متحدان اسرائیل شاهد افزایش شواهد مربوط به جنایات جنگی در غزه هستند

دو سال پیش، حماس آخرین مراحل طرح خود برای حمله به اسرائیل را نهایی می‌کرد. در همان زمان، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، بر این باور بود که مسئله فلسطینیان موضوعی قابل مدیریت است. او اصرار داشت که تهدید واقعی، ایران است.

گرچه لحن تند نتانیاهو علیه حماس تغییری نکرده بود، اما او به قطر اجازه داده بود که پول‌هایی را به غزه ارسال کند. این اقدام برای او فرصتی ایجاد کرد تا بر اولویت‌های اصلی خود در سیاست خارجی تمرکز کند؛ یعنی مقابله با ایران و یافتن راهی برای عادی‌سازی روابط با عربستان سعودی.

در واشنگتن، جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، و دولتش بر این باور بودند که به توافقی نزدیک شده‌اند که میان عربستان و اسرائیل برقرار شود.

اما همه این‌ها مجموعه‌ای از توهمات بودند.

نتانیاهو تاکنون از تشکیل کمیته‌ای برای بررسی اشتباهاتی که خود، فرماندهان ارتش و مسئولان امنیتی‌اش مرتکب شدند، اشتباهاتی که به حماس فرصت داد تا حمله مرگبار ۷ اکتبر ۲۰۲۳ را انجام دهد خودداری کرده است.

درگیری صد ساله میان یهودیان و اعراب برای کنترل سرزمینی میان رود اردن و دریای مدیترانه، همچنان حل‌نشده، چرکین و در آستانه انفجار بود؛ انفجاری که اکنون به جنگی تبدیل شده که می‌تواند به اندازه رخدادهای تاریخی دیگر در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ پیامدهایی عمیق داشته باشد.

خاورمیانه از ۷ اکتبر تاکنون دگرگون شده و با گذشت نزدیک به دو سال از جنگ، درگیری در غزه به نقطه عطف تازه‌ای رسیده است.

این جنگ برای خبرنگاران، جنگی دشوار برای پوشش خبری بوده است.

در ۷ اکتبر، حمله حماس آن‌ها را غافلگیر کرد و از آن زمان اسرائیل ورود آزادانه خبرنگاران بین‌المللی به نوار غزه را ممنوع کرده است. در داخل غزه، روزنامه‌نگاران فلسطینی شجاعانه به کار خود ادامه داده‌اند و نزدیک به ۲۰۰ نفر از آن‌ها در حین انجام وظیفه جان باخته‌اند.

اما برخی واقعیت‌ها کاملاً روشن است: حماس در حملاتی که در ۷ اکتبر انجام داد، مجموعه‌ای از جنایات جنگی مرتکب شد که منجر به کشته شدن ۱۲۰۰ نفر عمدتاً غیرنظامیان اسرائیلی شد. همچنین، حماس ۲۵۱ نفر را به گروگان گرفت که تخمین زده می‌شود حدود ۲۰ نفر از آن‌ها همچنان در غزه زنده باشند.

و شواهد محکمی وجود دارد که اسرائیل نیز از آن زمان تاکنون مرتکب مجموعه‌ای از جنایات جنگی شده است.

فهرست اتهامات علیه اسرائیل شامل گرسنگی دادن به غیرنظامیان غزه، ناتوانی در محافظت از آنان در جریان عملیات‌های نظامی‌ است که در آن نیروهای اسرائیلی ده‌ها هزار فرد بی‌گناه را کشتند، و همچنین ویران‌سازی گسترده شهرها به شیوه‌ای که تناسبی با خطر نظامی موجود نداشت.

نتانیاهو و وزیر دفاع سابقش، موضوع حکم بازداشت دادگاه کیفری بین‌المللی به اتهام جنایات جنگی هستند. آن‌ها بر بی‌گناهی خود پافشاری می‌کنند.

همچنین، اسرائیل روند قضایی در دادگاه بین‌المللی دادگستری را محکوم کرده است، روندی که در آن، این کشور به ارتکاب نسل‌کشی علیه فلسطینی‌ها متهم شده است. اسرائیل این اتهامات را رد می‌کند و آن‌ها را "تهمت خون" یهودستیزانه می‌داند.

اسرائیل در حال از دست دادن دوستان خود است. متحدانی که پس از حمله ۷ اکتبر حماس، به‌سرعت از آن حمایت کردند، اکنون نسبت به عملکرد اسرائیل در غزه صبرشان به سر رسیده است.

