فوت‌و‌فن؛ آرسنال-تاتنهام: وقتی لوی از استخدام مورینیو و کونته پشیمان می‌شود

مهم‌ترین بازی هفته ششم لیگ برتر، بازی آرسنال-تاتنهام بود؛ یکی از داربی‌های سنتی لندن که این بار با حضور آنجه پوستکوگلو جذابیت مضاعفی پیدا کرده بود.

سرمربی استرالیایی تاتنهام در چند هفته اخیر تبدیل به یکی از چهره‌های جذاب برای رسانه‌های انگلیس شده و اغلب کنفرانس‌های مطبوعاتی او، نکات «حکیمانه و طنزآلودی» دارد که خبرنگاران و هواداران فوتبال در انگلیس را تحت تاثیر قرار داده است.

حتی میکل آرتتا هم پیش از این بازی بزرگ اعلام کرد که «از هواداران پوستکوگلو است و رویکرد ویژه او چه از نظر تاکتیکی و فنی و چه در مسائل رسانه‌ای را دوست دارد.»

این بازی درواقع تقابل دو مربی با رویکردی نزدیک به هم از نظر تاکتیکی بود. به دنبال فعالیت نه چندان ویژه باشگاه تاتنهام در بازار نقل و انتقالات تابستان و از دست دادن هری کین، بسیاری از هواداران این تیم نگران بودند که فصلی کابوس‌وار را پیش رو داشته باشند اما پوستکوگلو با شروع فصل نشان داد که اغلب گمانه‌زنی‌ها درباره کیفیت فنی و روانی تیم او اشتباه بوده و این مربی تاتنهامی کاملا متفاوت با تیم آنتونیو کونته را ساخته است.

سطح رضایت از پوستکوگلو در همین چند هفته ابتدایی لیگ تا حدی محسوس بوده که دنیل لوی، رئیس باشگاه تاتنهام، در مصاحبه‌ای اعتراف کرد که: «استخدام مربیانی مثل ژوزه مورینیو و کونته تصمیمی اشتباه بود و بهتر بود تاتنهام خیلی زودتر، سراغ مربی‌ای از جنس پوستکوگلو می‌‌رفت؛ مربی‌ای که سبک بازی تهاجمی را دنبال می‌کند و صرفا نتیجه‌گرا نیست».

داربی شمال لندن در چنین شرایطی آغاز شد؛ در حالی که هواداران هر دو تیم با علاقه و اعتماد و خوشبینی محسوس به مربیان و بازیکنان و تیم محبوبشان به استقبال بازی رفتند.

ژسوس و انکتیا هم‌زمان در ترکیب آرتتا

آرتتا برای این بازی غافلگیری خاصی در ترکیب تیمش نداشت. ترکیب آرسنال بسیار نزدیک به چیزی بود که هفته پیش مقابل اورتون دیده بودیم، با این تفاوت که گابریل مارتینلی مصدوم نمی‌توانست بازی کند و به جایش ژسوس در سمت چپ خط حمله قرار گرفته بود، انکتیا نیز در مرکز خط حمله بازی می‌کرد.

پس از مدت‌ها حضور همزمان ژسوس و انکتیا در ترکیب اصلی را شاهد بودیم و در سمت راست هم بوکایو ساکا حضور داشت.

داوید رایا برای سومین بازی پیاپی در چارچوب دروازه آرسنال ایستاده بود و خط دفاع هم با ترکیب آشنای بن وایت، ویلیام سالیبا، گابریل و الکساندر زینچنکو شکل گرفته بود.

دکلان رایس، مارتین اودگارد و فابیو ویرا هم سه هافبک میانی آرسنال در سیستم ۳-۳-۴ بودند.

پوستکوگلو هم در ترکیب تیمش نسبت به بازیهای قبلی تغییرات زیادی ایجاد نکرده بود اما یک تغییر ویژه در کار بود. برنن جانسون مهاجم ولزی که سه هفته پیش از شروع لیگ از ناتینگهام فارست به تاتنهام پیوست و عملا به جای کین، وارد فهرست بازیکنان تاتنهام شده بود، از ابتدا به عنوان یکی از ۴ عنصر هجومی تاتنهام در سیستم ۱-۳-۲-۴ بازی می‌کرد.

سون هیونگ مین مثل چند بازی قبلی مهاجم مرکزی بود، جیمز مدیسون پشت او بازی می‌کرد و دژان کولوسفسکی و جانسون هم بال راست و چپ بودند.

ترکیب قلب خط میانی باز هم با پپه سار و یس بوسوما شگل گرفت؛ ترکیبی متشکل از دو بازیکن تکنیکی و البته قدرتمند آفریقایی که لیگ برتر را در هفته‌های ابتدایی فصل جاری تحت تاثیر درخشش خود قرار داده‌اند.

در قلب خط دفاع میکی فان د فن، بازیکن ۲۲ ساله هلندی، کنار کریستین رومرو بازی می‌کرد. لیونل مسی اخیرا مدعی شده رومرو بهترین مدافع میانی کنونی جهان است.

پدرو پوررو و ینوما اودوگوجه هم مدافعان میانی راست و چپ تاتنهام بودند که مثل هافبک‌های دفاعی این تیم، هم از نظر توان فیزیکی کیفیت بالایی دارند و هم مهارت تکنیکی ویژه دارند.

