محبوبیت گروه کره‌ای بی‌تی‌اس در ایران؛ آیا آرمی‌های جوان حکومت را نگران کرده‌اند؟

چند روزی هم‌صحبت با آرمی‌های ایرانی بی‌تی‌اس بودم. دختران نوجوان و جوانی که با گشاده‌رویی من را در جمع خودشان پذیرفتند تا به سوالاتم درباره این گروه موسیقی کره‌ای، سبک کی-پاپ و چرایی محبوبیت آن در ایران پاسخ بدهند.

اولین چیزی که توجه من را جلب کرد، اشتیاق آنها برای صحبت درباره آرتیست‌های محبوب‌شان بود. اطلاعات دقیقی در این باره داشتند و با صبر و حوصله به سوالاتی که گاه عامدانه ابتدایی و تکراری طرح می‎‌کردم، پاسخ می‌دادند.

طبیعتا اولین سوالی که می‌خواستم به پاسخش دست پیدا کنم، این بود که چرا طرفدران این گروه «آرمی» یا همان «ارتش» در انگلیسی خطاب می‌شوند. پاسخ این بود: «خیلی‌ها همین اشتباه را می‌کنند، آرمی به معنی ارتش نیست، آرمی مخفف عبارت انگلیسی Adorable Representative Master of Ceremonies For Youth به معنی نماینده شایسته نسل جوان است.»

و سوال دیگری که بعد از این پاسخ در ذهنم شکل گرفت، آیا این جوانان واقعا «نماینده شایسته نسل جوان» حال حاضر هستند. شاید جواب آسان نباشد، اما آنها نسل زدهایی (Z) خوش‌مشرب، آگاه و دقیق به نظر می‌رسند که چهارچوب‌های موجود و مرسوم جامعه ایران را نمی‌پذیرند؛ برای خواسته‌ها و علائق‌شان می‌جنگند و مفاهیم کلیشه‌ای را دگرگون کرده‌اند.

آنها در بیان «دلیل» برای علائق خود به‌راحتی می‌گویند «دوست دارند» و دنبال دلیل دیگری برای موجه نشان دادن علاقه‌شان به موضوعات مختلف نیستند.

از همین‌ روست که این نسل سبک زندگی مطلوب خودشان را انتخاب کردند؛ سبکی از زندگی که با آنچه حکومت جمهوری اسلامی ایران ترویج می ‌کند تفاوت بسیار دارد. حکومت بیش از چهار دهه تلاش کرده ارزش‌های مورد نظرش را حتی در خصوصی‌ترین جنبه‌های زندگی شهروندان کنترل و مهندسی کند تا پهنه عمومی و خصوصی شهروندان ایرانی، یک‌دست و نشانگر سرسپردگی و اعتقاد آنها به باورهای مورد نظرش باشد.

اکنون اما آرمی‌های ایرانی، که عمدتا دختران و زنان جوان هستند، بعضی را در حکومت «نگران» کرده‌اند. آنها معتقدند یک گروه موسیقی مانند بی‌تی‌اس و موسیقی کی-پاپ باعث شده «زنان ایرانی از راه‌به‌در» شوند؛ نگرانی‌ که شاید ناشی از پس زدن «سبک زندگی» مطلوب حاکمیت باشد.

دنیای جدید بی‌تی‌اس، کی‌پاپ، آرمی و فندم

کره جنوبی این روزها در صنعت موسیقی و فیلم پیشرفت‌های چشم‌‎گیر در عرصه بین‌المللی داشته و توانسته بخش مهمی از بازار جهانی این حوزه‌ها را تصرف کند.

سبک موسیقی کی-پاپ یا پاپ کره‌ای، ژانری از موسیقی عامه‌پسند کره‌ای است که نسل جدید آن از دهه ۹۰ میلادی ظهور کرد و متاثر از ژانرهای مختلف در سراسر جهان است.

به گزارش نشریه اقتصادی فوربس، سال ۲۰۱۹ موسیقی کی-پاپ در جایگاه ششم در میان ۱۰ بازار موسیقی برتر جهان قرار گرفت و گروه‌های بی‌تی‌اس و بلک‌پینک از پیشتازان رشد این صنعت بودند.

بی‌تی‌اس، یا پسران ضدگلوله (به کره‌ای Bangtan Sonyeondan)، بزرگ‌ترین گروه موسیقی پسرانه جهان در سبک کی-پاپ است.

