهد. جعفر پناهی در ادامه فیلم 'آفساید' را به پایان برد که به موضوع ممنوعیت ورود دختران به استادیوم‌های فوتبال ایران می‌پردازد. این فیلم به‌رغم این که هم چون فیلم‌های دیگر این فیلم‌ساز در ایران به نمایش عمومی در نیامد ولی پناهی با این فیلم هم توانست موفقیت‌های فیلم‌های قبلی‌اش را در جشنواره‌های خارج از ایران تکرار کند و خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین ۲۰۰۶ را از آن خود کند. در جریان اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، جعفر پناهی دو بار دستگیر شد. او از سوی دستگاه قضایی ایران به اتهام «اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی» به ۶ سال حبس تعزیری و ۲۰ سال محرومیت از فیلم‌سازی به همراه محرومیت از حقوق اجتماعی محکوم شد. 'این یک فیلم نیست '؛ 'پرده '، 'تاکسی ' و 'سه‌رخ ' فیلم‌هایی‌اند که جعفر پناهی در سال‌های بعد از محکومیت خود ساخته است و غالب آنها برنده جوایز بزرگی از فستیوال‌های بین‌المللی شده‌اند. فیلم 'سه‌رخ ' او هم، به عنوان یکی ازفیلم‌های بخش مسابقه سال ۲۰۱۸ جشنواره بین‌المللی فیلم کن نمایش داده شده و جایزه بهترین فیلم‌نامه را از این جشنواره به‌دست آورده است.

شناسنامه فیلم

تهیه کننده: داوود سماواتی

فیلمنامه: جعفر پناهی، شادمهر راستین

تدوین: جعفر پناهی

مدیر فیلمبرداری: محمود کلاری

طراح لباس و صحنه: ایرج رامین‌فر

چهره‌پردازی: پارمیس زند

صدابردار: نظام‌الدین کیایی

عکاس: جعفر پناهی

محل و زمان فیلمبرداری: ورزشگاه آزادی تهران، هجدهم خرداد ۱۳۸۴

زمان: ۹۳ دقیقه

بازیگران:

سیما مبارک‌شاهی، صفر سمندر، شایسته ایرانی، محمد خیرآبادی، آیدا صادقی، مسعود خیمه‌کبود، گلناز فرمانی، محمدرضا قره‌باغی، مهناز ذبیحی، هادی سعیدی، نازنین صدیق‌زاده، مسعود غیاث‌وند، ملیکا شفاهی، علی برادری، علی روشن، محسن تابنده، رضا خیری، کریم خدابنده‌لو. به همراه هشتاد هزار تماشاگر بازی ایران و بحرین.

درباره کارشناسان برنامه

مهدی طاهباز متولد ۱۳۵۹ در تهران و فارغ التحصیل مهندسی معدن از دانشگاه آزاد است. او کار مطبوعاتی را از سال ۱۳۸۱ با نشریات داخل ایران آغاز کرده و سپس در این نشریات به عنوان نویسنده سینمایی و فرهنگی فعالیت کرده است. وی همچنین در تعدادی از آثار سینمایی به عنوان مشاور رسانه ای، دستیار کارگردان و مشاور فیلمنامه حضور داشته است. او از سال ۱۳۸۹ تاکنون در رادیو فردا در جمهوری چک مشغول به کار است.

ناصر زراعتی نویسنده و منتقد فیلم، زاده تهران و دانش آموخته سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک در ایران است. وی پس از فراغت از تحصیل از دانشگاه فیلم مستند - آموزشی 'پُست' را برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان می سازد و کتاب 'نشانه ها و معنا در سینما' نوشته ی پیتر والن که یکی از منابع اصلی نشانه شناسی در سینما در ایران است، را به فارسی ترجمه می کند. وی چندین سال سابقه کار در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و همکاری با عباس کیارستمی در سمت های مختلف و تدریس سینما در دانشکده سینما تاتر تهران را داشته است. وی از سالهای اول دهه هفتاد به اجبار ایران را ترک و به سوئد مهاجرت می کند. از سال ۱۳۷۳، ساختنِ مستندهایی ویدئویی را در مورد شاعران و نویسندگان و شخصیت‌های ایران آغاز می کند. از این دسته اند فیلمهایی درباره سیمین بهبهانی، نصرت کریمی، سرهنگ جلیل بزرگمهر (وکیل مدافع دکتر مصدق)و فریدون مشیری. او غیر از مستندسازی، در زمینه‌های گوناگون نوشته و ترجمه کرده‌ است: داستانِ کوتاه و بلند، نقد فیلم، نقد ادبی، نقد هنر، زندگینامه، سفرنامه و مقالات اجتماعی.

پرویز جاهد منتقد فیلم و مستند ساز متولد قائم شهر و تحصیل کرده رشته مطالعات فیلم در دانشگاه وست مینستر لندن و فارغ التحصیل کارشناسی ارشد سینما از دانشکده سینما و تئاتر تهران است. وی علاوه بر نوشتن درباره سینما چندین فیلم مستند و داستانی نیز کارگردانی کرده است ولی بیشتر وی را برای نقدهای سینمایی اش و کتاب 'نوشتن با دوربین' که حاصل گفتگوی طولانی او با ابراهیم گلستان است، می شناسند. از فیلم های آقای جاهد می توان به 'تعزیه، به روایت دیگر' ، ' روز به خیر آقای غفاری'، 'قراول'، '۲۴ ساعت صلح' ، 'سلیمان میناسیان-مردی با دوربین فیلم برداری' و فیلم داستانی 'روز بر می آید'، اشاره کرد. آخرین کار پژوهشی وی تالیف 'راهنمای سینمای ایران در بریتانیا' است.

گفتگوی آپارات - آفساید

گفتگوی آپارات با پرویز جاهد منتقد فیلم و مستندساز، مهدی طاهباز روزنامه‌نگار و ناصر زراعتی منتقد فیلم و داستان‌نویس درباره فیلم ' آفساید' ساخته جعفر پناهی را اینجا ببینید.