دالایی لاما از اینکه به یک پسر گفت «زبانم را بمک» عذرخواهی کرد

به دنبال انتشار تصاویری که در آن دالایی لاما به یک پسر می‌گوید که اگر بخواهد می‌تواند زبان این پیشوای مذهبی تبتی را بمکد، غذرخواهی کرد.

دفتر دالایی لاما گفت که از آن بچه و خانوده‌اش به دلیل «آسیب‌هایی که کلام او ممکن است ایجاد کرده باشد»، عذرخواهی می‌کند.

در آن ویدئو همچنین دیده می‌شود که دالایی لاما لب‌های آن بچه را می‌بوسد.

دفتر دالایی لاما گفت: «جناب ایشان اغلب در ملاقات با افراد، به طرزی معصومانه و بازیگوش سر به سر افراد می‌گذارد؛ حتی در ملاء عام و جلوی دوربین‌ها. ایشان از این حادثه متاسف است.»

این ویدئو انتقادات گسترده‌ای را برانگیخته است و بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی آن را نامناسب و ناراحت‌کننده خوانده‌اند.

به نظر می‌رسد که این تصویر ۲۸ فوریه در معبد دالایی لاما در شهر دارامشالای هند گرفته شده است. او با ۱۲۰ دانش‌آموز ملاقات کرده بود.

تصاویر این رویداد در ماه مارس در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و در یکی از آن‌ها دلایی لاما، بچه‌ای را که تصویرش در آن ویدئو پخش شد، درآغوش گرفته است.

در ویدئو چه دیده می‌شود؟

در ویدئو که به طور گسترده در شبکه‌های اجتماعی پخش شده است، آن پسر از دالایی لاما می‌پرسد که می‌تواند او را بغل کند. سپس دالایی لاما به چانه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید: «اول اینجا.» بعد پسر چانه او را می‌بوسد و بغلش می‌کند.

سپس او در حالی که دستان پسر را در دستانش نگه داشته، به لب‌هایش اشاره می‌کند و می‌گوید: «همین طور اینجا» و بعد لب‌های پسر را می‌بوسد.

در ادامه، دالایی لاما پیشانی‌‌اش را روی پیشانی پسر می‌گذارد، زبانش را بیرون می‌آورد و می‌گوید: «زبانم را بمک.» در حالی که برخی از حاضران می‌خندند، پسر زبانش را بیرون می‌آورد اما بعد او و دالایی لاما خودشان را عقب می‌کشند.

دالایی لاما مدتی دیگر نیز با پسر صحبت می‌کند و او را بغل می‌کند و می‌گوید که به دنبال «انسان‌های خوبی باش که صلح و خوشبختی ایجاد می‌کنند.»

در تبت زبان درآوردن می‌تواند بخشی از سلام و احوال‌پرسی مردم با یکدیگر باشد.

دالایی لاما که براساس باورهای دینی بودائیان تبت، مرشد معنوی و رهبر اتحادبخش سرزمین‌شان محسوب می‌شود از سال ۱۹۵۹ در تبعیدی خودخواسته در هند به سر می‌برد.

او که در زمان خروجش از کشور، رهبری جوان محسوب می‌شد، در این سال‌ها به دلیل اصرارش بر دوری از خشونت در پیگیری مطالبات سیاسی تبتی‌ها، بارها از سوی ناظران بین‌المللی و گروه‌های مدافع حقوق بشر تحسین شده و حتی در سال ۱۹۸۹ میلادی جایزه صلح نوبل نیز دریافت کرده است.