زنان «تابوشکن»؛ چرا سریال‌های کره‌ای الان بیشتر قهرمان زن دارند تا قهرمان مرد؟

بسیاری از مجموعه‌‌های تلویزیونی کره‌ای یا درام کره‌ای اکنون دارای شخصیت‌های زن پیچیده و قدرتمندی هستند که بازتابی از دگرگونی‌های پدید‌ آمده در روال شبکه‌ها و رسانه‌های اجتماعی است.

درام‌های کره‌ای اکنون بیشتر قهرمان زن دارند تا قهرمان مرد. مجموعه تلویزیونی پر‌بیننده افتخار ماجرای زنی است که از افرادی که به او زور گفته‌اند انتقام می‌گیرد و مجموعه پر‌طرفدار وکیل شگفت‌انگیز ماجرای زن وکیل دارای اوتیسم است.

نقش زنان در فیلم‌های کره‌ای همیشه اینطور جالب نبوده است. فیلم‌ها به‌طور معمول برای تماشای همه اعضای خانواده تهیه می‌شد در‌حالی که امروزه فیلم‌ها دارای صحنه‌های عجیب‌ و غریب سکسی هستند و تابو‌هایی مانند رابطه همجنسگرایان و رابطه عاشقانه افراد مسن‌ در آنها شکسته شده است.

هونگ اون می، نایب‌رئیس انجمن فیلمنامه‌نویسان کره می‌گوید: «در دهه ۱۹۹۰ درام‌های کره‌ای بیشتر درباره چِبول‌ها یا وارثان ثروتمند کره‌ای بود که عاشق زنان فقیر می‌شدند».

فیلم‌هایی مانند پسران فراتر از گل‌ها که در آن بچه‌پولدار ناز‌پرورده‌ای عاشق دختر با‌شهامتی از طبقه فقیر می‌شود مرسوم بود. به این ژانر «کندی‌ گرل» می‌گویند که به دلیل انیمه ژاپنی به همین نام است که درباره دختر یتیم سخت‌کوش و سرخوشی است که در انتظار شاهزاده‌ای است که عاشقش شود.

هونگ می‌گوید: «اکنون دیگر موضوع این نیست، نقش قهرمان زن عوض شده است، او کاملاً مستقل است و کار و حرفه‌ای تخصصی دارد و هیچ دغدغه ازدواج ندارد».

هرچند هنوز در فیلم‌ها شخصیت‌های ثروتمند و قدرتمند حضور دارند اما حالا این شخصیت‌ها می‌توانند زن باشند مانند فیلم سقوط روی تو که فیلم جهانی موفقی درباره ماجرای باور‌نکردنی بین‌مرزی عاشقانه است.

اوم جونگ هوا، خواننده و بازیگر که یکی از تواناترین زنان در عرصه سرگرمی کره است می‌گوید: «در دهه ۱۹۹۰ کمتر به زنان در نقش اصلی پرداخته می‌شد در آن زمان تمام هدف زنان در یافتن مرد ایده‌آل خلاصه می‌شد».

«اکنون می‌توانیم شخصیت‌های قدرتمند زنان را ببینیم که دلاورانه آنطور که خودشان می‌خواهند زندگی می‌کنند و من احساس نیکبختی و شادمانی می‌کنم که در این سن می‌توانم روایتگر قصه‌های زندگی زنان باشم».

این بازیگر ۵۴‌ ساله در مجموعه دکتر چا ایفای نقش می‌کند، این سریال نتفلیکس درباره زن میانسالی است که تصمیم می‌گیرد پس از ۲۰ سال نگهداری و مراقبت از خانواده‌ای ناسپاس تحصیلات پزشکی خود را به پایان برساند و شروع به کار کند.

اوم می‌گوید: «دکتر چا تصمیم می‌گیرد در پی رؤیا‌هایش برود و می‌گوید وظیفه‌ مادری خود را انجام داده است. ماجرای او بی‌نهایت الهام‌بخش است».

زمانی که او کار خود را شروع کرده بود حتی تصور اینکه زنی میانسال قهرمان فیلم باشد باور‌نکردنی بود.

او می‌گوید: «وقتی به ۳۰ سالگی می‌رسید دیگر نمی‌توانید هیچ نقش اصلی را به‌دست آورید. اگر بالاتر از ۳۵ سال داشته باشید که فقط نقش‌ مادر خانواده را به شما می‌دهند. حتی زنان حرفه‌ای و زیبا با مهارت‌های فراوان به دلیل سن‌شان از عرصه بازیگری کنار گذاشته می‌شوند».

