چگونه امدادگران‌ فلسطینی برای کمک به مردم غزه جان خود را به خطر می‌اندازند

خیریه‌ها و کارکنان فلسطینی همچنان در بهت حملات هوایی اسرائیل به یک کاروان امداد هستند که به کشته شدن هفت نفر از جمله شهروندانی خارجی منجر شد.

«اگر یک نفر خارجی را که گذرنامه بین‌المللی هم دارد با بمب می‌کشند، پس با ما چه خواهند کرد؟»

محمد ابو راجله، یک جوان فلسطینی، صحبت‌اش را درباره کار کمک‌رسانی در نوار غزه چنین آغاز می‌کند.

این گفت‌وگو پس از کشته شدن هفت نفر کارمند خیریه «آشپزخانه مرکزی جهانی» در حمله هوایی اسرائیل به غزه در روز ۱ آوریل انجام شد.

قربانیان این حمله بریتانیایی، لهستانی، استرالیایی و فلسطینی بودند و یک نفر شهروند آمریکایی-کانادایی هم در میان‌شان بود.

گروه‌های امداد می‌گویند از زمان آغاز جنگ در اکتبر پارسال، ۱۹۶ نفر امدادگر فلسطینی کشته شده‌اند.

ابو راجله محتوا تولید می‌کند و قبلاً‌ ویدیوهایی درباره غزه و هویت فلسطینی منتشر می‌کرد. پس از آغاز جنگ، او طرحی را به راه انداخت به اسم «جوانان غزه» برای حمایت از شهروندان و رساندن کمک به آن‌ها.

ابو راجله می‌گوید کشته شدن امدادگران بین‌المللی سطح تهدید را بالاتر برده است و او حالا احساس می‌کند خطر بیشتری وجود دارد که افراد محلی ضمن کمک‌رسانی کشته شوند.

او می‌افزاید که رفتن به جاهای مختلف برای کمک‌رسانی یا حتی پیدا کردن اقلام کمکی سخت‌تر شده است.

اما این مرد جوان می‌گوید که این ترس باعث نمی‌شود او و همکاران‌اش کارشان را متوقف کنند.

او می‌گوید: «خطر ارایه نکردن کمک هیچ کمتر از خطر کشته شدن نیست.»

بینامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل این بمباران را حادثه‌ای «فاجعه‌بار» و «ناخواسته» توصیف کرده است.

اندکی پس از این حمله، آشپزخانه مرکزی جهانی به همراه خیریه‌های بین‌المللی دیگر عملیات‌شان را در نوار غزه متوقف کردند.

سازمان بین‌المللی «پروژه امید» اعلام کرد کار بشردوستانه‌اش در رفح در جنوب و در دیر البلح در مرکز به مدت سه روز متوقف می‌شود تا یک بررسی امنیتی انجام دهند.

آرلان فولر، مدیر واکنش‌ها و آمادگی‌های اضطراری در این سازمان به بی‌بی‌سی از طریق بیانیه‌ای ارسال‌شده توسط ای‌میل گفت که کشتن اعضای تیم آشپزخانه مرکزی جهان برای همه کارکنان پروژه امید هولناک و فاجعه‌بار بود.

او می‌گوید که آن‌ها رابطه‌ای نزدیک با قربانیان حمله داشتند و خیلی اوقات در شرایط اضطراری با هم کار می‌کردند.

او می‌گوید: «یکی از اعضای تیم آشپزخانه مرکزی جهان که کشته شده با یکی از اعضای تیم پروژه امید ما در غزه نسبتی داشت.»

آقای فولر می‌‌گوید که تصمیم موقت آن‌ها برای تعلیق عملیات‌شان عمدتاً در راستای ابراز همبستگی با آشپزخانه مرکزی جهان و ارزیابی دوباره‌ای از سطح تهدید بوده است.

او می‌گوید: «حمله به اعضای تیم آشپزخانه مرکزی جهان پرسش‌های مهم بسیاری را برای عملیات بشردوستانه در غزه به وجود می‌آورد، از جمله باعث تردید‌هایی درباره اثربخشی مکانیزم‌های «درگیری‌زدایی» شده است که برای حفاظت از کارکنان امدادی برقرار شده بودند.»

«ما باید ارزیابی کنیم که آیا این حادثه نشان‌دهنده تغییری در برداشت نیروی دفاعی اسرائیل از عملیات امداد است و مشخص کنیم تا چه اندازه می‌توانیم به آن‌ها برای حفظ امنیت تیم‌های‌مان اعتماد کنیم.»

