گروه E جام جهانی: گروه مرگ

پس از پایان مراسم قرعه‌کشی و اعلام گروه‌ها، حضور دو تیم قدرتمند اروپا و قهرمانان سال‌های گذشته جام جهانی، آلمان و اسپانیا در کنار تیم قدرتمند ژاپن و تیم شگفتی ساز جام جهانی ۲۰۱۴، کاستاریکا، بسیاری از کارشناسان فوتبال را متقاعد کرد تا عنوان گروه مرگ را به این گروه بدهند.

قاعدتا شانس صعود دو تیم آلمان و اسپانیا بیشتر است، اما ژاپن و کاستاریکا نیز بارها ثابت کرده‌اند، توانایی به چالش کشیدن غول‌های فوتبال جهان را دارند و می‌توانیم انتظار مسابقات جذابی از این گروه داشته باشیم.

دیدار دو تیم آلمان و اسپانیا، یکی از جذاب‌ترین دیدارهای دور مقدماتی جام جهانی قطر خواهد بود. قهرمانان جام‌های جهانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ به دنبال عملکردی بهتر نسبت به جام جهانی قبلی هستند.

در جام جهانی روسیه، تیم ملی اسپانیا در یک‌هشتم حذف شد و آلمان هم نتوانست از گروه‌اش صعود کند. در آخرین مسابقه بین این دو تیم در نوامبر ۲۰۲۰ در لیگ ملت‌های اروپا، اسپانیا توانست حریفش را شش بر صفر شکست دهد. ولی این تیم آلمان با هدایت هانزی فلیک، تفاوت‌های بسیاری کرده است.

برنامه بازی‌ها (به وقت تهران):

اسپانیا

تیمی غیرقابل پیش‌بینی‌تر از اسپانیا هست؟ «لاروخا» همیشه به راحتی صعود می‌کند. یک تساوی و یک شکست از هشت بازی، این بار کمی کار را برای آنها مشکل ساخت تا یکی از بدترین دورهای مقدماتی را از سال ۱۹۹۲ به این سو تجربه کنند، سالی که نتوانستند به جام جهانی ۱۹۹۴ صعود کنند.

آنها همیشه ترکیبی از بهترین بازیکنان را در اختیار دارند و به راحتی از سد حریفان خود می‌گذرند. اسپانیا در چهار سال فوق‌العاده، بین دو قهرمانی یورو در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲، قدرت حفظ توپ را به بهترین نحو ممکن به نمایش گذاشت و توانست تمام بازی‌های خود را ببرد و اولین جام جهانی تاریخش را در سال ۲۰۱۰ بالای سر ببرد.

آن فلسفه امروز نیز در این تیم جاری است، حتی اگر دیگر ژاوی و اینیستا حضور نداشته باشند. دوازده سال پس از قهرمانی در ۲۰۱۰، تنها بازیکن باقی‌مانده سرخیو بوسکتس است.

لوئیز انریکه بعد از شکست برابر فرانسه در لیگ‎ ملت‌ها در خصوص کاپیتان تیم خود گفت: «او محور تیم در حمله و دفاع است و آرامش و ثبات تیم را حفظ می‌کند.» بوسکتس در ۳۴ چهارسالگی به سختی می‌تواند نود دقیقه در میدان باشد، اما انریکه دوست دارد تا جایی که او می‌تواند او را در زمین نگه دارد.

جوانان بارسلونا، پدری و گاوی، همراه با کارلوس سولر از پاری‌سن‌ژرمن و مارکوس یورنته از اتلتیکو مادرید، یکی از بهترین خطوط میانی این دوره از مسابقات را شکل داده‌اند. در خط حمله فران تورس بهترین گلزن دور مقدماتی اسپانیا بود، اما آلوارو موراتا هنوز نتوانسته تبدیل به مهاجم مدنظر انریکه شود.

