فوت‌و‌فن؛ تاتنهام - منچسترسیتی: گواردیولا روی زمین افتاد اما از قهرمانی دور نشد

بازی سی و هفتم منچسترسیتی در لیگ برتر، مسابقه‌ای که اگر در آن پیروز نمی‌شد، به صدر جدول برنمی‌گشت و عملا سرنوشت قهرمانی در روز آخر به دست آرسنالی‌ها می‌افتاد.

هرچند تاتنهام دیگر شانسی برای رسیدن به رتبه چهارم جدول و کسب سهمیه لیگ قهرمانان نداشت اما برای حفظ رده پنجم جدول، نیاز به کسب امتیاز از این بازی داشت تا فاصله‌اش با تیم ششم جدول، نیوکاسل، کم نشود.

چند روز پیش از این بازی، هواداران منچسترسیتی در موقعیتی کم‌نظیر، هوادار منچستریونایتد در بازی این تیم مقابل آرسنال بودند و این بار میکل آرتتا، بازیکنان آرسنال و تمامی هواداران این تیم در موقعیتی استثنایی، خواهان پیروزی تاتنهام رقیب و دشمن دیرینه‌شان مقابل سیتی بودند.

در یک مورد پیش از بازی مسعود اوزیل که چند فصل در ترکیب آرسنال به خصوص برای آرسن ونگر بازی کرده بود، در توییتی حمایت خود از تاتنهام مقابل منچسترسیتی را اینگونه توصیف کرد: «تاتنهام به پیش! قول می‌دهم اگر تاتنهام به سیتی نبازد، دیگر هرگز به تمسخر درباره تاتنهام حرف نزنم.»

آخرین قهرمانی آرسنال در لیگ برتر در فصل ۴-۲۰۰۳ رقم خورده بود و حالا پس از ۲۰ سال امید قهرمانی این تیم به نمایش تاتنهام و متوقف کردن سیتی توسط این رقیب سنتی گره خورده بود.

تغییر سیستم تاتنهام و رویکرد هجومی پوستکوگلو

تاتنهام درحالی به این بازی رسید که پس از ۴ پیروزی سنگین پیاپی مقابل نیوکاسل، آرسنال، چلسی و لیورپول، موفق شده بود در بازی خانگی مقابل برنلی پیروز شود.

اما آنگه پوستکوگلو سرمربی استرالیایی تاتنهام، همچنان با چندین مصدوم به استقبال این بازی رفت. از اینوما اودوجه دفاع چپ ایتالیایی گرفته، تا بن دیویس، یس بیسوما، مانور سالومون، رایان سسنیون، ریچارلیسون و تیم ورنر.

پوستکوگلو با این محدودیت‌ها، تیمش را با آرایشی متفاوت به میدان فرستاد؛ پدرو پررو، کریستین رومرو، رادو دراگوسین و میکی فن ‌دفن در خط دفاع قرار گرفتند.

نکته ویژه این بود که فن دفن با توجه به مصدومیت اودوجه و دیویس یعنی گزینه‌های اصلی دفاع چپ، از مرکز خط دفاع به سمت چپ منتقل شده و دراگوسین مدافع بازیکن رومانیایی ۲۲ ساله در قلب دفاع کنار رومرو قرار گرفته بود.

پیرو هوبرگ، رودریگو بنتانکور و جیمز مدیسون سه هافبک میانی تاتنهام بودند و پپه سار پشت سر سون هیونگ مین و برنن جانسون بازی می‌کرد.

به این ترتیب تاتنهام با آرایش ۲-۴-۴ لوزی بازی می‌کرد؛ آرایش و ترکیبی تهاجمی آن هم برای بازی مقابل یکی از بهترین تیم‌های اروپا.

پپ گواردیولا اما برای این بازی رویکردی نسبتا محافظه‌کارانه را در پیش گرفته بود.