گروه موسیقی بی‌تی‌اس هفت عضو به نام‌های «جونگ‌کوک»، «پارک جیمین»، «جین»، «سوگا»، «جی-هوپ»، «آر ام»، و «وی» دارد. این گروه از سال ۲۰۱۳ فعالیتش را آغاز کرد و به‌سرعت به محبوبیتی جهانی دست یافت.

عوامل زیادی در محبوبیت بی‌تی‌اس نقش دارد، شاید مهم‌ترین آنها، به گفته یکی از هواداران ایرانی، «عشقی است که به آرمی‌ها (طرفداران) می‌دهند.»

بی‌تی‌اس موسیقی‌ای پر از رقص، رنگ، انرژی و هیجان را با ترانه‌هایی که درون‌مایه آنها امید، عشق به خود و عشق به زندگی است، ترکیب کرده است. آنها می‌گویند دنبال راهی برای «قدرت‌بخشی به زنان، جوانان و همچنین گسترش سلامت روانی» و مسائلی از این دست هستند.

اما برای اینکه درک درستی از محبوبیت بی‌تی‌اس در میان طرفدران عمدتا نوجوان و جوانش داشته باشیم، باید کمی به عقب در سال ۲۰۱۳ بازگردیم؛ زمانی که بی‌تی‌اس تصمیم گرفت «فندوم»هایشان، را «آرمی» یا «همان نماینده شایسته نسل جوان» بنامد.

ژانر موسیقی کی-پاپ خرده‌فرهنگ خاص خودش را ایجاد کرده، که یکی از آنها اصطلاح فندوم (Fandom) به معنی «شیفتگی» است و در اصل به اجتماع هواداران با علائق مشترک به یک موضوع خاص گفته می‌شود. اگرچه واژه فندم پیش از کی-پاپ هم کاربرد داشت، اما در رابطه با سلبریتی‌ها و گروه‌های موسیقی سبک کی-پاپ رواج بیشتری پیدا کرد.

آرمی در زبان انگلیسی معنی «ارتش» هم می‌دهد و از آنجایی که بی‌تی‌اس به معنی پسران ضدگلوله است و لوگوی اولیه آنها طرح «جلیقه ضد گلوله» بود، آرمی‌ها معتقدند که بی‌تی‌اس سپری برای آرمی‌ها یا همان نمایندگان نسل جوان یا ارتش شیفتگانش است.

یکی از آرمی‌های ایرانی که با بی‌بی‌سی فارسی صحبت کرده، می‌گوید: «بی‌تی‌اس از همان اول هدفش رساندن صدای حرف‌ها و پیام‌های جوانان بود؛ در واقع صدای افراد جوانی که تحت هر نوع فشار و ناراحتی، چه از نظر روحی چه از طرف جامعه یا هر چیز دیگری هستند. این را در آهنگ‌هایشان هم بیان می‌کنند.»

با این حساب رابطه میان بی‌تی‌اس و آرمی‌ها، محتوای ترانه‌ها و شیوه ارائه آنها را می‌توان از مهم‌ترین دلایل محبوبیت بی‌تی‌اس در میان نوجوانان و جوانان دانست.

جونگ‌کوک، از اعضای بی‌تی‌اس، در تازه‌ترین مصاحبه‌اش با زین لوو، دی‌جی و مجری اپل میوزیک درباره رابطه گروه و آرمی‌ها می‌گوید: «نمی‌دانم بی‌تی‌اس آرمی‌ها را دنبال می‌کند یا آرمی‌ها بی‌تی‌اس را. این پیوند بسیار خاص و همچنین احساس وابستگی به یکدیگر وجود دارد که به نظر من بسیار خاص است. فراتر از آن، می‌خواهم با آرمی‌ها صحبت‌های خودمانی و راحت داشته باشم. همیشه مرزی بین هنرمند و طرفدار تست. من نمی‌خواهم این مرز وجود داشته باشد. با یک دوست می‌توانی درباره همه چیز راحت صحبت کنی، من فکر می‌کنم با طرفدارها چنین حسی دارم.»

بی‌تی‌اس سال ۲۰۱۷ از لوگوی جدید گروه و همچنین لوگوی اختصاصی آرمی‌ها رونمایی کرد. ظاهرا آرمی‌های بی‌تی‌اس اولین فندومی‌های (طرفداران شیفته) دارای لوگوی اختصاصی هستند. لوگوها شباهت زیادی به هم دارند و آرمی‌ها معتقدند که کنار هم گذاشتن لوگوی بی‌تی‌اس و آرمی، یک سپر یا زره را تشکیل می‌دهد و از لحاظ مفهومی به لوگوی اولیه گروه شبیه است که جلیقه ضدگلوله بود.

