رویارویی در تگزاس، چگونه می‌تواند آینده ریاست‌جمهوری ترامپ را تغییر دهد؟

رئیس مجلس نمایندگان ایالت تگزاس

منبع تصویر، The Austin American-Statesman/Hearst Newspapers via Gettyimages

توضیح تصویر، رئیس مجلس نمایندگان ایالت تگزاس، نمایندگان دموکراتی را که این ایالت را ترک کرده‌اند، تهدید به بازداشت کرد
    • نویسنده, آنتونی زورکر
    • شغل, خبرنگار بی‌بی‌سی در آمریکای شمالی

ده‌ها نماینده دموکرات مجلس ایالتی تگزاس، در اقدامی پنهانی اما تاثیرگذار، این ایالت را ترک کرده‌اند تا مانع از برگزاری یک رای‌گیری‌ از سوی جمهوری‌خواهان شوند که می‌تواند موازنه قدرت را در کنگره آمریکا تغییر دهد.

گرگ ابوت، فرماندار جمهوری‌خواه تگزاس، دستور داده که این نمایندگان در صورت مشاهده، فورا بازداشت شوند و روزانه ۵۰۰ دلار جریمه بپردازند. او همچنین تهدید کرده که ممکن است این افراد را از مقام خود برکنار کند.

دموکرات‌ها به این دلیل تگزاس را ترک کرده‌اند که برای انجام رای‌گیری درباره بازطراحی نقشه انتخاباتی این ایالت، حضور دست‌کم دو سوم از اعضای مجلس ۱۵۰ نفری قانون‌گذاری تگزاس ضروری است. این طرح پنج حوزه انتخاباتی جدید با گرایش به حزب جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان آمریکا ایجاد خواهد کرد.

این نبرد پرتنش ممکن است در نگاه اول عجیب و پیچیده به نظر برسد اما احتمال دارد در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای سال آینده به ایالت‌های دیگر نیز کشیده شود. در اصل این یک جدال بی‌پرده بر سر قدرت سیاسی است؛ اینکه چه کسی می‌تواند آن را موثرتر به کار گیرد و چه کسی می‌تواند آن را حفظ کند.

چرا ترامپ خواهان بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی است؟

مجلس نمایندگان آمریکا از ۴۳۵ قانون‌گذار تشکیل شده که هر دو سال یک بار انتخاب می‌شوند. این نمایندگان حوزه‌هایی را نمایندگی می‌کنند که مرزهای آن‌ها از سوی دولت‌های ایالتی مشخص می‌شود.

اینکه چه کسی و چگونه این خطوط را ترسیم می‌کند، تاثیر چشمگیری بر گرایش سیاسی حوزه انتخاباتی و احتمال پیروزی دموکرات‌ها یا جمهوری‌خواهان دارد.

در حال حاضر توازن قدرت در مجلس نمایندگان بسیار شکننده است: ۲۱۹ کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان است و ۲۱۲ کرسی در اختیار دموکرات‌ها. چهار کرسی نیز خالی است که احتمالا در انتخابات ویژه‌ای که امسال برگزار می‌شود، سه کرسی به دموکرات‌ها و یک کرسی به جمهوری‌خواهان می‌رسد.

بنابراین، تغییر چندانی در فضای سیاسی لازم نیست تا دموکرات‌ها بتوانند در انتخابات میان‌دوره‌ای سال آینده کنترل مجلس نمایندگان را دوباره به دست آورند. حزبی که کنترل این مجلس را در اختیار دارد، اختیاراتی فراتر از تعیین دستور کار قانون‌گذاری دو سال آینده دارد، هرچند همین هم بسیار مهم است.

رهبران مجلس نمایندگان می‌توانند تحقیقات گسترده‌ای درباره اقدامات رئیس‌جمهور آغاز کنند، کاری که دموکرات‌ها در نیمه دوم دوره اول ریاست‌جمهوری ترامپ و جمهوری‌خواهان نیز در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری بایدن انجام دادند.

آن‌ها همچنین می‌توانند بر سر مسائل مربوط به سیاست‌گذاری مانع‌تراشی کنند و باعث تعطیلی دولت شوند. حتی می‌توانند رای به استیضاح رئیس‌جمهور بدهند، همان‌گونه که دموکرات‌ها در دسامبر ۲۰۱۹ علیه ترامپ رای دادند و جمهوری‌خواهان نیز در دوران بایدن چنین احتمالی را بررسی کردند.

