علی باباچاهی، شاعر و منتقد ادبی درگذشت

علی باباچاهی، شاعر و منتقد ادبی، پس از دوره‌ای بیماری، در بیمارستانی در کرج در ۸۳ سالگی درگذشت.

او متولد سال ۱۳۲۱ در بندر کنگان استان بوشهر بود. دفتر شعرهای متعددی از علی باباچاهی منتشر شده است که از میانشان می‌توان به «عقل عذابم می‌دهد»، «نم‌نم بارانم»، «هوش و حواس گُل شب‌بو برای من کافی‌ست» و «بیا گوش‌ماهی جمع کنیم» اشاره کرد.

علی باباچاهی در سال ۱۳۴۶ مجله تکاپو را در بوشهر منتشر می‌کرد اما با فشار ساواک پس از مدت کوتاهی انتشارش متوقف شد. نخستین مجموعه شعر او «در بی‌تکیه‌گاهی» هم در همین سال منتشر شد. سه مجموع شعر دیگر هم پیش از انقلاب منتشر کرد و با نشریات ادبی و فرهنگی آن زمان مثل «خوشه»، «روشنفکر»، و «رودکی» همکاری می‌کرد.

بعد از انقلاب او به ویرایش کتاب‌، تحقیق در متون کهن، همکاری با ناشران و مرکز نشر دانشگاهی پرداخت و سال‌ها دبیر صفحه شعر ماهنامه ادبی آدینه بود.

او شاعری پرکار بود و از او حدود ۳۰ کتاب شعر و نقد به چاپ رسیده است.

چند کار پژوهشی هم از او منتشر شده است. از جمله «شروه‌سرایی در جنوب ایران» و بررسی آثار شاعران معاصر، منوچهر شیبانی، فریدون توللی و اسماعیل شاهرودی.

او دو کتاب شعر کودک دارد و از زندگی و کارش دو فیلم مستند ساخته شده است.

در تابستان سال ۱۳۹۰ فیلم مستندی با عنوان «این قیافه مشکوک» در مورد شعر و حیات شعری علی باباچاهی، به کارگردانی وحید علیزاده رزازی، ساخته شد. در این فیلم، آرا و عقاید دیگر چهره‌هایی ادبی پیرامون زوایای گوناگون شعری و شخصیتی باباچاهی مطرح می‌شود.

علی باباچاهی از کسانی بود که قرار بود در سال ۱۳۷۵ در توطئه وزارت اطلاعات ایران، مشهور به اتوبوس ارمنستان، به همراه عده زیادی از نویسندگان و شاعران مخالف جمهوری اسلامی کشته شوند.

سبک شعر او در طول چند دهه کار از رمانتیسم اجتماعی و شعر نیمایی به پسانیمایی تغییر یافت.