فوت‌و‌فن: استون ویلا-آرسنال؛ حالا همه از «ویلای مخوف» می‌ترسند

استون ویلا که چهار روز قبل با نمایش و آمار درخشان منچسترسیتی را در لیگ شکست داده بود، این بار در یک بازی خانگی دیگر، به مصاف آرسنال، یکی دیگر از مدعیان قهرمانی لیگ برتر فوتبال انگلیس، رفت و بازهم شاهکار کرد.

استون ویلا با پیروزی مقابل آرسنال تاریخ‌سازی کرد: این پانزدهمین برد متوالی خانگی آن‌ها بود، ویلا آخرین بار در فصل ۸۱-۱۹۸۰ چنین رکوردی داشت، همان سالی که برای آخرین بار قهرمان فوتبال انگلیس شدند.

اونای امری که از ماه مه ۲۰۱۸ تا نوامبر ۲۰۱۹ به مدت فقط ۱۸ ماه سرمربی آرسنال بود و نتوانست ایده‌هایش را در این تیم بزرگ چندان به خوبی اجرا کند، حالا با یک اثر قابل توجه در لیگ برتر حضور دارد: استون ویلا.

درحالی که از چند هفته پیش از شروع فصل تازه و تا همین چند هفته قبل برایتون و نیوکاسل و تاتنهام از میان پدیده‌های بالای جدول، مورد توجه ویژه رسانه‌ها بودند، پیروزی غافلگیرکننده ویلا مقابل سیتی و مرور آمار عملکرد ویلا از یک سال قبل تا امروز که امری سرمربی این تیم شده، همه را به یاد پیش‌بینی الکس ‌فرگوسن قبل از شروع فصل انداخت. او گفته بود: «درباره تیم‌های مختلف برای شگفتی‌ساز شدن صحبت می‌شود اما من انتظار درخشش استون ویلا را دارم.»

آرسنال و ویلا درحالی به هم رسیدند که هواداران آرسنال کاملا از داشتن میکل ارتتا روی نیمکت تیم محبوبشان رضایت دارند و احتمالا شمار بسیاری از آن‌ها او را به امری ترجیح ‌می‌دهند اما نگران نتیجه بازی آرسنال مقابل تیم آماده امری هم بودند.

البته آرتتا به دلیل‌ محرومیت، روی نیمکت آرسنال حضور نداشت و این هم یک نکته نگران کننده دیگر برای آرسنالی‌ها بود.

هاورتز در خط میانی با هدف عقب راندن ویلا

از ترکیب آرسنال مشخص بود که ارتتا پس از اشتیاق تهاجمی که از ویلا مقابل سیتی دیده، ترجیح می‌دهد با ترکیبی هجومی این تیم را مجبور به عقب‌نشینی کند و فوتبال هجومی خودش را به تیم امری تحمیل کند.

نیمکت‌نشینی جورجینیو و حضور کای هاورتز در میان هافبک‌های میانی آرسنال در آرایش ۳-۳-۴ مهم‌ترین نمونه از این رویکرد آرتتا بود.

در سایر پست‌ها غافلگیری‌ در کار نبود. آرتتا با ترکیبی آشنا متشکل از بهترین بازیکنانش، مسابقه را شروع کرد و در

خط حمله هم با مثلث بالایی ساکا، گابریل مارتینلی و گابریل ژسوس مقابل ویلا قرار گرفت.

امری بدون هیچ تغییری نسبت به بازی را سیتی، کار را شروع کرد. در آرایش ۱-۱-۴-۴ ویلا، دو بازیکن نقش استراتژیک دارند؛ لئون بیلی و جان مک‌گین هافبک‌های کناری تیم، که هر دو چپ پا هستند.

بیلی تا پیش از این بازی ۵ گل و ۳ پاس گل داشت و مک‌گین ۳ گل و ۲ پاس گل.