به نظر می‌رسد ترامپ در تلاش است با برداشتن گام‌هایی، شانس خود را برای پرهیز از سرنوشتی مشابه در دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش افزایش دهد. بنا بر گزارش‌ها، او تمرکز ویژه‌ای بر انتخابات میان‌دوره‌ای دارد و نمایندگان جمهوری‌خواه تگزاس را تشویق می‌کند تا نقشه‌های جدیدی برای حوزه‌های انتخاباتی ترسیم کنند که احتمال پیروزی جمهوری‌خواهان در کسب کرسی‌های بیشتر مجلس نمایندگان را افزایش دهد.

ترامپ

منبع تصویر، AFP via Getty Images

توضیح تصویر، ترامپ تمرکز ویژه‌ای بر انتخابات میان‌دوره‌ای دارد و نمایندگان جمهوری‌خواه تگزاس را تشویق می‌کند تا نقشه‌های جدیدی برای حوزه‌های انتخاباتی ترسیم کنند

بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی چگونه انجام می‌شود؟

مرزهای حوزه‌های انتخاباتی معمولا هر ده سال یک بار و پس از سرشماری ملی بازنگری می‌شود تا تغییرات جمعیتی درون ایالت‌ها و بین ایالت‌ها در نظر گرفته شود. آخرین بازترسیم ده‌ساله در سال ۲۰۲۱ انجام شد.

در برخی ایالت‌ها این فرآیند بر عهده کمیسیون‌های مستقل است. اما در ایالت‌های دیگر مجالس قانون‌گذاری ایالتی مسئول تعیین خطوط حوزه‌ها هستند و در بسیاری از موارد، حزب حاکم با بهره‌گیری از این فرصت، مرزبندی را به گونه‌ای طراحی می‌کند که به نفع خود تمام شود.

برای مثال در ایالت کارولینای شمالی، جمهوری‌خواهان با ترسیم مرزهای جدید، موفق شدند در انتخابات سال گذشته ۱۰ کرسی از مجموع ۱۴ کرسی این ایالت را به دست آورند، در حالی‌ که ترامپ این ایالت را تنها با اختلافی اندک برده بود.

در ایالت ایلینوی، دموکرات‌ها ۱۴ کرسی از مجموع ۱۷ کرسی مجلس نمایندگان را در اختیار دارند، در حالی‌ که کامالا هریس، معاون رئیس‌جمهور سابق، تنها با ۵۴ درصد آرا در این ایالت پیروز شده بود.

اگر طرح ترامپ عملی شود و نقشه‌های جدید باعث افزایش پنج کرسی برای جمهوری‌خواهان در سال آینده شود، آن‌ها ۳۰ کرسی از ۳۸ کرسی تگزاس را به دست خواهند آورد. در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته ترامپ با ۵۶ درصد آرا در این ایالت پیروز شد.

گام بعدی چه خواهد بود؟

فشار جمهوری‌خواهان برای بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی در تگزاس باعث شده رهبران ایالت‌هایی که در کنترل دموکرات‌ها هستند، خواهان واکنشی متقابل شوند و همین می‌تواند آغازگر یک رقابت جدی در زمینه ترسیم حوزه‌های انتخاباتی باشد که به سراسر آمریکا گسترش یابد.

برای مثال گوین نیوسام، فرماندار کالیفرنیا، جایی که دموکرات‌ها ۴۳ کرسی از مجموع ۵۲ کرسی را در اختیار دارند، از قانون‌گذاران این ایالت خواسته راه‌هایی برای تقویت این برتری پیدا کنند. فرمانداران نیویورک و ایلینوی، یعنی کتی هوکول و جی‌بی پریتزکر، نیز درخواست‌های مشابهی داشته‌اند.

پریتزکر در پستی در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «همه گزینه‌ها روی میز است. باید هر کاری از دستمان برمی‌آید برای ایستادگی و مقابله انجام دهیم. وقتی می‌توانیم جلو آنها را بگیریم، قرار نیست فقط یک گوشه بنشینیم و از کنار نظاره کنیم.»

بسیاری از اعضا و فعالان محلی حزب دموکرات‌ که از ناتوانی رهبران ارشد این حزب در جلوگیری از اجرای سیاست‌های دولت ترامپ ناامید شده‌اند، احتمالا از این لحن تهاجمی استقبال می‌کنند.

