واتیکان چگونه روند رای‌گیری برای انتخاب پاپ را محرمانه نگه می‌دارد

روز چهارشنبه که ۱۳۳ کاردینال کاتولیک برای انتخاب جانشین پاپ فرانسیس پشت در بسته نمازخانه سیستین در واتیکان جلسه می‌کنند، هر یک از آنها سوگند یاد می‌کند که جزییات این نشست را در تمامی طول عمر خود محرمانه نگه دارد.

همین تعهد از سایر کسانی که در طول این جلسه مشورتی در واتیکان حضور دارند نیز انتظار می‌رود. از دو پزشک که برای رسیدگی به شرایط اضطراری آماده هستند گرفته تا کارکنان اتاق غذاخوری که برای کاردینال‌ها غذا تهیه می‌کنند. همه اینها عهد می‌کنند که شرط «مطلقا و برای همیشه محرمانه» را رعایت کنند.

محض اطمینان، این نمازخانه و دو مهمانسرای آن به منظور یافتن و حذف هرگونه میکروفون یا وسیله ضبط و انتقال خبر به دقت بررسی می‌شوند.

جان آلن، سردبیر سایت خبری کراکس می‌گوید: «پارازیت‌اندازهای الکترونیکی نیز به کار می‌رود تا اطمینان حاصل شود که هیچگونه سیگنال تلفنی یا وای‌فای به محل نشست وارد یا از آن خارج نمی‌شود».

«واتیکان انزوای کامل شرکت‌کندگان در جلسه را بسیار جدی می‌گیرد.»

قرنطینه کامل

هدف از این قرنطینه کامل و معروف تنها مخفی نگه داشتن فرآیند رای‌‌گیری نیست. هدف دیگر آن جلوگیری از فعالیت «نیروهای شرور» با هدف هک و نفوذ برای کسب اطلاعات یا حتی ایجاد اختلال در روند این نشست است.

هدف دیگر این اقدامات اطمینان یافتن از این است که انزوای کامل کاردینال‌هایِ سرخپوش مانع از آن شود که در جریان آماده شدن برای رأی‌گیری تحت تاثیر ملاحظات و الزامات دنیای مادی قرار گیرند.

از دید کاتولیک‌ها هدایت روند انتخاب پاپ را خداوند در دست دارد و سیاست‌ورزی در آن مداخله‌ای ندارد. با وجود این، تشکیلات عالی کلیسا تلاش می‌کند که راه بر هرگونه مداخله احتمالی بسته شود.

در بدو ورود به محل گردهمایی، همه کاردینال‌های شرکت‌کننده و دیگران موظف هستند کلیه وسایل الکترونیکی از جمله گوشی، تبلت و ساعت هوشمند خود را تحویل دهند. واتیکان برای اعمال مقررات مورد نظرش، پلیس ویژه خود را دارد.

جان آلن می‌گوید: «منطق اصلی مبتنی بر اعتماد است اما آن هم باید راستی‌آزمایی شود.»

مونسینور پائولو دی نیکولو، که برای سه دهه سرپرست امور اقامتگاه پاپ بوده است، می‌گوید: «در این مهمانسرای ویژه جلسه انتخاب پاپ ابدا تلویزیون، روزنامه یا رادیو وجود ندارد – هیچکدام.»

او می‌افزاید: «شما حتی نمی‌توانید پنجره ها را باز کنید زیرا بسیاری از اتاق‌ها پنجره‌هایی به دنیای بیرون دارند.»

همه کسانی که پشت دیوارهای بلند واتیکان در خدمت به برگزاری این جلسه نقشی دارند به دقت بررسی و ارزیابی می‌شوند. با این حال، آنان اجازه برقراری هیچگونه ارتباط و تماسی با شرکت‌کنندگان در جلسه را ندارند.

اینس سن مارتین، عضو اتحادیه انجمن‌های میسیونری پاپ در ایالات متحده، می‌گوید: «کاردینال‌ها در انزوای کامل قرار خواهند داشت.»

او می‌افزاید: «فقط برای برخی شرایط خاص، واکی تاکی به کار خواهد رفت مثلا احتیاج به پزشک یا این پیغام که پاپ انتخاب شده، کسی به گروه ناقوس نوازان نمازخانه اطلاع دهد که ناقوس انتخاب پاپ را به صدا درآورند.»

اما اگر کسی از این مقررات تخطی کند چه می‌شود؟

مونسینور دی نیکولو می‌گوید که مجازات آن، «تکفیر است» به این معنی که شخصی که سوگند خود را بشکند از کلیسای کاتولیک طرد خواهد شد «هیچ کس شهامت پذیرش چنین چیزی را ندارد.»

شکار کاردینال‌ها

در آستانه برگزاری جلسه انتخاب پاپ، موضوع دیگری هم مطرح است.

به طور رسمی، کاردینال‌ها قبل از حضور در نمازخانه هم از اظهار نظر درباره موضوع جانشینی پاپ منع شده‌اند. اما از لحظه‌ای که پاپ فرانسیس دفن شد، مطبوعات ایتالیا و بسیاری از بازدیدکنندگان از واتیکان به شکارچیان کاردینال تبدیل شدند و سعی کردند محتمل‌ترین جانشینان او را شناسایی کنند.

آنها رستوران‌های پر از جهانگرد و بستنی فروشی‌های اطراف واتیکان را جست‌وجو کرده‌اند و حاضرند در مورد هرگونه مشاهده و اتحاد احتمالی به گمانه‌زنی بپردازند.

«شراب و پاستای ریگاتونی: شام آخر کاردینال‌ها» عنوان یکی از مطالب روزنامه رپوبلیکا بود که در آن «امرای کلیسا» را در حال صرف «ناهار لذیذ در رم قبل از قرنطینه» توصیف می‌کرد.