کایل واکر، روبن دیاز، امانوئل آکانجی و ژوسکو گواردیول در خط دفاع بازی می‌کردند و رودری و متئو کواچیچ دو هافبک دفاعی جلوتر از خط دفاع بودند. حضور همزمان رودری و کواچیچ در ترکیب نشان می‌داد که در این بازی عقب نیفتادن و گل نخوردن تا چه حد برای گواردیولا مهم است.

در آرایش ۱-۳-۲-۴ کوین د‌بروینه، برناردو سیلوا و فیل فودن عقب‌تر از ارلینگ هالند بازی می‌کردند.

به این ترتیب سیتی با ترکیبی محافظه‌کارانه‌تر از اغلب بازی‌های این فصل خود، بازی را آغاز کرد و تاتنهام با آرایش و ترکیبی هجومی‌تر از اغلب بازی‌های پیشین خود در این فصل، مقابل منچسترسیتی قرار گرفت.

جای دو تیم در نیمه اول عوض شد

آنچه در نیمه اول دیدیم، به سختی قابل پیش‌بینی بود؛ یک نمایش هجومی و منسجم از سوی تاتنهام و تحت فشار قرار گرفتن سیتی در اغلب دقایق این نیمه.

سیتی در فاز حمله روی استفاده از فضای بیرونی دو مدافع کناری تاتنهام حساب کرده بود. درواقع با توجه به اصرار پوستکوگلو به بالا آمدن خط دفاع و فشردگی عرضی آن، گواردیولا روی رساندن توپ به واکر در فضای پشت مدافع چپ تاتنهام حساب کرده بود.

بهترین موقعیت سیتی برای رسیدن به گل در نیمه اول هم روی همین تاکتیک و برنامه ایجاد شد.

تاتنهام اما چند بار می‌توانست در نیمه اول به گل برسد. موقعیت اول تاتنهام در دقیقه ۱۴ در فاز بازیسازی از عقب زمین شکل گرفت؛ زمانی که تاتنهامی‌ها تحت فشار پرسینگ یکی از بهترین تیم‌های اروپا، در جلوی دروازه خودشان حفظ توپ کردند و با پاس‌های کوتاه زیر این فشار دوام آوردند و سپس پاس به منطقه مخالف زمین و بعد ضربه‌ای که بنتانکور زد و ادرسن با واکنش خود، به تاتنهام کرنر داد.

چند دقیقه بعد بار دیگر تاتنهام بازیسازی از دروازه‌بان ایتالیایی خود جولیلمو ویکاریو را شروع کرد و فن دفن در سمت چپ تحت فشار فودن و سیلوا موفق شد با یک پاس طولی عالی، سون را پشت خط دفاع سیتی به توپ برساند.

این موقعیت هم تبدیل به گل نشد اما واکنش‌های گواردیولا و صحبت‌های او با دستیارش روی نیمکت سیتی، نشان می‌داد که سطح اضطراب و نگرانی سرمربی سیتی از آنچه در زمین می‌گذرد، تا چه حد محسوس است.

نیمه اول با تساوی صفر-صفر به پایان رسید اما آنچه در زمین دیدیم، طوری بود انگار جای سیتی و تاتنهام عوض شده است.

تاتنهام در این نیمه با ۵۵ درصد، هم مالکیت توپ بیشتری نسبت به سیتی داشت و هم در تعداد شوت و کرنر، آمار بهتری نسبت به سیتی ثبت کرد.

دهمین پاس گل د‌بروینه و گل بیست و ششم هالند

در شروع نیمه دوم هیچ تعویضی در کار نبود اما در همان ۳ دقیقه ابتدایی تاتنهام دو حمله موثر دیگر انجام داد و دومین حمله، تبدیل به شانس بزرگ گلزنی شد؛ پاس خوب از سمت چپ توسط پورو، با ضربه سون همراه شد اما این مهاجم کره‌ای نتوانست دروازه را باز کند.

پس از این صحنه به نظر می‌‌رسید که آرتتا، اوزیل و تمامی هواداران آرسنال در این شب خاص می‌توانند روی موفقیت تاتنهام حساب کنند.