مالکیت تاتنهام، ضدحملات آرسنال

هر دو مربی تاکید روی بازیسازی با پاس‌های کوتاه از عقب زمین دارند و حتی زیر فشار پرسینگ شدید حریف هم سعی می‌کنند با پاس‌های کوتاه، از این فشار عبور کنند.

در دقایق ابتدایی پرسینگ شدید آرسنال، در بازیسازی تاتنهام از عقب زمین ایجاد اختلال می‌کرد و چند بار هم تاتنهام توپ را در این موقعیت از دست داد اما به تدریج مشخص شد که اصولا آرتتا در نیمه اول ترجیح داده با بازی واکنشی و تاکید روی توپ‌گیری از تاتنهام در یک سوم میانی یا نیمه زمین حریف و سپس ایجاد ضدحمله سریع، تیم مهمان را غافلگیر کند.

درواقع این خلاف چیزی بود که از بازی در ورزشگاه اختصاصی آرسنال انتظار می‌رفت. در دقیقه ۲۶ اما آرسنال روی همین برنامه به گل رسید؛ توپ‌گیری از حریف در یک سوم میانی، انتقال سریع از دفاع به حمله، ضربه ساکا و البته بدشانسی تاتنهامی‌ها که دروازه‌شان پس از برخورد توپ به رومرو باز شد؛ گلی که به نام رومرو ثبت شد.

آرتتا که پس از رسیدن به گل، همچنان اصراری به مالکیت بالای توپ نداشت، در دقیقه ۴۲ روی حمله دامنه‌دار تاتنهام با نفرات زیاد غافلگیر شد و سون بازی را به تساوی کشید.

پیش از ثبت گل، تاتنهام دو بار تا آستانه باز کردن دروازه آرسنال پیش رفته بود اما آرسنالی‎ها باز هم در مهار نفر به نفر مهاجمان پرتعداد تاتنهام در محوطه جریمه خودی، سهل‌انگاری کردند تا سرانجام بازی با تساوی در نیمه اول به پایان برسد.

اشتباه مرگبار جورجینیو

آرسنال در دقایق ابتدایی نیمه دوم در فاز حمله بهتر کار می‌کرد. تعویض رایس و ویرا با جورجینیو و هاورتز در ابتدای نیمه دوم، نشان‌دهنده اراده آرتتا به افزایش توان تهاجهمی تیمش بود.

در دقیقه ۵۳ روی یک کرنر، آرسنال به پنالتی رسید. باز هم رومرونقش اساسی در صحنه داشت و باز شدن دست او و برخورد توپ به دستش، باعث شد داور پس از بازبینی ویدئویی برای آرسنال پنالتی بگیرد.

ساکا پنالتی را گل کرد و پس از آن آرتتا دوباره تیمش را در موقعیت مورد علاقه مقابل تاتنهام پوستکوگلو قرار داد؛ عقب‌نشینی تا نیمه زمین و تمرکز روی توپ‌گیری و انتقال سریع از دفاع به حمله.

مشکل اما این بود که تاتنهام خیلی زود بازی را دوباره به تساوی کشید؛ این بار اشتباه بزرگ جورجینیو در نیمه خودی، پاسی که به مدیسون رسید و بعد سون گل دومش را زد.

در ادامه بازی هر دو تیم اراده ویژه‌ای برای حمله کردن و تلاش برای رسیدن به گل داشتند. در دقایق میانی نیمه دوم تاتنهام تسلط محسوسی بر جریان بازی داشت و در دقایق پایانی آرسنال فشار زیادی به حریفش وارد کرد اما نکته کلیدی در این میان، حضور نداشتن تاتنهام در بازی‌های اروپایی بود.

تاتنهام به دلیل نتایج ضعیف فصل گذشته، در این فصل در هیچ تورنمنت اروپایی شرکت ندارد و این به پوستکوگلو فرصت خوبی داده تا شیوه بازی فشار مبتنی بر مالکیت توپ را در بازی‌های لیگ برتر، حتی مقابل تیمی مثل آرسنال در سطح مناسبی اجرا کند.

آمار ویژه برای تاتنهام

آرسنال درحالی مقابل تاتنهام به تساوی رسید که مالکیت توپ در پایان بازی ۵۳ به ۴۷ درصد برای تاتنهام بود. هر دو تیم ۱۳ شوت زدند و آرسنال با ۶ ضربه در داخل چارچوب، فقط یک ضربه بیش از تاتنهام در چارچوب داشت.

تمام این نکات نشان می‌دهد که تاتنهام را در این فصل باید کاملا جدی گرفت؛ تیمی که به دنبال جدایی کین و پیوستنش به بایرن مونیخ، بسیاری از هوادارانش هم انتظار ضعیف‌تر شدنش را داشتند، اما پوستکوگلو بدون جذب مهاجم بزرگ به جای کین، یک تیم رقابتی و با کیفیت ساخته که در ورزشگاه اختصاصی آرسنال هم تحت تاثیر این تیم قدرتمند قرار نمی‌گیرد و در چند بازه زمانی از بازی، شکل بازی و اراده خودش را به یکی از مدعیان جدی قهرمانی، تحمیل می‌کند.

قطعا پس از این نمایش و نتیجه خوب تاتنهام، لوی بار دیگر به این فکر کرده که استخدام مورینیو و کونته اشتباه استراتژیک بوده و مسیر کنونی باشگاه او، از مسیری که در سه سال گذشته پیش گرفته بود، بهتر و عاقلانه‌تر است.