درواقع بازیسازان اصلی ویلا دو هافبک کناری این تیم هستند که علاقه به بازی رو به کانال‌های داخلی دارند و در زمان لازم به یوری تیلمانز و اولی واتکینز در خط حمله اضافه ‌می‌شوند.

ویلا در عقب زمین هم دو رهبر واقعی دارد: امیلیانو مارتینز، دروازه‌بانی که پارسال با آرژانتین قهرمان جام جهانی شد و سابقه بازی در آرسنال را هم دارد. دیگری پائو تورس، مدافع میانی ۲۶ ساله اسپانیایی، که‌ در ویارئال برای امری بازی کرده بود و در تابستان گذشته به ویلا پیوست.

تورس چند سال مورد توجه چلسی و سیتی و منچستریونایتد قرار داشت اما سرانجام به تیم امری در لیگ برتر پیوست.

هنرنمایی چپ پاهای ویلا

هرچند آرتتا با ترکیب و برنامه‌هایش سعی داشت کاری کند آنچه بر سیتی در دقایق ابتدایی بازی قبلی مقابل ویلا در ورزشگاه خانگی این تیم گذشته، شکل‌نگیرد اما ویلا در ۱۰ دقیقه ابتدایی به شدت پرفشار و موثر در فاز حمله بازی ‌می‌کرد.

در این دقایق اغلب نبردهای نفر به نفر در بخش‌های مختلف زمین را بازیکنان ویلا ‌می‌بردند و سرانجام در دقیقه ۷ روی یک حمله با ریتم سریع که از عقب زمین و از سمت راست طراحی شده بود، ویلا به گل رسید.

چند پاس سریع با حداقل لمس توپ بیلی، هافبک راست جامائیکایی، را به توپ رساند و پاس او به مک‌گین باعث شد این هافبک اسکاتلندی پس از چرخشی عالی با توپ، دروازه را باز کند.

در این صحنه اوج هنرنمایی هافبک‌های راست و چپ ویلا که هر دو چپ پا هستند را ببینیم؛ دو بازیکنی که با این گل درمجموع به آمار ۹ گل زده و ۶ پاس گل در فصل جاری رسیدند.

مارتینز مانعی بزرگ مقابل مهاجمان آرسنال

پس از این گل، به تدریج فشار بازیکنان ویلا روی توپ و اشتیاق هجومی این تیم کم شد، اما نه درحدی که آرتتا آنطور که دوست دارد و در بازی‌های مختلف نشان داده، بتواند بر جریان بازی مسلط شود.

در نیمه اول یک بار مارتینلی و یک بار هم ساکا در فضای بین مدافعان میانی و مدافعان کناری ویلا، در موقعیت زدن ضربه آخر قرار گرفتند اما هر دو بار مارتینز مانع گل خوردن تیمش شد.

مارتینز حالا در ۳۱ سالگی یکی از بهترین دروازه‌بانان جهان است؛ دروازه‌بانی پرهیجان که ضربات بسیار خوب را طور مهار یا دفع ‌می‌کند که گویی مهار آن ضربه کار آسانی بوده است.

اعتماد به نفس، فعال بودن در جنگ‌های روانی و شکل‌ بازی مارتینز، او را تبدیل به چهره‌ای ویژه در فوتبال اروپا کرده است.

در نیمه اول هرچند آرتتا هوش تاکتیکی خودش را با باز کردن فضای بین مدافعان میانی و کناری ویلا و به دست آوردن شانس گل در این فضاها نشان داد اما فشار و اثرگذاری آرسنال، برای تغییر نتیجه کافی نبود.

«ساکا و مارتینلی را بزنید»

با شروع نیمه دوم، یک نکته ویژه در نمایش ویلا برجسته‌تر شد‌.

مدافعان کناری ویلا که برای مهار ساکا و مارتینلی، در نیمه اول چند بار خطاهای خشن کرده بودند، در نیمه دوم و با افزایش حملات آرسنال، خشونت خود را تشدید کردند.