اسپانیا پیش از دوران باشکوه خود در دهه گذشته، عادت داشت هر دوره از جام جهانی حذف شود. عادتی که به نظر می‌رسد با ناکامی در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه و یورو ۲۰۲۰ دوباره بازگشته است و هواداران اسپانیا را نگران کرده‌ است.

سرمربی: لوئیس انریکه

او از سال ۲۰۱۸ هدایت تیم اسپانیا را برعهده دارد. چهار ماه از سال ۲۰۱۹ را به مراقبت از کودک سرطانی خود سپری کرد. پس از درگذشت تراژیک دختر خردسالش، مجدداً به تیم اسپانیا بازگشت و در اولین اقدام دستیارش، روبرت مورنو را به اتهام عدم وفاداری برکنار کرد.

به‌عنوان بازیکن سابق و سرمربی بارسلونا که با این تیم موفق به فتح سه‌گانه شده است، انریکه از کارنامه و فلسفه کاملاً مناسبی برای هدایت تیم ملی اسپانیا برخوردار است.

بازیکن کلیدی: پدری

او تقریباً در تمامی دقایق بازی‌های اسپانیا در یورو ۲۰۲۰ حضور داشت و سپس راهی بازی‌های المپیک شد و تا فینال برابر تیم برزیل پیش رفت.

بنابراین مصدومیتش در فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۱ چندان تعجبی نداشت. این هافبک بارسلونا که در قطر بیست ساله خواهد شد، با تکنیک بی‌نقص خود نظر انریکه را جلب کرده است تا از او به‌عنوان جایگزین ژاوی و اینیستا استفاده کند.

نقاط قوت

خط میانی تیم اسپانیا به شدت برای هر تیمی ترسناک است. تا حدی که جایگاه تیاگو را در ترکیب اصلی به خطر انداخته و کوکه یکی از کاپیتان‌های اسپانیا، به احتمال زیاد بازی را باید از روی نیمکت آغاز کند. رودری نیز به‌عنوان ذخیره بوسکتس به هنگام نیاز وارد زمین خواهد شد.

نقاط ضعف

مانند همیشه، ضعف در خط حمله و ناتوانی در گلزنی در لحظات پرفشار، بلای جان تیم اسپانیاست. موراتا همچنان گزینه اول انریکه در پیشانی خط حمله خواهد بود. آنسو فاتی و پابلو سارابیا و فران تورس نیز از دیگر بازیکنان هجومی اسپانیا هستند.

آلمان

آنها مانند همیشه از مدعیان اصلی هستند، حتی اگر هنوز هم در سایه سال‌های آخر یوآخیم لو باشند. آلمان با هدایت هانزی فلیک، سرمربی ۵۷ ساله خود، قطعاً در این دوره قوی‌تر از یورو ۲۰۲۰ خواهد بود.

اکنون ترکیب آلمان توازن بهتری دارد و آن بیرحمی معروف آنها بازگشته است. شاید بهترین نشانه این بازگشت، برد نه بر صفر مقابل لیختن‌اشتاین باشد.

از لحاظ ترکیب، یوناس هافمن، وینگر مونشن گلادباخ در سی سالگی، توانایی خود در بازی در نقاط مختلف زمین را نشان داده تا به یار ثابت تیم ملی تبدیل شود. هرچند که چهار تساوی پیاپی ۱-۱ در سال ۲۰۲۲ کمی ترمز این تیم را کشید. اما پس از شکست‌ناپذیری برابر انگلستان و هلند، توانستند ایتالیا را با نتیجه ۲-۵ در اوخر ژوئن شکست دهند.

خداحافظی تونی کروس از بازی‌های ملی بعد از یورو ۲۰۲۰، اثر چندانی بر آلمان نگذاشت و آنها نشان دادند که در حال تغییر نسل هستند. بنابراین این دوره از جام، شاید آخرین فرصت تماشای ستارگانی چون مانوئل نویر کاپیتان ۳۶ ساله آلمان، توماس مولر و ایلکای گوندوقان در ترکیب تیم ملی آلمان باشد.

