پایان غم‌انگیز کوین کمپل؛ بیماری نادری که ستاره آرسنال را آب کرد

«فراتر از ورزش» بخشی از مطالب ورزشی بی‌بی‌سی هستند که داستان‌های شگفت‌انگیز ورزشکاران یا مسابقاتی را روایت می‌کند که کمتر شنیده‌اید. فهرست مطلب‌های فراتر از ورزش را دنبال کنید.

کوین کمپل مهاجم پرتحرک و سخت‌کوشی بود که توانست با گل‌های زیبایش در ۱۹ سال بازی در بالاترین سطح فوتبال، هواداران را به وجد ‌آورد. به او در تیم‌های آرسنال و ناتینگهام فارست و اورتون، لقب «سوپر کوین» داده بودند.

کمپل مهاجم بسیار خطرناکی برای مدافعان بود. اما لبخند همیشگی و شادی‌های پس از گلش، او را یکی از شخصیت‌های محبوب فوتبال انگلستان کرده بود.

تایریس، پسر ۲۵ ساله‌ کمپل که اکنون مهاجم تیم شفیلد یونایتد است، می‌گوید: «فکر می‌کنم از هر که با او در ارتباط بوده است بپرسید، از شخصیت فوق‌العاده‌اش خواهد گفت. در هر جمعی حضور پررنگ داشت و فضا را در اختیار می‌گرفت.»

«او بسیار محترم، شاد و مثبت‌اندیش بود. می‌توان گفت برای این دنیا بیش از حد خوب بود، مثل فرشته‌ای که از آسمان آمده باشد.»

در سال ۲۰۲۴، زندگی کوین کمپل به دلیل یک بیماری خطرناک به شکلی تراژیک پایان یافت. پس از مرگش تحقیقاتی درباره نحوه مراقبت از او آغاز شد و اکنون با پایان این تحقیقات، داستان زندگی و مرگ و میراث او را در گفتگو با نزدیکانش روایت خواهیم کرد.

بریکستون، جنوب لندن، دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰

کمپل سال ۱۹۷۰ در جنوب لندن و در خانواده‌ای با ریشه جامائیکایی به دنیا آمد. او ششمین بچه از هفت فرزند خانواده بود.

خواهر کوچکش، لورنا، می‌گوید: «ما با مادرمان بزرگ شدیم و وضع مالی‌ خوبی نداشتیم. کوین دوست داشت در تیم‌های مختلف فوتبال بازی کند، اما مادرم به سختی می‌توانست هزینه‌ها را تأمین کند.»

«سه برادر بزرگ‌تر داشتیم و او هیچ‌وقت از بازی با آنها و دوستان‌شان نمی‌ترسید و با شجاعت در فضای خشن خیابان‌های بریکستون مقابل‌شان بازی می‌کرد.»

منچستر، ژانویه تا مارس ۲۰۲۴

کمپل کم کم احساس خستگی، بی‌اشتهایی و کاهش وزن کرد و با اینکه به خانواده و دوستانش می‌گفت نگران نباشند، چندین بار در بیمارستان‌های منچستر بستری شد. به وضوح ضعیف‌تر شده و ظاهرش تغییر کرده بود، اما پزشکان دلیل وخامت حال او را نمی‌دانستند.

طبق یافته‌های تحقیقات نهایی، او در مارس ۲۰۲۴ پس از واکنش مثبت به درمان از بیمارستان مرخص شد.

های‌بری، شمال لندن، ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۵

استعداد کمپل مورد توجه چند باشگاه حرفه‌ای در لندن قرار گرفت و سرانجام به آرسنال پیوست.

پل دیویس، هافبک آرسنال، می‌گوید: «وقتی به آرسنال رفتم، همه از گل‌های زیاد کوین در تیم جوانان می‌گفتند. وقتی به تمرین تیم اصلی آمد، پسری قدبلند و تنومند با پاهای قوی و عضلانی بود. بنابراین تعجبی نداشت که چرا آن همه گل زده بود. همه را از سر راه برمی‌داشت. حتی بازیکنان باتجربه‌ای مثل کنی سنسوم و ویو اندرسون هم از او واهمه داشتند.»

«وقتی وارد تیم شدم، تنها بازیکن سیاه‌پوست آرسنال بودم. به یاد داشته باشید که در آن زمان، گفتن جوک‌های نژادی رایج بود و حضور یک بازیکن سیاه‌پوست دیگر در آن شرایط کمک بزرگی بود.»

«کوین همیشه طوری عمل می‌کرد که به درگیری نمی‌انجامید و باعث می‌شد طرف مقابل فکر کند آیا واقعاً باید این را می‌گفتم؟ یا باید این کار را می‌کردم؟»

اندی کول، چهارمین گلزن برتر تاریخ لیگ برتر انگلستان، زمانی در تیم جوانان آرسنال هم‌تیمی و دوست کمپل بود.