اوم معتقد است دگرگونی نقش زنان مدیون توسعه اقتصادی خارق‌العاده کره است که بر اثر آن تولید ناخالص سرانه ملی از ۴۰۰ دلار به حدود ۳۵۰۰۰ دلار در مدت نیم‌قرن رسیده است. این امر باعث تغییرات اجتماعی از جمله موقعیت اجتماعی زنان شد.

هونگ فیلمنامه‌نویس می‌گوید: «زنان کره تحصیل‌کرده و فرهیخته هستند و بیش از ازدواج و فرزند‌آوری به فکر موفقیت‌های اجتماعی هستند اما مشکلات و موانعی در این مسیر وجود دارد».

کره جنوبی اکنون کمترین میزان زاد‌آوری را در جهان دارد و در زمینه معیار‌های برابری حقوق زنان در رتبه نازلی قرار دارد. زنان کره‌ای به طور متوسط یک‌سوم کمتر از همتایان مرد خود دستمزد دریافت می‌کنند.

اما حداقل بر صفحه‌های نمایش زنان عنان را در دست گرفته‌اند.

جوآن مک‌دونالد منتقد درام‌های کره‌ای نشریه فوربس دور شدن از داستان‌های سیندرلایی را به تغییر چشم‌انداز تلویزیون کره نسبت می‌دهد و همچنین به دلیل آنکه شبکه‌های گوناگون عرضه و پخش فیلم دست به ریسک بیشتری می‌زنند. در سال ۲۰۱۶ برای اولین بار شبکه نتفلیکس در یک درام کره‌ای به نام پادشاهی سرمایه‌گذاری کرد که مجموعه‌ای تاریخی و رستاخیز زامبی‌هاست که در سری دوم آن زنی نقش اول داستان را بر عهده دارد.

در سال ۲۰۱۹ شاهد درام‌ها و داستان‌های بیشتری با حضور مؤثر زنان در دادگاه‌ها و عرصه سیاست و حتی در درام‌های تاریخی هستیم.

مک‌دونالد می‌گوید: «کم‌کم زنان بیشتری را می‌بینیم که شغل و حرفه‌ای دارند، زنانی که مشکلات را بی‌هیچ اتکایی به مردان حل می‌کنند».

دوران قرنطینه کووید این روند را تشدید کرد. ترکیب پخش فیلم درخواستی و مخاطبان فراوان خانگی باعث سه‌ برابر شدن تماشای فیلم در دوران همه‌گیری شد.

امسال بیش از نیمی از درام‌های کره‌ای که مک‌دونالد نقد و بررسی کرده است شخصیت‌های زن توانمندی داشته‌اند که تحولی کاملاً چشمگیر است.

«من اطمینان ندارم که چنین تحولی بازتاب کاملی از آنچه در جامعه کره جریان دارد باشد اما درام‌های کره مسیر خود را می‌روند».

او به خاطر می‌آورد چگونه در زمان آپارتاید آفریقای جنوبی مردم برای اولین بار شخصیت‌هایی سیاه‌پوست طبقه متوسط را بر صفحه تلویزیون می‌دیدند برای مثال با تماشای کوزبی شو، او می‌گوید: «آنها هرگز افراد سیاه‌پوست را به عنوان فردی دارای شغل و حرفه ندیده بودند و همین موضوع است که بر جامعه تأثیر می‌گذارد».

ابرقهرمانان زن

بک می‌کیونگ درام‌نویس و یکی از پیش‌آهنگان روایت‌های زنانه در تلویزیون کره است و بیشتر کارهای او به چالش کشیدن تابو‌های موجود است.

او می‌گوید: «با هر کارم می‌خواهم از حد و مرزها گذر کنم».

درام تقدیر‌شده مال من بک در سال ۲۰۲۱ روایتگر داستان عاشقانه میان دو زن است، اولین بیان تصویری همجنسگرایی در تلویزیون کره که با وجود برخی نامه‌های سراپا خشم استقبال خوبی از فیلم شد.

بیان و ارائه داستان‌های زنانه در تلویزیون همیشه آسان نیست. بک می‌گوید مجموعه تلویزیونی زن باوقار سال ۲۰۱۷ را چندین بار پخش‌کنندگان گوناگون رد کردند.

او می‌گوید: «آنها فکر می‌کردند داستان دو زن میانسال از لحاظ تجاری هیچ جذابیتی ندارد».

فقط پس از موفقیت چشمگیر او با فیلم دو بونگ‌سون قدرتمند که درباره دختری از خانواده‌ای است که همه زنان آن نیرو‌های ماورایی به ارث می‌برند، پخش‌کننده کره‌ای جی‌تی‌بی‌سی سرانجام حاضر شد نیم‌نگاهی به بانوی باوقار بکند. این مجموعه رکوردی را که دو بونگ‌سون قدرتمند تازه شکسته بود دوباره شکست.