به نظر می‌رسند آلمان با فراموش کردن کابوس دوره قبل، از توانایی و شانس بالاتری برای صعود به مراحل پایانی برخوردار است.

سرمربی: هانزی فلیک

سرمربی موفق بایرن مونیخ و پیش از آن کمک مربی یوآخیم لو بود و نقشی کلیدی در رسیدن به قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۴ ایفا کرد. او در سال ۲۰۲۱ جانشین یوآخیم لو شد.

از نظر تاکتیکی بسیار انعطاف پذیر و ایده‌پرداز است و تیم خود را به خوبی می‌شناسد. فلیک به خوبی می‎داند که برای پیروزی در این سطح از فوتبال به چه نیاز دارد: ترکیبی ترسناک و منسجم.

بازیکن کلیدی: جمال موسیالا

این جام جهانی شاید تورنمنت او باشد. این بازیکن ۱۹ ساله در بایرن مونیخ فوق‌العاده بوده و با سرعت و مهارت خود بارها جریان بازی را به نفع تیمش عوض کرده است.

این مهاجم متولد اشتوتگارت، با توجه به حضورش در آکادمی ساوتهمپتون و چلسی از هفت سالگی، زمانی هم عضو تیم جوانان انگلستان بود. او اکنون یکی از ستاره‌های بسیار مهم تیم ملی آلمان شده است.

نقاط قوت

برخلاف سال‌های اخیر که ناکامی‌های بسیاری را تجربه کردند، اکنون اعتماد به نفس خود را باز یافته‌اند. همچنین گوندوقان و کیمیچ نیز توانسته‌اند به روزهای اوج خود بازگردند و بر خلاف یورو ۲۰۲۰، اکنون با انگیزه بسیار بالایی راهی جام جهانی خواهند شد.

نقاط ضعف

با وجود اینکه آنتونیو رودیگر یکی از بهترین بازیکنان دفاعی حال حاضر جهان است، دفاع تیم آلمان کمی متزلزل نشان داده است و در عمق دفاع تیمی نگرانی‌هایی را بوجود آورده است.

هرچند دیوید رائوم، دفاع چپ لایپزیگ کمی امیدوارکننده نشان داده، اما همچنان نتوانسته توانایی خود را صددرصد ثابت کند. فلیک در دفاع راست نیز با علامت سوال بزرگی مواجه است. آیا تیلو کرر می‌تواند گزینه مناسبی برای این پست باشد؟ مارکو رویس و تیمو ورنر نیز به دلیل مصدویت همراه آلمان به قطر نخواهند رفت.

ژاپن

پس از هفت دوره متوالی حضور در دور نهایی جام جهانی، ژاپن تیم بسیار باتجربه‌ای شده است و در این جام، هدف اصلی آنها صعود به دور حذفی برای چهارمین بار، پس از جام‌های جهانی ۲۰۰۲، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸ است. «سامورایی‌ها» در گروه بسیار سختی با آلمان، اسپانیا و کاستاریکا قرار دارند، اما به توانایی خود در به چالش کشیدن رقبا اطمینان دارند.

آنها که معمولاً در آسیا به جز چند تیم، بازی‌های مشکلی پیش رو ندارند، این بار در دور مقدماتی و در کشور خود به طرز شگفت‌انگیزی مغلوب عمان شدند. در عربستان نیز بازی را واگذار کردند. اما این شکست‌ها هیچ مشکلی در صعود آنها بوجود نیاورد.

شکست غیرمنتظره سه بر صفر در ماه ژوئن برابر تونس، کمی هواداران تیم ژاپن را نگران کرد. البته با توجه به این که بسیاری از بازیکنان ژاپن، در اوج آمادگی از لیگ‌های اروپایی مانند اسپانیا، آلمان، فرانسه و انگلستان می‌آیند، با تیم قوی‌تری روانه مسابقات می‌شوند. مهارت اصلی آنها حفظ و گردش توپ در سراسر زمین و نقطه ضعفشان در خط حمله است، جایی که با میانگین ۲/۱ گل در هر بازی، نشان داده‌اند زهر لازم را ندارند و فرصت‌های بسیاری را از دست می‌دهند.