در دقیقه ۵۰ اما سیتی روی نبوغ د‌بروینه و پاس عالی او که هالند را مقابل دروازه خالی به توپ رساند، به گل رسید؛ گل بیست و ششم هالند در فصل جاری و دهمین پاس گل هافبک بازیساز بلژیکی که بیش از نیمی از فصل را به دلیل مصدومیت، بیرون از ترکیب سیتی مانده و این هفدهمین بازی او در فصل جاری لیگ بود؛ آماری استثنایی از دو بازیکن نخبه فوتبال اروپا.

به همین سادگی سیتی در مسابقه‌ای که به طرز عجیبی تحت تاثیر نمایش عالی حریف قرار گرفته بود، جلو افتاد و آرسنالی‌ها را ناامید کرد.

تعویض هجومی پوستکوگو و تعویض‌های اجباری پپ

پس از این گل، همچنان تاتنهام تیم برتر میدان بود. پوستکوگلو ۵ دقیقه پس از خوردن گل، دژان کلوسفسکی را به جای بنتانکور به میدان فرستاد؛ تعویضی که با واکنش تند هافبک اروگوئه‌ای روی نیمکت تاتنهام همراه شد اما سرمربی تاتنهام با این تعویض نشان داد که می‌خواهد حتی هجومی‌تر از قبل بازی کند و امیدوارانه به دنبال کسب امتیاز از این بازی است.

این تعویض اتفاقا اثر مثبتی روی شکل بازی تاتنهام داشت. از سمت راست پوررو، مدافع اسپانیایی، نفوذهای طولی مناسبی داشت و این فضا را برای حرکت رو به داخل کولوسفسکی چپ پا فراهم می‌کرد؛ شکلی از بازی که سیتی را در این منطقه از زمین چند بار تحت فشار قرار داد و در یک صحنه در دقیقه ۶۶ ارسال پاس مورب کولوسفسکی با پای چپ از سمت راست زمین، سون را در چند قدمی دروازه مقابل ادرسن قرار داد.

روی این پاس خوب، ادرسن واکنش سریعی داشت و یک لحظه زودتر از مهاجم کره‌ای به توپ رسید. سون اما نتوانست حرکت بدنش را کنترل کند و چنان برخورد محکمی با ادرسن داشت که دروازه‌بان برزیلی مصدوم شد و جای خود را به اشتفان اورتگا آلمانی داد.

گواردیولا همزمان با این تعویض در دقیقه ۶۹، دی‌بروینه را هم با جرمی دوکو تعویض کرد. البته د‌بروینه هم در برخوردی که با هوبرگ داشت، مصدوم شده بود و ادامه دادن بازی برایش دشوار بود.

وقتی پپ از فشار به زمین افتاد

در ۲۰ دقیقه پایانی بازی، هرچند سیتی می‌کوشید با حفظ توپ و دواندن بازیکنان تاتنهام بدون توپ، این تیم را عقب براند اما عملا کنترل بازی دراختیار تاتنهام مانده بود و سیتی نمی‌توانست جریان بازی را آنطور که گواردیولا می‌خواست، در اختیار بگیرد.

در دقیقه ۸۵ تمام داستان بازی، در یک صحنه دیده شد؛ زمانی که بازیکنان سیتی پس از دادن چند پاس در عرض زمین در یک سوم میانی، سرانجام روی فشار بازیکنان تاتنهام مجبور به اشتباه شدند و پاس به عقب رودری، با اشتباه آکانجی همراه شد و سون توپ را از مدافع سوییسی گرفت و از فاصله حدود ۲۵ متری با دروازه‌بان سیتی تک به تک شد.

سون به سوی دروازه سیتی حرکت کرد اما ضربه آخر خود را بسیار بد و بدون زاویه زد و اورتگا توانست ضربه را دفع کند.

این بهترین شانس تاتنهام در نیمه دوم بود و پس از هدر رفتن آن، کارگردان تلویزیونی واکنش گواردیولا در کنار زمین هم زمان با پیشروی و ضربه سون را به تصویر کشید و دیدیم که سرمربی سیتی از شدت نگران و فشار، ناخودآگاه همزمان با ضربه سون، به زمین افتاده و بعد از دفع توپ از سوی اورتگا، دوباره بلند شده است.

