تورنمنتی به کام پاریس، آیا مدل جدید لیگ قهرمانان موفق بود؟

مارکینیوز از پاری سن ژرمن

منبع تصویر، Getty Images

    • نویسنده, شارلوت کوتس
    • شغل, بی‌بی‌سی

مسابقات این فصل لیگ قهرمانان اروپا با قهرمانی تیمی جدید به پایان رسید: پاری‌سن‌ژرمن.

این تورنمنت، امسال شاهد بزرگ‌ترین تغییر در مدل خود از زمانی بود که مرحله گروهی در فصل ۲-۱۹۹۱ به راه افتاد.

از آن زمان این رقابت‌ها ترکیبی از مسابقات مرحله گروهی با دو بازی رفت و برگشت و سپس مرحله حذفی (به غیر از دو فصل اول که یک فینال مستقیم برگزار شد) بود.

اما در این فصل، لیگ قهرمانان اروپا با حضور ۳۶ تیم مدلی متفاوت داشت. در این دوره، هر تیم با هشت تیم مختلف در قالب چهار بازی خانگی و چهار بازی خارج از خانه بازی کرد تا یک مرحله گروهی بزرگ و متمرکز مانند لیگ را شکل دهند.

این مرحله در پایان ژانویه به اوج خود رسید و پس از آن مراحل حذفی به شکل سابق برگزار شد. اما آیا این مدل جدید موفق بوده است؟

از نظر پاری‌سن‌ژرمن بدون شک موفق بوده است، چرا که با قهرمانی در مونیخ، توانست برای اولین بار جام لیگ قهرمانان را بالای سر ببرد.

پاری‌سن‌ژرمن پس از اینکه در مرحله اول در جایگاه پانزدهم قرار گرفت (اینتر میلان دیگر فینالیست مسابقات در رتبه چهارم جدول ایستاد)، برای رسیدن به مرحله حذفی، ناچار به گذر از پلی‌آف بود.

« مهم نیست که جزو هشت تیم اول نباشی»

ندوم اونوا، مدافع سابق منچستر سیتی، با تعریف از مدل جدید برگزاری مسابقات، اعتقاد دارد که این دوره بسیار موفق بوده است.

او می‌گوید: «واقعاً لذت بردم. در مرحله گروهی بازی‌های عالی زیادی برگزار شد که فقط بین تیم‌های بزرگ نبود.»

«بزرگ‌ترین تغییر از نظر من این بود که تیم‌ها فقط یک بار با هم بازی کردند. به این ترتیب یک نتیجه خاص نمی‌توانست تعیین کننده باشد و تیم‌های کوچکتر هم انگیزه داشتند، چرا که می‌دانستند بازی برگشتی در کار نیست.»

«برای مثال، می‌توان به برد استون ویلا مقابل بایرن مونیخ اشاره کرد که بایرن دیگر فرصتی برای جبران نداشت. البته توانستند امتیازات از دست‌رفته را در مسابقات دیگر جبران کنند.»

پاری‌سن‌ژرمن، قهرمان نهایی مسابقات، سه بازی از پنج بازی اول خود را باخت، اما با سه برد پیاپی در ادامه و سپس پیروزی در دیدار پلی‌آف مقابل تیم فرانسوی «برست»، توانست به مرحله بعد صعود کند.

پس از آن و در مرحله یک‌هشتم نهایی، مردان لوئیس انریکه با لیورپول، تیم اول مرحله گروهی روبرو شدند.

اونوا می‌گوید: «پاری‌سن‌ژرمن یک تیم بسیار با کیفیت است، اما مسیری که طی کردند نشان داد داشتن فرم خوب در زمان درست است که اهمیت دارد. آن‌ها تا قبل از بازی ماقبل آخر خود حتی جزو ۲۴ تیم برتر نبودند، اما با پیروزی در آن بازی و سپس صعود از پلی‌آف به مرحله حذفی رسیدند.»

«این یکی دیگر از نقاط قوت این مدل جدید است. پاری‌سن‌ژرمن نشان داد که در آینده، حتی اگر جزو هشت تیم اول هم نباشی، هنوز می‌توانی موفق باشی.»

نیکی بندینی، روزنامه‌نگار ورزشی، هم به نکته مهمی در مورد مزیت این شکل مسابقات برای تیم لوئیس انریکه اشاره می‌کند: «بدون این مدل، شاید اصلاً شاهد موفقیت پاری‌سن‌ژرمن که در طول فصل رشد کرد، نمی‌‌بودیم و ممکن بود خیلی زود حذف شوند. اما حالا پیشرفت آن‌ها را دیدیم و این مسیر حس جذاب‌تری داشت.»