در ایالت‌هایی مانند کالیفرنیا و نیویورک قوانینی وجود دارد که ترسیم حوزه‌های انتخاباتی را به کمیسیون‌های دوحزبی می‌سپارد تا حوزه‌هایی منصفانه و فشرده ایجاد شود. این تلاش‌ها با هدف حذف ملاحظات حزبی از روند بازترسیم حوزه‌ها انجام شده بود، اما حالا برخی دموکرات‌ها این اقدامات را نوعی «خلع سلاح یک‌جانبه» می‌دانند که به امتیازی برای جمهوری‌خواهان در مسیر تصاحب اکثریت مجلس تبدیل شده است.

روز دوشنبه کتی هوکول در پایتخت ایالت نیویورک به خبرنگاران گفت: «از اینکه باید با دست بسته بجنگم، خسته شده‌ام. با تمام احترامی که برای گروه‌های مدافع حاکمیت درست قائلم، اما سیاست عرصه رقابت سیاسی است.»

او افزود که «زمین بازی» در دوره دوم ترامپ به شدت تغییر کرده و دموکرات‌ها باید خود را با آن وفق دهند.

با این حال دموکرات‌ها ممکن است حرف آخر را نزنند. جمهوری‌خواهان فراتر از تگزاس به دنبال حوزه‌هایی هستند که در آن بتوانند کرسی بیشتری کسب کنند. گزارش‌ها حاکی است که جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، قصد دارد این هفته به ایالت ایندیانا سفر کند تا برای ترسیم مجدد حوزه‌های انتخاباتی در آن ایالت فشار بیاورد. ران دی‌سانتیس، فرماندار جمهوری‌خواه فلوریدا، نیز اعلام کرده است که این ایالت هم ممکن است فرآیند مشابهی را آغاز کند.

با وجود ماهیت آشکار سیاسی این اقدامات، همه این موارد در چارچوب قانون اساسی آمریکا مجاز شمرده شده‌اند؛ دست‌کم بر اساس تفسیر اکثریت محدود دیوان عالی در حکمی سرنوشت‌ساز در سال ۲۰۱۹.

«جری‌مندرینگ»، اصطلاحی که گاه برای این فرایند به کار می‌رود، سابقه‌ای طولانی در سیاست آمریکا دارد. این روند با هدف ایجاد اکثریت انتخاباتی برای یک حزب، اغلب به شکل‌گیری حوزه‌های انتخاباتی با مرزهای عجیب و غریب منجر می‌شود که کیلومترها کشیده شده‌اند تا رای‌دهندگان خاصی را به دلیل گرایش سیاسی‌شان وارد یک حوزه انتخاباتی کنند یا از آن حوزه خارج کنند.

اقدام جمهوری‌خواهان در تگزاس بی‌سابقه هم نیست. در سال ۲۰۰۳ رهبران جمهوری‌خواه، نقشه حوزه‌های انتخاباتی این ایالت را دوباره ترسیم کردند تا برتری خود را افزایش دهند.

دموکرات‌های تگزاس هم در آن زمان واکنشی مشابه داشتند. آن‌ها این ایالت را ترک کردند تا روند قانون‌گذاری را به تاخیر بیندازند. اما در نهایت، پس از بازگشت تعداد کافی از آنها برای رای‌گیری، بازترسیم حوزه‌ها تصویب شد.

اما این روند حتی برای حزبی که خطوط را ترسیم می‌کند هم می‌تواند خطرناک باشد. هدف اصلی از جری‌مندرینگ، افزایش شمار حوزه‌هایی است که احتمال پیروزی در آن‌ها بیشتر باشد، اما اگر در یک انتخابات یک حزب بهتر از انتظار عمل کند، حتی حوزه‌هایی که «امن» به نظر می‌رسد ممکن است به راحتی به نفع حزب مقابل برگردد.

در ایالت تگزاس و دیگر ایالت‌هایی که در حال بازترسیم حوزه‌های انتخاباتی هستند، ممکن است نقشه‌ای انتخاباتی طراحی شود که در برابر «طوفان سیاسی» دوام نیاورد و به شکست‌هایی منجر شود که در حالت عادی قابل اجتناب بودند.

با این حال در یک رقابت نزدیک، تک‌تک کرسی‌ها اهمیت دارند. و اگر انتخابات میان‌دوره‌ای سال آینده، همچنان در مسیر رقابت‌های فشرده سیاسی حرکت کند، آنچه در ماه‌های آینده در مجالس ایالتی رخ می‌دهد، می‌تواند پیامدهای سیاسی گسترده‌ای در واشنگتن، و به‌تبع آن در سراسر آمریکا داشته باشد.