این تصویر نشان داد که نمایش خوب تاتنهام و ترس از دست رفتن قهرمانی، گواردیولا را در چه موقعیتی قرار داده است.

پنالتی هالند و پایان رویاپردازی لندنی‌ها

سه دقیقه پس از این شانس بزرگ تاتنهام، دوکو در محوطه جریمه تاتنهام، با خطای پوررو به زمین افتاد و داور نقطه پنالتی را نشان داد.

ضربه هالند و گل دوم سیتی، نقطه پایان ماجراجویی به یاد ماندنی تاتنهام بود؛ تیمی که در این بازی با عملکردی خوب، رقیب دیرینه خود یعنی آرسنال را به متوقف شدن سیتی و قرار گرفتن در آستانه قهرمانی امیدوار کرد اما موفق به انجام این کار نشد. به این ترتیب لندنی‌ها، چه تاتنهامی‌ها و چه آرسنالی‌ها از ناکام کردن منچسترسیتی در این بازی ناامید شدند.

همانطور که آرسنال در بازی اخیر مقابل منچستریونایتد نمایش همیشگی خود را نداشت، سیتی هم تحت تاثیر فشار روانی در راه قهرمانی، افت عملکرد داشت اما این افت فنی چنان محسوس بود که اگر تاتنهامی‌ها از فرصت‌های خود کمی بهتر استفاده می‌کردند، اکنون آرسنال صدرنشین لیگ بود.

در پایان بازی تاتنهام مالکیت ۵۳ درصد، ۱۰ شوت و ۵ ضربه در چارچوب را ثبت کرد. سیتی هم ۸ شوت و ۵ ضربه در چارچوب داشت اما موقعیت‌های ویژه تاتنهام بیش از سیتی بود.

تساوی برای قهرمانی سیتی کافی نیست

سیتی مقابل تاتنهام چنان تحت فشار قرار گرفته که در صحنه یکی از بهترین موقعیت‌های تاتنهام، گواردیولا از شدت فشار روی زمین افتاد و قهرمانی را از دست رفته دید اما سرانجام در پایان بازی، تابلوی نتیجه پیروزی ۲ بر صفر سیتی مقابل تاتنهام را نشان می‌داد.

به این ترتیب بار دیگر در روز پایانی لیگ برتر، منچسترسیتی دست بالا را مقابل رقیب خود در راه قهرمانی دارد.

حالا منچسترسیتی از ۳۷ بازی ۸۸ امتیاز دارد و آرسنال ۸۶ امتیازی است. البته تفاضل گل آرسنال ۶۱ است و تفاضل گل سیتی ۶۰.

به این ترتیب در روز پایانی اگر سیتی با وستهم به تساوی برسد و آرسنال در بازی همزمان اورتون را شکست دهد، دو تیم در امتیاز ۸۹ برابر خواهند شد و آرسنال با تفاضل گل بهتر به قهرمانی خواهد رسید.

پس سیتی برای قهرمان شدن، باید حتما وستهم را ببرد. این مسابقه در ورزشگاه اتحاد شهر منچستر برگزار می‌شود و سیتی همچنان بخت اول قهرمانی به حساب می‌آید.

تاتنهام هم با ۶۳ امتیاز در رده پنجم جدول باقی مانده است اما نیوکاسل با یک بازی کمتر، ۵۷ امتیازی است و تفاضل گل بهتری هم نسبت به تاتنهام دارد.

به این ترتیب تاتنهام برای به پایان رساندن لیگ در رده پنجم، نیاز به کسب حداقل یک امتیاز از بازی هفته آخر خود مقابل شفیلد خواهد داشت اما اگر تاتنهام شکست بخورد، نیوکاسل می‌تواند با دو پیروزی مقابل منچستریونایتد و برنتفورد به رده پنجم برسد.