حتی مهم‌ترین متحد اسرائیل، دونالد ترامپ، نیز بنا بر گزارش‌ها از نتانیاهو ناراضی است، پس از آنکه از دستور حمله هوایی اسرائیل به دمشق غافلگیر شد؛ حمله‌ای به حکومتی در سوریه که ترامپ از آن حمایت کرده و به رسمیت شناخته بود.

دیگر متحدان غربی اسرائیل، ماه‌ها پیش صبر خود را از دست داده‌اند.

در ۲۱ ژوئیه، بیانیه‌ای مشترک در محکومیت اقدامات اسرائیل توسط وزرای خارجه بریتانیا، بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند و ژاپن امضا شد. آن‌ها با زبانی شدید از رنج غیرنظامیان در غزه و سیستم معیوب و مرگبار توزیع کمک که توسط "بنیاد انسانی غزه" و با حمایت اسرائیل جایگزین روش‌های کارآزموده سازمان ملل و سازمان‌های امدادی بزرگ شده است، انتقاد کردند.

در بیانیه آمده بود: «رنج غیرنظامیان در غزه به اعماق بی‌سابقه‌ای رسیده است. مدل توزیع کمک دولت اسرائیل خطرناک است، بی‌ثباتی می‌آفریند و کرامت انسانی را از مردم غزه سلب می‌کند. ما تغذیه قطره‌ای کمک‌ها و کشتار غیرانسانی غیرنظامیان، از جمله کودکان، را که تنها برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای خود همچون آب و غذا تلاش می‌کنند، محکوم می‌کنیم. هولناک است که بیش از ۸۰۰ فلسطینی در جریان جست‌وجو برای دریافت کمک کشته شده‌اند.

امتناع دولت اسرائیل از ارائه کمک‌های انسانی ضروری به جمعیت غیرنظامی غیرقابل قبول است. اسرائیل باید به تعهدات خود طبق قوانین بین‌المللی بشردوستانه پایبند باشد.»

دیوید لامی، وزیر خارجه بریتانیا، پس از صدور این بیانیه مشترک، با بیانیه‌ای جداگانه اما مشابه در مجلس عوام بریتانیا سخن گفت.

این موضوع برای نمایندگان حزب کارگر کافی نبود. آن‌ها خواستار آن هستند که سخنان قاطعانه با اقدامات قاطع همراه شود. یکی از نمایندگان به من گفت که "خشم شدیدی" از تردید دولت برای واکنش جدی‌تر وجود دارد. اصلی‌ترین خواسته آن‌ها، به رسمیت شناختن کشور فلسطین است، اقدامی که پیش‌تر توسط اکثریت اعضای سازمان ملل انجام شده است. بریتانیا و فرانسه درباره انجام این اقدام به صورت مشترک گفت‌وگو کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد هنوز زمان آن را مناسب نمی‌دانند.

پارلمان اسرائیل (کنست) تنها چند روز تا آغاز تعطیلات تابستانی خود فاصله دارد که تا ماه اکتبر ادامه خواهد داشت. این بدان معناست که بنیامین نتانیاهو از تهدید رأی عدم اعتماد توسط ملی‌گرایان افراطی در ائتلافش کسانی که با آتش‌بس در غزه مخالف‌اند موقتاً در امان خواهد بود. اکراه او از مذاکره برای برقراری آتش‌بس، ناشی از تهدید آن‌ها به خروج از دولت است. اگر نتانیاهو در انتخابات قدرت را از دست بدهد، نه‌تنها با پیامدهای اشتباهات ۷ اکتبر روبه‌رو خواهد شد، بلکه محاکمه فساد طولانی‌مدتش نیز به‌سرعت به مراحل پایانی نزدیک خواهد شد.

اکنون احتمال دستیابی به آتش‌بس بیشتر شده است، فرصتی برای نجات غیرنظامیان غزه و آزادسازی گروگان‌های اسرائیلی که مدت‌هاست در اسارت حماس به سر می‌برند.

اما هیچ‌کدام از این‌ها به معنای پایان درگیری نیست. این جنگ، درگیری را به اعماق تازه‌ای کشانده است. با این حال، اگر آتش‌بسی برقرار شود، فرصتی برای گذر از کشتار به دیپلماسی فراهم خواهد شد.