لکه فلزی ستاره از «بلعیده شدن» سیارات مجاور حکایت دارد

اخترشناسان می‌گویند نشانه‌هایی را بر بدنه یک ستاره یافته‌اند که از بلعیده شدن سیارات و سیارک‌های مجاور خبر می‌دهد.

جان لندستریت، اخترشناس در مرکز تحقیقات نجومی در رصدخانه و افلاک‌نمای آرما در ایرلند شمالی، گفت که وجود یک «لکه» فلزی روی سطح یک ستاره بی‌جان پدیده‌ای است که برای اولین بار مشاهده می‌شود.

این زخم که تصور می‌شود ۵۰۰ کیلومتر طول داشته باشد بر بدنه ستاره‌ای به اندازه زمین واقع در یک منظومه مجاور کشف شد.

این ستاره دیگر قادر به تولید انرژی نیست بنابراین به اصطلاح «مرده» توصیف می‌شود.

این کوتوله سفید «دبلیو دی ۰۸۱۶-۳۱۰» نامگذاری شده است.

تحقیقات نشان داده است که این لکه‌ها زمانی ظاهر شد که کوتوله سفید سیارات و سیارک‌های اطراف را که همزمان با آن متولد شده بودند بلعید که به تراکم فلزات در سطح سیاره منجر شد.

دکتر لندستریت، از نویسندگان این مقاله، از اعضای تیمی است که در سال ۱۹۷۰ اولین کوتوله سفید مغناطیسی را کشف کردند.

او گفت: «شگفت این که این مواد برخلاف نظریه‌ها به طور یکنواخت در سطح سیاره جذب نشده بود.»

«در عوض، این لکه یک وصله فشرده از مواد سیاره‌ای است، که با فشار همان میدان مغناطیسی که قطعات درحال سقوط را هدایت کرده، یکجا جمع شده است. قبلا چیزی شبیه به این دیده نشده بود.»

_____________________________________________________________________

کوتوله سفید چیست؟

کوتوله‌های سفید بقایای سوخته یک ستاره هستند که دیگر جانی ندارند. خورشید ما در حدود پنج میلیارد سال دیگر دچار چنین سرنوشتی خواهد شد.

زمانی که یک ستاره می‌میرد، گرانش باعث می‌شود عناصر سنگین‌تر به طرف هسته بروند، درحالی که عناصر سبک‌تر مثل هیدروژن و هلیوم به لایه بیرونی صعود می‌کنند.

ستارگان در داغ‌ترین حالت اتمسفری از جنس هیدروژن دارند، اما با خنک شدن ستاره در طول زمان، هیدروژن در اتمسفر جای خود را به هلیوم می‌دهد.

اما جمع شدن یک عنصر در یک طرف و عنصر دیگر در طرف مقابل عادی نیست.

_____________________________________________________________________

این تحقیقات را تیمی بین‌المللی از دانشمندان با کمک «ولی‌ال‌تی» (تلسکوپ خیلی بزرگ) در رصدخانه جنوبی اروپایی در شیلی انجام داد.

این لکه به طول ۵۰۰ کیلومتر هم‌اندازه وستا، دومین سیارک بزرگ منظومه شمسی است.

منجمان گفتند نتیجه‌گیری کرده‌اند که این لکه در یکی از قطب‌های مغناطیسی ستاره قرار دارد.

این نشان می‌دهد که میدان مغناطیسی ستاره این مواد را مثل یک قیف هدایت کرده و باعث ایجاد لکه شده است.

استفانو باگنولو، منجم در رصدخانه آرما، گفت از قبل روشن بود که برخی کوتوله‌های سفید بخش‌هایی از منظومه خود را می بلعند.

او گفت: «حالا ما کشف کرده‌ایم که میدان مغناطیسی این کوتوله سفید نقشی کلیدی در این فرآیند دارد و به پیدایش لکه در سطح منجر شده است.»