در سمت چپ، لوکاس دینیه، مدافع ۳۰ ساله فرانسوی، که قبلا در اورتون بازی ‌می‌کرد، با خطاهای خشن خود عملا ساکا را حسابی عصبانی کرده بود.

مک‌گین که جلوتر از دینیه بازی ‌می‌کرد هم به دلیل یک خطای خشن روی مارتین اودگارد کارت زرد گرفت.

امری که هر دو بازیکن سمت چپ تیمش کارت زرد گرفته بودند، الکس مورنو را به جای دینیه به زمین فرستاد و مورنو هم چند خطای خشن روی ساکا انجام داد و البته خوش شانس بود که از داور کارت نگرفت.

امری که در نیمه اول خطر ساکا و مارتینلی را دیده بود، برنامه اصلی‌اش برای مهار این دو بال تکنیکی این بود که نزدیکترین بازیکنان به آنان، به محض اینکه ساکا یا مارتینلی صاحب توپ شدند، حسابی فشار روی آن‌ها بیاورند و تا جای ممکن مانع چرخش آن‌ها با توپ رو به دروازه ویلا شوند.

درمجموع امری در انجام این برنامه خود هم موفق بود.

بازبینی ویدئویی فرصت تساوی را از آرتتا گرفت

لئوناردو تروزارد و ادوارد انکتیا، سلاح‌های ویژه آرتتا برای تغییر نتیجه بودند که به جای ژسوس و مارتینلی وارد بازی شدند.

آرسنال در دقایق پایانی چند بار خطرساز شد اما لحظه کلیدی در دقیقه ۹۲ شکل گرفت؛ زمانی که پاس عالی اودگارد، پشت دفاع ویلا به هاورتز رسید و این بازیکن آلمانی درحالی که در جلوی دروازه، با مدافع میانی ویلا در موقعیتی عجیب قرار گرفته بود، توانست توپ را وارد دروازه کند.

این گل اما در بازبینی ویدئویی به دلیل خطای هند هاورتز رد. این آخرین بخت آرتتا برای عوض کردن شکست، با تساوی بود. آرتتا لحظاتی پیش از سوت پایان بازی، جایگاه ویژه ورزشگاه را ترک کرد.

آمار هجومی درخشان امری

به نظر ‌می‌رسد الکس فرگوسن درست تشخیص داده است. استون ویلا از پدیده‌های جالب این فصل است؛ تیمی که هم در ترکیب نفرات و هم در شکل بازی، به تعادلی محسوس رسیده است.

امری جزو مربیان هجومی دسته بندی ‌می‌شود اما توانایی تاکتیکی او، برای همه پذیرفته شده است.

او با مربعی هجومی که راس آن واتکینز مهاجم ذخیره تیم ملی انگلیس، قرار دارد و چند بازیکن دیگر که هیچ‌کدام احتمالا شانس بازی در ترکیب اصلی آرسنال، سیتی و لیورپول را ندارند، مقابل این تیم‌های مدعی هر بار چندین فرصت گل ایجاد کرده و جالب اینکه ویلا در ۱۶ بازی ۳۵ گل زده؛ یعنی ۲ گل بیش از آرسنال و فقط یک گل کمتر از لیورپول و سیتی.

استون ویلا با امری هم در آمار و ارقام، تیم جالبی است و هم در زمین و عملکردی که ارائه ‌می‌کند.

فشردگی در بالای جدول

آرسنال با این شکست، عملا باعث شد لیورپول که پس از پیروزی لحظه آخری مقابل کریستالا پالاس به صدر رسیده بود، در این جایگاه باقی بماند.

از سوی دیگر آرتتا حالا فقط نگران سیتی و تاتنهام در جدول رده بندی نیست، بلکه استون ویلا هم به فاصله یک امتیازی آرسنال رسیده و از کیفیت این تیم بر‌می‌آید که در بالای جدول باقی بماند.