سرمربی: هاجیمه موریاسو

او از سال ۲۰۱۸ سرمربی ژاپن است و پیش از آن سه بار توانسته تیم هیروشما را به قهرمانی لیگ این کشور برساند. موریاسو را بیشتر به خاطر محافظه‌کاری مورد انتقاد قرار می‌دهند و نمونه بارز آن عدم صعود تیم المپیک ژاپن به فینال مسابقات در زمین خود است. اما شاید این محافظه کاری در جام جهانی به تیم او در بازی مقابل آلمان و اسپانیا کمک کند.

بازیکن کلیدی: واتارو اندو

او هافبک دفاعی و ستون اصلی تیم ژاپن است. در دو فصل گذشته، این بازیکن ۲۹ ساله بیشترین تکل را در بوندس لیگا به نام خود ثبت کرده است.

توانایی رهبری او، بازوبند کاپیتانی اشتوتگارت را برایش به ارمغان آورده است. اتفاقی که برای یک بازیکن آسیایی در لیگ‌های معتبر اروپایی غیرمعمول است. اگر اندو خوب بازی کند، ژاپن نیز خوب بازی می‌کند.

کاستاریکا

صعود شگفتی‌ساز آنها به دور یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ و قرارگیری در صدر گروه مرگ بالاتر از تیم‌های انگلستان، ایتالیا و اروگوئه، شاید روزی تبدیل به سوژه یکی از فیلم‌های نتفلیکس شود. اما افسوس که دوران بسیاری از بازیکنان آن نسل طلایی خیلی زود به سر رسید.

البته برخی از آنها همچنان هستند و امیدوارند آخرین مأموریت خود را به خوبی به اتمام برسانند. یکی از آنها، کیلور ناواس، دروازه‌بان افسانه‌ای تیم ملی و البته قهرمان کشور خود است که این روزها اگرچه در تیم پاری‌سن‌ژرمن نیمکت نشین است، اما امید اول کشور خود در جام جهانی به شمار می‌رود.

کاستاریکا در حالی که تنها یک برد از هفت بازی ابتدایی خود در دور مقدماتی کسب کرده بود، رویای جام جهانی را بربادرفته می‌دید. اما به ناگهان توانست با شش برد و یک تساوی راهی دیدار پلی‌آف شود و با پیروزی برابر نیوزیلند، جواز حضور در دور نهایی جام جهانی را کسب کند.

تجربه و خط دفاعی مستحکم کاستاریکا، نقطه قوت آنها و مشکل گلزنی، مهم‌ترین ضعف آنها به شمار می‌رود.

سرمربی: لوئیس فرناندو سوآرز

به تازگی و در ماه اوت قراردادش به لطف صعود به جام جهانی به مدت چهار سال دیگر تمدید شد. این سومین تیمی است که سوآرز پس از اکوادور در سال ۲۰۰۶ و هندوراس در سال ۲۰۱۴ راهی جام جهانی می‌کند. او را به‌عنوان یک مربی با تفکرات دفاعی می‌شناسند و نظمی که در تیم‌های تحت هدایت خود ایجاد می‌کند، شکست آنها را سخت می‌کند.

بازیکن کلیدی: کیلور ناواس

یک اسطوره در فوتبال کاستاریکاست و حتی از او به‌عنوان بهترین دروازه تاریخ کونکاکاف نام برده می‌شود. سابقه قهرمانی در لیگ یک فرانسه، لالیگا و سه بار قهرمانی در جام قهرمانان اروپا را در کارنامه دارد. کاستاریکا بار دیگر متکی به تجربه او برای خلق شگفتی و صعود از یک گروه سخت دیگر است.