«همیشه در لیگ قهرمانان، مهم این است که در زمان درست آماده باشی و معمولاً فرم تیم‌ها در بهار اهمیت بیشتری داشته است تا شروع فصل.»

«فکر می‌کنم با تعداد بازی‌های بیشتر این دوره و مسیری که پاری‌سن‌ژرمن طی کرد، توانستیم این تحول را ببینیم.»

دوناروما و لوئیس انریکه در آغوش یکدیگر، پس از پیروزی در ضربات پنالتی مقابل لیورپول در مرحله یک‌هشتم نهایی

منبع تصویر، Getty Images

توضیح تصویر، دوناروما و لوئیس انریکه در آغوش یکدیگر، پس از پیروزی در ضربات پنالتی مقابل لیورپول در مرحله یک‌هشتم نهایی

به جز حذف زودهنگام لیورپول، سیستم رتبه‌بندی عملکرد خوبی داشت. بارسلونا (دوم)، آرسنال (سوم) و اینتر (چهارم) همگی تا نیمه‌نهایی پیش رفتند.

برای اینتر، رتبه چهارم در مرحله گروهی باعث شد در مرحله یک‌هشتم با تیم نسبتاً آسان‌تری چون فاینورد روبرو شود و سپس به مصاف بایرن و بارسلونا در یک‌چهارم و نیمه‌نهایی برود.

هیجان و ریسک بیشتر؟

برخلاف دوره‌های قبلی که تکلیف صعود یا حذف بسیاری از تیم‌ها پیش از بازی آخر مشخص بود، پایان مرحله گروهی این دوره بسیار هیجان‌انگیز، غیرقابل پیش‌بینی و حساس بود.

در فصل گذشته، پیش از بازی‌های آخر مرحله گروهی، سیزده تیم صعودشان را قطعی کرده بودند.

اما امسال، تنها لیورپول و بارسلونا بودند که با قرار گرفتن در جمع هشت تیم اول، صعودشان قطعی بود و ۲۷ تیم دیگر برای باقی ماندن در رقابت‌ها ‌جنگیدند و یک پایان بسیار مهیج را رقم زدند.

مرحله گروهی این دوره شاهد تکرار چهار فینال اخیر لیگ قهرمانان هم بود.

دکلان رایس، هافبک آرسنال می‌گوید: «معمولاً بسیاری این بازی‌ها را از مرحله یک‌چهارم یا نیمه‌نهایی به بعد می‌دیدند.»

حذف شده بزرگ مرحله پلی‌آف، منچستر سیتی بود که در یک بازی بسیار مهیج مقابل رئال مادرید شکست خورد.

با فرمت جدید، در مرحله گروهی ۶۴ گل در ۱۸ بازی پایانی زده شد. به نظر می‌رسد مسئولان یوفا بسیار خوشحالند که توانسته‌اند به انتقادات درباره تکراری بودن گروه‌بندی قبلی و صعود همیشگی تیم‌های بزرگ پاسخ بدهند.

«هر بازی واقعاً مهم است؟»

یوفا ادعا کرده بود که در مدل جدید، هر بازی تأثیر مهمی بر رتبه نهایی تیم‌ها خواهد داشت. «هر بازی مهم است» عبارتی بود که دقیقاً استفاده شد.

از یک سو، فقط دو بازی در روز هشتم واقعاً بی‌اهمیت بودند، مسابقه یانگ بویز (رتبه سی و ششم) مقابل ستاره سرخ بلگراد (رتبه سی و دوم) و مسابقه اشتورم گراتس (رتبه سی و سوم) مقابل لایپزیگ (رتبه سی‌ام.)

اما سایر تیم‌ها همچنان برای جنگیدن انگیزه داشتند، حتی اگر فقط برای کسب جایگاه بهتر بود. از این منظر، این یک نکته مثبت برای مدل جدید مسابقات محسوب می‌شود.

اما از سوی دیگر، ۹ تیم پیش از بازی پایانی حذف شده بودند. شاختار دونتسک هم عملاً حذف شده بود و برای صعود، نیاز داشت تا دورتموند را دست‌کم با پنج گل شکست دهد.

با توجه به اینکه ۲۴ تیم از ۳۶ تیم یا مستقیماً به مرحله یک‌هشتم صعود کردند یا به پلی‌آف رفتند، خطر حذف خیلی کم بود. برای مثال، منچستر سیتی با وجود باخت در سه بازی از چهار بازی، باز هم به دیدار پلی‌آف صعود کرد.