لوگوها شبیه دو در است که رو به داخل و خارج در حال باز شدن هستند. به تعبیر گروه، درهایی که بی‌تی‌اس پشت آن است و آرمی‌ها جلو آن، درهایی رو به هنرمند و هوادار. یکی از آرمی‌های ایرانی در این باره به بی‌بی‌سی می‌گوید: «درهایی که به روی افراد باز می‌شود و به آنها دید تازه‌ای می‌دهد. به معنی دریچه‌ای از امید برای جوانانی که از شرایط خودشان ناراضی هستند و برای بهتر بودن، آرزوهای خودشان را دنبال و برای آن تلاش می‌کنند.»

«رابطه عمیق هنرمند و طرفدار»

در جای‌جای صحبت با آرمی‌ها مدام این جمله تکرار می‌شود: «بی‌تی‌اس به آرمی‌ها اهمیت می‌دهد.»

این جمله ساده، از عمق رابطه‌ای می‌گوید که از اختصاص اسم خاص برای خطاب قرار دادن طرفدار گرفته تا طراحی لوگو و شیوه‌های ارتباط نزدیک با آنها حکایت دارد.

شرکت «هایب کورپوریشن» که توسط بی‌تی‌اس توسعه پیدا کرده و در حال حاضر تعداد زیادی از گروه‌های کره‌ای کی-پاپ آثارشان توسط این شرکت منتشر می‌شود، برای ارتباط نزدیک‌تر هنرمندان و طرفداران، پلتفرمی شبیه به یک شبکه اجتماعی به نام «وی‌ورس» (Weverse) ایجاد کرده است. در وی‌ورس هنرمندان و طرفداران می‌توانند بدون واسطه با هم ارتباط داشته باشند و عمدتا هنرمندان کره‌ای در این پلتفرم برای طرفداران‌شان برنامه لایو برگزار می‌کنند.

با سرک کشیدنی در وی‌ورس می‌توان طیف وسیع و گسترده‌ای از طرفداران در سراسر جهان را دید که با هنرمندان کره‌ای مورد علاقه‌شان صحبت می‌کنند، از جمله آرمی‌های ایرانی بی‌تی‌اس که اغلب به زبان کره‌ای می‌نویسند.

بی‌‎تی‌اس در هر جایی سعی می‌کند که نشان دهد به یاد آرمی‌هایشان هستند و آنها را فراموش نکرده‌اند، حتی زمانی که به کاخ سفید دعوت شدند.

در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۲ اعضای بی‌تی‌اس به دعوت جو بایدن، رئیس جمهوری آمریکا، به کاخ سفید رفتند تا در کارزار این کشور برای مقابله با نفرت‌پراکنی و آسیایی‌ستیزی و تبعیض علیه آسیایی‌ها شرکت کنند.

جی-هوپ در کنفرانس خبری کاخ سفید از آرمی‌ها یاد کرد و گفت: «ما امروز به لطف آرمی‌هایمان اینجا هستیم - طرفداران ما در سراسر جهان، که ملیت‌ها و فرهنگ‌های متفاوتی دارند و از زبان‌های مختلف استفاده می‌کنند. ما واقعاً و همیشه سپاسگزار هستیم.»

اگر چه بی‌تی‌‎اس سعی می‌کند در هر فرصتی درباره آرمی‌ها صحبت کند، اما تاکنون درباره ایران و آرمی‌های ایرانی اظهار نظری نکرده است. با این‌حال بخشی از آرمی‌های ایرانی اصرار دارند که نشان دهند آنها درباره ایران هم به صورت ویژه واکنش نشان داده‌اند و موضوعات ایران را پیگیری می‌کنند.

اما با جستجو در این زمینه تنها به دو مورد از واکنش بی‌تی‌اس درباره ایران برخورد خواهیم کرد، یکی پاسخ به مجری شبکه من‌وتو در مراسم اهدای جوایز بیلبورد است که از اعضا خواست به طرفداران ایرانی «سلام» کنند و یکی از اعضا در حالی که داشت از روی فرش قرمز مراسم رد می‌شد تا وارد سالن شود، به گفتن «های» (سلام) بسنده کرد و مورد دوم هم مربوط به لایو پارک جیمین در وی‌ورس است.