زوار علی، مشاور بهداشت نیروی سپاه پزشکی بین‌المللی در غزه نیز می‌گوید که کشتن کارکنان آشپزخانه مرکزی جهان بازنگری در پروتکل‌های امنیتی را ضروری می‌کند.

او می‌گوید این سازمان روندهای امنیتی خودش را دارد ولی باید جابجایی کارکنان را محدود کرد تا از آن‌ها حفاظت بیشتری شود.

این سازمان یک بیمارستان صحرایی در شمال رفح دارد که تصمیم به انتقال آن به منطقه المواسی در بخش غربی رفح گرفته‌اند.

آن‌ها همچنین تصمیم گرفته‌اند با توجه به حمله به آشپزخانه مرکزی جهان، برنامه‌های‌شان را برای برپایی یک بیمارستان صحرایی دوم در دیر البلح در مرکز غزه «ارزیابی مجدد» کنند.

آقای علی می‌گوید: «نیاز بشردوستانه شدیدی به یک بیمارستان صحرایی تازه در دیر البلح وجود دارد به ویژه بیمارستانی که خدمات سلامت جنسی و تولید مثل و اطفال را ارائه کند چون افراد آواره داخلی بسیاری در آن‌جا وجود دارند.»

نگرانی‌ها از قحطی در شمال غزه

دکتر بشار مراد، مدیر اجرایی هلال احمر فلسطینی می‌گوید امدادرسانان پزشکی نیز وحشت‌زده‌اند.

او می‌گوید به رغم ارتباط با نهادهای مختلف بین‌المللی و ملی برای حفاظت از کاروان‌های پزشکی و امدادگران، آن‌ها برای سفر به شمال برای هماهنگی تخلیه مجروحان به جنوب به خاطر فقدان ضمانت‌های امنیتی تردید دارند.

دکتر مراد می‌گوید: «هدف قرار دادن یک وسیله نقلیه که به طور مشخص با پرچم آشپزخانه مرکزی جهان علامت‌گذاری شده بود، آن هم با هماهنگی کامل با طرف اسرائیلی، پیامی محکم به امدادرسان‌های بشردوستانه است.»

«امیدوارم معلوم شود این حمله به اشتباه رخ داده باشد.»

هر چند بخش عظیمی از مردم غزه چند دهه است که متکی به امدادرسانی بشردوستانه‌اند، آشپزخانه مرکزی جهان به خاطر باز کردن گذرگاه دریایی و شبکه توزیع‌اش شهرت یافته است.

عدنان ابوحسنا یکی از سخنگویان انروا - سازمان امداد و کمک‌رسانی سازمان ملل برای پناهندگان فلسطینی - می‌گوید که افراد غیرنظامی در غزه به ویژه در شمال به شدت به خاطر تعلیق کار آشپزخانه مرکزی جهان صدمه دیده‌اند.

آقای حسنا می‌گوید: «بسیاری از مردم آسیب‌پذیر غزه متکی به غذاهای روزمره‌ای هستند که آشپزخانه مرکزی جهان فراهم می‌کرد.»

«تنها کاری که می‌شود کرد این است که به انروا اجازه داده شود تا در شمال فعالیت کند. به انروا که بزرگ‌ترین و تنها سازمان باقی‌مانده در غزه است اجازه داده شود که در همه نقاط غزه آزادانه فعالیت کنند.»

تخمین زده می‌شود که ۳۰۰ هزار نفر فلسطینی هنوز در شمال هستند.

انروا می‌گوید که اسرائیل از دادن اجازه توزیع غذا در شمال غزه امتناع کرده است – و فقط اجازه می‌دهد در مرکز و جنوب غزه فعالیت کنند.

آقای حسنا می‌گوید که منع اسرائیل «باعث تسریع وضعیت قحطی» شده است که در یکی از گزارش‌های تحت حمایت سازمان ملل گفته می‌شود تا ماه مه در غزه شیوع گسترده خواهد داشت.

اسرائیل می‌گوید مانع ورود هیچ کمکی به داخل غزه نمی‌شود و سازمان ملل را به خاطر ناتوانی در توزیع آن ملامت می‌کند

اسرائیل تحت فشار فزاینده بین‌المللی مسیر تازه‌ای را برای تحویل مستقیم کمک به شمال غزه در ماه مارس موسوم به دروازه نود و ششم راه‌اندازی کرد.

تا روز ۲۰ مارس، وزارت دفاع اسرائیل گفته بود که حداقل ۸۶ کامیون امدادرسانی بین‌المللی از طریق این گذرگاهِ تازه وارد شده‌اند.

بنا به گزارش سازمان بهداشت جهانی از ماه اکتبر تا کنون حداقل ۲۷ کودک به خاطر سوء تغذیه در غزه جان خود را از دست داده‌اند.