بک می‌گوید: «من در مورد این پروژه با مخالفت‌های صریحی روبه‌رو شدم اما خوشبختانه کار با موفقیت چشمگیری همراه شد».

«از زمانی که کارم را شروع کردم شخصیت‌های زن فعال‌تر، توانا‌تر و مستقل‌تر و محبوب‌تر شده‌اند اما هنوز کاملاً راضی نیستم. می‌خواهم تحولی اساسی ایجاد کنم».

در آخرین مجموعه کمدی او که درباره ابرقهرمان زن است نام‌سونگ، دختری قدرتمند تصمیم می‌گیرد یکی از تابو‌های دیگر تلویزیونی را در‌هم بشکند، تابوی عاشق شدن سالمندان.

او می‌گوید: «مخاطبان کره‌ای عاشق کمدی‌های عاشقانه هستند اما فقط در مورد جوانان. این تضاد و تناقض است، بیشتر افرادی که پای تلویزیون می‌نشینند سالمندان هستند اما آنها عشق سالمندان را نمی‌پسندند».

او می‌گوید از او خواسته‌اند درباره زندگی سکسی افراد مسن چیزی ننویسم چون می‌ترسند بینندگان تلویزیون‌های خود را خاموش کنند.

بک می‌گوید: «اما زن مسن هم حق دارد در زندگی خود عشق داشته باشد».

به همین دلیل مادر‌بزرگ شخصیت درام او نام‌سون که به اندازه خود او نیرومند است و کیم‌ هاوو‌سوک ۶۷ ساله نقش او را بازی می‌کند عاشق باریستای قهوه‌خانه‌ای می‌شود و حتی جایی در فیلم محبوب خود را بر دوش می‌کشد و به اتاق هتلی می‌برد.

در فیلم مادربزرگ می‌گوید دیگر درام‌های کره‌ای را تماشا نمی‌کند چون در آنها فقط جوانان عاشق می‌شوند. شخصیت مادر‌بزرگ در فیلم می‌گوید: «پیرها هم دل دارند، شاید سینه‌هاشان آویزان شده باشد اما قلب‌شان هنوز می‌تپد».

بک می‌گوید: «این پیام مهمی بود که می‌خواستم منتقل کنم».

او بلند‌پروازانه آرزو دارد «اولین مجموعه ابرقهرمان‌های زن» را بنویسد اما کمبود بودجه دست او را در مورد استفاده از جلوه‌های ویژه بسته است. او با افسوس می‌گوید: «فاصله زیادی میان داستان‌های من و محصولات مارول وجود دارد».

هونگ که برای سینما و تلویزیون می‌نویسد می‌گوید: «به‌سختی می‌توان سرمایه‌گذار برای فیلمنامه‌ای با شخصیت اصلی زن پیدا کرد. وقتی زن شخصیت اصلی باشد بودجه کمی در اختیارت می‌گذارند. من خیلی از این موضوع دلسرد می‌شوم».

اولین کار او در سال ۲۰۱۶، گمشده، درباره مادری است که از شوهر خود جدا شده و ناچار سخت کار می‌کند و سرگشته‌وار در جستجوی دختر ربوده شده‌اش است. او می‌گوید: «من به خودم افتخار می‌کنم چون فیلمی ساختم که قهرمان اصلی آن یک زن است».

در دوران همه‌گیری صنعت سینمای کره دچار رکود شد اما مخاطبان درام کره‌ای افزایش چشمگیری پیدا کرد. حضور خدمات و پلتفرم‌هایی با بودجه‌های کلان و بهره‌مندی از آزادی بیان باعث شد که بسیاری از فیلم‌سازان شروع به ساخت درام‌های کره‌ای کنند.

با درام‌هایی مانند بازی ماهی‌مرکّب (اسکوئید گیم)، یکی از خشن‌ترین مجموعه‌های آخر‌الزمانی (دیستوپیایی) و پر‌بیننده‌ترین مجموعه پخش شده تاریخ نتفلیکس که فیلمسازان آن را ساختند، فاصله میان درام‌های کره‌ای و سینما روز‌به‌روز کمتر شد.

پیش از کووید، بیش از ۸۰ فیلم سینمایی پر‌هزینه در سال تولید می‌شد اما امسال فقط شش فیلم تولید شد. هونگ می‌گوید: «برای فیلمسازان ماجرای بسیار غم‌انگیزی است اما من فکر می‌کنم اتفاق خوبی برای محتوای فیلم‌های کره‌ای است».

به‌نظر می‌رسد سرمایه‌گذاری پلتفرم‌ها و دگرگونی‌های پس از آن ادامه پیدا خواهد کرد. نتفلیکس تصمیم دارد ۲.۵ میلیارد دلار دیگر در کره سرمایه‌گذاری کند. حدود ۶۰٪ از اعضای این شبکه در سال ۲۰۲۲ درام‌های کره‌ای تماشا کرده‌اند. دیزنی، آمازون پرایم و پلتفرم‌های دیگر هم شروع به سرمایه‌گذاری کرده‌اند.

