مادورو در جلسه تفهیم اتهام به قاضی گفت: «من اسیر جنگی هستم»

صدای به‌هم‌خوردن پابندهای فلزی لحظاتی پیش از آن شنیده شد که نیکلاس مادورو، رهبر ونزوئلا، برای نخستین بار وارد صحن دادگاه در شهر نیویورک شد. او سپس به ردیف‌های فشرده خبرنگاران و حاضران در دادگاه گفت که «ربوده شده است.»

او با آرامش و به زبان اسپانیایی ـ پیش از آن‌که مترجم سخنانش را برای دادگاه ترجمه کند ـ به دادگاه گفت: «بله قربان، من نیکولاس مادورو هستم. من رئیس‌جمهور جمهوری ونزوئلا هستم و از سوم ژانویه که ربوده شده‌ام در اینجا حضور دارم. من در خانه‌ام در کاراکاس، دستگیر شدم.»

قاضی ۹۲ ساله به‌ سرعت وارد صحبت شد تا به آقای مادورو بگوید که «زمان و مکان مشخصی برای پرداختن به همه این مسائل وجود خواهد داشت.»

در جریان جلسه تفهیم اتهام پرتنش ۴۰ دقیقه‌ای در بعدازظهر دوشنبه (۱۵ دی/۵ ژانویه) آقای مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، در برابر اتهامات وارد شده به آنها (مربوط به مواد مخدر و سلاح) اعلام بی‌گناهی کردند.

آقای مادورو گفت: «من بی‌گناهم. من مرد شریفی هستم»، و خانم فلورس نیز افزود که او «کاملا بی‌گناه» است.

آقای مادروی ۶۳ ساله و همسرش پس از آنکه روز شنبه در جریان یک عملیات غافلگیرکننده شبانه که شامل حملات به پایگاه‌های نظامی نیز بود، توسط نیروهای آمریکایی در مجتمع محل اقامتشان در پایتخت ونزوئلا بازداشت شدند و کمی بعد به یک زندان در نیویورک منتقل شدند.

این دو با پیراهن‌های آبی و نارنجی زندان و شلوارهای خاکی‌رنگ، در طول جلسه برای شنیدن ترجمه اسپانیایی صحبت‌های جلسه دادگاه هدفون به گوش داشتند و یک وکیل میان آن‌ها نشسته بود. آقای مادورو یادداشت‌هایی دقیق روی یک دفترچه زرد برمی‌داشت و از قاضی خواست تأیید کند که می‌تواند پس از پایان جلسه آن را نزد خود نگه دارد.

آقای مادرو در طول جلسه آرامش خود را حفظ کرد، حتی در پایان جلسه و زمانی که مردی که در بخش عمومی سالن نشسته ناگهان فریاد زد که مادورو بابت جنایاتش «تاوان خواهد داد.»

آقای مادورو به زبان اسپانیایی رو به آن مرد در میان حضار فریاد زد: «من یک رئیس‌جمهور و اسیر جنگی هستم.» سپس آن مرد در حالی که اشک می‌ریخت از اتاق بیرون برده شد.

جلسه دادگاه برای دیگر حاضران نیز احساسی بود. مایبورت پتیت، خبرنگارونزوئلایی، که تحولات اخیر را در این کشور پوشش داد بود، گفت حملات موشکی آمریکا در جریان بازداشت مادورو به خانه خانوادگی در نزدیکی فوئرته تیونا در کاراکاس آسیب‌زده است.

او گفت تماشای این که رهبر پیشین‌اش با لباس زندان و به‌وسیله نیروهای امنیتی آمریکا به دادگاه هدایت می‌شود، حالتی غیرواقعی برایش داشته است.

همسر آقای مادورو، فلورس، بسیار کم‌حرف‌تر بود و در نزدیکی چشم‌ها و پیشانی‌اش بانداژهایی داشت که به گفته وکلای او بدلیل جراحت‌هایی است که در جریان حمله و بازداشت آخر هفته دچار آن‌ها شده است.

همسر آقای مادرو با صدایی آرام صحبت می‌کرد. وکلای او درخواست کردند که فرصت و درمان پزشکی مناسب به او داده شود، از جمله گرفتن عکس رادیولوژی برای دنده‌هایی که احتمالا دچار کوفتگی شده‌اند و یک شکستگی.

آقای مادورو و همسرش در جریان این جلسه درخواست آزادی با وثیقه نکردند، اما می‌توانند در جلسه بعدی دادگاه چنین درخواستی بدهند؛ به این معنا که اکنون آن‌ها در بازداشت فدرال باقی خواهند ماند.

آمریکا آقای مادورو را به تروریسم با قاچاق موادمخدر، توطئه برای واردات کوکائین، نگهداری مسلسل‌ و ادوات مخرب متهم کرده است.

آقای مادورو به همراه همسرش، پسرش و چند نفر دیگر تفهیم اتهام شد. جلسه بعدی دادگاه در این پرونده برای ۱۷ مارس برنامه‌ریزی شده است.

در واکنش به این جلسه بدوی دادگاه، نیکلاس مادورو گوئرا، نماینده مجلس ونزوئلا و پسر رئیس‌جمهور برکنارشده، روز دوشنبه در نخستین سخنرانی خود پس از بازداشت والدینش، عملیات آمریکا برای دستگیری آنها را محکوم کرد.

او گفت: «اگر ربودن یک رئیس‌جمهور را عادی کنیم، هیچ کشوری در امان نخواهد بود. امروز ونزوئلاست، فردا ممکن است هر کشوری باشد که از تسلیم شدن خودداری کند. این یک مشکل منطقه‌ای نیست، بلکه تهدیدی مستقیم برای ثبات سیاسی جهان است.»

پسر نیکلاس مادورو همچنین خواستار آزادی والدینش شد و آمریکا را به دلیل درج نام خودش در کیفرخواست صادرشده محکوم کرد.

راهپیمایی هواداران مادورو در کاراکاس؛ جشن مخالفان در خارج از کشور

خبرگزاری فرانسه گزارش داد که روز دوشنبه هزاران نفر از هواداران نیکلاس مادورو در خیابان‌های کاراکاس راهپیمایی کردند و خواستار آزادی رهبر بازداشت‌شده خود شدند. این تجمع مقابل مجلس ملی ونزوئلا برگزار شد، جایی که دلسی رودریگز، معاون مادورو، به‌عنوان رئیس‌جمهور موقت سوگند یاد کرد.

در حالی که برخی ساکنان ونزوئلا در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی از کنار رفتن مادورو ابراز رضایت کرده‌اند، مشخص نیست آیا در داخل کشور جشن‌هایی برای بازداشت او برگزار شده یا خیر، زیرا مخالفت علنی همچنان می‌تواند خطرناک باشد.

در مقابل، در کشورهای شیلی، مکزیک، آمریکا، اسپانیا و کلمبیا، جمعیت زیادی از مخالفان مادورو – از جمله بسیاری از مهاجران ونزوئلایی – طی تعطیلات آخر هفته برای جشن گرفتن بازداشت او توسط نیروهای آمریکایی گردهم آمدند.