مرکز پژوهشهای مجلس عوام بریتانیا: بزرگترین تهدید ایران در بریتانیا، تهدید فیزیکی مخالفان و منتقدان است

منبع تصویر، John Keeble/Getty Images
مرکز پژوهشهای مجلس عوام بریتانیا در گزارشی تحت عنوان «فعالیتهای تهدیدآفرین دولت ایران در بریتانیا» در سال جاری میلادی هشدار داده است که «بزرگترین تهدید فعلی ایران در بریتانیا، تهدید فیزیکی علیه مخالفان و منتقدان است.»
این گزارش تاکید میکند که نگرانی درباره سیاست خارجی ایران دیگر «به برنامه هستهای یا حمایت آن از گروههای مسلح و سازمانهای تروریستی در خاورمیانه محدود نیست.»
این گزارش ۲۲ صفحهای جمعبندی نتایج تحقیقات مؤسسات و نهادهای مختلف از جمله کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیاست.
این گزارش در حالی در مورد «تهدید فیزیکی (ایران) علیه مخالفان و منتقدان» هشدار داده است که میگوید پیشتر «ماهیت تهدید اصلی، جاسوسی بهمعنی دستیابی مخفیانه به اطلاعات غیرعلنی بود.»
گزارش مرکز پژوهشهای مجلس عوام بریتانیا میگوید که از بهمن ۵۷ و زمانیکه آخرین شاه سرنگون و جمهوری اسلامی تأسیس شد، «ایران دگراندیشان، دوتابعیتیها و اسرائیلیها را در خارج هدف قرار داده است. ایران همچنین عملیات جاسوسی و حملات سایبری در سراسر اروپا، آمریکای شمالی و سایر مناطق انجام داده تا بقای جمهوری اسلامی را حفظ کند.»
این گزارش در مورد فعالیتهای سایبری جمهوری اسلامی هشدار میدهد که اگرچه «نیت ایران در حوزه سایبری بیش از توانایی آن است، اما این کشور همچنان یک تهدید مهم بهشمار میرود.»
گزارش میگوید که «ایران همچنان تهدیدی قابلتوجه برای بریتانیا محسوب میشود» و اشاره کرده است که اقدامات ایران اهدافی دارد که اصلی ترین آن عبارتند از «تضعیف روابط بریتانیا با ایالات متحده و اسرائیل»، «تضعیف روابط امنیتی بریتانیا در خاورمیانه»، «کاهش حضور نظامی بریتانیا در خاورمیانه» و «بهسکوتکشاندن انتقادات بریتانیا نسبت به ایران در موضوعاتی مانند حقوق بشر».
این گزارش نیروی قدس، شاخه برون مرزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را دارای «نقشی مرکزی در گسترش نفوذ ایران در سراسر خاورمیانه و همچنین فعالیتهای هدفمند در سطح جهان» معرفی کرده است.

گزارش به نقل از کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا میگوید: «اقدامات عوامل مرتبط با دولت ایران بخشی از الگوی گستردهتر سرکوب فرامرزی است که معمولا شامل آزار یا تهدید افراد در خارج با هدف ساکتکردن، وادارکردن یا کسب اطلاعات از آنان است.»
در این گزارش به آزار و اذیت کارکنان بخش فارسی بیبیسی و خانوادههایشان و همچنین تلویزیون منوتو و ایراناینترنشنال هم اشاره شده است.
گزارش دربارهٔ «ماهیت تهدید ایران» میگوید: «در ژوئیه ۲۰۲۵، کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا گزارش خود را درباره تهدیدات دولتی ایران علیه منافع بریتانیا منتشر کرد که براساس اسناد و شواهد جمعآوریشده بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ تهیه شده بود. این کمیته اعلام کرد که ایران تهدیدی گسترده، مداوم و غیرقابلپیشبینی ایجاد میکند، هرچند تهدید آن از لحاظ توسعه و راهبرد در سطح روسیه و چین نیست.»
گزارش به اظهارات دو ماه پیش مدیر امآی۵، سازمان اطلاعات داخلی بریتانیا، اشاره کرده که گفته بود این نهاد امنیتی «بیش از ۲۰ طرح بالقوه مرگبارِ مورد حمایت ایران» را در سال ۲۰۲۴ شناسایی کرده است.
این گزارش در جمعبندی ارزیابیهای داخلی در بریتانیا دربارهٔ «فعالیتهای تهدیدآفرین دولت ایران در بریتانیا» گفته است: «افرادی که در بریتانیا هدف اقدامات ایران قرار گرفتهاند شامل دگراندیشان، روزنامهنگاران، مخالفان حکومت، اسرائیلیها، یهودیان و بخشهایی مانند دولت و دانشگاهیان بودهاند.»
انکار ایران
این گزارش ایران را متهم میکند که علاوه بر استفاده از نهادهای حکومتی همچون سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات، «از گروههای تبهکار هم برای پیشبرد عملیات خود در بریتانیا و دیگر کشورها استفاده کرده است.»
پیش از این، برخی از کشورهای غربی دیگر هم اتهامات مشابهی را علیه ایران مطرح کرده بودند.
ایران همواره این اتهامات را رد کرده است.
در بخشی از گزارش مرکز پژوهشهای مجلس عوام بریتانیابه اظهارات علی موسوی، سفیر جمهوری اسلامی ایران در لندن، اشاره شده است که اوایل تابستان در جلسهای در کمیته امور خارجی مجلس عوام، به برخی از اتهامهای مطرحشده پاسخ داده است.
گزارش میگوید که آقای موسوی درباره تهدیدهای ادعایی علیه روزنامهنگاران و طرحهای آدمربایی در بریتانیا گفت که «اگر مدرکی دارید، لطفا ارائه دهید، ما آن را بررسی خواهیم کرد.» او همچنین انتقادهایی به بخش فارسی بیبیسی مطرح کرد.
روابط بریتانیا و ایران در سطح سفیر است، اما دو کشور روابط گرمی با یکدیگر ندارند و از جمله رفتوآمدهای سیاسی مقامهای دو کشور به پایینترین میزان خود در چند دهه اخیر رسیده است.
بریتانیا در اواخر تابستان امسال همراه با بریتانیا و آلمان، مکانیسم ماشه را فعال کرد که به بازگشت تحریمهای هستهای شورای امنیت علیه ایران منجر شد و سطح تنش بین تهران و کشورهای غربی را افزایش داد.