در این لایو یک آرمی برایش نوشته بود که «لطفا بگو ایران را دوست داری» و او تنها این کامنت را روخوانی کرد، بدون اظهارنظر یا پاسخی در این زمینه. اما همین ویدیو توسط برخی از فن‌پیج‌‎های ایرانی بی‌تی‌اس با ترجمه‌های متفاوت، مانند «جیمین گفت ایران را دوست دارد» یا «دوست دارد بیاید در ایران کنسرت برگزار کند» بارها بازنشر شد.

به نظر می‌رسد آرمی‌های ایرانی دوست دارند مورد توجه هنرمندان محبوبشان واقع شوند، هرچند تاکنون این اتفاق نیفتاده است.

محبوبیت بی‌تی‌اس در ایران و القای «حس خوب»

دقیقا مشخص نیست، محبوبیت موسیقی کی-پاپ و گروه بی‌تی‌اس از چه زمانی شروع شد، اما می‌توان رد پای آن را در دهه ۱۳۹۰ و عمدتا در میان نسل‌های دهه ۸۰ و ۹۰ خورشیدی دید.

آشنایی نسل جدید ایرانیان با کشور کره جنوبی بسیار متفاوت است و از سریال‌های تاریخی کره‌ای گرفته تا موسیقی کی-پاپ و فرهنگ و زبان کره‌ای را در بر می‌گیرد.

باید اشاره کرد تنها بی‌تی‌اس نیست که در ایران طرفدار دارد، بلکه گروه‌های دیگری هم مانند گروه دخترانه بلک‌پینک طرفدران زیادی دارند.

با اینکه موسیقی کی-پاپ خرده فرهنگ خود را به وجود آورده، این موضوع منحصر به دوران کنونی و این سبک از موسیقی نیست. در برهه‌های مختلفی از تاریخ ۱۰۰ سال گذشته، ژانرهای مختلف موسیقی، از بلوز، جز، راک اند رول گرفته تا پاپ و هیپ‌پاپ خرده‌فرهنگ خود را داشته که در میان طرفداران و سبک زندگی آنها نیز به شیوه مختلفی نمود پیدا کرده است؛ که از پوشیدن سبک خاصی از لباس گرفته تا مدل موها و ریش و حتی نوع ادبیات محاوره‌ای را شامل می‌شد.

در میان طرفداران بی‌تی‌اس، چه در ایران و چه کشورهای دیگر نیز می‌توان همین رویه را شاهد بود. فندوم آرمی‌ها عاشق هنرمندان محبوب‌شان هستند، دوست دارند در کنسرت‌های آنها شرکت کنند و در مواردی تلاش می‌کنند ظاهر خودشان را شبیه هنرمند مورد علاقه‌شان دربیاورند.

فندوم‌های بی‌تی‌اس در ایران، احتمالا مثل بقیه دنیا رویدادها و وقایع مختلف درباره بی‌تی‌اس و اعضایش، از مهم‌ترین تا بی‌اهمیت‌ترین‌ها را یادآوری می‌کنند. در میان صفحات آرمی‌ها در شبکه‌های اجتماعی روزانه می‌توانید به چنین محتوایی برخورد کنید: هفت سال پیش بود که پارک جیمین این عکس را منتشر کرد، یک سال پیش در چنین روزی جونگ‌کوک اومد لایو، ۱۳ سال پیش این دو تا با هم بی‌تی‌اس رو تشکیل دادند و...

قدمت آرمی بودن هم اعتبار خاصی در میان طرفداران بی‌تی‌اس دارد و اولین سوالی که معمولا از هم می‌پرسند این است: «کی آرمی شدی؟» یا وقتی می‌خواهند در مورد بی‌تی‌اس صحبت کنند، به نحوی اشاره خواهند کرد از چه زمانی و چگونه آرمی شدند.

یکی از مسائل برجسته درباره طرفداران ایرانی بی‌تی‌اس، علاقه آنها به یادگیری زبان کره‌ای است، تا جایی که بسیاری از آرمی‌هایی که بی‌بی‌سی با آنها گفت‌وگو کرده در کلاس‌های آموزش زبان کره‌ای خصوصی و حتی کلاس‌های سفارت کره در تهران ثبت نام می‌کنند.

در ایران موضوع کی-پاپ، بی‌تی‌اس و آرمی‌ها، به دلیل محدودیت‌های فرهنگی و همچنین نگاه توأم با خطر حاکمیت به هر عامل فرهنگی خارجی که در مغایرت با سبک زندگی تعریف‌شده جمهوری اسلامی باشد، به موضوعی برای تقابل و تلاش برای نفرت‌پراکنی علیه آرمی‌ها تبدیل شده است.