او درباره سبک بازی کمپل می‌گوید: «قدرت بدنی بالایی داشت و سریع بود. اصلاً نیازی نداشت خشن باشد، چون هیکلش به اندازه‌ای بزرگ بود که باعث ترس بازیکنان رقیب می‌شد. فکر می‌کنم همه از بازی کنار او لذت می‌بردند، چون خیلی برای تیم تلاش می‌کرد.»

کمپل پس از اولین بازی‌ در تیم اصلی در سال ۱۹۸۸، به مدت هفت سال توانست با آرسنال دو قهرمانی لیگ، یک قهرمانی جام حذفی، جام اتحادیه و جام برندگان اروپا را به‌دست آورد. شادی‌های پس از گل و شخصیت اجتماعی‌اش او را یکی از محبوب‌ترین بازیکنان نزد هواداران کرد.

منچستر، مه ۲۰۲۴

با بدتر شدن حال کوین، برای مدتی طولانی در بیمارستان سلطنتی منچستر بستری شد. تقریباً نیمی از وزن بدنش را از دست داد. دوستان و خانواده‌اش متوجه شدند بیماری‌اش جدی‌تر از آن است که ابتدا تصور می‌شد.

دوستش، جیسون لاول، می‌گوید: «وقتی برای دیدنش رفتم، وزن زیادی از دست داده بود و دیگر شبیه کوینی که می‌شناختم نبود. اما هنوز فکر می‌کردم از پسش برمی‌آید.»

کول می‌گوید: «یک نفر زنگ زد و گفت حال کوین خیلی بد است. می‌دانستم از نظر روحی نمی‌توانم به آن شکل ببینمش.»

در نهایت علت بیماری کوین مشخص شد. او به «اندوکاردیت عفونی» مبتلا شده بود. عفونتی در دیواره داخلی قلب یا دریچه‌های آن که به طور متوسط در بریتانیا از هر ۳۰ هزار نفر یک نفر به آن مبتلا می‌شود.

دکتر دبی هارینگتون، جراح بیمارستان قلب لیورپول، می‌گوید: «تشخیص این بیماری اغلب بسیار دشوار است. بیماران معمولاً با علائم عمومی وارد می‌شوند. علائمی که ممکن است ماه‌ها ادامه داشته باشد.»

«اما این بیماران معمولاً توسط متخصص قلب که می‌تواند آن را تشخیص دهد معاینه نمی‌شوند. به همین دلیل، در مواردی متأسفانه بیمار نجات پیدا نمی‌کند، مخصوصاً اگر دیر مراجعه کنند.»

لیورپول، ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۵

پس از ترک آرسنال در سال ۱۹۹۵ به ناتینگهام فارست رفت و زوج خطرناکی با پیر فن‌هوی‌دونک تشکیل دادند.

برای مدتی کوتاه هم به باشگاه ترابوزان‌اسپور ترکیه رفت. اما از سوی رئیس باشگاه مورد توهین نژادی قرار گرفت و هفت ماه بعد به لیگ برتر بازگشت و این بار به اورتون پیوست.

کوین اولین کاپیتان سیاه‌پوست اورتون شد و توانست گل‌های حساسی بزند و این تیم را در لیگ نگه دارد. در آن زمان وین رونی جوان در کنارش بازی می‌کرد.

وین رونی می‌گوید: «او واقعاً الهام‌بخش بود و توانست اورتون را بعد از چند سال بحران دوباره متحد کند.»

«کوین خیلی کمکم کرد. همیشه در بازی با من حرف می‌زد. وقتی جوانی، هنوز داری یاد می‌گیری چطور بازی کنی و در جای مناسب قرار بگیری.»

«وقتی بازیش را می‌دیدی، قدرتش مشخص بود. ولی وقتی با او بازی می‌کردی، می‌فهمیدی چقدر باهوش است. آن زمان معمولاً تاکتیک تیم‌ها در خط حمله استفاده از یک بازیکن قد بلند و یک بازیکن سریع کنارش بود. طبیعتاً کوین آن بازیکن قدبلند بود و من دور و برش می‌دویدم.»

کمپل بعدا یک شرکت ضبط موسیقی راه‌اندازی کرد. او پس از بازی در وست‌بروم و کاردیف، در سال ۲۰۰۷ از فوتبال خداحافظی کرد و وارد دنیای کارشناسی فوتبال و رسانه شد.

بیمارستان سلطنتی منچستر، ۱۵ ژوئن ۲۰۲۴

اندوکاردیت عفونی اگر زود تشخیص داده شود، با آنتی‌بیوتیک قابل درمان است. اما تشخیص دیرهنگام آن باعث پیشرفت عفونت در بدن کمپل، مشکلات کلیوی، سکته مغزی و نارسایی اعضای بدنش شد تا اینکه در نهایت در ۱۵ ژوئن درگذشت.

خواهرش لورنا می‌گوید: «از بیمارستان تماس گرفتند که کوین دارد از نفس می‌افتد و احتمالاً زنده نمی‌ماند. ساعت پنج صبح بود. باید به بقیه اعضای خانواده زنگ می‌زدم و خبر می‌دادم. روزهای اول بعد از درگذشت کوین، خیلی خیلی سخت بود.»