هونگ می‌گوید او دیگر لازم نیست موقع نوشتن به بودجه فکر کند اما او این نگرانی را هم دارد که داستان‌های آرام‌تر زنانه با فیلم‌های مهیج و پر‌حادثه که او به آن «اثر بازی ماهی مرکّب» می‌گوید کنار رانده شوند.

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم آنها در پی چنین کارهایی برای مخاطبان خود هستند. زنان نویسنده از این کارها بیزارند».

مک‌دونالد می‌گوید: «بدون سرمایه‌گذاری نتفلیکس سریال بازی ماهی‌مرکّب ساخته نمی‌شد چون این شو برای تلویزیون کشور کره «بیش از حد خشن و نامتعارف» بود».

او به‌خوبی شاهد این است که پلتفرم‌ها درام‌های کره‌ای را تغییر می‌دهند. «من ۱۴ سال پیش شروع به تماشای درام‌های کره‌ای کردم و آن زمان خشونت و سکس خیلی کمتری در آنها بود گاهی باید تا اپیزود دهم صبر می‌کردی تا یک بوسه ببینی و این شیوه‌ای است که بی‌تردید دیگر نخواهد بود».

زنان هم در خشونت شرکت می‌کنند. نام من، مجموعه درام پر‌طرفداری درباره دختر یک پلیس است که در پی انتقام قتل پدرش بر‌می‌آید و صحنه‌های فراوانی از جنگ و خون‌ریزی و سکس دارد.

درام‌های کره‌ای مشهور به نجابت و محجوبیت هستند و بخشی از استقبال جهانی از آنها به همین دلیل است.

مک‌دونالد می‌گوید: «زنان درام‌های کره‌ای به‌طور معمول در زندگی جنسی خود احساس آزادی نمی‌کنند و از آن لذت نمی‌برند»، البته این هم در حال تغییر است.

و درام‌های کره‌ای شروع به نمایش روابط جنسیت‌ها و تمایلات جنسی گوناگون با نگرش مثبت به آنها کرده‌اند.

درام پر‌طرفدار کلاس ایته‌وون شخصیت ترنس را ارائه می‌دهد که با احترام با او رفتار می‌شود. این فیلم برگرفته از وب‌تون است، کمیک دیجیتالی که به صورت عمودی طراحی می‌شود تا بتوان آن را روی تلفن هوشمند دید و در جهان میلیون‌‌ها طرفدار دارد.

مینیونگ آلیسیا هونگ، مدیر کاکائو اینترتینمنت که از تصمیم‌گیرندگان در مورد این انتخاب بود می‌گوید این محبوبیت باعث افزایش مسئولیت ما می‌شود.

او می‌گوید: «ما باید مراقب باشم تا هیچ‌یک از مخاطبان را در سراسر جهان آزرده نکنیم».

«درام‌های کره‌ای در صحنه‌های عاشقانه شخصیت‌های مرد تهاجمی‌تری داشت. این موضوعی است که ما به عنوان خطر احتمالی تشخیص داده‌ایم و پیش از آنکه تبدیل به مشکلی شود آن را برطرف کرده‌ایم».

آلیسیا هونگ احساس می‌کند در درام‌ کره‌ای و موسیقی پاپ کره‌ای مردان نباید نرینه‌رفتار و خودبرتر‌پندار باشند. او می‌گوید: «می‌توانید آدم حساس و لطیفی باشید و در‌عین حال شخصیت جذابی داشته باشید».

مک‌دونالد می‌گوید با اینکه قهرمان درام کره‌ای نوعی «غرور» در خود دارد اما یکی از مسائل مورد علاقه او این است که در درام کره‌ای مردان آشکارا اشک می‌ریزند و احساسات خود را بیان می‌کنند.

او می‌گوید: «من فکر می‌کنم یکی از دلایلی که زنان جذب درام‌های کره‌ای می‌شوند تصویری است که از شخصیت مرد ارائه می‌دهد. آنها ممکن است ابتدا نرینه‌وار و خود‌برتر‌پندار رفتار کنند اما درون آنها ملایم و پر‌احساس و بسیار عاشق‌پیشه است».

او امیدوار است که درام کره‌ای چندان تغییر نکند «چون ما آن را چنان که هست دوست داریم».

اما او در پایان می‌گوید: «شاید وقت آن رسیده که مردان کمی به تخیلات زنانه مجال دهند. زنان قرن‌هاست که به تخیلات مردانه مجال داده‌اند».