آرمی‌های ایرانی از بی‌تی‌اس چه چیزی دریافت می‌کنند که به طرفدار پرو‌پا‌‌قرص این گروه موسیقی کره‌ای تبدیل می‌شوند؟

پاسخ شاید بسیار ساده باشد: به قول یکی از آرمی‌های ایرانی «حسی خوبی که از آهنگ‌هاشون» می‌گیرد، و اینکه الزاما برای علاقه‌مند شدن به یک سبک موسیقی یا گروه موسیقی، دلیل خاصی جز ارتباط برقرار کردن با موسیقی، هنرمند، ترانه و سبک آنها لازم نیست.

بی‌بی‌سی این سوال را از عده‌ای از آرمی‌ها پرسید و آنها هر کدام پاسخ‌های مشخصی برای علاقه‌شان به بی‌‎تی‌اس داشتند.

یک آرمی ۲۰ ساله، به نام خورشید، به بی‌بی‌سی فارسی گفت: «چیزی که بی‌تی‌اس را برای من متفاوت می‌کند، اهمیتی است که به آرمی می‌دهد. حتی شده اول به آرمی فکر می‌کند بعد به خودش. بی‌تی‌اس با اینکه بزرگ‌ترین بوی‌بند کی-پاپ و عرصه موسیقی است، ولی ادعایی در این باره ندارد.»

خورشید می‌گوید بی‌تی‌اس بارها گفته طرفدارانش را با هر تفاوت و طرز فکری دوست دارند و تاکید می‌کند انتقال حس صمیمیت و حمایتگر از سوی اعضای بی‌تی‌اس برای او بسیار حائز اهمیت است: «من خودم این را دریافت کردم، شما هیچ‌وقت حس غریبانه‌ای به این هفت آرتیست نخواهید داشت. بی‌تی‌اس امید الکی نمی‌دهد، انگار که تو را در آغوش می‌گیرد و تو به خودت می‌آیی می‌بینی که چند سال است دلیل خنده‌هایت هستند و به آنها مدیونی ...»

یک آرمی ۲۲ ساله دیگر به نام مهسا به بی‌بی‌سی می‌گوید بی‌تی‌اس با آهنگ‌هایشان به جوانانی که از دست جامعه و مشکلات روحی و غیره در عذاب هستند، کمک می‌کنند: «به همین دلیل میان قشر جوان طرفدار زیاد دارند.»

نرگس، یکی دیگر از آرمی‌هایی که بی‌بی‌سی با آنها مصاحبه کرده، می‌گوید: «اول آهنگ‌‎هایشان را می‌شنیدم، بعد اجرایشان خیلی جذبم کرد، بعد معنی آهنگ‌ها برایم جذاب بود و طوری که خودم هم نفهمیدم طرفدارشان شدم.»

محمد ۲۱ ساله نیز به بی‌بی‌سی فارسی می‌گوید «حس خوبی» که به او می‌دهند را دوست دارد و «خاکی بودن اعضای گروه با وجود معروفیت بسیار زیاد» از مهم‌ترین دلایلش برای علاقه به بی‌تی‌اس است.

همه آرمی‌هایی که با آنها صحبت کردیم، حمایت تمام‌قد بی‌تی‌اس از آرمی‌ها، مضمون مثبت ترانه‌های این گروه و همچنین القای حس خوب جزو دلایلی بود که برای طرفداری و علاقه‌شان بسیار برجسته بود.

انصاف‌نیوز، از رسانه‌های داخلی ایران و نزدیک به جریان سیاسی اصلاح‌طلبان، ۲۹ مهر سال جاری مصاحبه چهار آرمی با یک استاد مطالعات شهرت، به نام احسان شاه‌قاسمی، را منتشر کرد. در این مصاحبه یک آرمی ۱۰ ساله به نام آگرین درباره علاقه‌اش به این گروه می‌گوید: «بی‌تی‌اس در هر شرایطی از آرمی‌هایش حمایت می‌کند و باعث شده من در هر شرایطی اعتماد‌به‌نفس داشته باشم، این را در آهنگ‌هایش هم گفته...»