سپس خبرنگاران به تحقیق از پیشخدمت‌ها روی آوردند تا ببینند آیا چیزی شنیده‌اند.

این هفته یکی از پیشخدمت‌های رستوران روبرتو، در فاصله چند خیابان با میدان سن پیترز در پاسخ به این سئوال که چه چیزی شنیده است، به من گفت: «هیچی.»

او گفت که هر وقت پیشخدمت‌ها به میز کاردینال‌ها نزدیک می‌شوند، آنها حرفشان را قطع می‌کنند.

مکان مهم دیگر برای دیدن و صحبت کردن با یک کاردینال، در کنار خود نمازخانه، در کنار قوس ستون‌هایی است که میدان اصلی را در بر می‌گیرد. هر روز صبح انبوهی از دوربین‌ها و خبرنگاران به دنبال مردانی با ردای ارغوانی و روپوش تور هستند.

در حال حاضر نزدیک به ۲۵۰ کاردینال در این شهر حضور دارند که از سراسر جهان به اینجا فراخوانده شده‌اند. کاردینال‌های ۸۰ ساله یا بالاتر واجد شرایط رای دادن نیستند.

آنها در مسیر رفتن به جلسات روزانه برای گفتگو درباره انتخاب پاپ جدید، به محاصره خبرنگاران در می‌آیند که با سوالاتی در مورد پیشرفت مذاکرات آنان را بمباران می‌کنند.

آنها هم معمولا پاسخی بیشتر از تاکید بر «نیاز به وحدت» یا تلاش برای کوتاه بودن نشست، پاسخی نمی‌دهند.

جهان خارج

اینس سن مارتین توضیح می‌دهد: «فکر اصلی این است که این یک تصمیم دینی باشد، نه سیاسی. ما معتقدیم که روح القدس هدایت کننده مذاکرات و رای کاردینال‌هاست.»

اما پاپ ریاست یک تشکیلات عظیم و ثروتمند با اقتدار اخلاقی و نفوذ جهانی قابل توجه را برعهده دارد که در مورد همه چیز از حل مناقشات‌ گرفته تا سیاست‌های جنسی تصمیم می‌گیرد.

بنابراین اهمیت مردی که انتخاب خواهد شد و دیدگاه و اولویت‌های او - بسیار فراتر از واتیکان خواهد بود.

تا سال ۱۹۰۷، برخی از پادشاهان کاتولیک حق وتوی نتیجه انتخابات را داشتند. امروز، همه اقشار تلاش می‌کنند تا بر مذاکرات تاثیر بگذارند و آشکارترین وسیله آنان، رسانه‌ها هستتند.

اخیرا نشریه ایل مساجرو چاپ رم از کاردینال پارولین، کاردینال ایتالیایی، به خاطر «نوعی خود نامزدی» انتقاد کرد.

سپس یک کلیپ ویدیویی از کاردینال تگل از فیلیپین در حال خواندن آهنگ Imagine جان لنون منتشر شد که هدف آن ظاهرا کاهش محبوبیت او بود. برعکس، این کلیپ وایرال شد.

در همین حال، یک کتاب همراه با تصاویر کسانی که نامزدهای اصلی معرفی می‌شوند دست به دست می‌شود که در آن، کسانی با افکار محافظه‌کارانه مانند کاردینال سارا از گینه به خاطر محکوم کردن «شرارت‌های عصر کنونی»، سقط جنین و «حقوق همجنس‌گرایان» ستایش شده‌اند.

جان آلن می‌گوید: «گروه‌هایی در شهر هستند که سعی می‌کنند مسائل مورد علاقه‌شان را مطرح و برجسته کنند. کاردینال‌ها از این نوع فعالیت‌ها آگاه هستند، آنها روزنامه‌ها را می‌خوانند. اما هر کاری که بتوانند می‌کنند تا تحت تاثیر این قبیل فشارها قرار نگیرند.»

اینس سن مارتین وجود فشارهای مختلف را تایید می‌کند. او می‌گوید: «آیا لابی‌گری در جریان است؟ بله، مانند هر انتخابات دیگری اما آنقدر که فکر می‌کنیم، تاثیرگذار نیست.»

او استدلال می‌کند که دلیل تا حدودی این است که پاپ فرانسیس کاردینال‌های زیادی را منصوب کرد، از جمله از مناطق جدید.

او می‌گوید: «پنجاه یا شصت درصد از آنها حتی یکدیگر را نمی‌شناسند. بنابراین حتی اگر شما یک گروه بیرونی باشید و سعی کنید نظر خود را پیش ببرید، انتخاب یک کاردینال برای شروع کار هم بسیار سخت است.»

خاموشی صدای بیرونی

تا صبح چهارشنبه، همه رای‌دهندگان باید در داخل واتیکان حضور داشته باشند، تلفن‌های خود را کنار بگذارند و گوش خود را بر صدای جهان خارج ببندند.

جان آلن معتقد است از آن لحظه به بعد، ترجیح شخصی بر ملاحظات سیاسی، جناح‌بندی لیبرالی یا محافظه‌کارانه و بر «سروصدا و نجوای مباحث عمومی» غلبه خواهد کرد.

اینس سن مارتین با این نظر موافق است: «من واقعا فکر می‌کنم در حال حاضر بحث‌های کاردینال‌ها بین خودشان جنبه کلیدی دارد. خیلی‌ها برای اولین بار است که حرفشان را مطرح می‌کنند. شما هرگز نمی‌دانید که یکی از آنها تا چه میزان می‌تواند الهام‌بخش و تاثیرگذار باشد.»