تایریس می‌گوید: «بدون اینکه چیزی به هم بگوییم، می‌دانستیم آن روز خواهد آمد و خود را آماده کرده بودیم. ما فرزندانش هستیم و قدرت او را داریم. وقتی از بین ما رفت، خیالمان راحت شد که دیگر درد ندارد و می‌تواند راحت بخوابد.»

کایل، پسر دوم کمپل و مهاجم باشگاه اف‌سی بوتل، می‌گوید: «دیدن کسی که همیشه قوی، سرحال و دوست‌داشتنی بوده است، در آن وضعیت خیلی سخت بود.»

اعلام عمومی خبر درگذشت کمپل، طرفداران و هم‌تیمی‌های سابقش را شوکه کرد.

رونی می‌گوید: «درگذشت کوین برای دنیای فوتبال یک فقدان بزرگ بود، اما برای من که شخصاً با او بازی کرده بودم و می‌شناختمش، بسیار ویران‌کننده بود.»

تحقیقات

پس از مرگ کمپل، سازمان خدمات بهداشت عمومی بریتانیا تحقیقاتی جدی در مورد کیفیت مراقبت از او پیش از مرگش انجام داد. همزمان، دادگاه تحقیقات پزشکی قانونی در منچستر هم بررسی خود را آغاز کرد.

کول می‌گوید: «وقتی کسی می‌میرد، می‌خواهی فقط عزاداری کنی و این اتفاق ناراحت‌کننده را بپذیری. اما وقتی می‌شنوی که احتمالاً عوامل دیگری تأثیرگذار بوده است، در آن وقت بیشتر درد می‌کشی.»

برای پسران کمپل، ابعاد این فقدان چنان بزرگ بود که نتیجه تحقیقات چندان اهمیتی نداشت.

تایریس می‌گوید: «هیچ چیز دیگر پدرم را برنمی‌گرداند. پس دلیلی نمی‌بینم که انرژی و وقتم را صرفش کنم. برای من که قرار نبود چیزی را تغییر دهد، پس زیاد اهمیتی ندارد.»

تحقیقات پزشکی قانونی

تحقیقات پزشکی قانونی با حضور دو دکتری که در تیم مراقبت از کمپل بودند، انجام شد. این تحقیقات نشان داد که او به مرگ طبیعی درگذشته و فرصت‌ از دست رفته برای تشخیص صحیح بیماری هم نقش چندانی در مرگ او نداشته است.

این تحقیقات در شرایطی انجام شد که نگرانی‌های گسترده‌تری درباره استانداردهای مراقبت در ان‌اچ‌اس (خدمات بهداشت عمومی بریتانیا) وجود داشت.

سخنگوی بنیاد خدمات بهداشتی دانشگاه منچستر گفت: «بار دیگر عمیقاً به خانواده و دوستان آقای کمپل تسلیت می‌گوییم. تحقیقات نشان داد که ما تمام تلاش خود را برای مراقبت از او انجام دادیم و هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد مرگ او قابل پیشگیری بوده است.»

آینده

کمپل در زندگی خود فعالیت‌های خیریه بسیاری انجام داد و پس از درگذشتش، خانواده‌اش بنیادی به نام او تأسیس کردند که هدف آن، بهبود زندگی جوانان از طریق حمایت مالی و اجرای پروژه‌ها و فعالیت‌های متعدد است.

لورنا می‌گوید: «بنیاد کوین کمپل بازتابی از شخصیتش است؛ فرصتی برای گرامیداشت او به عنوان یک فوتبالیست و تجلیل از دستاوردهای درخشانش در طول ۲۰ سال دوران حرفه‌ای و در عین حال، دریچه‌ای برای شناخت او فراتر از دنیای فوتبال.»

کول و دیویس هر دو از سفیران این بنیاد هستند.

کول می‌گوید: «برای کسی که در جوانی‌ام تا این اندازه برایم وقت گذاشت و از خود گذشت، این کم‌ترین کاری است که می‌توانم انجام دهم.»

درسی که کمپل به پسرانش داد، همچنان بر مسیر حرفه‌ای آنها تأثیرگذار خواهد بود.

تایریس می‌گوید: «او همیشه می‌گفت که به ما افتخار می‌کند و چقدر خوب عمل می‌کنیم. وقتی مریض بود می‌گفت به کار و تلاش خود ادامه دهید و خودتون باشید.»

برای کول، از دست دادن کمپل ضربه بزرگی بود، اما خاطراتی که از او دارد، منبع آرامشش است.

او با لبخند می‌گوید: «قرار نیست همیشه در این دنیا بمانیم، اما می‌توانیم لحظات خوبی داشته باشیم. با تمام وجود می‌گویم که کوین لحظات خوبی داشت و واقعاً از زندگی‌اش لذت برد.»