تقابل دو سبک زندگی

سرعت محبوبیت بی‌تی‌اس در ایران به‌سرعت نفرت‌پراکنی علیه این گروه، آرمی‌ها و همچنین نگرانی حکومت از آنچه ترویج فرهنگ «ناهنجاری» می‌خواند، دامن زده است.

محبوبیت بی‌تی‌‎اس در ایران به عنوان یک گروه موسیقی کره‌ای، نشان‌دهنده تأثیر قابل‌توجه آنها بر نسل جوان در این کشور است. جوانان ایرانی، با استفاده از رسانه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های موسیقی بین‌المللی، موسیقی بی‌تی‌اس را جستجو می‌کنند و از آن لذت می‌برند.

با این‌حال، موفقیت و محبوبیت بی‌تی‌اس در ایران با واکنش‌های مختلف همراه بوده است. برخی از افراد و نهادهای فرهنگی در ایران از این گروه با نگرانی انتقاد می‌کنند و مخالفت خود را با ترویج آن اعلام کرده‌اند.

بی‌تی‌اس نه تنها از طریق موسیقی خود، بلکه از طریق رفتار و پیام‌هایشان، بر جوانان ایرانی تاثیر داشته‌اند. پیام‌های مثبت بی‌تی‌اس، گاهی از جمله اعتماد به خود، هم‌افزایی و انگیزه برای تحقق آرزوها، در میان طرفداران این گروه موسیقی مورد تأیید قرار می‌گیرد.

از همین‌روست که به‌سرعت توجه‌ها به بی‌تی‌اس و آرمی‌ها جلب شد. از صداوسیما گرفته تا برخی اساتید دانشگاه و روحانیون و کاندیداهای نامزدی ریاست جمهوری، بی‌تی‌اس و محبوبیت آنها بین نسل جوان را «ناهنجاری فرهنگی» می‌خوانند که جوانان ایرانی، علی‌الخصوص دختران و زنان، را «از راه‌به‌در کرده» است.

اخبار بیست و سی تلویزیون دولتی ایران در گزارشی نه تنها از اصطلاح نژادپرستانه «چشم بادامی‌ها» برای توصیف کره‌ای‌ها استفاده کرده، بلکه کوشید علاقه جوانان به بی‌تی‌اس و موسیقی کی-پاپ را «هویت‌زدایی» جلوه دهد.

اخبار بیست و سی دست آخر هم علاقه جوانان به یادگیری زبان کره‌ای و رفتن به کنسرت بی‌تی‌اس را تصمیماتی در نتیجه «خالی بودن سبد فرهنگی» و نگرانی درباره «تغییر سبک زندگی» در ایران خواند؛ موضوعی که حاکمیت همیشه تلاش داشته بر آن کنترل و نظارت داشته باشد.

تازه‌ترین نمود کنترل سبک زندگی شهروندان را می توان در ماده ۷۵ برنامه هفتم توسعه دید که وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی را مکلف به راه‌اندازی سامانه «رصد، پایش، و سنجش شاخص‌های فرهنگ عمومی و سبک زندگی مردم» کرده است.

در نهایت روحانیون هم به موضوع بی‌تی‌اس پرداختند و مخالفت شدیدشان را با آن ابراز کردند. مصطفی محمدی، معروف به «مصطفی شبهه»، یکی از روحانیونی است که تاکنون بارها درباره بی‌تی‌اس سخنرانی کرده و حتی متن بسیاری از ترانه‌های آنها را تجزیه‌و‌تحلیل کرده است. این روحانی شیعه نه تنها گفته گوش دادن به گروه بی‌تی‌اس و ترانه‌هایشان حتی با وجود مفاهیم خوب و مثبت «حرام» است، بلکه به شیوه‌های مختلفی تلاش کرده بی‌تی‌اس و طرفدارهای آنها در ایران (آرمی‌ها) را «افرادی که دنبال بی بند‌و‌باری» هستند، معرفی کند. او حتی پا را فراتر گذاشته و معروفیت جهانی این گروه را نتیجه «حمایت اسرائیل» می‌داند.

این روحانی می‌گوید: «آهنگ‌هایی که این‌ها (بی‌تی‌اس) می‌خوانند کلا حرام است. آهنگ‌هایشان مصداق لهو و لعب و غنا حساب می‌شود، این‌ها آهنگ‌هایی که می‌خوانند مشخص است ولو این اینکه مضامین خوبی هم داشته باشند به‌ظاهر، ولی آهنگ‌هایشان آهنگ خوبی نیست.»

رسانه‌های حکومتی و برخی رسانه‌های نیمه‌مستقل درباره گروه بی‌تی‌اس محتوای مختلفی، که همگی رویکردی انتقادی دارد، منتشر کرده‌اند.

در این میان «انصاف‌نیوز» کوشیده تا با رویارویی چهار آرمی دختر ایرانی و یک مخالف سرسخت بی‌تی‌اس که استاد دانشگاه تهران به نام احسان شاه‌قاسمی است، نگاه نسبتا متفاوت‌تر به این گروه موسیقی و طرفداران ایرانی‌اش داشته باشد. با این وجود در مصاحبه منتشر شده انصاف‌نیوز نه تنها بیشترین زمان ممکن در اختیار شاه‌قاسمی قرار گرفته تا طرح بحث کند و انتقادهایش علیه بی‌تی‌اس و آرمی‌ها را به زبان بیاورد، بلکه او بی‌تی‌اس را «داعشی‌های خوشگل» خطاب می‌کند که از طرفدارانشان «بردگی» طلب می‌کنند.

شاه‌قاسمی که معتقد است انسان نیازی به تفریح ندارد، نفوذ بی‌تی‌اس در ایران را نتیجه غفلت مسئولان فرهنگی کشور می‌داند. او که به نوعی نماینده تفکر حاکمیت است، تاکید دارد بی‌تی‌اس دختران و زنان ایرانی را به «بردگی» گرفته است. او بدون ارائه توضیحی در این مورد، زمانی که آرمی‌ها برای گوش دادن به موسیقی بی‌تی‌اس اختصاص می‌دهند را به نوعی مصداق این «بردگی» می‌داند.

او می‌گوید بی‌تی‌اس مناسک دارد، باید در جمع درباره آنها صحبت شود و بر همین اساس معتقد است بی‌تی‌اس «دین» است. اشاره این استاد دانشگاه که در زمینه شهرت مطالعه می‌کند به در میان گذاشتن اطلاعات و صحبت‌های آرمی‌ها درباره هنرمندان محبوب‌شان و همچین یک بازی کره‌ای به اسم «کیرول» است.

در بازی کیرول افراد بر اساس علاقه و شناختشان، خود را به جای هنرمند یا سلبریتی کره‌ای مورد علاقه‌شان قرار می‌دهند و نقش بازی می‌کنند. احسان شاه‌قاسمی این بازی را مصداق مراسم مذهبی بی‌تی‌اس می‌‎داند.

با وجود این، آرمی‌ها در پاسخ به آقای شاه‌قاسمی بارها تاکید می‌کنند که آنها صرفا به موسیقی و خواننده مورد علاقه‌شان گوش می‌کنند و «بردگی» هیچ گروه یا فردی را نمیکنند.

جوانانی که در گفت‌وگوی انصاف نیوز به عنوان آرمی‌های بی‌تی‌اس حضور پیدا کردند، از موسیقی کی-پاپ به عنوان راهی برای التیام دردها و تروماهایشان (روان‌زخم) صحبت می‌کنند.

خبرگزاری فارس از دیگر رسانه‌هایی است که مطالب متعددی درباره گروه بی‌تی‌اس منتشر کرده است و این گروه و سبک موسیقی کی-پاپ را نفوذ «برنامه‌ریزی‌شده فرهنگی کره» و «شیوع ناهنجاری بیگانه» خوانده است.

آرمی‌هایی که دیگر بین ما نیستند

آرمیتا گراوند و نیکا شاکرمی، دو آرمی بی‌تی‌اس بودند. این دو نوجوان که ۱۶ سال داشتند، نماینده نسلی بودند که سبک زندگی آنها نشانگر تفاوت‌شان با سبک زندگی مطلوب حکومت ایران است. نیکا علیه «حجاب اجباری» به خیابان رفت و کشته شد. آرمیتا هم به دلیلی که هنوز روشن نیست در مترو جان باخت. برخی منابع گفته‌اند او به دلیل نداشتن حجاب در مترو «هل داده شده و بر اثر اصابت سرش به دیواره مترو کشته شد.»

این دو یادگاری‌هایی از خود به جا گذاشتند که علایق، توانایی و سبک زندگی مشترک‌شان را نشان می‌دهد. آرمیتا و نیکا هر دو علاوه بر اینکه آرمی بی‌تی‌اس بودند، مدتی کلاس زبان کره‌ای رفته بودند؛ هر دو نقاشی می‌کردند و از اعضای بی‌تی‌اس نقاشی‌های زیادی کشیدند که شباهت‌های زیادی به هم دارند.

کنسرت بی‌تی‌اس در ایران

آرمی‌های ایرانی بی‌تی‌اس مانند طرفداران هر گروه موسیقی دیگری دوست دارند که بتوانند در کنسرت هنرمندان محبوب‌شان شرکت کنند.

موضوعی که دامنه تقابل طرفداران و مخالفان بی‌تی‌اس را در ایران بیشتر کرد و به درخواست‌هایی از وزیر ارشاد برای اجرای کنسرت یا جلوگیری از برگزاری کنسرت این گروه کره‌ای انجامید.

در بخش «فارس من» وب‌سایت خبرگزاری فارس -از رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران- که پلتفرمی شبیه به کارزار یا پتیشن است، طرفداران گروه بی‌تی‌اس درخواستی را برای اجرای کنسرت این گروه در ایران از وزیر فرهنگ و ارشاد مطرح کرده‌اند.

درخواست موافقان برگزاری کنسرت بیش از ۵۷ هزار امضا جمع کرد، در مقابل درخواست مخالفان تنها ۱۴۰۰ امضا جمع کرده است.

در وب‌سایت «کارزار» نیز یک درخواست از وزیر ارشاد برای برگزاری کنسرت با بیش از ۳۰ هزار امضا وجود دارد، اما نکته جالب درباره این درخواست، متن آن است.

در متن این درخواست آمده: «این کارزار از طرف میلیون‌ها طرفدار گروه بی‌تی‌اس در ایران است. این گروه موسیقی هفت نفره (مذکر) اصالتاً اهل کره جنوبی هستند. ما خواستار برگزاری کنسرت این گروه در ایران هستیم، این گروه در دنیا و علی‌الخصوص ایران طرفداران زیادی دارد. شواهد و مدارک نشان می‌دهد که این گروه احترام بسیار زیادی برای مسلمانان قائلند و در هر کشور قوانین آن کشور را رعایت می‌کنند. اعضای این گروه نیز تقاضای برگزاری کنسرت در ایران را دارند. با توجه به موارد ذکرشده از شما مسئولین محترم خواهشمندیم مجوز برگزاری کنسرت این گروه موسیقی پاپ را در ایران صادر کنید تا دل میلیون‌ها نفر شاد شود.»

نویسنده این درخواست، که از وزیر ارشاد خواسته «دل میلیون‌ها نفر را شاد کند»، اشاره جالبی به احترام گروه بی‌تی‌اس به «مسلمانان» و «قوانین هر کشور» دارد که شاید بتوان نمود آن را در برگزاری کنسرت بی‌تی‌اس در عربستان دید.

در حالی که حکومت ایران علیه بی‌تی‌اس و آرمی‌های ایرانی قد علم کرده، بی‌تی‌اس در عربستان، کشور اسلامی دیگری که همچون ایران شهروندانش محدودیت‌های زیادی دارند، کنسرت برگزار کرد.

در این کنسرت در ریاض، پایتخت عربستان، طرفداران، حتی زنان با هر نوع پوششی که پسندشان بود، از جمله چادر و نقاب، حضور پیدا کردند. در ایران البته چنین «دل‌شاد‌کردنی» محال به نظر می‌رسد. چندی پیش وقتی یک خواننده ایرانی از طرح لباس یکی از اعضای بی‌تی‌اس تقلید کرد، اعتراضات چنان بالا گرفت که وادار به «عذرخواهی» شد.

امیر مقاره، خواننده گروه ایرانی ماکان بند، در یکی از کنسرت‌هایش لباسی شبیه لباس پارک جیمین پوشید که با مخالفت‌های گسترده‌، از جمله تذکر نماینده وزارت ارشاد به این خواننده، همراه شد. بسیاری از تندروهای حکومتی حتی کارزاری راه انداختند تا برای آنچه «ضابطه‌مند کردن پوشش و رفتار هنرمندان» خواندند، «قانون» تصویب شود.

مشخص است، در نهایت رشد و محبوبیت گروهی چون بی‌تی‌اس در ایران، بار دیگر رویارویی سبک زندگی بعضی از جوانان ایرانی و حکومت را برجسته کرده؛ مسیری که ظاهرا قرار نیست هیچگاه موازی حرکت کند. جوانانی که می‌خواهند خودشان سبک زندگی‌شان را انتخاب کنند، انتخاب‌هایشان پذیرفته شود و ابزاری برای قضاوت آنها نباشد.